09/09/2026
रून मन लाग्यो। कसरी सहयोग गर्ने होला🥲😭😢😭Harka Sampang A RevolutionBalen
सय कडा २० मा २ हजार ऋण काढेर बाढीमा बे'पत्ता छोराको खोजीमा निस्किएका टोल्का सदा
तराईको मधेसबाट पहाडका भग्नावशेषसम्म, आँखाभरि थकान, अनुहारमा चिन्ताको गहिरो रेखा र पैतालामा लामो हिँडाइको दुखाइ बोकेर सप्तरीका ५० वर्षीय तोल्का सदा आफ्ना १९ वर्षीय बेप त्ता छोरा विनोदको खोजीमा भौँतारिरहेका छन्।
भदौ १० गते उत्तरी नेपालका क्षेत्रहरूमा आएको भीषण बाढी र पहिरोपछि रसुवास्थित एक जलविद्युत् आयोजनामा मजदुरी गर्न गएका विनोद बेपत्ता भएका हुन्। भोटेकोशी नदीमा आएको बाढीपछि विनोदसँगै काम गर्ने अन्य चार जना युवा पनि हालसम्म सम्पर्कविहीन छन्।
चर्को ब्याजको ऋण र ६० किमी पैदल यात्रा
घरमा रुँदारुँदै अर्धमू र्छित बनेकी श्रीमतीको रोदन र छातीको पीडा सम्हाल्दै तोल्का भाइसँगै यात्रामा निस्किएका थिए। गाउँमा सयकडा २० रुपैयाँको चर्को ब्याजमा निकालिएको दुई हजार रुपैयाँ मैलो रुमालमा बाँधेर उनीहरू घरबाट हिँडेका हुन्।
सप्तरीबाट बस चढेर काठमाडौँ आइपुगेका उनीहरूले राजधानीका अस्पताल र शवगृहहरू चहारे। शवगृह बाहिर टाँसिएका चिन्नै नसकिने तस्बिरहरूमा छोराको सुराक नभेटिएपछि उनीहरू काठमाडौँबाट करिब ६० किलोमिटर हिँडेर नुवाकोटको त्रिशूलीसम्म पुगेका छन्।
"गएराति यहाँ पुग्दा एक लजले बस्न १५ सय रुपैयाँ लियो, पेटभरि खान पनि पाइएन। अब यहाँ अर्को रात बस्नुपर्यो भने बाँकी पैसा सकिनेछ र घर फर्कने भाडासम्म रहनेछैन," तोल्काले गहभरि आँसु पार्दै आफ्नो व्यथा पोखे।
तराईको सीमान्तकृत मुसहर समुदायका तोल्का र उनका भाइले उद्धार शिविर र सैन्य क्याम्पहरूमा पुगेर छोराको अवस्था बुझ्न खोज्दा सहयोग पाउनुको साटो दुत्कारिनु परेको गुनासो गरेका छन्। भाषा र आर्थिक अवस्थाका कारण आफूहरूलाई हेपिएको र यताउति धपाइएको उनीहरूको भनाइ छ।
"हामी गरिब छौँ, नेपाली खरर बोल्न सक्दैनौँ भनेर हामीलाई धकेल्छन्। लास नै भए पनि हेर्न पाउनु हाम्रो अधिकार हो," तोल्काले दुखेसो गरे।
दिनहुँ सयौँ पटक छोराको नम्बर डायल गर्दा पनि सम्पर्क हुन सकेको छैन। छोरा फुर्तिलो भएकाले कतै ज्यान बचाएको होला कि भन्ने झिनो आशा एकातिर छ भने, जीवित भए कतैबाट फोन गर्थ्यो होला भन्ने निराशाले उनलाई पिरोल्छ।
पैसा सकिँदै गए पनि र शरीर गल्दै गए पनि छोरालाई भेट्ने आशा नमारेका तोल्का जलविद्युत् आयोजनास्थलतर्फको कठिन पैदल यात्रा जारी राख्ने तयारी गर्दैछन्।
