Αγανακτισμένοι στο Dancefloor

ί να μην γνωρίζετε την ύπαρξή μας. Μπορούμε μόνο να ελπίζουμε πως δεν θέλετε να μας κρίνετε γιατί εμείς δεν θα κρίναμε ποτέ εσάς. Δεν είμαστε κακοποιοί. Δεν τρέφουμε αυταπάτες. Δεν είμαστε ναρκομανείς. Δεν είμαστε αφελή παιδιά. Είμαστε ένα μαζικό, παγκόσμιο, φυλετικό χωριό που υπερβαίνει τον ανθρώπινο νόμο , τη φυσική γεωγραφία και τον ίδιο το χρόνο .Είμαστε το Μαζικό.
Μία μάζα!
Αυτό που μας τράβηξε πρώτα ήταν ο ήχος. Από μακριά ο κεραυνοβόλος, πνιχτός ρυθμός που αντηχούσε συγκρινόταν με την καρδιά μιας μητέρας που ηρεμεί το παιδί στη μήτρα , μιας μήτρας φτιαγμένης από τσιμέντο ατσάλι και ηλεκτρικά καλώδια. Αυτή η μήτρα μας τράβηξε πίσω και εκεί στη ζέστη, την υγρασία και το σκοτάδι αυτής αποδεχτήκαμε ότι είμαστε όλοι ίδιοι. Αποδεχτήκαμε ότι όλοι είμαστε ίσοι .Όχι μόνο στο σκοτάδι και τον εαυτό μας αλλά και στην ίδια τη μουσική που βαρούσε μέσα μας και διαπερνούσε τις ψυχές μας. Είμαστε όλοι ίσοι. Και κάπου εκεί στα 35 Ηz μπορούσαμε να νιώσουμε το χέρι του Θεού στις πλάτες μας να μας σπρώχνει μπροστά, σπρώχνοντας μας να ωθήσουμε τους εαυτούς μας να δυναμώσουμε το μυαλό, το σώμα και το πνεύμα μας. Να μας ωθεί στο να γυρίσουμε στο διπλανό μας , να του κρατήσουμε το χέρι και να τον εξυψώσουμε με το να μοιραστούμε την ανεξέλεγκτη χαρά που νιώθουμε από τη δημιουργία αυτής της μαγικής φούσκας που μπορεί για μια βραδιά να μας προστατέψει από τον τρόμο, τις αποτρόπαιες πράξεις και τη μόλυνση του έξω κόσμου. Είναι αυτή ακριβώς η στιγμή, με αυτήν ακριβώς τη συνειδητοποίηση ,που πραγματικά έχει γεννηθεί ο καθένας μας. Συνεχίζουμε να στριμώχνουμε τα κορμιά μας σε clubs και αποθήκες, ή κτίρια που έχετε εγκαταλείψει παρατημένα στη λήθη και τα ζωντανεύουμε για μια βραδιά. Η δυνατή, σφύζουσα, παλλόμενη ζωή στην πιο αγνή, πιο έντονη, πιο ηδονιστική της μορφή.
Σε αυτά τα προσωρινά διαστήματα, ψάχνουμε να αφήσουμε το βάρος της αμφιβολίας για ένα μέλλον το οποίο ήσασταν ανίκανοι να σταθεροποιήσετε και να εξασφαλίσετε για εμάς. Θέλουμε να ξεπεράσουμε τις αναστολές μας και να ελευθερώσουμε τους εαυτούς μας από τις χειροπέδες και τα δεσμά που μας βάλατε για τη δική σας ηρεμία και γαλήνη . Ψάχνουμε να επανεγγράψουμε τον προγραμματισμό με τον οποίο μας έχετε γαλουχήσει από την στιγμή που γεννηθήκαμε. Προγραμματισμό που μας λέει να μισούμε, να κρίνουμε, που μας λέει να χωθούμε στην πλησιέστερη και βολικότερη περιστεροφωλιά που θα μπορούσαμε να βρούμε.
Προγραμματισμό που μας λέει ακόμα και να ανέβουμε σκάλες για εσάς, να περνάμε μέσα από στεφάνια, να τρέχουμε μέσα σε λαβύρινθους και στις ρόδες των ινδικών χοιριδίων.
Προγραμματισμό που μας λέει να τρώμε από το αστραφτερό ασημένιο κουτάλι με το οποίο προσπαθείτε να μας ταΐσετε , αντί να τραφούμε οι ίδιοι με τα δικά μας ικανά χέρια. Προγραμματισμό που μας λέει να κλείσουμε το μυαλό μας αντί να το ανοίξουμε.
Έως ότου ο ήλιος ανατείλλει καίγοντας τα μάτια μας με την αποκάλυψη της θλιβερής πραγματικότητας του κόσμου που έχετε φτιάξει για εμάς , εμείς χορεύουμε οργισμένα με τους αδελφούς και τις αδελφές μας γιορτάζοντας τη ζωή μας , την κουλτούρα μας και τις αξίες στις οποίες πιστεύουμε : Ειρήνη , Αγάπη , Ελευθερία , Ανοχή , Ενότητα , Αρμονία , Έκφραση , Ευθύνη και Σεβασμό!
Ο εχθρός της επιλογής μας είναι η άγνοια, Το όπλο της επιλογής μας είναι η πληροφόρηση. Το έγκλημα της επιλογής μας είναι η παράβαση και η αμφισβήτηση των όποιων νόμων αισθάνεστε ότι πρέπει να θέσετε για να μας σταματήσετε από το να γιορτάζουμε την ύπαρξή μας. Αλλά να ξέρετε ότι ενώ μπορεί να κλείσετε οποιοδήποτε πάρτυ , οποιαδήποτε βραδιά σε οποιαδήποτε πόλη , σε οποιαδήποτε χώρα ή ήπειρο σε αυτόν τον όμορφο πλανήτη, ποτέ δεν θα μπορέσετε να κλείσετε όλο το παρτυ. Δεν έχετε πρόσβαση σε αυτόν τον διακόπτη ότι κι αν νομίζετε. Η μουσική δεν θα σταματήσει ποτέ. Το χτυποκάρδι δεν θα σβήσει ποτέ. Το πάρτυ δεν θα τελειώσει ποτέ. Είμαι παραληρών και αυτό είναι το μανιφέστο μου!