H Aimaq

قهرمان جهان 🇦🇷

23 اکتوبر، روز جهانی پلنگ برفی!
تنوع حیات و بویژه انواع نادر و در معرض انقراض، جز اساسی ایکوسیستم زمین را تشکیل می‌دهند و حفاظت از آنها از تخریب محیط زیست جلوگیری کرده و برای بدست آوردن اهداف انکشاف پایدار کمک می‌کند.
بیائید در امر حفاظت از تنوع حیات و نیز آگاهی‌ و مشارکت جوامع اقدام و توجه نمائیم.....!
در رابطه به این روز نشستی در ادیتوریم چینایی ها، پوهنتون کابل با هماهنگی و حضورداشت نهادهای دولتی مرتبط و موسسات صورت گرفت که محترم پوهندوی محمد داود شیرزاد رئیس پوهنځی محیط زیست با شماری از اساتید و محصلین پوهنځی مربوطه، معین مسلکی اداره ملی حفاظت محیط زیست و سایر مسوولین اداره، معاون علمی پوهنتون کابل و رئیس سازمان WCS به نوبه خویش سخنرانی نموده و پرزنتیشن های خویش را ارائه داشتند.
در این نشست بر حفاظت محیط زیست، حیات وحش و حفاظت از حیواناتِ در معرض انقراض به شمول پلنگ برفی صحبت و تاکید صورت گرفت و از فعالیت های اداره ملی حفاظت محیط زیست و سازمان WCS یادآوری بعمل آمد.
مستندی در رابطه به ولایت زیبای نورستان و یک پارچه تمثیلی از ممثلین موفق سرزمین ما نیز شامل اجندا بود که به بهترین شکل ارائه گردید و در اخیر بعد دعای اختتامیه مجلس به انجام رسیده و اشتراک کنندگان سمت صرف طعام چاشت رفتند.











با حرمت
ایماق

روز جهانی ( Eco Tourism) گردشگری یا طبیعت گردی !
5 میزان مصادف 27 سپتمبر این روز مسمی به روز جهانی (Eco Tourism) میباشد .

اکوتوریسم چیست ؟
لغت Eco Tourism که فرهنگستان لغات با کمک سازمان میراث فرهنگی کشور آن را معادل طبیعت گردی معنا کرده است، از نظر ریشه لغوی از دو جزء Eco و Tourism ساخته شده است که که پیشوند eco برگرفته از ریشه ای یونانی به معنی آمیزه ای از مفاهیم محیط زیست و زیستگاه و tourism به معنای گردشگری است؛ این مفهوم بیش از هر چیز طبیعت را تداعی می کند.
در فارسی کلمه بوم را معادل eco قرار داده اند و به نوعی به Eco Tourism ، «بوم گردی» نیز می گویند. (بوم = سرزمین و زیستگاه)

تعریف اکوتوریسم از منظر انجمن جهانی اکوتوریسم در سال 1991م.:
اکوتوریسم سفری است مسؤولانه به مناطق طبیعی، که موجب حفظ محیط زیست و بهبود زندگی مردم محلی گردد.
چند سال بعد در 1996 م. اتحادیه‌ی جهانی حفاظت از طبیعت و منابع طبیعی با بسط تعریف بالا، اکوتوریسم را چنین تعریف کرد:
اکوتوریسم یک سفر و بازدید زیست محیطی مسؤولانه از مناطق طبیعی بکر است که به منظور لذت بردن از طبیعت و درک مواهب آن و ویژگیهای فرهنگی مرتبط با آن انجام می شود، به طوری که باعث ترویج حفاظت گردد و اثرات منفی بسیار کمی از جانب بازدید کنندگان بر محیط به جای گذارد و شرایطی را برای اشتغال و بهره مندی اقتصادی و اجتماعی مردم محلی(بومی) فراهم کند.

