حزب برابری مردم افغانستان

بیانیه در رابطه به حملات هوایی پاکستان به خاک افغانستات.

حملات هوایی شب گذشته پاکستان به بخش‌هایی از خاک افغانستان در ولایت های ننگرهار و پکتیکا منجر به تلفات و خسارات گردیده است، یکبار دیگر نشان داد که نبود یک حکومت مشروع ،منتخب و بر آمده از اراده مردم چه پبامد های سنگینی برای کشور ما دارد.
نقض حاکمیت ملی و تمامیت ارضی افغانستان تحت هر عنوانی مردود است. با این حال، واقعیت تلخ این است که خلأ یک حکومت مشروع، پاسخ‌گو و برآمده از اراده آزاد مردم در افغانستان، زمینه‌ساز تکرار چنین رویدادهایی گردیده است. تجربه نشان داده است که هرگاه در کشوری نظام سیاسی مبتنی بر رأی و خواست مردم وجود داشته باشد، توان دفاع از منافع ملی، مدیریت روابط خارجی و جلوگیری از مداخلات بیرونی به‌گونه‌ای مؤثرتر تأمین می‌گردد.
وقتی حکومتی برآمده از رأی و اراده مردم وجود نداشته باشد، نه اقتدار ملی شکل می‌گیرد و نه بازدارندگی مؤثر. نظامی که از حمایت واقعی ملت و شناسایی گسترده بین‌المللی برخوردار نباشد، نمی‌تواند از حاکمیت و تمامیت ارضی کشور به‌گونه‌ای قاطع دفاع کند.

اگر امروز در افغانستان یک حکومت مشروع و منتخب مردم حضور می‌داشت که از پشتوانه گسترده داخلی و به‌رسمیت‌شناختگی بین‌المللی برخوردار می‌بود، بی‌تردید هیچ کشوری به خود اجازه نمی‌داد حریم هوایی و تمامیت ارضی آن را به سادگی نقض نماید. اقتدار ملی، مشروعیت سیاسی و انسجام داخلی، سه رکن اساسی برای صیانت از استقلال هر کشور است.

ما ضمن محکوم‌کردن شدید این حملات، بر ضرورت شکل‌گیری نظامی مبتنی بر اراده مردم، قانون‌مداری و مشارکت ملی تأکید می‌نماییم؛ نظامی که بتواند با اتکا به مشروعیت داخلی و تعامل سازنده با جامعه جهانی، از تکرار چنین حوادثی جلوگیری کند.
مردم افغانستان نباید هزینه خلأ مشروعیت و انزوای سیاسی را بپردازند. راه نجات کشور، بازگشت به اراده مردم، تشکیل نظامی فراگیر و تأمین مشروعیت ملی و بین‌المللی است.

اقتدار واقعی از مشروعیت می‌آید ،نه از انحصار قدرت.

