Yeni Kıbrıs Partisi

Directions Website Contact the organization

Yeni Kıbrıs Partisi 1989'da kurulan YKP'nin resmi hesabı

YKP’nin sosyalizm mücadelesi toplumsal cinsiyet eşitlikçi ve özgürlükçüdür; anti-militaristtir; ekolojisttir, emek yanlısı mücadele ve dayanışmadır.

Bugünlerde herkes hazırmış diye fotoğraflar dağıtır, biz da hazırız... 1989'dan bugüne, 37 yıldır vardık, varız var olac...
31/10/2026

Bugünlerde herkes hazırmış diye fotoğraflar dağıtır, biz da hazırız... 1989'dan bugüne, 37 yıldır vardık, varız var olacağız...

30/10/2026
Yeni Kıbrıs Partisi kuruluş sürecini kurucu üyeler anlatıyor30 Ekim 1989’da kurulan Yeni Kıbrıs Partisi 37 yaşında. YKP:...
30/10/2026

Yeni Kıbrıs Partisi kuruluş sürecini kurucu üyeler anlatıyor
30 Ekim 1989’da kurulan Yeni Kıbrıs Partisi 37 yaşında.
YKP: "İşgale karşı barış ve sosyalizm yolculuğumuz 37 yıldır sürüyor. Biz, 37 yıllık mücadele tarihimizle vardık, varız, var olacağız… Mücadelemiz sürüyor, elbet bir gün, biz kazanacağız…"
Yeni Kıbrıs Partisi kuruluş sürecini kurucu üyeler Alpay Durduran, Rasıh Keskiner, Yaşar Karakaş, Yılmaz Parlan anlatıyor...

30 Ekim 1989’da kurulan Yeni Kıbrıs Partisi 37 yaşında. YKP: "İşga...

30 Ekim 1989, YKP kuruldu...
30/10/2026

30 Ekim 1989, YKP kuruldu...

YKP’nin işgale karşı barış ve sosyalizm yolculuğu 37 yıldır sürüyor30 Ekim 1989 tarihinde kurulan Yeni Kıbrıs Partisi (Y...
30/10/2026

YKP’nin işgale karşı barış ve sosyalizm yolculuğu 37 yıldır sürüyor

30 Ekim 1989 tarihinde kurulan Yeni Kıbrıs Partisi (YKP) 37 yaşında…
Yeni Kıbrıs Partisi; taviz vermeksizin fetihçi anlayış ve uygulamaları ile adanın üçte birini işgali altında tutan TC’nin sivil - asker bürokrasisinin denetimindeki hem siyasi parti, tarikat ve hemşeri derneklerince, hem de yeraltı ve yerüstü paramiliter teşkilatlarıyla desteklenen ve yerli işbirlikçileriyle korunan Kıbrıs’ın kuzeyindeki rejime karşı, bölünmüş anavatanımızın yeniden birleşmesi için 37 yıl boyunca kesintisiz mücadele verdi, mücadele verenlerle bir arada oldu…
TC’nin dayattığı fetihçi politikaların bir aracı olan demografik yapının, tapu kayıtlarının ve yerleşim yeri isimlerinin değiştirilmesi, eğitim sisteminin Türkiye’ye entegre edilmesi, Sünni İslamcı tarikatların daha etkin olması için maddi, manevi yardımlar gibi asimilasyon politikalarının yıllarca uygulanması ile Kıbrıs’ın kuzeyi artık Türkiye’nin bir iline benzemektedir. Türkiye’nin deniz aşırı sömürgesi olan Kıbrıs’ın kuzeyinde yaşam, dayatılan sosyo-ekonomik politikalarla her geçen gün daha da zorlaşmaktadır. Türkiye’nin yerel alt idaresi olan organın elinde kalan son işlevler de bir bir boşaltılmaktadır. Bu yıl bunu görmek için gazete sayfalarına bakmak yeterlidir: TC Cumhurbaşkanı Yardımcısı Cevdet Yılmaz Eylül’de gelip her projeye “mühür” vurdu; Bakanlar Kurulu, 6 Aralık seçimine iki ay kala tek bir Resmi Gazete’de 338 yurttaşlık kararı yayımladı; Ankara’yla imzalanan mali protokollerin içeriği bir kez daha Meclis’ten ve kamuoyundan gizlendi. Seçmen kütüğü, sandık kurulmadan önce yeniden yazılmaktadır.
Geçen yıl Bahçeli’nin “82. il” çağrısıyla açıkça dile getirilen niyet, bu yıl adım adım uygulamaya konmaktadır. YKP, 2 Eylül 1990’da çıkan Yeniçağ Gazetesi’ndeki “Vilayetleşmeye Hayır” manşetiyle bu gidişe karşı çıktığını ilan etmişti. O gün abarttığımızı söyleyenler oldu; bugün yaşananlar, birçok öngörümüz gibi bunun da ne yazık ki gerçeğe dönüştüğünü göstermektedir…
YKP, 1989 yılında yola çıkarken “Talimatla Yönetilmeye Hayır, Bu Memleket Bizim Biz Yöneteceğiz” demişti. 6 Aralık seçimine giderken bu sloganlar hiç olmadığı kadar günceldir. Kuralları Ankara’da yazılmış, nüfusu değiştirilmiş, seçmen kütüğü şişirilmiş bir seçimden Kıbrıslı Türklerin iradesi çıkmaz; YKP bu nedenle bu seçimde aday göstermemektedir. Yapılan seçimlerdeki ve parti kurultaylarındaki müdahaleler bir kez daha göstermiştir ki, yeniden başlatılacak mücadelenin özü de bu sloganlar olmalıdır…
YKP; 37 yıldır eşitlikçi, özgürlükçü, katılımcı, demokratik bir sosyalizm için, enternasyonalizmin ilkelerine bağlı, dayanışmayı önemseyen, emekten yana, anti-militarist, barışçı, ekolojist, toplumsal cinsiyet eşitlikçi ve devrimci bir mücadele veriyor ve bu mücadeleyi de ileri taşımakta kararlıdır…
YKP’nin işgale karşı barış ve sosyalizm yolculuğu 37 yıldır sürüyor…