اکوتوریست‌ها(بوم‌گردان) کیستند:
اکوتوریستها افرادی هستند که از مرحله علاقه ساده به طبیعت فراتررفته و پا در عرصه شناخت رازها و زیبایی‌های عمیق آن می‌گذارند.
یک اکوتوریست، خود را نسبت به مراقبت از طبیعت و احترام به فرهنگ بومی مسؤول می‌داند و به این مسئولیت پای‌بند است.
بنابراین هر کس که به هر طریقی به طبیعت سفر می کند، الزامآ یک اکو توریست به حساب نمی‌آید.

جایگاه اکوتوریسم در بازار توریسم(گردشگری):
از مقایسه‌ی ابعاد گردشگری درشاخه‌ی اکوتوریسم با سایر زمینه‌های گردشگری، درمی‌یابیم در حالی که سایر شاخه‌ها به توریسم انبوه، شرکتها، آژانس‌ها و هتل‌های بزرگ می‌اندیشند، فعالان شاخه اکو توریسم(بوم‌گردی) به ندرت با گروه‌هایی بیش از 30 نفر برای هر برنامه سرو کار دارند و نیز از طریق شرکتهای کوچک و استفاده از راهنمایان محلی و امکانات محدود در محیط‌های طبیعی فعالیت می کند.
بنابراین یکی از مهمترین اصول برای اکوتوریسم و اکو توریست‌ها این است که:
«رد پا» باید تنها اثری باشد که از اکوتوریسم در طبیعت به جا گذاشته می شود و عکس‌ها و خاطرات سفر نیز تنها یادگاری‌هایی باشند که از طبیعت نزد اکو توریست‌ها(بوم‌گردان) باقی می‌ماند.
بهتر است شما به عنوان یک اکو توریست اندکی از نمونه‌های قوانین اخلاقی این صنعت را بدانید:
• برای حفظ و ارتقای یکپارچگی طبیعی مکان های مورد بازدید تلاش کنید.
• به حساسیت های فرهنگی احترام بگذارید.
• در تور، حداقل میزان زباله و ضایعات زیست محیطی را تولید کنید.
• محیط طبیعی مورد بازدید خود را تمیزتر از زمان آغاز، ترک کنید.
• آرامش حیات وحش را بر هم نزنید.
• از محصولاتی که از حیوانات و گیاهان در خطر انقراض تهیه می شوند خریداری نکنید.
• با خرید محصولات بومی به اقتصاد محلی کمک کنید.
• باورها و اعتقادات سنتی و مردمی منطقه را بشناسید و به آنها بی‌احترامی نکنید.
• از چیدن گل در طبیعت خودداری کرده و در عوض با عکاسی از آن لذت ببرید.
• از مکانهای خصوصی و مردمان محلی و عشایر (بخصوص زنها و کودکان) بدون اجازه عکاسی نکنید.
• به اماکن مقدس احترام بگذارید.
• هرگز قولی را به عشایر و مردمان روستایی ندهید که نتوانید عمل کنید.
• سعی کنید در محیطهای روستایی و عشایری پوشش شما مناسب باشد.

💚

چمن فوتبال خورشید امام صاحب 💚

روز جهانی محیط زیست مبارک !
💚
روز جهانی محیط زیست و ابهام در آینده محیط زیست
در حالی که هر ساله ٥ ژوئن "روز جهانی محیط زیست" در جهان کنونی گرامی داشته می شود که، موضوع محیط زیست به یکی از بزرگترین چالش های جدی برای ساکنین زمین مبدل شده است.

روزی که از سوی سازمان ملل متحد برای افزایش آگاهی مردم و همچنین تحریک سیاستمداران و دولت ها برای رویارویی با تخریب محیط زیست نامگذاری شده و عمده مراسمات این روز می تواند، همایش های مختلفی از جمله دوچرخه سواری، نوشتن مقاله، نقاشی، درختکاری و غیره باشد.

تاریخچه این روز به سال ١٩٧٢ میلادی یعنی حدوداً ٥٠ سال پیش برمی گردد که، در آن سال برای اولین بار سازمان ملل متحد کنفرانسی را با موضوع انسان و محیط زیست در استکهلم سوئد برگزار کرد. همزمان با برپایی این کنفرانس، مجمع عمومی سازمان ملل قطعنامه‌ای را تصویب کرد که منجر به تشکیل برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد (UNEP) شد. هم‌ اکنون نیز از سال ۱۹۷۴ تاکنون در سراسر جهان مراسمات ویژه‌ای را به این مناسبت برگزار می‌کنند.

