Seraj Ghafory سراج غفوري

Zahra’s narration is worth reading once. It gives you hope!

There is a village in the soaring heights of Miramor district called Sarqol Nadak, which has the honor of raising a hero in its bosom, and that hero is none other than Zahra, a child who is partially paralyzed in both legs and cannot walk, but whose courage, determination, effort, and ability are so extraordinary that few can match them. Zahra’s father is a former teacher, and her mother was a teacher in a public education school until four years ago, but unfortunately, she is currently a housewife who has sacrificed her job and duty to take care of Zahra, and her father has devoted all his income and comfort to Zahra.

Zahra's Narration - RRSWO Zahra’s narration is worth reading once. It gives you hope! There is a village in the soaring heights of Miramor district called Sarqol Nadak, which has the honor of raising…

روایت زهرا ارزش یکبار خواندن را دارد برای شما امید میبخشد!

قریه ای است در ارتفاعات سر به فلک کشیده ی ولسوالی میرامور بنام سرقل نَدَک که افتخارِ پرورش دادن یک قهرمان را در آغوش خود دارد و آن قهرمان کسی نیست جز زهرا؛ طفلی که هردو پایش نیمه فلج است و توان راه رفتن ندارد اما همت، عزم، تلاش و توانایی اش فوق العاده است که کمتر کسی با او برابری میتواند؛ پدر زهرا دهقان و مادرش تا چهار سال قبل معلم یکی از مکتب های تعلیمات عمومی اما فعلا متاسفانه خانم خانه است که شغل و وظیفه اش را قربانی رسیدگی به زهرا کرده است و پدرش نیز تمام درآمد و راحتی زندگی اش را به زهرا اختصاص داده است.
زهرا که اکنون ۷ سال سن دارد از رحم مادر معلول پا به دنیا گذاشته که هردو پای او فلج، زبان و دست هایش نیمه فلج و باعث افسردگی و ناامیدی والدین اش میگردد، جای بسا خوشی برای والدین او این است که در نتیجه تلاش، زحمت و مصارف گزاف رو به بهبود گذاشته و اکنون دست هایش کار های ظریف مثل نوشتن را انجام میدهند ولی با کمی مشکل، زبانش با زحمت به ادای کلمات و جملات او را یاری میکند و پاهایش توان انتقال زهرا را هنوز بطور درست ندارد و فقط در فاصله های بسیار کوتاه و داخل خانه میتواند راه برود، پاهای او هنوز در داخل قالب های مصنوعی است تا بتواند زهرا را استوار نگهدارد.
با شروع شدن صنف تعلیمات محلی موسسه رفاه اجتماعی راه رهنورد که در دور ترین و محروم‌ترین نقاط میرامور راه اندازی گردیده است، زهرا ثبت نام و در صنف اول محلی قریه سرقُل نَدَک بحیث شاگرد پذیرفته شده منظم و منضبط در صنف حاضر میگردد و این آمدن به صنف که خودش توان راه رفتن را ندارد ولی یک ساعت غیر حاضری ندارد را مدیون زحمات پدر، مادر و مادر کلان خود میباشد. خانه ی عبدالله پدر زهرا در ۱.۵ کیلو متری محل صنف قرار دارد و همه روزه اگر پدر در خانه بود و فرصت داشت زهرا را روی دوش خود به صنف برده بعد از رخصتی دوباره رفته پس به خانه انتقال میدهد، اگر پدر فرصت نداشت نوبت به مادر فداکار اش میرسد و اگر مادر هم زیاد مصروف بود این مشئولیت را مادر کلان زهرا که خانم کهن سالی است و این کار برای او خیلی دشوار و طاقت فرسا است، متحمل می‌گردد.
زهرا که ظاهرا یک طفل معلول است از استعداد فوق العاده ای برخوردار است و در داخل صنف با چهره ای معصومانه، زیبا و صمیمی که دارد و همیشه با لبخند های شیرین اش عجین میباشد، توجه هر بازدید کننده را به خود معطوف میدارد؛ او که اکنون در اواخر صنف اول قرار دارد با حمایت و عطوفت والدین و زحمات فاطمه سروری معلم صنف که زهرا را خیلی دوست دارد، توان خواندن و نوشتن کلمات و جملات، توانایی تعریف و حل عملیه های ابتدائی ریاضی و موضوعات مندرج در کتب صنف اول، خواندن متن قرآن کریم بصورت رو خوانی، مهارت ها و قابلیت های زندگی در اجتماع را بخوبی کسب نموده است و هیچ سوالی از مضامین درسی صنف اول را بی جواب نمی گذارد. او با همت و اراده ی بلندی که دارد میخواهد در آینده یک داکتر ورزیده شود تا بتواند اطفالی که مثل خودش به مشکلات مریضی مواجه می گردند را تداوی نماید.