Biz, 37 yıllık mücadele tarihimizle
vardık, varız, var olacağız…

Mücadelemiz sürüyor, elbet bir gün, biz kazanacağız…

Yeni Kıbrıs Partisi
Parti Sekreteryası
30/10/26

Yeni Kıbrıs Partisi Genel Sekreteri Murat Kanatlı, 27 Ekim 2026’da Lefkoşa’daki Home for Cooperation’da düzenlenen “Bugü...
28/10/2026

Yeni Kıbrıs Partisi Genel Sekreteri Murat Kanatlı, 27 Ekim 2026’da Lefkoşa’daki Home for Cooperation’da düzenlenen “Bugün Kıbrıs’ta Solun Rolü ve Sorumlulukları” başlıklı iki toplumlu yuvarlak masa toplantısında YKP adına konuştu. Kanatlı’nın İngilizce yaptığı konuşmanın Türkçe tam metni şöyle:
Sevgili dostlar, değerli arkadaşlar,
Davetiniz için teşekkür ederim. Bugün Yeni Kıbrıs Partisi (YKP) adına konuşuyorum.
Bugün Kıbrıs’ta solun ne yapması gerektiğini sorduğumuzda, cevabın basit bir kuralla başladığını düşünüyorum: Kuzeyde de güneyde de aynı şeyi söylemek zorundayız. İki taraftaki milliyetçiler de kendi toplumlarına bir şey, diğer topluma başka bir şey söyler. Sol bunu yapamaz. İlk görevimiz, popüler olmasa bile kendi toplumumuza gerçeği söylemektir.
Son günlerden üç örnek vereyim.
Birincisi Maraş. Kıbrıslı Rum toplum lideri, yasal sakinlerinin mülklerine dönebilmesi için Maraş’ın BM yönetimine bırakılmasını ve Mağusa Limanı’nın AB denetiminde uluslararası ticarete açılmasını önerdi. Kıbrıslı Türk toplum lideri öneriyi reddetti ve dengeli olup olmadığını sordu. Bizim cevabımız açık: Maraş bir pazarlık kartı değildir. Maraş’ın BM’ye devri karşı tarafa yapılmış bir jest değil, bir yükümlülüktür. Bu yükümlülük, Kıbrıslı Türk tarafının da imzasını taşıyan 1979 doruk antlaşmasında ve BM Güvenlik Konseyi’nin 550 (1984) sayılı kararında yer alır. Öte yandan gerçek bir adım, yalnızca puan toplamak için basına atılmamalıdır. Biz diyoruz ki: Maraş’ı sahiplerine geri verin, Mağusa Limanı’nı AB denetiminde dünyaya açın ve Mağusa yeniden tek bir kent olsun. Bu, Kıbrıslı Türklere iş ve ticaret, yerinden edilmiş Kıbrıslı Rumlara evlerine dönüş, hepimize de umut demektir.
İkincisi deniz. 20 Ekim’de Libya’nın doğusundaki parlamento, Türkiye ile Libya arasında 2019’da imzalanan deniz yetki alanları mutabakatını onayladı. AB ise mutabakatı “hükümsüz” ilan etti. Şimdi yeniden haritaları, deniz alanlarını ve savaş gemilerini konuşacağız. Sol bu harita yarışına katılmamalıdır. 2020’den bu yana tutumumuz basit: doğal gazlar doğal olduğu yerde kalsın. Bir iklim krizinin içinde yaşıyoruz. Dünyanın yeni gaz sahalarına ihtiyacı yok. Bölgemizde ise her yeni gaz sahası, hem Ankara’dan hem de güneydeki yeni ittifaklardan, daha fazla savaş gemisi, daha fazla askeri anlaşma ve daha fazla gerginlik getirdi. Doğal gaz barış getirmedi, daha fazla silah getirdi. Sol bunu adanın iki yakasında da, iklim hareketiyle birlikte söylemelidir.
Üçüncüsü çözümün kendisi. Burada çok açık konuşmak istiyorum. On yıllardır müzakereler “her şeyde uzlaşılmadan hiçbir şeyde uzlaşılmış sayılmaz” kuralıyla yürüyor. YKP olarak bu kurala karşıyız. Uygulamada bu kural, tek bir açık konunun bütün emeği boşa çıkarabilmesi demektir. Bunu 2017’de Crans-Montana’da gördük; yılların emeği bir gecede kaybedildi. Sahadaki her küçük adım da hiç gelmeyen nihai bir anlaşmayı bekliyor.
Biz, Kuzey İrlanda’daki Hayırlı Cuma (Good Friday) Antlaşması’nın ruhunda bir antlaşmayı savunuyoruz. O antlaşma her sorunu ilk günden çözmedi. Açık ilkeler ve ortak kurumlar belirledi; polis ve silahlar gibi en zor konuların bir kısmını ise imzadan sonra işleyecek, üzerinde uzlaşılmış süreçlere bıraktı. İnsanlar gündelik yaşamlarında değişimi gördü ve bu, sonraki adımlar için güven yarattı.
Kıbrıs için bunun anlamı şudur: Önce temel çerçevede, yani BM çerçevesi ve Guterres çerçevesi içinde siyasi eşitliğe dayalı iki bölgeli, iki toplumlu bir federasyonda uzlaşalım. Ardından üzerinde uzlaşılanları adım adım hayata geçirelim ve her adımı kimsenin geri alamayacağı biçimde güvenceye alalım. Maraş, yeni geçiş kapıları, doğrudan ticaret, kayıplar, Maronitlerin köylerine dönüşü: Bunların hiçbiri son fasıldaki son sözü beklememelidir.
Peki bugün solun rolü nedir? Milliyetçiler duvar örerken köprü kurmak. Kuzeyde de güneyde de militarizme karşı ses yükseltmek. İnsanı, emekçiyi ve doğayı haritaların ve boru hatlarının önüne koymak. Ve liderleri aşağıdan, sokaktan, sendikalardan, iki toplumun gençlerinden zorlamak.
Teşekkür ederim.

Maraş sahiplerine, doğal gaz denizin altına, adım adım federal bir Kıbrıs: hemen şimdi!

Speech by Murat Kanatlı, Secretary General of the New Cyprus Party (YKP), at the bicommunal round table “The Role and Re...
28/10/2026