از گذشته تا کنون، از یک سو زمین دچار بحران های متعددی از جمله گرم شدن، تغییر شرایط جوی، خشکسالی، آب شدن یخ ها، گرم شدن هوا، وجود ریزگردها و همچنین گرفتار معضل زباله های صنعتی، خانگی و بیمارستانی و غیره شده، و از سوی دیگر سیستم حاکم در برخی از کشورها از جمله در ایران، خود مسبب و بانی تخریب محیط زیست است..

جنگلات نورستان را نجات دهید !
آتش سوزی به جنگلات کنر نیز رسیده است این ضرر طبیعی بر پایه های اقتصاد،وضعیت اقلیمی اجتماعی تاثیر منفی خود را خواهد داشت.
_________________________________
منابع طبیعی افغانستان را نجات دهید
الهی خودت به مردم افغانستان یاری برسان !

نورستان را نجات دهید !
😪

حیات وحش چیست ؟
حیات‌وحش به کلیه جانداران ازقبیل پستانداران، پرندگان، خزندگان و دوزیستان گفته می‌شود که به صورت وحشی و طبیعی بدون دخالت یا کمک انسان بر روی کره زمین زندگی کرده و آب و خوراک خود را خود تأمین می‌کند. البته حیات وحش شامل تمام گیاهان و در واقع جاندارانی که بدون دخالت انسان زندگی می‌کنند می‌شود.
برای حیات وحش(wildlife) تعاریف مختلفی وجود دارد. برخی حیات وحش را حیوانات وحشی که در طبیعت زندگی می کنند می دانند. برخی تنها گروه مهره داران از قبیل پستانداران، پرندگان، خزندگان، دوزیستان و ماهیان را حیات وحش قلمداد می کنند. برخی به این گروه جانداران بی مهره را هم اضافه نموده و آن را حیات وحش می خوانند. تفاوت عمده ای بین حیوانات وحشی و حیات وحش وجود دارد که برای بسیاری این تفاوت روشن نیست. آیا حیواناتی که در باغ وحش ها نگهداری می گردند، می توان با وجود وحشی بودنشان حیات وحش خواند؟ آیا حیواناتی را که بدون مطالعه به زیستگاه های جدید و غیرطبیعی وارد کرده و برای بقیه آنها مجبور به تهیه خوراک و تهیه پناهگاه های مصنوعی هستیم می توان حیات وحش خواند؟ سوالاتی از این قبیل باید با تعریف مناسب حیات وحش پاسخ داده شود.

سازمان جنگلبانی امریکا(U.S.F.S) حیات وحش را اینگونه تعریف می کند:

” تمام دوزیستان، خزندگان، پرندگان و پستانداران غیر اهلی اعم از شکاری یا غیر شکاری که به نظر ما مفید یا غیرمفید بوده و در یک محیط طبیعی زندگی می کنند حیات وحش خوانده می شوند. حیوانات مختلفی که قبلا اهلی بوده و وارد طبیعت شده اند و بصورت وحشی درآمده اند بعنوان حیات وحش بشمار نمی آیند.”

بیلی(Bailey 1980) با الهام از لئوپولد(Leopold 1933) و کینگ(King 1938) حیات وحش را به صورت زیر تعریف نمود:

حیات وحش به کلیه مهره داران وحشی که در محیط های طبیعی تکامل یافته و بدان وابستگی دارند اطلاق می شوند. این تعریف مشتمل بر نکات زیر است:

– حیات وحش متشکل از حیوانات متعدد و متنوع می باشد.

– حیوانات وحشی مشمول تعریف دارای طبیعت وحشی می باشند.

– روابط متقابلی بین حیوانات و محیط زیستشان وجود دارد.

