Khalid ShahJahan Noori

گزارش گردهمایی معرفی نقشه راه افغانستان به مناسبت سومین سالگرد سقوط دولت افغانستان در واشنگتن دی‌سی

به تاریخ ۱۴ آگوست، گردهمایی‌ای به مناسبت سومین سالگرد سقوط دولت افغانستان در واشنگتن، دی‌سی، ایالات متحده آمریکا برگزار شد.

هدف اين گردهمايى معرفى نقش راه افغانستان بود. در این گردهمایی، ده‌ها تن از فعالان مقیم آمریکا و صدها تن از فعالان افغانستان از سراسر جهان به صورت آنلاین شرکت کردند.

اين گردهمايى توسط اعضاى "ابتكار نشست واشنگتن" بر گزار گرديده بود. نشست واشنگتن، یکی از ابتکارات سازمان منطقه‌ای "جنبش همگرایی منطقه‌ای فجرستان" بود که در ایالات متحده به ثبت رسیده است. هدف از این ابتکار، متحد کردن فعالان افغانستان مقیم آمریکا، ایجاد هماهنگی میان فعالان و جریان‌های کشور، تدوین نقشه راه برای آینده افغانستان و همسو کردن دیدگاه‌های آنهاست.

آغاز جلسه:
جلسه با مدیریت سید جمال خورشید، دیپلمات پیشین، و تلاوت قرآن توسط محب الرحمن غفاری آغاز شد.

در بخش نخست این گردهمایی، محب‌الله نوری، مدیر عامل جنبش همگرایی منطقه‌ای فجرستان، درباره هدف تدوین نقشه راه افغانستان سخنرانی کرد. او تأکید کرد که طالبان دولت مشروع و قانونی افغانستان را ساقط کردند اما در سه سال گذشته نتوانستند دولتی مورد قبول مردم افغانستان تشکیل دهند. نه تنها موفق به تشکیل دولت نشدند، بلکه افغانستان را وارد یک جنگ كاريدورهاى منطقه‌ای و پروژه‌های جنگی کرده‌اند. به همین دلیل، لازم است تا بر طالبان فشار وارد شود که به روند صلح بازگردند و در مرحله نخست یک دولت فراگیر انتقالی، در مرحله دوم دولتی مردم‌سالار و مبتنی بر اراده ملت تشکیل شود، و در گام سوم به سوی حکومت‌داری خوب، توسعه اقتصادی و همگرایی با کشورهای همسایه حرکت کنیم.

در بخش دوم، نقشه راه افغانستان توسط امید کوهستانی و خالد نوری، از اعضای ابتکار نشست واشنگتن دی‌سی، معرفی شد.

بخش سوم به پنل اختصاص داشت. اعضای پنل اهمیت نقشه راه افغانستان را مورد بررسی قرار دادند.

پنل توسط بانو لیمه انوری مدیریت شد. اعضای پنل شامل اشرف حیدری، سفیر پیشین افغانستان در سری‌لانکا، صادق امینی، کارمند پیشین سفارت آمریکا در کابل، ضیا ورسجی، سخنگوی پیشین معاونت ریاست جمهوری، و عبدالمتین سلیمان‌خیل، فرمانده پیشین ارتش، به نوبت درباره نقشه راه افغانستان صحبت کردند و آن را به عنوان ابتکاری مفید ارزیابی نمودند.

در پایان این گردهمایی، اعضای نشست به چندین کارگروه تخصصی تقسیم شدند و قرار شد که در اولین جلسه ابتکار نشست ماهانه واشنگتن دی‌سی، این کارگروه‌ها عملاً به فعالیت خود آغاز کنند.

هدف کارگروه‌ها این است که دیدگاه‌های گروه‌های جامعه مدنی، جنبش‌های زنان، رسانه‌ها، و جریان‌های سیاسی را در این نقشه راه توحيد کنند.

حدیث: «الملک یبقی مع الکفر و لا یبقی مع الظلم – حکومت با کفر باقی می‌ماند، اما با ظلم نمی‌ماند»

هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق
ثبت است بر جَریدهٔ عالم دوام ما

اولین سالروز شهادت این دو مرد بزرگ فرمانده اکمل امیر و فرمانده بصیر اندرابی شهید و همراهانشان را گرامی میداریم، بدون شک شهادت هردوی ایشان بیانگر تعهد راسخ نیروی های دفاعی و امنیتی برای حفظ ارزش ها و آرمان های برحق مردم و ملت افغانستان و ازاد سازی کشور عزیز مان از اشغال آشکار گروه ط میباشد.