Speech by Murat Kanatlı, Secretary General of the New Cyprus Party (YKP), at the bicommunal round table “The Role and Responsibilities of the Left in Cyprus Today”, 27 October 2026
Dear friends, dear colleagues,
Thank you for the invitation. I am speaking today on behalf of the New Cyprus Party, YKP.
If we ask “What should the left do in Cyprus today?”, I think the answer starts with one simple rule: We must say the same thing in the north and in the south. Nationalists on both sides say one thing to their own community and another thing to the other community. The left cannot do this. Our primary duty is to tell the truth to our own community, even when it is not popular.
Let me give three examples from the last few days.
The first is Varosha. The Greek Cypriot leader has proposed that Varosha go under UN control, so that its legal residents can return to their properties, and that the Port of Famagusta open for international trade under EU supervision. The Turkish Cypriot leader answered NO, and asked if this is balanced or not. As YKP, our answer is clear: Varosha is not a bargaining card. Handing it to the UN is not a gift to the other side. It is a duty. It was in the 1979 high level agreement, signed by the Turkish Cypriot side too, and in Security Council resolution 550 of 1984. At the same time, a real, concrete step should not be thrown into the press just to gain points. We say: give Varosha back to its people, open Famagusta Port to the world under EU supervision, and let Famagusta become one city again. These steps mean jobs and trade for Turkish Cypriots, homes for displaced Greek Cypriots, and hope for all of us.
The second is the sea. On 20 October, the Libyan Parliament based in the east approved the 2019 maritime deal between Turkey and Libya. The EU called it null and void. Now we will hear again about maps, zones and warships. The left should not join this race of maps. Since 2020, YKP’s position has been simple: natural gas should stay where it is natural. We are living in a climate crisis. The world does not need new gas fields. And in our region, every new gas field has brought more warships, more military deals and more tension, from Ankara and from the new alliances in gthe south. Gas has not brought peace. It has brought more guns. Left parties and groups must say this loudly on both sides of the island, together with the climate movement.
The third is the solution itself. Here I want to be very direct. The talks between two communities have worked under the rule “nothing is agreed until everything is agreed” for decades. We in YKP oppose this rule. In practice it means one open issue can kill all of the other work. We saw this at Crans-Montana in 2017, where years of work were lost in one night. And every small step on the ground waits for a final deal that never comes.
We support an agreement in the spirit of the Good Friday Agreement in Northern Ireland. That agreement did not solve every question on the first day. It set clear principles and shared institutions, and left some of the hardest issues, like policing and weapons, to agreed processes after signing. People saw change in their daily lives and that built trust for the next steps.
For Cyprus, this means: agree on the basic frame: A bizonal, bicommunal federation with political equality, within the UN framework and the Guterres framework. Then put into practice what is agreed, step by step, and protect each step so that no one can take it back. Varosha, new crossing points, direct trade, the missing persons, the return of the Maronites to their villages: none of these should wait until the last word on the last chapter.
