𝐀𝐬𝐢𝐚 𝐏𝟏-𝐏𝟐 𝐕𝐢𝐬𝐚 𝐆𝐮𝐢𝐝𝐞

🔴 شایعه جدید درباره کیس‌های SIV، P1 و P2

در روزهای اخیر شایعه‌ای منتشر شده که گویا دارندگان کیس‌های مهاجرتی SIV، P1 و P2 آمریکا، از این پس مستقیم به کمپ "Baltimore" در آمریکا منتقل می‌شوند و دیگر نیازی به کشور ثالث ندارند.

✅ اما بررسی منابع رسمی و وب‌سایت‌های معتبر نشان می‌دهد که هیچ اطلاعیه رسمی از طرف دولت آمریکا یا سازمان‌های مهاجرتی در این مورد منتشر نشده است.
روند فعلی همچنان شامل بررسی در کشور ثالث، پرواز با حمایت سازمان‌های مربوطه، و سپس استقرار در داخل آمریکا می‌باشد.

📌 توصیه: لطفاً برای جلوگیری از سردرگمی، فقط اطلاعیه‌های رسمی وزارت خارجه آمریکا (State.gov) و سازمان‌های معتبر مانند IOM و USCIS را دنبال کنید.

🌟 📢 خبر مهم برای دارندگان کیس‌های P‑1 و P‑2 افغان‌ها 🌟

📝 بر اساس گزارش ها، دیوان عالی ایالات متحده امریکا در ماه می ۲۰۲۵ حکمی صادر کرده است که:

✅ پروسه پردازش پرونده‌های P‑1 و P‑2 افغان‌ها از تاریخ ۱۲ می ۲۰۲۵ دوباره از سر گرفته می‌شود.

🔸 این حکم شامل افراد زیر است:
✔️ کسانی که شماره کیس (ARR Number) دریافت کرده‌اند.
✔️ آنهایی که در کمپ‌های کشورهای ثالث (مثل پاکستان، ترکیه، قطر و ...) منتظر هستند.
✔️ افرادی که تمایل جدی برای ادامه پروسه و رفتن به امریکا دارند.

📌 فعالان حقوقی می‌گویند این حکم یک تضمین قانونی برای ادامه پروسه محسوب می‌شود و امید تازه‌ای برای متقاضیان ایجاد کرده است.

📬 اگر شما شامل این برنامه‌ها هستید:
🔹 وضعیت کیس و شماره ARR خود را بررسی کنید.
🔹 در صورت نیاز با ایمیل‌های رسمی مرتبط تماس بگیرید.

🌐 منبع:
وزارت خارجه USCIS

TOLOnews

⚠️ هشدار مهم برای مهاجرین افغان با ویزای قانونی آمریکا ⚠️

بنیاد حمل‌ونقل افغان به آمریکا به رهبری شان ویندیور اعلام کرده است که طبق اطلاعات دریافتی از وزارت خارجه آمریکا، احتمالاً افغان‌ها و دیگر شهروندان با ویزای قانونی آمریکا، از هفته آینده قادر به سفر به ایالات متحده نخواهند بود. این خبر هنوز به‌طور رسمی تایید نشده و جزئیات بیشتری در دسترس نیست. ویندیور تاکید کرده است که تمامی افرادی که قصد سفر به آمریکا دارند، باید هرچه زودتر اقدام کنند.

🔹چرا این موضوع مهم است؟

اطلاعات دقیق از سوی مقامات رسمی هنوز منتشر نشده است.

سفر به آمریکا برای افراد دارای ویزای قانونی ممکن است به‌طور موقت یا دائمی محدود شود.

🔹آیا راه‌حلی وجود دارد؟
اگر شما یا یکی از آشنایانتان به دنبال سفر به ایالات متحده هستید، توصیه می‌شود که
1. سریعاً اقدام کنید تا در صورت تغییرات در قوانین، امکان سفر به آمریکا را از دست ندهید.

2. برای درخواست‌های بشردوستانه یا ویژه همچون پیرول بشردوستانه از طریق مقامات رسمی اقدام کنید.

