Quezon City Heritage

23/10/2026

SINO SIYA?

📷 | JOSEPH CALIZO

19/10/2026

QC Quandrangle https://www.facebook.com/share/r/1Cd8sY7xwL/

18/10/2026

[ PINOY HISTORY ]

Sa kabila ng pagtutol ng asawa ni Teresa Magbanua, sinundan parin ni Teresa ang dalawa nitong kapatid upang makipaglaban sa mga kastila, ilang beses na nagwagi ang pulutong kung saan parte si Teresa.

Sa kanyang pangunguna, nanalo ito sa laban sa Barrio Yating, Pilar, Capiz noong December 3, 1898
kung saan nakapaslang sila ng ilang kalaban. Kilala rin si Teresa bilang "Nay Isa", Kalauna'y naging unit commander si Teresa at naipanalo ang madugong labanan noon sa burol ng Sapong

Sa gitna ng Philippine–American War, mas nakilala si Teresa bilang patuloy na lumalaban sa ganap na kalayaan ng ating bansa kasama pa ang mga may rango na sa militar na kanyang mga kapatid na sina Pascual at Elias Magbanua sa pangunguna ni Gen. Martin del Gado. Lumaban rin ang mga ito sa laban syudad ng Iloilo ay sa Balantang, Jaro.

Patuloy na lumaban kahit pa ang mga kaptid nito ay namatay na sa ilan pang mga sumunod na digmaan.

Sa panahon naman ng World War II, tumulong rin ito sa mga bilanggo ng digmaan, Binenta n'ya ang kanyang ari-arian at isa sa mga nagbibigay suporta sa mga guerrilla sa panahon ng pananakop ng mga Hapon. Namatay rin ang asawa nitong lumalaban sa mga mananakop.

Matapos maideklara ang Kalayaan ng bansa noong 1946 nanirahan na si Teresa sa Mindanao, Makalipas ang isang taon pumanaw na si Teresa sa edad na 78. Ang kanyang kabayanihan ay uukit sa ating kasaysayan, babaeng walang takot na nakipaglaban para kalayaan ng bansa.

2018 pinagawan ng Municipal Government of Pototan, Iloilo ang kanyang munomento bilang pagkilala 'di lamang bilang kauna-unahang babaeng taga Visayas na lumaban sa kastila kundi maging sa kanyang pakikidigma sa tatlong henerasyon ng giyera sa ating kasaysayan.

Ngayon ang kanyang ika-158 na taong pag-alaala sa kanyang kaarawan.

18/10/2026

Timeless beauty Dina Bonivie

18/10/2026

1959 Building

18/10/2026

GRAND OPERA HOUSE https://www.facebook.com/share/r/1MP986YYhv/

01/10/2026

[ RIYAH JAZER RIO ]

An Open Letter to My Son Jazer Rio Luneta Murillo , About Your Lolo Romeo Luneta

Anak,

You asked me before, "Mama, who was my Lolo Romy?"

I smiled with tears in my eyes, because how do I even begin to tell you about my Ama?

Your Lolo Romy was just a young student in Southern Tagalog in 1964, but he already had the heart of a giant. He gave his entire youth to a dream a just and humane society to awakening, organizing, and mobilizing the youth who had no voice.

Because he loved the people so much, he was hunted. He was watched, arrested, tortured, and thrown in jail for years in Camp Vicente Lim under Martial Law. They didn't just want him they wanted his brother Jose. But your Lolo never broke. Even in pain, even in a dark cell, he never feared the enemy.

He came from a family of brave souls, anak. Seven of them, brothers and sisters, all chose to serve the people. Your Lolo once traced it back and told me our Luneta bloodline has always fought, first against the Spaniards, then the Americans. Fighting for what is right is in our blood, and now, it is in yours too.

When he was freed because they found nothing against him, he didn't run away. He fought again. This time for human rights, for those who disappeared, for those who were silenced. Through KAPATID ng DESAPARECIDOS, and SELDA first in Manila, then as the voice of SELDA in Southern Tagalog he stood for others until his last breath. Even when diabetes made his body weak, his spirit never weakened, until his heart finally gave in to cardiac arrest.

Anak, the people remember him as Kasamang Romy.

But I remember him as Ama.