So what must be the role of the left today? To build bridges when nationalists build walls. To speak against militarism in the north and in the south. To put people, workers and nature before maps and pipelines. And to push the leaders from below: from the streets, from the unions, from the young people of both communities.
Varosha back to its people. Let the gas stay under the sea. A federal Cyprus, step by step, starting now.
Thank you.

YKP: Cezasız kalan her saldırı bir sonrakine cesaret veriyorYeni Kıbrıs Partisi Sekreteryası, 27 Ekim 2026 günü Lefkoşa ...
28/10/2026

YKP: Cezasız kalan her saldırı bir sonrakine cesaret veriyor
Yeni Kıbrıs Partisi Sekreteryası, 27 Ekim 2026 günü Lefkoşa Ağır Ceza Mahkemesi avlusunda, sahte diploma davasında Fatma Ünal’a verilen beş yıl hapis kararının ardından görevini yapan gazetecilere yönelik gerçekleştirilen fiziksel ve sözlü saldırıyı değerlendirdi. Açıklamada şu ifadelere yer verildi:
27 Ekim 2026 günü Lefkoşa Ağır Ceza Mahkemesi, eski UBP Girne Kadın Kolları Başkanı Fatma Ünal’ı sahte diploma davasında on altı suçlamanın tamamından suçlu bularak beş yıl hapis cezasına çarptırdı. Karar okunduktan sonra mahkeme avlusunda Fatma Ünal’ın yakınları haberi takip eden basın mensuplarına saldırdı. Özgür Gazete yazı işleri sorumlusu Pınar Barut’un yüzüne şişe fırlatıldı, Barut elmacık kemiği hizasından yaralandı; diğer gazeteciler tehdit ve hakarete uğradı. Olay çok sayıda polisin bulunduğu bir mahkeme avlusunda, güpegündüz, kameraların önünde yaşandı. Saldırıya uğrayan gazeteciler Lefkoşa Polis Müdürlüğü’ne şikayette bulundu; KTGB, Basın-Sen, Basın Konseyi ve Kıbrıs Türk Medya Çalışanları Birliği olayı kınadı ve 28 Ekim günü Lefkoşa Polis Müdürlüğü önünde ortak basın açıklaması yaptı.
Yeni Kıbrıs Partisi, Pınar Barut’un ve meslektaşlarının yanındadır. Bu saldırı bir öfke patlaması değil, bir susturma girişimidir. Mahkemenin verdiği kararı haber yapan gazeteciye şişe fırlatan, kararın değil haberin önünü kesmeye çalışmıştır; bu nedenle saldırı yalnız Barut’a değil, bu adada haber alma hakkına ve demokratik kamusal hayatın tamamına yöneltilmiştir. Bir mahkeme kararına itirazın yolu üst mahkemedir, gazetecinin yüzü değildir. Kararın muhatabı mahkemedir, kamera değildir.
Basın örgütlerinin ortak sesiyle söylenen şu cümle, bugün bu adada basın özgürlüğünün durduğu yerin özetidir: cezasız kalan her saldırı, bir sonrakine cesaret veriyor. Son yıllarda basın emekçileri sözlü taciz, sosyal medya linci, hedef gösterme ve fiziksel saldırıyla kuşatılmış durumdadır; bu olayların büyük bölümü sümen altı edilmiş, failleri yargı önüne çıkarılmamıştır. 27 Ekim’de bir avluda, polisin gözleri önünde şişe fırlatılabilmesinin asıl nedeni de budur. Her sessiz kalınan saldırı bir sonrakini örgütlemiştir, bu dosya da sonuçsuz kalırsa bir sonrakini örgütleyecektir.
Bu nedenle Yeni Kıbrıs Partisi talep ediyor: Mahkeme avlusunun kamera görüntüleri ve tanık ifadeleri gecikmeksizin incelensin, şişeyi fırlatan kişi ve saldırıya katılanlar kimliklendirilerek haklarında ivedilikle dava açılsın; dosya basın emekçilerine yönelik diğer dosyalar gibi sürüncemede bırakılmasın.
Yeni Kıbrıs Partisi, herkesi saldırıya uğrayan gazetecilerin yanında durmaya, 28 Ekim’de polis önünde başlayan iradeyi büyütmeye, haber alma hakkını ve basın özgürlüğünü savunmaya çağırır. Özgür basın bu adanın demokratik geleceğinin güvencesidir; bu güvenceye şişe fırlatan el hepimize yöneltilmiş saymalıdır.