با تغییر مختصر در تعریف بیلی می توان تعریف مناسبی از حیات وحش را بشکل زیر بیان نمود:

“حیات وحش به کلیه مهره داران آزاد که در محیط های طبیعی اصلی و یا منشا خود تکامل یافته و در یک محیط طبیعی زندگی و بآن وابستگی دارند اطلاق می گردد.”

امروزه تعریفی کاملتر، جامع تر و دقیق تر از حیات وحش وجود دارد:

” حیات وحش به کلیه جانداران از قبیل پستانداران، پرندگان، خزندگان، دوزیستان و آبزیان گفته می شود که به صورت وحشی و طبیعی بر روی کره زمین زندگی کرده و آب و خوراک خود را بدون دخالت یا کمک انسان تأمین می کنند. البته حیات وحش شامل تمام گیاهان و در واقع جاندارانی است که بدون دخالت انسان زندگی می کنند. کلمه حیات وحش ، تمامی گیاهان و جانوران کره زمین را که اهلی و دست آموز نباشند در بر میگیرد.”

با وجود آنکه برای حیات وحش می توان ارزش های بسیاری در نظر گرفت اما بیشتر مردم تنها با تعداد اندکی از ارزش های آن آشنا هستند. بنابراین در جریان مدیریت حیات وحش فرد تصمیم گیر با گروه های متفاوتی مواجه می شود که حمایت جوامع انسانی از حیات وحش را دچار بی نظمی می کند. برای مثال علاقه مندان و مخالفان شکار بیشتر وقت خود را به مبارزه با یکدیگر می پردازند، در حالیکه مشکل اساسی حیات وحش یعنی کاهش زیستگاه ها همچنان لاینحل باقی مانده است. مدیران حیات وحش با دیدگاه های مختلف علاقه مندان به حیات وحش روبه رو می شوند، که برای حفاظت از حیات وحش، اتحاد این نیروها ضروری است.

افراد را بر پایه دیدگاه آنها نسبت به حیات وحش می توان به گروه های زیر تقسیم کرد:

– گروه های بی تفاوت

بسیاری از شهرنشینان نسبت به ارزش های حیات وحش و مشکلات آن بی تفاوت هستند. هرچه تعداد افراد دارای این دیدگاه افزایش یابد، حساسیت جامعه نسبت به حیات وحش و در نتیجه حمایت افکار عمومی از آن کاهش می یابد.

– طرفداران احساساتی

اینگونه افراد بر پایه اصول اخلاقی خود با استفاده و مدیریت حیات وحش مخالف هستند. به نظر آنها تنها مقصود حیات وحش موجودیت آن بوده و دستکاری و تغییر در جمعیت کاری غیراخلاقی است. این افراد اطلاعات کمتری درباره زیست شناسی حیات به ویژه درباره مفاهیمی نظیر وابستگی به تراکم، روابط پیچیده بین زیستگاه ها و حیات وحش و … دارند. انسان بدون استفاده از طبیعت نمیتواند به حیات خود ادامه دهد. فعالیت هایی که به یک نوع از حیات کمک میکند ممکن است به اشکال دیگر آن آسیب برسانند. برای مثال اگر به گوزن هایی که با کمبود غذا در فصل زمستان مواجه هستند غذا داده شود، در فصل بهار تعداد زیادی گوزن باقی می مانند که پوشش گیاهی را تخریب کرده و زیستگاه پرندگان را تغییر می دهد.

این گونه افراد به برخی از گونه ها نیز علاقه نشان می دهند. برای مثال برای حیوانات خونگرم بزرگ جثه در مقابل حیوانات خونسرد، بی مهرگان، پوشش گیاهی و حیوانات اهلی ارزش بیشتری قائل هستند. در هر صورت این افراد به حیات وحش علاقه مند بود و اگاه نمودن آنها از اینکه تغییر زیستگاه عامل عمده کاهش جمعیت حیات وحش است می تواند به مشارکت آنها در فرآیند حفاظت کمک موثرتری کند.