این خبر می‌تواند تأثیرات قابل توجهی بر برنامه‌های مهاجرتی بسیاری از افغان‌ها داشته باشد، پس خواهشمندیم که این اطلاعات را با دیگران نیز به اشتراک بگذارید تا همه از شرایط آگاه شوند.

برای دریافت اطلاعات بیشتر و به‌روزترین اخبار، با ما همراه باشید.

مایک لالر به دانلد ترمپ: افغان‌ها مستحق حمایت‌اند، نه طرد شدن

مایک لالر، عضو کنگره ایالات متحده، در نامه‌ای به دانلد ترمپ از او خواسته که برنامه اسکان مجدد افغان‌ها در امریکا (CARE) را متوقف نکند.

او با انتقاد از این تصمیم، تأکید کرده است که افغان‌هایی که به امریکا پناه آورده‌اند، نه مهاجران غیرقانونی‌اند و نه افرادی عادی که به دنبال فرصت‌های جدید باشند، بلکه همکارانی‌اند که سال‌ها در کنار نیروهای امریکایی خدمت کرده‌اند.

لالر هشدار داده که لغو این برنامه می‌تواند سرنوشت بیش از ۲۰۰ هزار افغان را، که به دلیل همکاری با امریکا در معرض تهدید قرار دارند، به خطر بیندازد.

او همچنین خاطرنشان کرده که چنین اقدامی، پیامدهای جدی و جبران‌ناپذیری در کوتاه‌مدت و درازمدت خواهد داشت.

🔹(سیمینار سوم)
بررسی درخواست و زمان انتظار

در سیمینار سوم، درباره چگونگی بررسی درخواست‌ها و پیگیری آن‌ها صحبت خواهیم کرد. این مراحل به طور دقیق به صورت زیر می‌باشد:

🔹 مرحله 1: ارسال درخواست و دریافت ARR Number

وقتی درخواست شما ثبت می‌شود، از طرف نهاد معرفی‌کننده مانند IOM (International Organization for Migration) یک ARR Number دریافت می‌کنید.
این شماره در واقع شماره اولیه پرونده شماست که نشان‌دهنده ثبت پرونده در سیستم مهاجرتی است.
این شماره برای پیگیری یا چک کردن وضعیت پرونده در وبسایت‌های رسمی مهاجرتی آمریکا (USCIS) قابل استفاده نیست.

🔹 مرحله 2: پر کردن فرم گوگل

پس از دریافت ARR Number، معمولاً از شما خواسته می‌شود که یک فرم گوگل تکمیل کنید.
در این فرم، اطلاعات دقیق‌تری درباره وضعیت شما درخواست می‌شود.

🔹 مرحله 3: تماس از طرف IOM

پس از تکمیل فرم گوگل، از طرف IOM با شما تماس گرفته می‌شود تا اطلاعات اضافی در مورد پرونده شما دریافت کنند.
در این تماس، اطلاعاتی مثل وضعیت پرونده و اقدامات بعدی به شما اطلاع داده می‌شود.

🔹مرحله 4: دریافت شماره AF یا PK Number

اگر در افغانستان باشید، پس از تماس با IOM، یک AF Number دریافت می‌کنید.

اگر در پاکستان باشید، به شما یک PK Number داده می‌شود.

این شماره‌ها هنوز شماره کیس نهایی شما در سیستم مهاجرتی آمریکا نیستند و فقط در سیستم داخلی IOM قابل استفاده‌اند.

🔹 مرحله 5: دریافت Case Number اصلی از USCIS

پس از مراحل اولیه و ثبت پرونده شما در سیستم USCIS، یک Case Number اصلی به شما تعلق می‌گیرد.
کیس نمبر، معمولاً ترکیبی از سه حرف و ده عدد است مانند:

WAC1234567890
SRC9876543210

این شماره از طریق ایمیل رسمی USCIS یا نهاد معرفی‌کننده برای شما ارسال می‌شود.