YKP: Maraş pazarlık kartı değildir; Maraş sahiplerine verilsin, Mağusa Limanı AB denetiminde doğrudan ticarete açılsınYe...
28/10/2026

YKP: Maraş pazarlık kartı değildir; Maraş sahiplerine verilsin, Mağusa Limanı AB denetiminde doğrudan ticarete açılsın

Yeni Kıbrıs Partisi Sekreteryası, Kapalı Maraş ve Mağusa Limanı önerisi etrafında süren tartışmayı değerlendirdi. Açıklamanın tamamı şöyle:
Kıbrıslı Rum toplum lideri Nikos Hristodulidis’in, Kapalı Maraş’ın BM yönetimine bırakılarak yasal sakinlerinin geri dönmesini ve Mağusa Limanı’nın AB denetiminde işletilmesini öngören önerisi, Kıbrıslı Türk toplum lideri Tufan Erhürman tarafından 21 Ekim’de reddedildi. Erhürman, limanın zaten açık olduğunu, asıl sorunun AB ile doğrudan ticaret yapılamaması olduğunu ve önerinin Doğrudan Ticaret Tüzüğü’nü kapsamadığını savunarak “Maraş’ı niye BM idaresine vermenin karşılığı haline geliyor bu? Bunlar dengeli şeyler mi?” diye sordu. Hristodulidis ise 26 Ekim’de, ilk yanıtın ret olmasına rağmen önerinin hâlâ masada olduğunu ve geliştirilmeye açık olduğunu açıkladı.
Maraş’ın bir “karşılık” konusu olarak tartışılması başlı başına sorunludur. Maraş, 1979’da Denktaş ile Kipriyanu arasında varılan on maddelik doruk antlaşmasının, Maraş’ın BM gözetiminde yeniden iskânına öncelik verilmesini öngören beşinci maddesinden bu yana masadadır. BM Güvenlik Konseyi’nin 550 (1984) sayılı kararı Maraş’ın yasal sakinleri dışındakilerce iskân edilmesini kabul edilemez saymış ve bölgenin BM yönetimine devrini istemiş, 789 (1992) sayılı karar da Maraş’ı güven yaratıcı önlemlerin merkezine koymuştur. Yani Maraş’ın BM yönetimine verilmesi bir taviz değil, Kıbrıslı Türk liderliğinin de imzasının bulunduğu bir yükümlülüktür. Ekim 2020’den bu yana Ankara’nın yönlendirmesiyle yürütülen tek taraflı “açılım” ise bu yükümlülüğü yerine getirmek yerine Maraş’ı mülkiyet hakkı ihlalinin ve fiili durumun vitrini haline getirmiştir.
Mağusa Limanı konusunda YKP yeni bir şey söylemiyor. 2014 yılında Doğrudan Ticaret Tüzüğü tartışmaları sırasında da belirttiğimiz gibi, tartışmanın asıl düğümü Mağusa Limanı’nın statüsüdür: Bir limandan uluslararası ticaretin yasal olarak yapılabilmesi, o limandaki işlemlerin yasal ve uluslararası denetime açık olmasını gerektirir. Bu nedenle Mağusa Limanı’nın AB denetimine verilmesi ve Doğrudan Ticaret Tüzüğü’nün bu çerçevede uygulanması en makul yoldur; Maraş’ın yasal sahiplerine iadesiyle birlikte Mağusa Limanı’nın açılması da uygulanabilirlik açısından en gerçekçi öneridir. “Liman zaten açık” demek, AB ile doğrudan ticaret yapamayan, ürününü Türkiye üzerinden dünyaya ulaştırmak zorunda kalan Mağusalı üreticinin, ihracatçının ve liman emekçisinin gerçeğini görmezden gelmektir.
