04/09/2025
Umaakyat ako sa mga kabundukan at nasasaksihan ko ang tunay na kalagayan ng buhay dito kahirapan, pagsubok, at kakulangan sa kaalaman sa teknolohiya at oportunidad. Ngunit sa kabila ng lahat ng ito, natutunan kong hanapin ang kagandahan. ang kagandahan sa mga mukha ng mga Lumad, ng mga magsasaka, at ng lahat ng naninirahan sa kabundukan. Ang kanilang katatagan, kasimplehan, at tahimik na lakas ay nagpapaalala sa akin upang maging mapagpasalamat.
Bilang isang SAF Trooper ng ating bayan, dala ko ang pananaw na ito. Pinipili kong makita ang bawat sitwasyon hindi lamang sa pamamagitan ng mga hamon kundi pati na rin sa liwanag na kaakibat nito. Tungkulin ko, at aking bokasyon, na maghatid ng kapayapaan kung saan ako makakatulong, mag-alay ng serbisyo, at ipagtanggol ang mga buhay ng mga matagal nang nakaligtaan.
Pangarap ko ang isang kinabukasan kung saan hindi na nananakaw ng alitan ang pag-asa ng ating mga kababayan kung saan ang mga rebelde ay magkakaroon ng tapang na sumuko at muling yumakap sa kapayapaan, at kung saan ang pagkakaisa ay pumapalit sa takot. Kapag ito’y ating naisakatuparan, makakakita tayo ng pamayanan kung saan hindi na lumalago at nag-uugat ang karahasan, bagkus ay umuusbong ang mga ngiti at halakhak sa mga Lumad, mga magsasaka, at bawat pamilyang naninirahan sa kabundukan.
Ito ang uri ng kapayapaang nararapat nating pagsikapan—isang kapayapaang nagbabangon, nagpapagaling, at nagkakaisa. At ako, bilang isang tagapangalaga ng kapayapaan ng ating bayan, ay nangangakong maging kasangkapan ng pagbabagong ito.
Maraming salamat, at nawa’y patuloy tayong magtulungan para sa isang mas maliwanag at mapayapang bukas.