I remember his hands, rough from struggle but so gentle when he held me. I remember that even when the whole nation needed him, when I had to share him with the bayan "kahati ko ang bayan" he made sure I, his bunso, his baby girl, never felt that I was second.

He taught me what it truly means to serve the people. To be one with them. To love the country not just in words, but with your whole life mahalin ang bayan.That is the lesson he left me, and that is the lesson I now pass on to you.

He would come home tired from organizing, from marching, from meetings, but he still had time to ask about my day, to hug me, to make me feel that I was his whole world. That is the kind of father he was, anak. His love for the people never took away his love for us. It made it bigger.

So when you ask who your Lolo is, anak, he is courage. He is compassion. He is proof that you can love your country deeply and still love your family completely.

I may have had to share your Lolo with the world, but his love? Anak, I felt it fully. And now I give that same love to you.

Your Lolo lives on, anak in the struggle he fought for, and in you.

I love you, and I am so proud that you carry his blood.

Mabuhay ang Ama ko, ang Lolo Romy mo.

Mama

20/09/2026

[ PROJECT GUNITA ]

44 taon na ang lumipas nabg pinaslang ng mga sundalo ni Ferdinand Marcos Sr. si Edgar Gil M. Jopson.

Si Edjop.

Ni-reyd ng mga sundalo ng diktadurang Marcos ang tinutuluyang safe house ni Edjop at ng kanyang mga kasama sa lungsod ng Davao. Nahuli ang apat niyang kasama, ngunit nagawa niyang iwasan ang unang bugso ng mga putukan kasama si Roberto ”Ted” Martinez. Tinamaan si Ted ngunit nakatakas pa rin ito. Si Edjop naman, bumagsak matapos tamaan ng bala sa kaliwang binti.

Sa autopsy report na isinagawa sa kanyang katawan, halos 8 hanggang 9 na bala ang namataan sa kanyang katawan: sa kanyang dibdib, kanang kamay, siko, at paa. Malinaw na wala nang intensyon ang mga sundalo noon na dalhin pa si Edjop sa kampo.

Pinatay si Edgar Jopson sa gabi bago ang ika-10 taong anibersaryo ng batas militar. Ginawang regalo ni Defense Minister Juan Ponce Enrile sa diktador na si Marcos ang kanyang malagim na kamatayan. Ngunit para sa mga mamamayan, isang malaking kawalan ang pagpatay kay Edjop. Isa siya sa pinakamatalinong lider-estudyante at kabataan sa kanyang henerasyon; isa siyang moderato sa panahon ng First Quarter Storm. Ngunit ang batas militar ang nagtulak sa kanyang piliin ang mas radikal na landas upang wakasan ang diktadurang Marcos.

Sinulat ni Joaquin “Don Chino” Roces sa “A Tear for Edjop,” ang kanyang pagdadalamhati at pagpupugay sa pinaslang na lider-kabataan, ang mga linyang ito: “They could not buy your mind, so they put a price on your head… they did not want you to survive to avoid having to face you alive… one day, who really knows, we will no longer be decorating Filipino soldiers for killing fellow Filipinos.”




Ang buong kwento ni Edjop, mula sa Human Rights Violations Victims’ Memorial Commission: https://hrvvmemcom.gov.ph/the-life-and-death-of-edgar-jopson/

Ang larawan sa ibaba ay nagmula sa isyu ng Ang Pahayagang Malaya noong Setyembre 19-21, 1983. Bahagi na ito ngayon ng mga arkibo ng Project Gunita. Maaaring basahin ang buong isyu sa projectgunita.com

18/09/2026

MACARIO SAKAY: PANGULO NG KATAGALUGAN

Si Macario Sakay ay isang Katipunero at rebolusyonaryong Pilipino na nagpatuloy ng pakikibaka para sa kalayaan laban sa mga Amerikano.

Noong 1902, itinatag niya ang Republika ng Katagalugan at naging pangulo nito.

Noong 1906, matapos ang isang imbitasyon at pangakong kaligtasan, siya ay dinakip at kalaunan ay nilitis at hinatulan ng kamatayan.

Noong Setyembre 13, 1907, si Sakay ay binitay sa Bilibid Prison sa Maynila.

Matapos siyang bitayin, siya ay inilibing sa Manila North Cemetery.

Isang pangulo na binitay, ngunit nanatiling bahagi ng kasaysayan ang kanyang pakikibaka para sa kalayaan.

14/09/2026