04/06/2026
https://www.facebook.com/share/p/16NzfQ4NCF/
खूप छान लिहिलंय खूप अभिमान वाटतो कि या पुरुषोसत्ताक समाजामध्ये एक पुरुष या पद्धतीने विचार करतो याचा.
नाहीतर माझ्याच तालावर सर्वांनी नाचल पाहिजे या विकृती पायी खूप संसार काही जणांची आयुष्य बरबाद झाली आहेत. वैष्णवीच्या नणंदेसारखी लोक जी अंगावर थुंकून, गचुरे धरून, मारहाण करून स्वतः चा दबदबा तयार करताना दिसत आहेत.
अश्या लोकांना नियती ही शिक्षा देतेच पण त्यासाठी खूप वेळ द्यावा लागतो.
26/05/2026
लग्नाचा देखावा: जिथे एका स्त्रीला हप्त्यांमध्ये विकले जाते.
लग्नाच्या वेळी मुलीला बघत असताना तिची निवड करत असताना ती शिकलेली आहे का?ती सुंदर, सुसंस्कारी आहे का? तीच्या घरातल backgound बघून तिला घरी आणल जात.जवळ जवळ 60 एक स्थळ बघून जेंव्हा एका मुलीची निवड केली जाते. तेंव्हा तेंव्हा पण मुलींच्या मार्केट मधील एक वस्तू म्हणूनच निवड केली जाते ना. अशीच कोनालाही नाही निवडल जात.
जेव्हा वडिलांची आयुष्यभराची बचत हुंड्याच्या नावाखाली लुटली जात होती, तेव्हा कोणालाही आत्मसन्मानाची चटक लागली नाही. तेव्हा ते एक दान होते, मग तो एक सन्मान होता, आणि मग तर ती एक गुंतवणूकही होती—मुलाच्या कारकिर्दीत आणि कुटुंबाच्या व्यर्थ अहंकारात. पण जशी एखादी खचलेली स्त्री तिच्या हक्काच्या पोटगीची मागणी करू लागली, तसे पुरुषांचे जग अचानक 'व्यापार'च्या आरोळ्यांनी भडकले? केवढा मोठा ढोंगीपणा!
लग्न? नाही, साहेब, त्याला 'सुसंस्कृत समाजाची गुलामगिरी' म्हणा.
एका जिवंत, श्वास घेणाऱ्या माणसाला तिच्या आई-वडिलांच्या घरातून उपटून दुसऱ्याच्या घरी 'विनामूल्य सेवे'साठी तैनात करणे हा एक व्यापार नाही का?
एखाद्याचा वंश वाढावा म्हणून स्त्रीने तिचे नाव, ओळख आणि स्वातंत्र्य पणाला लावणे हा एक सौदा नाही का?
मुलगी म्हणजे काय? ती एक डिलिव्हरी पॅकेज आहे का, ज्यावर सही करून एका पत्त्यावरून दुसऱ्या पत्त्यावर टाकले जाते? की ती केवळ रात्रीच्या गरजा भागवण्यासाठी विकत घेतलेली एक सेक्स मशीन आहे? की तिला एक 'मुले जन्माला घालणारे शेत' मानले जाते, जिथे जमिनीच्या आरोग्याची पर्वा न करता केवळ पिके वाढवण्यावर लक्ष केंद्रित केले जाते?
जोपर्यंत सुनांना मत्सर वाटत होता, तोपर्यंत ती एक 'परंपरा' होती. जेव्हा सुनांनी कायदेशीर मार्गाने न्यायाची मागणी करण्यास सुरुवात केली, तेव्हा ते एक 'व्यवसाय' बनले का?
ज्या दिवशी तुम्ही स्त्रीच्या केवळ पलंग आणि चूल बनवण्याच्या गरजेच्या पलीकडे जाऊन तिला एक 'माणूस' म्हणून पाहाल, त्या दिवशी तुम्ही पोटगीला 'व्यवसाय' न मानता, तिच्या आयुष्यावर तुम्ही केलेल्या विध्वंसाची 'भरपाई' म्हणून पाहाल. तोपर्यंत,"रिकाम्या नैतिकतेचा ढोल वाजवला तरी फुटलेल्या आरशात प्रतिबिंब परत येत नाही."
#उंबरठाओलांडल्यावर