– طرفداران حفاظت

این افراد بیشتر نسبت به جنبه های زیبایی شناختی حیات وحش اهمیت قائل بوده و دید مصرفی نسبت به آن ندارند. این افراد تمایل به حفظ حالت طبیعی اکوسیستم و مشاهده روند تغییرات آن دارند. این افراد از اطلاعات زیست شناسی مناسبی در زمینه حیات وحش برخوردار هستند. و نظرات آنها درباره خسارات وارده در طول تاریخ به طبیعت و گونه ها از سوی انسان صحیح است. اما از موفقیت های بدست آمده در مدیریت حیات وحش غافل هستند و اعتقاد دارند که مدیریت استفاده چندجانبه از طبیعت عملا ممکن نبوده و باید هرگونه بهره برداری متوقف شود.

هرچند استفاده چندجانبه با مشکلاتی روبه روست اما باید سعی در رفع مشکلات کرد. و در برخورد با این افراد بایستی به این نکته تاکید کرد که حفاظت از تنوع زیستی اهمیت دارد نه حفاظت از اراضی.

– طرفداران استفاده یکجانبه

این افراد یکی از ارزش های حیات وحش را برتر از سایر ارزش ها دانسته و دیگر ارزش ها را قربانی آن می کنند. دلیل این رویکرد می تواند تامین منافع شخصی باشد. این افراد اغلب شکارچی، معدنچی، ماهیگیر، دامدار، مسئولان توسعه در سرزمین و … هستند.

متخصصان حیات وحش که به دور از دنبال کردن منافع شخصی سعی در حفاظت از تنوع زیستی داشته باشند، نمی توانند با اینگونه افراد ارتباط برقرار کنند، زیرا این افراد با یکدیگر اختلاف داشته و هر یک در جهت منافع خود حرکت می کنند.

– طرفداران استفاده چندجانبه

بیشتر مدیران حرفه ای منابع طبیعی در این گروه قرار می گیرند. یکی از اهداف آموزش حفاظت افزایش آگاهی افراد از ارزش های مختلف حیات وحش و افزایش طرفداران اینگونه بهره برداری از طبیعت است که در آن سعی در ایجاد توازن بین منافع حاصل از بهره برداری طبیعت و حفاظت از آن است. این افراد به سوی حفاظت از طبیعت بدون تخریب آن در حرکتند.

