Bekim Rexhepi

Ditëlindja e Bashkimit Demokratik për Integrim
Një histori suksesi, e ndërtuar me mund, sakrificë dhe krenari.

Urime për çdo anëtar e aktivist që kanë mbetur të palëkundur në këtë kohë sfiduese për BDI-në dhe shqiptarët. Kontributi, besimi dhe qëndrueshmëria juaj janë vlerë e çmuar në rrugëtimin tonë të përbashkët. Gëzuar përvjetorin!

Gëzuar Kurban Bajramin! 🌙
Qoftë kjo festë e bekuar e mbushur me paqe, shëndet, begati dhe lumturi për ju dhe familjet tuaja. 🤍

Studentët po mbrojnë frymën e barazisë Marrëveshja e Ohrit nuk guxon të zhbëhet

Kur studentët ngrihen për gjuhën shqipe, ata nuk mbrojnë vetëm një gjuhë, por mbrojnë dinjitetin, barazinë dhe frymën mbi të cilën u ndërtua në Maqedoninë e Veriut pas vitit 2001.

Protesta e studentëve me 18 Maj është një reagim kundër cënimit të vlerave që sollën paqe, stabilitet dhe orientim euro-atlantik për shtetin. Studentët po mbrojnë frymën e Marrëveshjes së Ohrit, marrëveshjes që ndali luftën dhe krijoi themelet e bashkëjetesës mes komuniteteve.

Shqiptarët kanë qenë faktor shtetformues, mbështetës të NATO-s, të integrimit europian dhe të një Maqedonie të Veriut demokratike e multietnike. Pikërisht për këtë arsye, çdo goditje ndaj gjuhës shqipe apo ndaj barazisë, perceptohet si goditje ndaj vetë stabilitetit të shtetit dhe ndaj kursit euro-atlantik që sot duket se po humbet drejtimin.

Zëri i studentëve sot është një revoltë dhe kujtesë se pa barazi nuk ka stabilitet, pa respekt nuk ka bashkëjetesë dhe pa ruajtjen e Marrëveshjes së Ohrit nuk ka të ardhme.

2 Maj 2001 një datë që mbetet kujtesë e gjallë për të sotmen.
Një ditë që na rikujton se liria, dinjiteti dhe të drejtat nuk erdhën vetvetiu, por me sakrificë të madhe.

Sot, më shumë se kurrë, kjo datë na thërret të ruajmë barazinë, drejtësinë dhe paqen, duke mos harruar rrugën e vështirë që u përshkua.

Lavdi dëshmorëve që ranë për liri, dinjitet dhe të ardhmen e brezave.

Intervista e plotë në “Dialog te Lajmi”.

Bisedë për bllokimin e projekteve strategjike: Korridori 8, rruga Tetovë–Prizren, Shkup–Bllacë, qarkorja e Tetovës, si dhe zhvillimet e fundit politike në vend.

Bekim Rexhepi, ish-zëvendësministër i Transportit dhe Lidhjeve në Dialog te Lajm’i – Pjesa e dytë Bekim Rexhepi, ish-zëvendësministër i Transportit dhe Lidhjeve në Dialog te Lajm’i – Pjesa e dytë

📺 “Dialog te Lajmi”, me gazetarin Sefer Tahiri këtë të mërkurë, ora 18:15.
Pse po pengohen: Korridori 8, Prizren–Tetovë, Shkup–Bllacë, Qarkorja e Tetovës?
Dhe tema të tjera politike.

Sot studentët, nesër kombi 🇦🇱
Shqipja mbi gjithçka!
🎓 Zëri i studentëve është alarm për Maqedoninë e Veriut.
Sot ata dolën në mbrojtje të gjuhës shqipe, identitetit dhe dinjitetit tonë.

Nuk është problem UNESCO, por që Korridori 8 t’i jepet një kompanie tjetër!?

Qeveria po pregaditë teren për prishjen e kontratës për ndërtimin e Korridorit 8 me Bechtel–Enka, duke rrezikuar pagesë dëmshpërblimi dhe më pas dhënien e projektit një kompanie tjetër të huaj. Për këtë arsye është propozuar që punimet të pezullohen deri në vitin 2027.

Ndërkohë, në terren punimet janë reduktuar mbi 50%, çka shton dyshimet se po krijohet qëllimisht situatë për ndërprerjen e kontratës ekzistuese.

Ky skenar nënkupton vonesa disa vjeçare dhe rihapje të procesit, vetëm që i njëjti aks t’i jepet një kompanie tjetër të huaj.

Marrëveshja e Ohrit është minimumi i barazisë, jo maksimumi i kërkesave!

Marrëveshja e Ohrit përfaqëson vijën nën të cilën nuk guxon të shkohet. Çdo përpjekje për ta paraqitur barazinë si “privilegj” apo si “teprim” përbën regres dhe cenon ekuilibrin e ndërtuar me vështirësi dhe sakrificë. Fryma e saj ka një opus shumë më të gjerë: jo vetëm garantimin formal të të drejtave, por ndërtimin e një shteti funksional multietnik, me përfaqësim të drejtë, përdorim të barabartë të gjuhës shqipe, pjesëmarrje legjitime në vendimmarrje dhe barazi reale.

Sot, tendenca që të drejtat e shqiptarëve të reduktohen në nivel minimal është shqetësuese. Shumë nga arritjet e konsoliduara ndër vite, veçanërisht ato të realizuara përmes përfaqësimit politik shqiptar, po relativizohen, anashkalohen apo edhe shkelen në praktikë. Kjo nënkupton kthim prapa, sikur procesi duhet të nisë sërish nga fillimi, duke rihapur çështje që janë mbyllur me Marrëveshjen e Ohrit.

Një qasje e tillë jo vetëm që minon besimin mes komuniteteve, por rrezikon të dëmtojë vetë funksionalitetin e shtetit. Çdo dobësim i mekanizmave të përfaqësimit të drejtë, i përdorimit të gjuhës shqipe apo i pjesëmarrjes legjitime në institucionet vendimmarrëse, e largon vendin nga fryma e Ohrit dhe e çon drejt një modeli të centralizuar.
Marrëveshja e Ohrit duhet të shërbejë si bazë për avancim të mëtejshëm, jo si tavan që mund të ulet.