Zikrullah safi

سلامونه
زه په خپلو غيرتي سرتيرو باندي وياړم او د دنيا هيڅ قدرت نشي کولي زما سرتيرو ته شکست ورکړي او زما ټول غيرتي ولس پر خپلو سرتيرو باندي وياړي نور جنگ بس دي ټول افغانان سوله غواړي .

خیلی درد آور!👇👇👇👇
جوانی در سن 18 سالگی برای مادرش میگوید: ای مادر! وقتی که 20 ساله شدم برایم چه تحفه میدهی؟!
مادر میگوید: پسرم! تا هنوز به بیست سالگی تو وقت زیادی مانده است.
یک سال دیگر هم سپری شد؛ پسر 19 ساله شد؛ که ناگهان مریض شد، ومادرش او را به شفاخانه برد.
داکتر برایش میگوید: پسر تو مرض قلبی دارد که امکان خوب شدنش وجود ندارد.
مادر خیلی غمگین شده، میرود تا پسرش را ببیند........
پسر میگوید: مادر! داکتر برایت چه گفت؟
من میمرم؟؟!!.....
مادرش در حال گریان از اطاق پسرش بیرون شده رفت.
در اخیر سال که سن پسر به 20 سالگی رسیده بود؛ از شفاخانه مرخص شد که مریضی اش شفاء یافته بود.
بسوی خانه اش روان شد، وقتیکه رسید؛ دید که روی فرش خانه یک نامه افتیده، که از طرف مادرش نوشته شده بود.
اما خود مادر دیگر نبود.......
در آن نوشته شده بود: ای فرزندم! این همان روزی است که برایم گفته بودی، که در سن 20 سالگی برایم چه تحفه میدهی؟
چون قلب تو از کار افتیده بود خواستم قلب خود را به عنوان تحفه برایت تقدیم کنم....
از آن خوب مواظبت کنی.........
هر کی مادر خودرا دوست دارد بخاطر شأن و شوکت مادرش به اشتراک بگذارد.

اﺧﻴﺮ ﺗﺮ ﻛﻮﻣﻪ...........

د چرسي سړي عجیبه کیسه!

ددې کیسې لیکوال وایي: په یوه بازار کې ماته یو چرسي راغی او راته یې وویل، چې د چرسو لپاره لږې روپۍ راکړه.
ما ورته وویل چې، راشه خوراک درکوم؛ خو د چرسو لپاره روپۍ نه درکوم.
چرسي راته وویل چې، رزق ورکونکی بل دی، که د چرسو لپاره روپۍ راکوې، راکړه کنه لاړم درنه.
ما یو څو روپۍ ورکړې او چرسي روان شو، زه هم ورپسې روان شوم.
یو ځای کې واده وو یو سړي غټ پتنوس کې وریجې روانې کړې وې چې، پتنوس ترې وغورځیدو او وریجې ترې په ځمکه ولوېدې.
چرسي ورته کښیناست چې، خوراک یې شروع کړ؛ نو زه یې ولیدم،
ماته یې یوه جمله وویله چې، هغه جمله به زما ټول عمر په یاد وي،
راته یې وویل چې، دا وخت مې الله تعالی سره اړیکې خرابې دي، کنه نو ماته به یې په لوښي کې رزق راکوه؛ خو زما رب دومره مهربان دی چې، له چا څخه خفه هم وي، بیا یې هم وږی نشي لیدلی.
ګرانو ورونو
له دې کیسې څخه ډېر غټ درس اخيستلای شو، راځئ چې خپل رب سره اړیکې قوي کړو، لمونځونه او عبادتونه په مینه وکړو