🔹 مرحله 6: بررسی وضعیت پرونده با Case Number

پس از دریافت Case Number، می‌توانید وضعیت پرونده خود را در وبسایت رسمی USCIS بررسی کنید:

1. به وبسایت USCIS بروید:

https://egov.uscis.gov/casestatus

2. در بخش "Check Case Status" شماره کیس خود را وارد کنید.

3. وضعیت پرونده شما به‌روز خواهد شد و می‌توانید از وضعیت فعلی خود مطلع شوید.

🔹مرحله 7: پیگیری وضعیت پرونده

اگر پس از مدت طولانی هنوز وضعیت پرونده شما تغییر نکرده، از IOM درخواست پیگیری کنید.
اگر در پیگیری‌های اولیه نتیجه‌ای نداشته باشید، می‌توانید از طریق USCIS Case Inquiry درخواست پیگیری رسمی ثبت کنید.

🔹 نکته پایانی:
در تمامی مراحل، صبوری مهم‌ترین عامل است. بررسی پرونده‌ها ممکن است زمان‌بر باشد، اما با پیگیری منظم و استفاده از ابزارهای موجود می‌توانید روند را مدیریت کنید.

📢 اطلاعیه مهم درباره برنامه‌های P1 و P2

🔹 به تازگی گزارش‌هایی منتشر شده که نشان می‌دهند برنامه‌های P1، P2، P3 و P4 به طور موقت برای چهار ماه به حالت تعلیق درآمده‌اند.

🔹 اما خبر خوب این است که روندهای اداری و بررسی پرونده‌ها همچنان ادامه دارد و متقاضیانی که قبلاً درخواست داده‌اند، می‌توانند امیدوار باشند که پرونده‌هایشان در حال بررسی است.

🔹 برای اطلاعات دقیق‌تر و جزئیات بیشتر درباره وضعیت درخواست‌های خود، توصیه می‌شود که با نهادهای رسمی یا معرفی‌کننده خود تماس بگیرید و وضعیت پرونده را پیگیری کنید.

Asia P1-P2 Visa Guide
ما در اینجا برای ارائه اطلاعات معتبر و کمک به شما عزیزان هستیم. اگر سوالی دارید، حتماً با ما در تماس باشید!

🔹سمینار دوم P2

🔹 آماده‌سازی مدارک و ارسال درخواست

مقدمه:
افغان‌هایی که در گذشته با نهادهای آمریکایی کار کرده‌اند، معمولاً از سوی همین نهادها برای برنامه‌های P1 یا P2 معرفی می‌شوند.
درخواست‌های P1 یا P2 به صورت مستقیم توسط خود متقاضی ارائه نمی‌شود، بلکه نهاد یا سازمان معرفی‌کننده مسئول ارسال درخواست اولیه است.

🔹 1. چگونگی حمایت و معرفی توسط نهادهای آمریکایی

🔹چه کسانی واجد شرایط‌اند؟

افرادی که قبلاً با سازمان‌ها، نهادها، یا شرکت‌های آمریکایی در افغانستان کار کرده‌اند، ممکن است واجد شرایط باشند.

🔹 مسئولیت نهادهای معرفی‌کننده:

1. نهادها باید مدارک و اطلاعات شغلی شما را به مقامات آمریکایی ارسال کنند.

2. نامه رسمی که نشان‌دهنده نقش و مدت کار شما باشد، تهیه کنند.

3. درخواست اولیه برای P1 یا P2 توسط همین نهادها به اداره مهاجرت یا سفارت آمریکا ارسال شود.

🔹 2. تهیه مدارک تکمیلی توسط متقاضی

اسناد خدمات قبلی:
مدارکی که نشان‌دهنده سابقه کاری شما با سازمان‌های آمریکایی باشد، شامل:

قرارداد کاری.
رسید معاش.
ایمیل‌های رسمی.

🔹 اسناد هویتی:
پاسپورت معتبر،کارت تذکره (در صورت موجود بودن) یا سایر اسناد شناسایی.

🔹 ترجمه رسمی مدارک:
تمامی مدارک باید به زبان انگلیسی ترجمه شده و توسط مترجم رسمی تایید شوند.