‏‎فرارسیدن عید سعید اضحی را به تمام ملت شریف افغانستان تبریک و تهنیت عرض می‌نمایم.
‏‎هم‌وطنان عزتمند و گرامی!
‏‎عید سعید اضحی در حالی فرارسیده است که؛ ملت عزیز ما با چالش‌های امنیتی، اقتصادی و اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و دشواری‌های فراوان دست‌وپنجه نرم می‌کنند.
فقر و مهاجرت گسترده، ناامنی، محرومیت دختران و زنان از آموزش و کار، آزادی بیان و مطبوعات که از حقوق اساسی شهروندان کشور می‌باشد زخم‌های عمیقی بر پیکر ملت ما گذاشته است.
افزون بر این موارد، طرح موزاییک سازمان ملل که با هدف فراهم ساختن بستری برای گفت‌وگوی سیاسی، مشوره‌های ملی و تقویت اجماع در میان شهروندان افغانستان طراحی شده در رسانه‌ها مورد بحث می‌باشد. در شرایطی که کشور ما همچنان با بحران‌های عمیق سیاسی، امنیتی، حقوق بشری، اقتصادی و اجتماعی روبه‌رو می‌باشد، هرگونه ابتکار برای نزدیک ساختن دیدگاه‌ها و باز نمودن راه برای آینده‌ی با ثبات و مشارکت‌محور، شایسته توجه و بررسی جدی است.
با این حال، ما تأکید می‌نماییم که موفقیت هر طرح بین‌المللی در افغانستان، به شدت وابسته به نکات ذیل است:
1. احترام به استقلال، هویت ملی و ارزش‌های فرهنگی مردم افغانستان
2. تضمین حضور واقعی و معنادار تمام اقشار، از جمله زنان، جوانان، اقلیت‌ها، جامعه مدنی، مهاجرین و متضررین جنگ
3. اجتناب از تکرار تجارب ناکام گذشته؛ که به‌جای تحکیم صلح، موجب تشدید بی‌اعتمادی گردید
4. مدیریت شفاف، بی‌طرفانه و حساب‌پذیر روند توسط نهادهای بین‌المللی
5. تضمین این‌که هیچ گروه یا جناحی به انحصار تصمیم‌گیری در این روند دست نیابد.
ملت افغانستان تشنه‌ی صلح عادلانه، باعزت و پایدار است؛ صلحی که نه تحمیلی و نه هم یک‌جانبه باشد.
انتظار ما از سازمان ملل متحد، به‌عنوان نهادی جهانی، این است که روند طرح موزاییک را به‌گونه‌ی طراحی و تطبیق نماید که نتیجه‌ی آن حاکمیت اراده‌ی مردم افغانستان، تضمین حقوق اساسی و بازگشت به حیات سیاسی-اجتماعی طبیعی برای تمام شهروندان کشور باشد.
در همین راستا از همه‌ی جریان‌های سیاسی، شخصیت‌های ملی، نهادهای مدنی، زنان و جوانان کشور می‌خواهم که با هوشیاری و دلسوزی، در این روند نقش سازنده ایفا نموده و در عین حال، خواست‌های برحق ملت را قربانی مصلحت‌های کوتاه‌مدت نسازند.

همچنین از شهروندان عزیز کشور درخواست می‌نمایم، تا این عید را فرصتی تلقی نموده و از آن برای تازه‌نمودن امید، کنار گذاشتن اختلافات و تلاش برای ساختن آینده‌ی بهتر در این روزهای مبارک، دست نیازمندان را بگیریم، دل‌های شکسته را مرهم نهیم و در کنار هم، امید و انسانیت را زنده نگه داریم.

در پایان یک‌بار دیگر عید سعید قربان را به مردم شریف افغانسنان تبریک گفته و آرزوی صلح و ثبات پایدار در کشور را می‌نمایم.
۱۵جوزا ۱۴۰۴

عید سعید فطر را به تمام مسلمانان جهان به‌ویژه مردم عزیز افغانستان تبریک عرض می‌کنم. عید سعید فطر روزی است که دل‌های‌مان را از غبار درونی و کینه پاک نموده دست‌های محبت، برادری و همکاری به سوی یکدیگر دراز نماییم.

هموطنان عزیز! ما در حالی به استقبال عید سعید فطر می‌رویم که کشور ما همچنان در فقدان یک دولت مشروع ملی و مبتنی بر اراده‌ی مردم با انواع مشکلات و چالش‌ها مواجه است. فقر و بیکاری در کشور بیداد می‌کند، مردم ما از انواع تبعیض، استبداد و بی‌عدالتی رنج می‌برند حقوق بشر به‌طور سیستماتیک نقض می‌شوند زنان از همه‌ی حقوق اساسی و انسانی محروم می‌باشند. در شرایط کنونی که مردم عزیزمان با مشکلات فراوانی دست و پنجه نرم می‌کنند، عید فطر باید فرصتی برای تعمیق همدلی، همکاری، برادری و امیدواری باشد.
این عید، نماد پیروزی انسان بر سختی‌ها ،چالش‌ها و یادآور اهمیت اتحاد و تلاش جمعی برای رسیدن به جامعه‌‌ی که در آن عدالت و برابری حاکم باشد می‌باشد.
از تمام برادران و خواهران می‌خواهم که در این روزها، به یاد کسانی باشند که به دلیل جنگ، فقر و سختی نتوانسته‌اند شادی واقعی این روز را تجربه کنند. کمک به نیازمندان، تقویت روحیه تعاون ،مهربانی و تلاش برای صلح و آرامش افغانستان وظیفه‌‌ی است که همه باید در دل و عمل خود جای دهد.
باشد که این عید فطر، آغازی برای روزهای که مشکلات و رنج مردم ما پایان یافته و امنیت، ثبات و بهروزی برای مردم عزیز ما تأمین شود.
در آخر یک‌بار دیگر عید سعید فطر را برای مردم عزیز ما تبریک گفته و بر اهمیت رعایت حقوق بشر، حقوق زنان و مشارکت تمام اقوام افغانستان در تعیین سرنوشت شان تاکید نموده و راه حل بیرون رفت از مشکلات کنونی کشور را در ایجاد یک دولت مشروع و قانون‌مند مبتنی بر اراده‌ی همه‌ی مردم افغانستان دانسته و بر مبارزه برای تأمین عدالت و برابری تاکید می‌نمایم. امیدوارم که مشکلات و رنج مردم ما پایان یافته و به حقوق برابر شهروندی و ثبات و صلح دایمی دست یابند.
عید مبارک
۱۰حمل ۱۴۰۴