این حکایت سخن از هزار حکایت میکند😷
حکایتی از داکتری......
حتما یکبار بخوانید!
پس از رسیدن یک تماس تیلفونی برای یک عملیات جراحی عاجل ، داکتر با عجله راهی شفاخانه شد ، او پس از اینکه جواب تیلفون را داد ، بلافاصله لباسهایش را تبدیل کرد و مستقیم وارد بخش جراحی شد.
او پدر پسر را دید که در راهرو می رفت و می آمد و منتظر داکتر بود. به محض دیدن دکتر ، پدر داد زد : چرا اینقدر طول کشید تا بیایی ؟ مگر نمی دانی زندگی پسر من در خطر است ؟ مگر تو احساس مسئولیت نداری ؟
داکتر لبخندی زد و گفت : متأسفم ، من در شفاخانه نبودم و پس از دریافت تماس تیلفونی ، هرچه سریعتر خودم را رساندم و اکنون ، امیدوارم شما آرام باشید تا من بتوانم کارم را انجام دهم .
پدر با عصبانیت گفت : آرام باشم ؟! اگر پسر خودت همین حالا در همین اتاق می بود آیا تو میتوانستی آرام بگیری ؟ اگر پسر خودت همین حالا می مرد چی کار می کردی ؟
داکتر دوباره لبخندی زد و پاسخ داد : از خاک آمده ایم و به خاک باز می گردیم ، شفادهنده خداوند است ،داکتر نمیتواند عمر را افزایش دهد ، برو و برای پسرت از خدا شفاعت بخواه ، ما بهترین کارمان را انجام می دهیم به لطف و منت خدا .
پدر زمزمه کرد : ( نصیحت کردن دیگران وقتی خودمان در شرایط آنان نیستیم آسان است )
عملیات چند ساعت طول کشید و بعد داکتر از اتاق عملیات با خوشحالی بیرون آمد خدا را شکر ! پسر شما نجات پیدا کرد و بدون اینکه منتظر جواب پدر شود ، با عجله و در حالیکه شفاخانه را ترک می کرد گفت : اگر شما سوالی دارید ، از نرس بپرسید . . .
پدر با دیدن نرس که چند لحظه پس از ترک داکتر دید گفت : چرا او اینقدر متکبر است ؟ نمی توانست چند دقیقه صبر کند تا من در مورد وضعیت پسرم ازش سوال کنم ؟
نرس درحالیکه اشک از چشمانش جاری بود پاسخ داد : پسرش دیروز در یک حادثه ی ترافیکی مرد ، وقتی ما با او برای عملیات پسر تو تماس گرفتیم ، او در مراسم تدفین بود و اکنون که او جان پسر تو را نجات داد با عجله اینجا را ترک کرد تا مراسم خاکسپاری پسرش را به اتمام برساند .
هرگز کسی را قضاوت نکنید چون شما هرگز نمیدانید زندگی آنان چگونه است و چه بر آنان میگذرد یا آنان در چه شرایطی هستند .
Zikrullah safi

د یوه زنداني د زندان خاطره :

د چار شنې په ورځ مې مور او وړوکې ورور ملاقات ته راغلې وو لومړې ځل وه چې د مور جانې سره مې په ولچک او زولنوکې کې مخامخ شوم.

مور او ورور مې ډېر راته وژاړل خو مابه بار بار تسلې ورکوله او ویل به مې مور جانې ته مه ژاړه اومېد لرم چې ژربه خلاص شم
خو د هغې دومره بې اختیاره ژړه وا چې ما نشوه برداشت کولی.

پای کې مې په درد ورته وویل .

مور جانې که ته ژاړې زه ځم.

مور مې قراره شوه خو سترګو یې ډېرې خبرې راته کولې
د پام غلطولو لپاره مې پوښتنه وکړه چې هغه بابا جان ولې نه راغې او کشر ورور مې ولې نشته درسره؟

مور مې ځواب راکړو ویل ورور دې په سبقونو کې اخته وه پلار به دې بیا راشې.

د رخصتیدو په وخت کې مې وړوکي ورور راته وویل لالا کورته کله راځې؟

زما سترګې له اوښکو ډکې شوې ورته مې وویل وروره زه دلته ستاسو دپاره پیسې ګټم بیا درځم.

ورور راته وویل هغه بل ورور به مې هم راته ویل زه ستا دپاره اختر ته کالي راوړم خو هغه د اختر نه مخکې شهید شو او د کلي په هدیره مو خښ کړ او کالي یې رانه وړل.

په دې وخت کې مې له خولې چغې ووتلې او مور ته مې وویل د بابا جان به مې څه حال وې، ورور مې وویل بابا جان مو هم ها بله ورځ مړشو او خښ مو کړ؟

مور مې په کرار او ژړه غونې غږ راته وویل اوس دې ما او دا وړوکي ورو ېوازې ګوزاره کوو.

زړه مې غوښتل چې ډیرې خبرې ورسره وکړم خو د دې خبرې سره د ملاقات وخت پوره شو او زه موظف کس ترلاس ونیولم او د مور او وړوکي ورور څخه یې جلا کړم .😓😓😓
کاپي

سلام
كدام محصلين كه مشروط ماندن و يا معذرتي هستن ١٥ حوت امتحان گرفته ميشود تشكر.

نتايج اعلان شد

سلام
به تمامي محصلين خبر داده ميشود كه روز شنبه ساعت ٨ در انستيتوت حاضر باشد كه نتايج اعلان ميشود تشكر..

گرانو دوستانو تر اوسه پوري نتايج ندي اعلان شوي انشاالله دير ژر به اعلان شي منتظر پاتي شي .....