04/10/2026
De maandelijks column van Dyderick Bremmer
Najaarsspanning 2.0
Alweer een blog over het najaar. Of ik geen inspiratie heb voor nieuwe onderwerpen? Natuurlijk wel! Laat ik je dit zeggen, over het najaar raak je nooit uitgepraat.
Herfst...! Vogeltrek!
Mijn vorige blog was een kleine uiting van frustratie, moest het najaar serieus beginnen met een gemiste hop in eigen polder? Om niet in negatieve mijmeringen te blijven hangen herpakte ik mijzelf en beloofde dat ik het hier niet bij zou laten zitten. De volgende zeldzaamheid zou echt voor mij zijn, dat had ik immers onder mijn vorige blog beloofd…
Hoe ik dit klaar zou spelen wist ik nog niet want een zeldzaamheid vinden is geen alledaagse bezigheid, dat is iets ongewoons waar je veel geluk voor nodig hebt. Je kunt dat geluk naar je toe halen door veel uren te maken en op kansrijke plekken te zoeken, maar zelfs dan… Door gebrek aan tijd lukte het maar weinig om in de polder te zoeken en dus moest ik het wel van ultieme mazzel hebben. En soms heb je dat gewoon….
Zaterdag 19 september was ik aan het werk op de kwekerij, zaterdag ja, meestal houd ik die dag vrij om te vogelen maar door drukte had ik besloten even een klus af te maken. En soms komt alles goed op een manier die je zelf niet verwacht, want terwijl ik achter op de kwekerij reed zat hij daar gewoon, drie meter voor me op het pad. De soort die mijn status weer heeft hersteld, de beloofde comeback! Een draaihals! Ik liet alles uit mijn handen vallen, nam ontslag, ging naar huis, pakte mijn camera en meldde in de regioapp: “Draaihals op de kwekerij”. De uren erna liet de vogel zich prachtig zien, na het middageten was hij verdwenen.
De draaihals is een zeldzame specht die sinds een paar jaar sporadisch broedt in Nederland, uitsluitend op de zandgronden. Ze overwinteren ten zuiden van de Sahara en kunnen dus in de trektijd op vreemde plekken opduiken. Ondanks dat ze toenemen blijft het een zeldzaamheid en al helemaal in het westen van Nederland.
Die avond pakte ik mijn to-do list erbij, deze keer hoefde ik alleen maar iets door te krassen... Eind goed al goed.