جوانان حزب حق و عدالت - دفتر مرکزی

‏تعداد مردم شریف و با فرهنگ از ولایت هرات مورد حمله افراد وحشی قرار گرفتند. در این غم ‌ بزرگ همه مردم کشور با ایشان شریک می‌دانیم.
‏باید این وحشت وخونریزی پایان یابد و عاملین آن مجازات شوند.
‏حکام خودسر بدانند که روش نفرت پراگنی عواقب تباه کننده برای جامعه دارد.

د مارچ اتمه افغان ښځو او د نړۍ ټولو ښځو ته دی مبارک وی، په داسې حال کې چې په نړیواله کچه د بشري حقونو ارزښتونه کمزوري شوي دي. ملګري ملتونه تر اوسه نه دي توانېدلي چې له دغو ارزښتونو څخه په اغېزمن ډول ساتنه وکړي. ژوندی مثال یې دا دی چې آن په کابل کې د یوناما د استازولۍ په دفتر کې هم ښځې نه شي کولای کار ته ولاړې شي.

هشتم مارچ را به زنان افغان و جهان تبریک می‌گویم؛ در حالی‌که ارزش‌های حقوق بشری در سطح جهان کم‌رنگ شده است.
سازمان ملل متحد نتوانسته از این ارزش‌ها به‌گونهٔ مؤثر حراست نماید. نمونهٔ زندهٔ آن این است که حتی در دفتر نمایندگی یونما در کابل نیز زنان نمی‌توانند به کار بروند.

تشدید تنش‌ها میان طالبان و فوج ظالم پاکستان؛ روایت‌هایی تلخ دارد.

پاکستان در طول تاریخ به مردم افغانستان رحم نکرده است و هر وقت چانس تضعیت و حمله را بدست اورده انجام داده است. زخم‌هایی که هنوز هم در حافظه جمعی ما تازه‌ اند.

امروز بار دیگر مردم ملکی و بی گناه را درین روز های ماه مبارک رمضان شهید کرده است.
در چنین شرایط اختلاف سیاسی در جای خودش. اما امروز سخن بر سر سیاست نیست، سخن بر سر وطن ما است.

وقتی پای تمامیت ارضی، عزت ملی و حرمت خاک افغانستان در میان باشد، سکوت ما جایز نیست.
امروز وظیفه اخلاقی و ملی همه ی ماست که در برابر هرگونه تجاوز، با صدایی واحد و مسئولانه ایستادگی کنیم. دفاع از وطن، دفاع از کرامت یک ملت است. این دفاع تنها با اسلحه نیست؛ با آگاهی، با همبستگی، با همدلی و با ایستادن کنار یکدیگر معنا پیدا می‌کند.
بیایید در این لحظات دشوار، اختلاف‌ها را کنار بگذاریم و برای حفظ خانه مشترک مان افغانستان، با عقلانیت، وحدت و مسئولیت‌پذیری صدا بلند کنیم.

حملات و تجاوزات پاکستان را به شدیدترین الفاظ تقبیح می‌کنیم.
پاکستان و طالبان برابر با یک حلقهٔ خبیثهٔ تروریستی در منطقه‌اند. این حلقهٔ خبیثه خطری بزرگ برای امنیت جهان پنداشته می‌شود.
اگر پاکستان با طالبان مشکل واقعی دارد، پس چرا مستقیماً بر رهبری طالبان حمله نمی‌کند؟ خانواده و اقارب رهبران طالبان در پاکستان زندگی می‌کنند.
در این حملات و تجاوزات آشکار پاکستان، فقط مردم عادی کشته شده‌اند؛ نه رهبری طالبان و نه خانواده‌هایشان. پس چه ضرری به طالبان وارد شده است؟ هیچ.

واقعاً طالبان را تنها به این دلیل نقد نمی‌کنم که افغانستان را به قرونِ وسطی برگردانده‌اند.
به این خاطر هم نقدشان نمی‌کنم که مکتب‌ها را بسته‌اند.
به این دلیل هم نقدشان نمی‌کنم که زنان را از آموزش، کار و زندگی اجتماعی محروم ساخته‌اند.
به این علت هم نقدشان نمی‌کنم که جامعه را به طبقات تقسیم کرده‌اند.
به این منظور هم نقدشان نمی‌کنم که خود را اشراف می‌دانند و مردم را غلام، پست‌فطرت و مستحق مجازات می‌شمارند.
به این هدف هم نقدشان نمی‌کنم که کشور را از جامعهٔ جهانی منزوی ساخته‌اند.