Erhürman’ın aynı formülün yirmi yıl önce de masaya geldiğini ve o dönem reddedildiğini hatırlatması, aslında kendi aleyhine bir tespittir. O dönem de “devletimiz var, giriş çıkışı biz yaparız” anlayışıyla Doğrudan Ticaret Tüzüğü bir tanınma basamağı olarak görülmüş, Maraş açılmamış, Mağusa yerinde saymıştır. Çözüm yönünde ivme yakalandığı izleniminin olduğu dönemde reddedilen bir formülün yirmi yıl sonra benzer gerekçelerle yeniden reddedilmesi, statükonun ne kadar dirençli olduğunu gösterir. Ankara’nın “iki devlet” ısrarı ile Doğrudan Ticaret Tüzüğü’nü Kıbrıslı Türklerin AB ile yasal ticaretinin değil, tanınma arayışının aracı olarak gören yaklaşım arasındaki bağ da burada görünür hale gelmektedir.
Bu durum, karşı tarafın yaklaşımını sorgusuz kabul ettiğimiz anlamına gelmez. Güven yaratıcı önlemler, basın üzerinden ilan edilen, reddedileceği öngörülerek sunulan ve kamuoyu önünde puan toplamaya yarayan hamlelere dönüştükçe değerini yitirir. Önerinin sahibi gerçekten sonuç almak istiyorsa, öneriyi iki toplumdan Mağusalılarla, liman emekçileriyle ve iki toplumlu Mağusa inisiyatifleriyle birlikte geliştirmeye açık olmalıdır. Kuzeydeki liderlik de “dengeli mi?” sorusunu yalnızca reddetmek için değil, karşı öneri üretmek için sormalıdır.
YKP’nin tutumu açıktır: Maraş karşılık beklenmeden BM yönetimine devredilmeli ve yasal sakinlerinin dönüşü başlatılmalıdır. Mağusa Limanı AB denetiminde doğrudan ticarete açılmalı, Doğrudan Ticaret Tüzüğü tanınma pazarlığının değil Kıbrıslı Türklerin AB ile yasal ticaretinin aracı olmalıdır; bölünmüş kent Mağusa’nın yeniden birleşmesi açık bir hedef olarak konuşulmalıdır. Bu adımlar Mağusa bölgesindeki Kıbrıslı Türklere iş, ticaret ve yaşam olanağı, yerinden edilmiş Kıbrıslı Rumlara evlerine ve mülklerine dönüş, tüm Kıbrıslılara ise yeniden birleşmeye dair somut bir güven verir. Geçiş kapıları konusunda sürdüğü belirtilen görüşmelerin de aynı somutlukla sonuçlandırılması gerekir.
Yeni Kıbrıs Partisi, adanın her iki yakasında barıştan yana tüm Kıbrıslıları (sivil toplum örgütlerini, sendikaları, meslek birliklerini, gençlik ve kadın hareketlerini, bağımsız yurttaşları) ve özellikle Mağusa’nın iki toplumundan sakinlerini, Maraş’ı pazarlık kartı olmaktan çıkaracak ve Mağusa’yı yeniden birleştirecek bu talebe sahip çıkmaya çağırır. Masadaki ret ve oyalama taktiklerine, sokaktaki ısrarımızla cevap verelim.

Maraş’a dönüş, Mağusa’ya hayat: hemen şimdi!