نویسنده: غلام یحی اکبری کارمند موسسه RRSWO

شعار ِالله اكبر، الله اكبر، الله اكبر، الله اكبر، الله اكبر
به حمايت از نيروهاي دفاعي و امنيتي كشور♥️♥️

ِ_بدي_كه_دنيا_مواجه_است_وجيبه_شهروندي_ماچيست؟
:
خبرنگاران در هر جامعهء نقش برازنده در قسمت آگاهي دهي و اطلاع رساني دقيق روز را دارند، از نظر من در چنين وضعيتي كه روزانه ميليون ها انسان در سراسر جهان ميميرند، بهتر است آگاهي دهي در موارد حفظ الصحة، توصيه هاي بهداشتي(سازمان جهاني صحت) اخبار تازه(آمار مصاب شده گان، و تلافات ناشي از آن را بيش از پيش شدت ببخشند تا باشد كه مردم بيشتر متوجه موارد صحي و خطرات ويرس كرونا(كويد١٩) شوند.
#دوم: راهنمايي هاي هميشگي متخصصين صحت از طريق رسانه هاي اجتماعي، صوتي، تصويري و چاپي در اين فرصت( جلوگيري از شيوع ويروس) بدون شك مفيد و ارزنده است.
#سوم: نظر به دسترسي امكانات انترنتي براي هريك ما لازم است تا به نوبه خود و حس انساني و اسلامي كه داريم مخصوصاً در قسمت اطلاع رساني دقيق در مورد اين ويروس كشنده غفلت ننمائيم.

Serajuddin Ghafory Ghori

#سلام و درود به ملت شريف غور!
در نخست ميخواهم اظهار همدردي داشته باشم به خانواده هاي مسافرانيكه امروز در مسيرِ شاهراه غور-هرات، عزيزان شان را توسط ددمنشان خدا ناترس از دست دادند و به شكل فجيع آنها را به شهادت رساندند؛ به واقعيت امر خيلي درد آور است كه در افغانستان و خصوصاً در ولايت غور واقعاتِ دلخراش را شاهد بوديم و هستيم كه ريشه اختلافات مذهبي را در پي دارد؛ من از جنگ طالب با دولت اينقدر تشويش و ترس ندارم نسبت به اينكه از شعله ور ساختن جنگ هاي مذهبي دارم، چون عواقب جنگ هاي مذهبي سوريه، عراق و يمن...به همه گان معلوم است.
افغانستان يك كشور متشكل از اقوام مختلف است، در صورت دامن زدن به اختلافات قومي و مذهبي بيش پيش تكه و پارچه ميشود.
بناءً از وكلاي پارلمان، علماء، بزرگان، سياسيون، جوانان و اهل معارف احترامانه خواهشمندم كه تا حد ممكن در قسمت خنثا سازي قتل هاي پي در پي يك قوم تلاش هاي همه جانبه خود را مبذول بدارند تا باشد كه از يك فاجعه جلوگيري شود.
ما هر روز با هزاره ها و هزاره ها با ما آميخته هستند، در يك ولايت زندگي و كار و بار ميكنيم به هيچ صورت از هم جدا شده نميتوانيم؛ مسير هاي عبور و مرور ما يكيست.
از برادران هزاره ما با ارادت و اخلاص كامل تقاضا مندم كه اين قتل ها را ربطي به مردم غور و هزاره كشي ندهند؛ چون در اين مسائل دست هاي بيروني و استخباراتي حتماً دخيل است، در اين هيچ جاي شك نيست كه دشمنان اسلام ميخواهند ملت هاي مسلمان را توسط جنگ هاي مذهبي به پاشانند؛ آن هم توسط مزدوران شان كه خود را صاحب خاك ميدانند و شعار اسلاميت سر ميدهند.
در اخير براي شهداء اين حادثه جنت برين و براي باز مانده گان صبر زياد متمني هستم.