🔹 3. ارسال فرم‌ها و مدارک به نهادهای مرتبط

🔹 پس از آماده‌سازی مدارک:

1. نهاد معرفی‌کننده مدارک شما را همراه با درخواست رسمی به اداره مهاجرت آمریکا ارسال می‌کند.

2. ممکن است نیاز باشد که شما مصاحبه امنیتی یا سایر مراحل تکمیلی را بگذرانید.

🔹نکات مهم درباره اشتباهات رایج

🔴 مدارک ناقص:

ارسال مدارک ناقص یا بدون ترجمه رسمی می‌تواند باعث تأخیر یا رد درخواست شود.

🔴 عدم شفافیت:
ارائه اطلاعات نادرست یا ناقص درباره سابقه کاری می‌تواند مشکل‌ساز شود.

🔹 ارتباط با نهاد معرفی‌کننده:

پیگیری منظم از سوی نهاد معرفی‌کننده ضروری است تا اطمینان حاصل شود درخواست به درستی ارسال شده است.

🔹 نکته نهایی برای سیمینار:

افغان‌هایی که با نهادهای آمریکایی کار کرده‌اند، باید از همان نهادها بخواهند که آن‌ها را به برنامه P1 یا P2 معرفی کنند.

شما نمی‌توانید شخصاً درخواست دهید، بلکه مدارک شما باید از سوی نهاد معرفی‌کننده ارسال شود.

"سرنوشت برنامه P2 در سیاست‌های ترامپ"

لغو کامل برنامه P2 برای ترامپ یا هر رئیس‌جمهوری دیگر امکان‌پذیر است، اما این کار بسیار پیچیده و وابسته به عوامل متعددی است

🔹 1. ماهیت برنامه P2

برنامه P2 بخشی از برنامه پذیرش پناهندگان ایالات متحده (USRAP) است و برای افرادی طراحی شده که در معرض خطر هستند و از سوی دولت آمریکا یا نهادهای بین‌المللی به عنوان واجد شرایط شناخته می‌شوند. این برنامه معمولاً حمایت قانونی و حقوقی قوی دارد.

🔹 2. محدودیت‌های قانونی و حقوق بشری

لغو چنین برنامه‌هایی می‌تواند با مخالفت نهادهای قضایی و سازمان‌های حقوق بشری روبرو شود. بسیاری از این برنامه‌ها توسط قوانین بین‌المللی و توافق‌نامه‌ها حمایت می‌شوند، و لغو آن‌ها بدون دلیل قانع‌کننده می‌تواند تبعات قانونی برای دولت آمریکا داشته باشد.

🔹 3. نیاز به تأیید کنگره

هرگونه تغییر عمده در برنامه‌های مهاجرتی، به ویژه برنامه‌های بشردوستانه، اغلب نیاز به حمایت یا تأیید کنگره دارد. این امر می‌تواند تصمیم‌گیری را پیچیده‌تر کند.

🔹 4. تجربه قبلی ترامپ

در دوران ریاست‌جمهوری قبلی، ترامپ توانست برخی برنامه‌های مهاجرتی را محدود کند، اما لغو کامل برنامه‌ها دشوار بود و معمولاً با چالش‌های حقوقی مواجه شد. اگرچه ممکن است او بخواهد برنامه P2 را محدود کند، لغو کامل آن به زمان و فرآیند قانونی نیاز دارد.

🔹 5 نتیجه:
سرنوشت برنامه P2 در سیاست‌های ترامپ به دلیل حمایت‌های قانونی و حقوق بشری کاملاً لغو نمی‌شود، اما ممکن است با محدودیت‌ها یا تأخیرهایی روبرو شود.

🔹 سیمینار اول:

مقدمه و شناخت برنامه‌های P1 و P2

افغان‌هایی که با نهادها، دفاتر، و موسسات خارجی، به‌ویژه آمریکایی کار کرده‌اند، پس از خروج نیروهای آمریکایی با مشکلات جدی امنیتی مواجه شده‌اند. در پاسخ به این نیازها، برنامه‌های ویژه مهاجرتی تحت عنوان P1 و P2 ایجاد شده‌اند که فرصتی برای انتقال امن و قانونی به ایالات متحده فراهم می‌کنند.در این مقاله، این برنامه‌ها و مراحل ابتدایی درخواست آن‌ها را بررسی می‌کنیم تا شما با اطلاعات دقیق و کاربردی بتوانید اقدامات لازم را انجام دهید.