نگاهی به تاریخچه استفاده از چوب در جهان
نیل تا 3200 سال ق.م - و به خصوص در دوره‌ی عصر جدید - مصری ها راه استفاده از چوب را به خوبی می دانستند و طی این مدت در اطراف خانه‌های خود نرده‌های چوبی برپاداشته بودند. از دوره‌ی استفاده از سنگ و مس در صنعت، صنایع مربوط به چوب ترقی فراوان کرده و ساختن انواع تختخواب و تابوت‌های چوبی رواج یافت و در دوره‌ی حکومت خاندان تین ترقی و رونق صنایع چوب به حدی رسید که درهای چوبی بزرگ یکی از ملزومات قصرها و ابنیه‌ی اداری و مسکونی به حساب می آمد.
در حال حاضر نمونه‌های فراوانی از آثار چوبی مصر باستان در موزه‌ی لندن و موزه‌ی لوور پاریس نگهداری می شود که مطالعه‌ی آنها میتواند راهگشای شناخت پیشرفت صنعت چوب در مصر باشد. گفتنی است که سایر ملل و اقوام هم نسبت به درجه‌ی ترقی و پیشرفت خود، به اهمیت چوب توجه داشته اند. چنانکه در چین و از حدود سال ۱۱۲۲ ق.م ارزش چوب شناخته شده بود و آیین نامه‌هایی نیز برای تنبیه قطع کنندگان درختان جنگلی در نظر گرفته بودند.
در یونان باستان، صنایع چوب - از جمله روکش سازی - رواج بسیاری داشته و از آن برای ساخت تخت روان و میز استفاده می شده و بر اساس نظر زنده یاد استاد مهندس کریم ساعی، اهمیت چوب برای یونانیان به آن اندازه بوده که طبق افسانه‌های ملی می پنداشتند، هر درختی را فرشته ای نگهبانی میکند و با قطع درخت، آن فرشته نیز کشته میشود. به همین جهت در صورت ضرورت قطع یک درخت، برای آن قربانی می دادند. در روم نیز چوب ارزش خاصی داشته و حتی می توان گفت رومی ‌ها از اصول جنگل داری اطلاع کافی داشته اند. پس از میلاد مسیح هم گسترش صنایع چوب در اروپا ادامه یافت. در روم ساخت کشتی‌های بزرگ کاملا رایج شد، در حدود سال 1000 میلادی، هنگامی که وایکینگ ‌ها بر قسمت اعظم اروپای شمالی مسلط شدند، علت پیروزی خود را در اختیار داشتن کشتی‌های بزرگ مجهزی اعلام کردند که هم اکنون بقایای آنها در موزه‌های کشورهای نروژ و دانمارک موجود است.
از سوی دیگر با رواج دین مسیح، صنایع چوب همانند سایر صنایع تحت تأثیر و در خدمت دین جدید قرار گرفت. در و پنجره‌های کلیساهایی که طی قرون اولیه‌ی ظهور مسیح ساخته شده، به خوبی می تواند مؤید این ادعا باشد. کما اینکه در معماری رومن (رمانسک) - که از قرن دهم تا سیزدهم میلادی ادامه داشته است - در معماری گوتیک نیز که از اواخر قرن دوازدهم در فرانسه و در تمام قرون وسطا، تا قرن شانزدهم میلادی در اروپا ادامه داشته است - قالب در و پنجره ‌ها را چوب و به خصوص چوب بلوط تشکیل می دهد.
بعد از رنسانس نیز صنایع چوب گام دیگری در راه تکامل برداشت، به طوری که تاریخ نشان می دهد در زمان ملکه الیزابت در انگلیسی، چوب به قدری مورد توجه قرار گرفت که باعث نگرانی دولت شد.
در شبه قاره‌ی هند هم از زمان‌های دیر و دور گذشته تا به امروز، چوب از اهمیت و اعتبار خاصی برخوردار بوده است. چوب‌های آبنوس، بَقَم، بّلسان بنفش و صندل (سندل) در هند و چوب شیشام در پاکستان از جمله چوب‌هایی بوده و هست که از آنها در ساخت وسایل، ابزار، تندیس ‌ها و صنایع و هنرهای مرتبط با چوب استفاده شده است. در کشور اندونزی نیز از زمان‌های دور تا به حال از چوب‌های مختلف در ساخت بت، تندیس و نیز آثار کنده کاری و منبت استفاده نموده اند.
در کشور استرالیا نیز چوب کاربرد فراوانی به ویژه در ساخت مبلمان داشته است. این وضعیت به خصوص در کشور فرانسه هم وجود داشته و دارد. ساخت انواع مبلمان به سبک لویی و سرویس‌های اتاق خواب از چوب، از هنرهای شاخص کشور فرانسه بوده و هست. به هرحال با مروری بر صنعت و هنرهای مرتبط با چوب در کشورهای مختلف جهان، این نکته مستفاد می شود: چوب از جمله موادی بوده که پیوسته نقش مهم و تعیین کننده ای در پیشبرد صنایع و حِرَف و هنرهای مختلف داشته است.

تنظیم ومدیریت آبریزه ها در افغانستان چرا مهم است و چگونه میتوانیم راه حل به مشکلات پیدا نمود؟