به مناسبت هشتم مارچ، روز جهانی زن، ما به گرامی‌داشت از تلاش‌ها و مبارزات تمامی زنان جهان، به‌ویژه زنان افغانستان، این روز را گرامی میداریم ،در این روز، به یاد می‌آوریم که حقوق زنان نه تنها در کشورهای جنگ‌زده و در حال توسعه، بلکه در سراسر جهان، همچنان نیازمند حفاظت و تقویت است ،
امسال هشتم مارچ، روز جهانی زن را در حالی گرامی می‌داریم که زنان افغانستان یکی از سخت‌ترین دوران‌های تاریخ خود را سپری می نمایند .در این روز، بیش از هر زمان دیگری، صدای زنانی را بلند می‌کنیم که از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی‌شان محروم شده‌اند و در برابر تبعیض و سرکوب، همچنان با شجاعت و استواری ایستاده‌اند.
پس از واگذاری افغانستان به طالبان در آگست ۲۰۲۱ زنان افغانستان از بسیاری از حقوقی که با تلاش و مبارزه به دست آورده بودند، محروم شده‌اند. حق تحصیل، کار، آزادی بیان و حضور در عرصه‌های اجتماعی برای بسیاری از زنان افغان به رؤیایی دور تبدیل شده است. زنان و دختران افغانستان نه‌تنها با محدودیت‌های قانونی و اجتماعی مواجه‌ اند ، بلکه هر روز با تهدیدهای امنیتی، خشونت‌های سیستماتیک و تبعیض‌های جنسیتی روبه‌رو می‌شوند.
اما با وجود همه این موانع و دشواری‌ها، زنان افغانستان نه تنها تسلیم نشده‌اند، بلکه با شجاعت و قدرت بیشتر برای بازپس‌گیری حقوق خود مبارزه می‌کنند. از معلمان و دانش‌آموزان محروم از مدرسه گرفته تا فعالان مدنی و مادرانی که در سکوت و درد، برای آینده‌ای بهتر برای فرزندان‌شان تلاش می‌کنند؛ این زنان، نماد پایداری و امید برای تغییر هستند.
در این روز ما از جامعه جهانی و همه افراد و نهادها می‌خواهیم که صدای زنان افغانستان را بشنوند و در کنار آن‌ها بایستند. حمایت از حقوق زنان افغانستان نه تنها یک وظیفه انسانی، بلکه تعهدی برای حفظ عدالت و برابری در سراسر جهان است. همه ما باید متعهد به ایجاد دنیایی باشیم که در آن هیچ زنی به‌دلیل جنسیت خود از حقوق و آزادی‌های اساسی‌اش محروم نشود.
هشتم مارچ نه فقط یک روز برای یادآوری گذشته‌ها، بلکه روزی برای تجدید پیمان در تلاش برای آینده‌ای روشن‌ و برابراست. ما به همه زنان، به‌ویژه زنان افغانستان، می‌گوییم که تنها نیستند؛ ما در کنار شما ایستاده‌ایم و برای ایجاد دنیایی عادلانه‌ و برابر مبارزه میکنیم
به افتخار زنان افغانستان و به امید روزی که آنان بتوانند با آزادی و برابری کامل در جامعه خود زندگی نمایند.
در این روز، ما همبستگی خود را با زنان افغانستان اعلام می‌داریم و بر حمایت از آنان در مسیر مبارزه برای دست‌یابی به حقوق انسانی‌شان تأکید میکنیم،
هشتم مارچ را گرامی می‌داریم.