🔹 1. معرفی برنامه‌های P1 و P2 و تفاوت‌های آن‌ها
برنامه‌های P1 و P2، طرح‌هایی برای انتقال افراد در معرض خطر هستند که در راستای سیاست‌های بشردوستانه و مهاجرتی ایالات متحده طراحی شده‌اند:

🔹برنامه P1:
برای افرادی است که به صورت مستقیم با سازمان‌های آمریکایی کار کرده‌اند (مانند نهادهای غیردولتی، شرکت‌های پیمان‌کار، یا سفارت آمریکا).
در این برنامه، افراد می‌توانند خودشان درخواست دهند و نیازی به معرفی توسط شخص ثالث ندارند.

برنامه P2:
برای افرادی است که با سازمان‌های آمریکایی کار کرده‌اند اما از طریق کارفرما یا سازمان مربوطه معرفی می‌شوند.
این برنامه بیشتر شامل افرادی است که به صورت گروهی یا از طریق برنامه‌های خاص انتخاب می‌شوند.

🔹 تفاوت‌های کلیدی

برنامه P1 بر درخواست‌های شخصی تمرکز دارد، در حالی که برنامه P2 مبتنی بر معرفی از سوی نهادهای مشخص است.

P2 نیازمند حمایت مستقیم کارفرما یا سازمان است

🔹 2. شرایط واجدین شرایط برای این برنامه‌ها
شرایط مشترک برای P1 و P2:
1. سابقه کاری با نهادهای آمریکایی:
شما باید مدرکی داشته باشید که نشان دهد در گذشته با نهادهای مرتبط کار کرده‌اید. این می‌تواند قرارداد کاری، نامه معرفی، یا گواهی تجربه باشد.

2. در معرض خطر بودن:
باید ثابت کنید که به دلیل همکاری با این نهادها، امنیت شما در خطر است. این شامل تهدیدات مستقیم یا عمومی علیه شما و خانواده‌تان می‌شود.

3. معرفی توسط کارفرما یا سازمان (ویژه P2):
برای برنامه P2، کارفرما یا سازمان باید شما را به عنوان شخص واجد شرایط معرفی کند.

🔹 3. مدارک مورد نیاز برای شروع درخواست
برای شروع درخواست، به مدارک زیر نیاز دارید:
الف) مدارک شناسایی:
تذکره یا پاسپورت:
این مدارک برای اثبات هویت شما ضروری هستند. اگر پاسپورت ندارید، حداقل تذکره دیجیتال یا تأییدیه هویتی معتبر داشته باشید.
ب) مدارک کاری:
قراردادهای کاری یا قراردادهای گذشته:
قراردادهایی که نشان‌دهنده همکاری شما با نهادهای خارجی باشند.

نامه معرفی از کارفرما:
نامه‌ای که نشان دهد شما برای این برنامه معرفی شده‌اید و نوع همکاری شما را توضیح دهد.

🔹 اسناد های تجربه کاری:
اگر قرارداد یا نامه ندارید، می‌توانید تجربه کاری از همکاران یا کارفرمایان پیشین ارائه دهید.

ج) مدارک خانوادگی:
اسناد هویتی خانواده (در صورت درخواست برای آن‌ها):
اگر قصد دارید برای خانواده‌تان نیز درخواست دهید، باید اسنادی مانند تذکره، شناسنامه، یا پاسپورت آن‌ها را ارائه کنید.
مدارک اثبات ارتباط خانوادگی:
مانند نکاح‌نامه (برای همسر) یا تولدنامه (برای فرزندان).

🔹 این اطلاعات به شما کمک می‌کند تا درک بهتری از برنامه‌ها داشته باشید و مدارک مورد نیاز را به صورت دقیق تهیه کنید.

منتظر قسمت‌های بعدی این راهنما باشید!