به برکت ماه مبارک افغانستان برای هردو شهید و همراهانشان بهشت برین تمنا نموده و به خانواده های شان صبر جمیل خواهانیم.

در شرایطی که همه حرف از شکست، ناامیدی و ناکامی میزنند این دو قهرمان به مردم شان لبخند و امید تحفه داده اند. پیروزی هردو قهرمان محترم وحید نژند و باز محمد مبارز را خدمت ایشان و ملت با عزت افغانستان تبریک عرض میکنم.

با حرمت،
خالد نوری

خاطره:

حوالی ساعت ۷:۱۵ دقیقه شام ۱۸ حوت سال ۱۳۸۹ بود که طبق معمول سر سفره مهمانخانه با پدرم شهید جنرال شاه جهان نوری و جمع از وطنداران و مسفیدان که از ولسوالی های دور دست تخار به تالقان نزد پدرم برای دیدار و انجام کار های مردمی تشریف آورده بودند حضور داشتم که ناگهان گوشی موبایل ایشان زنگ خورد. شخص تماس گیرنده خبرنگار تلویزون طلوع بود و در حال که تیلفون در بلندگو گذاشته شده بود از پدرم پرسیدند آیا انفجار ولایت کندز که گفته میشود در آن مولانا عبدالرحمن سیدخیلی و جمع از همکاران ایشان شهید شده است را تایید میکنید؟

شهید لحظه ای کوتاهی مکث کرد و با تغییری که در سیمای شان نمایان شد از خبرنگار پرسیدند چه منبعی این خبر را شریک کرده است؟ خبرنگار پاسخ داد مسوولین ولایت کندز این موضوع را اطلاع رسانی کرده اند.

شاید هنوز چند دقیقه ای ازین حادثه گذشته بود و چگونگی و جزییات بیشتر این حادثه به رسانه ها و حتا برای شهید درز نکرده بود و وقتی این خبر را شنیدند آشفتگی غیر معمول در سیمای شان قابل حس بود. من که تا آنروز هیچی از نظامیگری و همسنگری نمیدانستم برایم سوال بر انگیز بود که این چگونه رابطه ایست که حتا خبر تایید نشده از شهادت شهید مولانت سیدخیلی ایشان را تا این حد ناراحت و آشفته ساخته است.

دقایقی نگذشته بود که پس از تماس های مکرر و تاییدی موضوع شهید خواستند از جمع وطنداران و مسفیدان مرخص گردیده و به سمت ولایت کندز رهسپار شوند. در میان موسفیدان موجود شخصی بنام واکمن صاحب که شهید به ایشان بسیار حرمت میگذاشت با تاکید و اصرار جدی از ایشان خواستند تا در این زمان که حادثه در کندز رخ داده است به آنجا نروند چون ممکن دشمن در مسیر راه آمادگی برای حمله و کمین به ایشان را داشته باشند. این ماجرا تا جای ادامه پیدا کرد که شهید همه مهمان ها و موسفیدان را مرخص کرده و بین ساعت های ۱۲:۳۰ الی ۱:۰۰ صبح که همه در خواب بودند صرف با یک عراده موتر به سمت کندز حرکت کردند.

من که همه شب را تحت تاثیر این حادثه به فکر آینده پدرم نتوانستم بخوابم با خود جوانمردی و شتابزدگی اورا برای دیدار دوست و همسنگرش تمجید میکردم. بعد ها با آشنا شدن با دوستان مشترک هردو شهید بیشتر در مورد عمق رابطه و دوستی پدرم و مولانا عبدالرحمن سیدخیل شهید آشنا شدم و حال هر گاه که خاطره های از ایشان را در ذهنم مرور میکنم به یاد شعری از علیرضا قزوه میافتم که میفرمایند:

خوشا آنان که جانان می شناسند
طریق عشق و ایمان می شناسند
بسی گفتیم و گفتند از شهیدان
شهیدان را شهیدان می شناسند

به برادر محترم Ajmal Saidkhili و خانواده محترم مولانا عبدالرحمن سیدخیلی شهید و رهروان ایشان سیزدمین سالیاد شهادت شان تسلیت عرض میکنم. و از بارگاه خداوند ج طلب توفیق ادامه را شهیدان را میطلبم.

با حرمت، خالد نوری