بلکه طالبان را به این دلیل نقد می‌کنم که از اصول انسانی منحرف شده‌اند و آیندهٔ افغانستان را با تاریکی روبه‌رو ساخته‌اند. ما مطمئن هستیم که فکر و ذهنیت طالبان بیمار است و از نظریه‌ای پیروی می‌کنند که نه در چارچوب انسانی جای دارد، نه در قواعد اسلامی و شرعی، و نه هم در سایر اصول پذیرفته‌شدهٔ جهانی.

نظریه، عملکرد و برداشت و تفسیر آنان از دین از پدیده‌ای پیروی می‌کند که با احکام و اصول اصلی دین در مغایرت قرار دارد و با هیچ‌یک از اصول و ارزش‌های افغانی نیز سازگار نیست؛ بلکه عملکرد طالبان با ارزش‌ها و اصول افغانی در تضاد آشکار قرار دارد.
طالبان پروژه‌ای محدود به زمان است.

بعد از ایران

با آزاد شدن ایران، فصل تازه‌ای برای مهاجرین افغان در آن کشور گشوده خواهد شد.
ایران در آستانۀ آزادی قرار دارد و احساسات مردم این کشور شایستۀ قدر و احترام است.

یادداشت ۱:
درستی یا نادرستی این اقدامات، روزی روشن خواهد شد؛ اما در آن زمان، وقت از دست رفته خواهد بود.
همان‌گونه که اشتباه داوود خان نظام سالم شاهی را برهم زد، و در پی آن عدم تحمل خلق و پرچم به‌میان آمد، سپس گروه‌های تحمیلی مجاهدین شکل گرفت و بعد از آن نسخهٔ طالبان مطرح شد…

یادداشت ۲:
من نسبت به آزادی سریع ایران تردید دارم، اما این روند به‌گونهٔ تدریجی ممکن است.
ممکن است مانند خلق و پرچم و یا مجاهدین، گروه‌های تحمیلی برای آن آماده و تجهیز شوند؛ زیرا فروپاشی رژیم ایران تنها با یک حملۀ مستقیم و مجرد آمریکا، برایم ممکن به نظر نمی‌رسد.

کشورهای همسایهٔ افغانستان، به‌ویژه ایران و پاکستان، در مقاطع گوناگون با استفاده از افغان‌های مزدور، تحت شعار به‌اصطلاح «آزادی» افغانستان، سیاست‌های منفی خود را عملی کرده‌اند. متأسفانه، پیامد این مداخلات و بنام ‌اصطلاح آزادی‌ها، برای افغانستان نه ثبات، بلکه مشکلات گسترده و خسارات سنگین بوده است.

اکنون زمان آن فرا رسیده است که ایران نیز همانند افغانستان طعم آزادی را بچشد.

به یاد داشته باشید که پس از ایران، نوبت آزاد شدن پاکستان فرا می‌رسد.

از همین‌رو، در هر صورت، تغییر و آزادی در ایران با منافع ملی افغانستان پیوند مستقیم دارد. با اطمینان کامل می‌گویم که این تحول می‌تواند راه‌های تازه‌ای را برای منافع سیاسی، اقتصادی و منطقه‌ای کشور ما می‌انجامد.

رهبران کشورهای جهان نگاه خود را به ملت آزادیخواه ایران دوخته‌اند؛ با این‌حال، هنوز تضمینی وجود ندارد که تداوم این مبارزات به نتیجه‌ای قطعی و مطلوب خواهد رسید. آنچه مسلم است، مردم ایران بیش از ۴۶ سال است که به‌طور پیوسته علیه حاکمیت اخندی/ملاکراسی ایستادگی کرده و بهای سنگینی در راه آزادی و حاکمیت ملی پرداخته‌اند.

در سیاست فهمیدن و درک این سه مورد مهم است، متمم یکیدیگریست:
۱- کسب یا حصول قدرت.
۲- توازن یا تعادل قدرت.
۳- حفظ قدرت.
منظور از توازن قدرت در ستراتیژی ۲۰۲۵ ترامپ رئیس جمهور امریکا ممکن چنین باشد.