پيام داكتر داود علي نجفي ، به مناسبت عيد سعيد فطر !
فرا رسیدن عید سعید فطر را برای تمام مردم
رنجديده افغانستان از صمیم قلب تبریک و تهنیت گفته اما لازم مي دانم چند نكته را با هموطنان عزيزم در ميان بگزارم.
برادران و خواهران عزیز!
نزدیک به دو سال است که از سقوط نظام جمهوریت و تسلط گروه طالبان بر کشور ميگزرد. اداره طالبان با وعده‌ی برقراری امنیت پایدار و ايجاد حکومت همه شمول، بر کشور و سرنوشت مردم مسلط شد. اما با تأسف در این دو سال ناامنی بیشتر از پیش در کشور گسترش یافته، خشونت، جنگ، انتحار، آوارگی، فقر، درماندگی، بیکاری، ناامیدی و مهاجرت خانواده‌ها و جوانان وطن که سرمایه های اصلی کشور به شمار می آیند به طور چشم‌گیر افزایش پیدا کرده است.
متاسفانه با وجود وعده‌هاي متعدد طالبان تاکنون دروازه‌های مکاتب بالاتر از صنف ششم و دانشگاه‌ها همچنان به روی دختران سرزمینم بسته مانده است. بسته ماندن دروازه‌های مکاتب و دانشگاه‌های کشور به روی دختران، سبب مشکلات روحی و روانی در بین دختران گردیده و از سوی دیگر این امر موجب یأس، سرخوردگی و ناامیدی بیشتر مردم نسبت به آینده شده و تداوم آن باعث آوارگی و مهاجرت بیشترهموطنان عزیز ما به منظور تداوم تحصیل فرزندان شان مي گردد.
علاوه بر این خانم‌ها كه اكثر آن‌ها نان آور خانواده‌هاي شان هستند از كار در ادارات دولتي و غیردولتی بازداشته شده و در اين اواخر طالبان مانع کار زنان در دفاتر ملل متحد نیز گردیدند. متاسفانه طالبان بدون در نظر گرفتن وضعیت مردم افغانستان دست به تصامیم زده اند که تداوم این وضعیت باعث خواهد شد که نسل بعدی کشور نیز تاوان این تصامیم اشتباه را پرداخت نمایند. اداره طالبان بدون ارائه كدام بديل براي خانم‌ها أن ها را از كار كردن منع كرده اند، كه اين خود باعث نگراني شديد مردم افغانستان و نهادهاي حقوق بشری شده اند.
با این حال سخنان اخیر آمنه محمد معاون دبير كل سازمان ملل، در مورد احتمال تدوير جلسه براي بررسي چگونگي به رسميت شناختن طالبان و تعامل با اين گروه، نگراني‌هاي عميقی را در بين قشر سياسي و خاصتا فعالين جنبش‌هاي زنان خلق كرده و همه به اين باورند؛ كه اين كار بدون ارائه يك راه حل جامع سياسي براي افغانستان، باعث تشجيع طالبان و تقويت نيروهاي تروريستي در منطقه خواهد گردید.
البته تا به رسميت شناختن طالبان راه درازی باقي است، اما مردم افغانستان انتظار دارند که سازمان ملل متحد از لابي‌گري براي طالبان دست برداشته و با ارائه يك نقشه راه دقيق و قابل قبول براي همه طرف‌هاي ذيدخل در قضيه افغانستان زمينه را براي گفتكوهاي بين‌الافغاني آماده نمايد.
ملت شریف و رنجديده افغانستان!
همه می‌دانیم که صلح و ثبات در كشور با ادامه سیاست جنگ و تهدید به دست نمی‌آید. تجربه سیاسی چندین دهه گذشته كشور نشان می‌دهد که مردم افغانستان حکومت انحصاری و استبدادی را قبول ندارد. مصالح ملی کشور ایجاب می‌کند که همه گروه‌های قومی، سیاسی و مذهبی روی یک ساختار سیاسی عادلانه و تشکیل یک حکومت فراگير و همه شمول به گفتگو بپردازند. بدون توافق روی یک ساختار سیاسی كه در آن تمام مردم افغانستان نمايندگي عادلانه داشته باشد؛ افغانستان به صلح و ثبات نمي رسد.
٣١ حمل ١٤٠٢