افزایش نفوس در کشورهای آسیایی نسبت به تمام قاره‌ها ازدیاد یافته‌است. در صورت ادامۀ چنین حالت نه تنها کمبود آب برای کشاورزی بلکه برای نوشیدن به مشکلات مواجه خواهد شد. سال‌ها پیش به‌طور میانگین مصارف روزانۀ مردم تا ۱۰ لیتر در روز بوده‌است. در زمان ظاهر شاه ریاست آبرسانی برای هر فرد ۲۰-۲۵ لیتر آب سنجیده به همان پیمانه در شهر کابل آبرسانی می‌کرد. با افزایش نفوس و کم‌سرعت بودن کار دولتی توازن توزیع تا امروز از میان رفت؛ مردم در هر گوشه و کنار از آب‌های زیرزمینی استفادهٔ اعظمی می‌نمایند. طبیعتاً آب‌های زیرزمینی برای زنده نگه‌داشتن جانوران زنده، حفظ نباتات و مرطوب نگه‌داشتن قشر و فضا زمین خلق شده‌است. مصارف آب یک نفر در کشورهای پیشرفته ۵۰۰ تا ۶۰۰ لیتر رسیده‌است؛ درحالی‌که در بیشتر کشورهای آسیایی توزیع آب به‌طور نرمال ۲۰ تا ۲۵ لیتر سنجیده می‌شود. اکنون مصارف آبی یک انسان در همۀ عرصه‌ها روزانه ۵٬۰۰۰ تا ۶٬۰۰۰ لیتر است. حدود ۸۰–۸۵ درصد آب‌های شیرین در عرصۀ کشاورزی، ۸ درصد آن غرض آشامیدن به مصرف می‌رسد. در یک کیلو گوشت ۱۵٬۴۰۰ لیتر آب به مصرف رسیده که ۹۳ درصد این آب در مزرعه به مصرف رسیده‌است. در یک کیلوگرم نان گندم ۱٬۶۰۰ لیتر آب به مصرف رسیده از جمله ۷۰ درصد این آب در مزرعه به مصرف می‌رسد. در یک کیلوگرم برنج مصارف آب آن ۲٬۵۰۰ لیتر است که ۶۹ درصد این آب در مزرعه به مصرف می‌رسد. در یک کیلو لباس پنبه ۱۰٬۰۰۰ لیر آب به مصرف می‌رسد از جمله ۵۴ درصد این آب در مزرعه به مصرف رسیده‌است.[۱]
میانگین مقدار بارندگی در افغانستان ۲۵۰ میلی‌متر یا ۰٫۲۵ متر می‌باشد. مقدار بارندگی در سال ۱۶۳ میلیارد مترمکعب تخمین شده می‌تواند؛ که از جمله ۵۷ میلیارد متر مکعب آن را آب‌های سرزمینی، و ۱۸ میلیارد مترمکعب را آب‌های زیرزمینی تشکیل می‌دهد. متباقی طوری تبدیل به بخار و طوری جذب در خاک و مقداری در وجود اجسام زنده و سایر ملحوظات طبیعی ذخیره می‌شود.

از برف‌باری در ولایت بدخشان دریای آمو به‌وجود می‌آید «ولسوالی درواز»
میانگین ارتفاع در افغانستان ۱٬۲۰۰ متر از سطح دریا ارتفاعات مرکزی ۱٬۸۰۰ متر جلال‌آباد ۴۵۰ متر بدخشان ۲٬۵۰۰ متر است. بلندترین نقطۀ افغانستان نوشاخ بدخشان است که دارای ارتفاع ۷٬۴۹۲ و پست‌ترین نقطه رودآمو است که دارای ارتفاع ۲۵۰ متر از سطح دریا می‌باشد. میانگین بارندگی در مناطق غربی ۲۵۰ میلی‌متر، در مناطق جنوب شرقی ۲۵۰ میلی‌متر، در ساحات شمال شرقی و ارتفاعات بالاتر از ۳٬۰۰۰ متر و کوه‌ها از ۴۵۰ الی ۱٬۰۰۰ میلی‌متر در سال می‌رسد. میزان بارندگی برف در کوه‌های پامیر و واخان ۱٬۰۰۰ میلی‌متر یا یک متر است. شورای وزیران افغانستان در ماه دلو سال ۱۳۸۶ ه‍.ش استراتیژی سکتور آب افغانستان را تصویب نمودند[۲] غرض پیشبرد کار افغانستان را به پنج حوزۀ آبی تقسیم نمودند. در مصوبه پلان‌هایی روی دست گرفته شده‌است تا افغانستان بتواند ظرفیت استفاده از آب‌های سرزمینی خود را ارتقاء دهد. دو رود افغانستان یعنی آمودریا دارای ظرفیت ۲۲ میلیارد مترمکعب و دریای هلمند به ظرفیت ۹٫۳ میلیارد مترمکعب است. ضرورت است تا آب این روده‌ها در تحت پروژه‌ها گرفته شود تا بتواند افغانستان از فقر فرار نماید. سطح استفاده از آب آمودریا صفر و از هلمند ناچیز است. افغانستان که دارای ۲۵ رودخانه بزرگ، صدها رود کوچک و هزاران جوی و کوه‌های پر برف دارد. طبیعتاً این کشور از لحاظ آب غنی است؛ ولی اینکه چگونه ازین استفاده نمایند ضرورت به سرمایه، کادر فنی و کارکنان صادق دارد. در افغانستان بیشترین آب در بخش کشاورزی به مصرف می‌رسد.