می توان این ستراتیژی را به ۳ سناریو احتمالی برای آیندهٔ جهان از ۵ تا ۱۰ سال آینده مطرح کرد.

سناریو ۱: جهان چندقطبی منظم (Optimistic Multipolarity)
امریکا نقش رهبر جهان را کم خواهد کرد، اما به عنوان یکی از قطبهای اصلی باقی خواهد ماند.
اروپا، هند، جاپان، و استرالیا نقشهای مستقل تر مخواهد گرفت.
چین و روسیه هم قدرت دارند، اما در چارچوب رقابت و قابل مدیریت.
سازمانهای منطقه‌ ای مثل اتحادیه اروپا تقویت خواهد شد.

رقابتها شدید خواهد شد، ولی قابل کنترل و جنگ بزرگ رخ نخواهد داد‌.
کشورهای مانند افغانستان، آسیای مرکزی و خاورمیانه فضای مانور بیشتری پیدا خواهد کرد.
ثبات نسبی ایجاد خواهدشد و کشورهای کوچک مجبور به وابستگی مطلق نخواهد بود.

سناریو ۲: هرج‌ ومرج چندقطبی (Chaotic Multipolarity)
عقب نشینی امریکا از نقش رهبری باعث ایجاد خلأ قدرت خواهد شد‌.
چین، روسیه، ایران، ترکیه و دیگر قدرتهای منطقه‌ ای جای خالی را پرخواهد کرد.
رقابتها شدیدتر خواهد شد، مخصوصاً در نقاط حساس، افغانستان، آسیای مرکزی، خاورمیانه، جنوب آسیا، دریای جنوبی چین، اوکراین و اروپای شرقی.
به این حال احتمال درگیریهای منطقه‌ ای بالا می‌رود. بحرانهای مهاجرت، اقتصادی و امنیتی افزایش پیدا خواهد کرد.
کشورهایی مثل افغانستان و پاکستان به میدان رقابت قدرتها مبدل خواهد شد.
امریکا بیشتر از طریق ائتلافهای محدود عمل خواهد کرد‌، نه رهبری کامل جهان.

سناریو ۳: بلوک بندی جدید جهانی (New Blocs & Mini-Cold War)
در این سناریو، جهان وارد جنگ سرد جدید کوچک خواهد شد ولی نه مثل جنگ سرد کلاسیک.
ممکن دو بلوک ذیل شکل گیرد:
* بلوک آمریکا + متحدان، اروپا، پاکستان، جاپان، استرالیا، اسرائیل، کشورهای خلیج و بخشهایی از آفریقا.
* ⁠بلوک چین، روسیه، ایران و هندوستان.
حمایت اقتصادی و نظامی متقابل، همکاری تکنولوژیک، تلاش برای تضعیف کردن دالر.
ایجاد سیستم های موازی جهانی. رقابت نظامی و تکنالوژیکی افزایش می‌یابد.
جنگ های نیابتی در کشورهایی مثل افغانستان، سوریه، آفریقا و حتی جنوب آسیا شدت خواهد گرفت.
اگر کوتا عرض نمایم بدترین سناریو برای افغانستان سناریوی سوم بلوک بندی جدید و جنگ سرد کوچک میباشد.
افغانستان دوباره به میدان رقابت قدرت های بزرگ و منطقه ای مبدل خواهد شد.
فشار پاکستان، ایران، چین و روسیه زیاد خواهد شد.
جنگ های نیابتی و بی‌ثباتی افزایش خواهد یافت.

جرم و مجرم در تمام کشورهای جهان وجود دارد؛ از جمله در آمریکا، اروپا و سایر کشورها. به‌منظور جلوگیری از وقوع جرم و مجازات مجرمین، قوانین وضع شده، نیروهای پولیس ایجاد گردیده و نهادهایی چون څارنوالی، محاکم و سایر ادارات عدلی و قضایی فعالیت می‌کنند.
اگر جرم و مجرم وجود نمی‌داشت، هیچ نیازی به این‌همه ادارات و هزینه‌های سنگین نبود.

بنابراین، نباید یک کشور یا یک ملت را به‌طور کلی مجرم خطاب کرد.