_________________
Yeni Kıbrıs Partisi
Basın Bürosu
28/10/26

Kıbrıslılar Barış ve Dayanışma Hareketi’nin seçimlerle ilgili basın toplantısı metniDeğerli basın mensupları;Kıbrıslı Tü...
27/10/2026

Kıbrıslılar Barış ve Dayanışma Hareketi’nin seçimlerle ilgili basın toplantısı metni

Değerli basın mensupları;
Kıbrıslı Türkler, yıllardan beri bölünmüş adamızın kuzeyinde olağanüstü koşullarda yaşatılmaktadır. Türkiye hükümetleri tarafından dayatılan ekonomik, sosyal ve kültürel baskılar yüzünden toplumsal varlıkları tartışılır hâle gelmiştir.
Türkiye’nin adamızın kuzeyine yönelik izlediği kolonicilik politikaları ile birlikte, 1949 Cenevre Sözleşmeleri’ne aykırı biçimde adaya sistematik olarak nüfus taşınmakta, yeni gelenlere yüz binlerce vatandaşlık verilmeye devam edilmektedir. Adamızın kuzeyinde Türkiye tarafından kurdurulan ayrılıkçı rejimin ayakta tutulması için değiştirilen nüfus yapımızla birlikte Kıbrıs Türk Toplumu azınlığa düşürülmüş, siyasi iradesi gasbedilmiştir. Son yapılan Avrupa Parlamentosu seçimlerinde oy kullanma hakkı olan Kıbrıs Cumhuriyeti vatandaşı Kıbrıslı Türklerin sayısı 103.269 idi (bu rakamın bir kısmı yurt dışında yaşamaktadır). Kuzey Kıbrıs’ta seçmen sayısı ise 225 bin civarıdır. Bu rakamlar bile gerçeği tüm çıplaklığıyla ortaya koymaktadır.
Nüfus yapımızın değiştirilmesinin yanında, Ankara her konuda karar verici durumdadır. Kuzeydeki anayasaya aykırı olarak faaliyet gösteren ve TC elçisi ile Kolordu komutanının da yer aldığı “Yüksek Koordinasyon Kurulu” her konuda karar üretmekte; TC’nin Kıbrıs İşleri’nden Sorumlu Bakanı bir sömürge bakanı, buradaki elçisi de bir sömürge valisi gibi hareket etmektedir. Polis ve itfaiye, kuzeydeki anayasanın geçici 10. maddesiyle doğrudan Ankara’ya bağlanmıştır; Merkez Bankası da Ankara’nın direktifleriyle yönetilir hâle getirilmiştir. Eğitim sistemi, kuzeydeki Eğitim Yasası’nın 22. maddesiyle Türkiye’deki eğitim sistemini takip etmek zorunda bırakılmıştır. TC elçiliğinde “müşavir” adı altında görev yapan memurlar, kuzeydeki bakanlıkların gerçek yöneticileri olarak bakanlara emir verecek yetkiyle donatılmışlardır.
Adamızın kuzeyinde ganimet paylaşımı, kumar, fuhuş, insan ve uyuşturucu kaçakçılığı ile kara para aklama gibi Kıbrıslı Türklerin onuruna yakışmayan faaliyetler, Türkiye’nin izlediği siyaset yüzünden ekonomik faaliyet olarak bize dayatılmaktadır. Burada aklanan milyarlarca dolarlık kara para Türkiye’ye akmaktadır. Adamızın kuzeyindeki büyük yolsuzluk, rüşvet ve usulsüzlük dosyalarının izi Ankara’ya uzanmaktadır. Bu nedenle Kıbrıs’ın kuzeyindeki hiçbir yetkilinin bunların üstüne gidemediğini geçmişte hep birlikte gördük.
Türkiye’den Kıbrıs’ın kuzeyine resmî olarak 2,63 milyar dolarlık ihracat yapılmakta, Türkiye ise bizden yalnızca 99 milyon dolarlık mal almaktadır. “Para alan emir de alır” sözünde olduğu gibi, Kıbrıs’ın kuzeyindeki siyasi yapının başına oturtulanlar “buyuran/emir alan” anlayışıyla Ankara’dan verilen buyruklara göre icraat yapmaktadır. Mali harcamalar yerel kaynaklardan sağlansa bile icraatlar yine Ankara’dan verilen emirlerle yürütüldüğünden, hangi parti yönetimde olursa olsun hükümetler fark etmeden Ankara’ya hizmet etmektedir. Kukla hükümetlerin birinci görevi Ankara’ya hizmet etmek ve onun kurdurduğu bu ayrılıkçı rejime örtü olmaktır. Pahalılığın gerçek sebebi, her gün değer kaybeden Türk lirasını para birimi olarak kullanmak ve istikrarsız Türkiye ekonomisine olan bağımlılıktır. Hükümet olanlar, Türk lirasının sahibinden emir almadan hiçbir adım atamazlar.