براساس گزارش سازمان ملل و دانشگاه کابل سرانۀ آب در افغانستان ۲٬۷۷۵ متر مکعب به ازای هر نفر است.[۳] در صورت استفاده درست ازین آب‌ها افزون‌بر ضرورت خود می‌توان به کشورهای همجوار برق و آب داد. یک عده از کشورها و ادارات خارجی که از روند کار آب افغانستان حمایت و همکاری می‌نمایند عبارتند از USAID (ادارۀ انکشاف بین‌المللی آمریکا)، بانک جهانی، اتحادیۀ اروپا، ادارۀ کشاورزی و خوراکۀ سازمان ملل متحد، مؤسسۀ تکنیکی آلمان GTZ، حمایت مالی و بازسازی آب کابل و هرات KfW، ادارۀ کمک‌های بین‌المللی جاپان، دولت هندوستان، دولت ایران، مؤسسۀ یونسکو، ادارۀ انکشاف بین‌المللی کانادا، ادارۀ انکشاف بین‌المللی انگلستان، دانمارک، ناروی، مؤسسۀ یونیسف، چین، بانک انکشاف اسلامی، سروی جیولوجی ایالات متحده آمریکا، و مؤسسۀ هبیتات ملل متحد است.

اداره‌ی محیط زیست: طالبان باید از قطع بی‌رحمانه‌ی جنگلات در نورستان جلوگیری کنند.

۲۲ /سنبله/ ۱۴۰۰

اداره‌ی ملی حفاظت محیط زیست با ابراز نگرانی از قطع جنگلات در ولایت نورستان می‌گوید که گروه طالبان باید از این اقدامات «بی‌رحمانه» جلوگیری کند.

اداره‌ی ملی حفاظت محیط زیست شب گذشته (یک‌شنبه، ۲۱ سنبله) با نشر اعلامیه‌ای گفته است که در این اواخر در نورستان «جنگلات به بسیار بی‌رحمی توسط اره‌های برقی قطع می‌شود».

بهیرگل صابری، از کارمندان این اداره در نورستان هم با نشر ویدیویی از شهر پارون، مرکز این ولایت گفته که شاهد قطع بی‌رویه‌ی درختان در این شهر است.

با این حال، در اعلامیه‌ی اداره‌ی ملی حفاظت محیط زیست تأکید شده است: «انتظار می‌رود که مقام‌های مسئول به‌زودی مانع این اقدامات (قطع جنگلات) شوند.»

در اعلامیه آمده است که جنگلات از جمله‌ی دارایی‌های عامه است که نقش مهمی در پاکی هوا، جلوگیری از جاری‌شدن سیل و زیبایی طبیعت دارد. اداره‌ی ملی حفاظت محیط زیست گفته است که باید تمامی شهروندان کشور در حفاظت از جنگلات سهم بگیرند.

جنگلات ولایت نورستان در ۱۸ جوزای سال گذشته (۱۳۹۹) به عنوان ساحات حفاظت‌شده و پارک ملی اعلام شد. اداره‌ی ملی حفاظت محیط زیست در آن هنگام گفته بود که این ساحه تحت مراقبت‌های ویژه قرار دارد.

The more I thought about the nature of nature, the more I was amazed by the creativity of the Creator.

🌍✅
Herat.Farhang Park