1960 Kıbrıs Cumhuriyeti antlaşmalarıyla Kıbrıslı Türkler uluslararası statü kazanmış, Kıbrıs Cumhuriyeti’nin kurucu ortağı olarak egemenliği Kıbrıslı Rumlarla paylaşmışlardır. Türkiye, Yunanistan ve İngiltere’ye de “garantörlük” adı altında, kurulan ortaklık devletinin anayasasının ve toprak bütünlüğünün korunması sorumluluğu verilmiştir. Türkiye, 1963’ten itibaren iki toplumun da ağır acılar yaşadığı bir dönemin ardından 1974’te yaptığı askerî harekâtla bu sorumluluğu yerine getirmek yerine adayı ikiye bölmüş; kuzeyde yaşayan Rumları etnik temizlikle zorla güneye göndererek mallarına el koymuş ve adanın kuzeyinde ayrılıkçı, kukla bir siyasi rejim kurdurmuştur. Kıbrıs Sorunu’nun çözümüne yönelik girişimlerin sonuçsuz kalmasını bahane ederek bu yapının ayrı devlet olarak tanınmasını ve adanın kuzeyinde gerçekleştirdiği uluslararası hukuka aykırı tüm uygulamaların kabul edilmesini istemekte; bunun için de Kıbrıs Türk Toplumu yerine “Kıbrıs Türk Halkı” gibi, ayrı egemenlik iddiasına zemin hazırlayan kavramlarla bizleri uluslararası hukukun dışına itmektedir.
Kıbrıs Sorunu’nun görüşme süreçlerinde iki tarafın da kabul ettiği iki bölgeli, iki toplumlu, tek egemenliği, tek vatandaşlığı ve tek uluslararası temsiliyeti olan “Birleşik Federal Kıbrıs” formülü yerine bizleri uluslararası hukukun dışına iten önerilerle bir yere varılamayacağı açıktır. Bu adada yaşadığımız tüm sorunların temelinde Kıbrıs Sorunu’nun çözümsüzlüğü yatmaktadır.
Uluslararası mahkemelerin bile Türkiye’nin alt yönetimi olarak tanımladığı, kukla hükümetlerin Türkiye’den talimat alarak yönettiği bu ayrılıkçı yapının gizlenmesi için önümüzdeki Aralık ayında seçimler yapılacaktır. Seçimlere katılımı artırmak için yerel ve genel seçimleri aynı günde yapma kararını aldırtan Ankara’nın, kimlerin aday olacağına karar verdiğinin, kimlere işaret ettiğinin belirtilerini her yerde görüyoruz. Demokratik seçim yapmanın hiçbir koşulunun bulunmadığı bu ada yarısında, yapılacak milletvekilliği seçimleriyle Ankara’ya hizmet eden kadrolar yenilenecektir. Bizler, nüfus yapısı değiştirilerek, siyasi iradesi gasbedilmiş Kıbrıs Türk Toplumu’nun bu koşullarda gerçek bir irade beyanında bulunabileceğine inanmıyoruz. Entegrasyon ve asimilasyon sürecinin devam ettiği gerçeğinden hareketle, önümüzdeki dönemde seçim olayının referanduma dönüştürülmesi tehlikesinin Ankara’nın gündeminde olduğunu biliyoruz. Tüm bu gerekçelerle önümüzdeki milletvekilliği seçimlerine katılmama çağrısı yapar, seçimlerin boykot edilmesini kamuoyuna duyururuz.

SEÇİM DEĞİL ÇÖZÜM.

Kıbrıslılar Barış ve Dayanışma Hareketi
Birleşik Kıbrıs Partisi (a) – İzzet İzcan
Yeni Kıbrıs Partisi (a) – Murat Kanatlı
Arif Hasan Tahsin Vakfı (a) – Şener Elcil

Address

No 64/1, Tanzimat Sokak
Nicosia
99010

Opening Hours

Monday 10:00 - 13:00
Tuesday 10:00 - 13:00
Wednesday 10:00 - 13:00
Thursday 10:00 - 13:00
Friday 10:00 - 13:00

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Yeni Kıbrıs Partisi posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Organization

Send a message to Yeni Kıbrıs Partisi:

Shortcuts

Share