یک روز که نلسون ماندلا رئیس جمهوری آفریقای جنوبی بود، برای نهار خوردن با همراهان به یک رستوران میرود. روی میز بزرگی که نشسته اند، نگاه میکند به گوشه رستوران، میبیند یک نفر نشسته و رو از آنها میگیرد.
به یکی از محافظین میگوید، بروید او را به میز ما دعوت کنید.
طرف‌ می آید با شرمندگی عرض ادب میکند و نهار را با رییس جمهوری صرف میکند.
پس از آنکه از رستوران خارج میشوند، یکی از دوستان به ماندلا اصرار میکند که این شخص کی بود که شما فقط او را دعوت کردید.
در جواب گفت این نگهبان زندان (سلول انفرادی) من بود که هرگاه زیاد تشنه می شدم و درخواست آب میکردم، به جای آب، شلوار خود را پایین آورده و از پنجره سلول بر من ادرار می کرد.
آن همراه خیلی عصبانی میشود و میگوید پس چرا او را دعوت کردید؟
نلسون جواب میدهد، دیدم ما وقتی به رستوران وارد شدیم آن شخص بسیار شرمنده و با ترس نشسته و احتمالا" در ذهن خود فکر میکرد حالا که او را دیده ام شاید به فکر انتقام از کارهای گذشته او باشم.
خواستم به او اطمینان دهم که انقلاب ما به قصد انتقام جویی نیامده.
این گونه بود که نلسون ماندلا در تاریخ برای همیشه محبوب ماند و هیتلر منفور.

بنا لذتی که در عفو و گذشت است، در انتقام نیست.
گذشت خصلت مردان است.

‎با دل پرخون؛و روح افسرده باكمي تاخرنسبت اينكه وضعيت صحي ام خوب نيست عید سعید اضحی را برای تمام مردم رنجديده افغانستان از صمیم قلب تبریک و تهنیت ميگويم. اما لازم مي دانم چند نكته را با هموطنان عزيزم در ميان بگزارم
اول-برادران و خواهران عزیز! نزدیک به یک سال است که از سقوط نظام جمهوریت و تسلط گروه طالبان بر کشور می‌گذرد. در این مدت علاوه بر حوادث ویرانگر و مرگبار طبیعی از قبیل زلزله که در ولایات پکتیکا و خوست سبب مرگ و تلفات بسیاری از هم وطنان ما گردید و نیز سيلابهاي ويرانگر اخیر که باعث جان باحتن دهها هموطن و وارد آمدن خسارات فراوان شد، و همچنان حملات انتحاري وکشتار فرزندان وطن ادامه يافت، تعداد زیادی از شهروندان کشور را که در حال عبادت و کسب روزی حلال و تعليم بودند به خاک خون کشید، خانواده های زیادی را به گلم ماتم نشاند .
اینجانب با ابراز غم شریکی و عرض تسلیت به خانواده های همه قربانیان حوادث اخیر، از بارگاه خداوند متعال برای جان باختگان غفران الاهي وبرای بازماندگان صبر و شکیبایی استدعا می نمایم.
دوم-هموطنان گرامی! اداره طالبان با وعده برقراری امنیت پایدار و ايجاد حکومت همه شمول بر کشور و سرنوشت مردم مسلط شد. اما با تأسف که ما بیش از گذشته شاهد گسترش نا امنی، خشونت، جنگ، انتحار ،آوارگی، فقر، درماندگی، بیکاری، نا امیدی، و مهاجرت خانواده ها و جوانان وطن که سرمایه های اصلی کشور به شمار می آیند به خارج از كشور مي باشيم ،
یکی از موارد بارز این وضعیت دردناک، جنگ و آوارگی بلخاب است. در حاليكه جدال بلخاب ميتوانست از طريق مصالحه أميز بين طالبان و فرمانده ناراضي اش حل شود، اما حمله گسترده طالبان بر مردم بي دفاع و ملكي باعث كشتار و أواره گي زياد از هموطنان ما شد بر اساس گزارش ملل متحد و شاهدان محلی، در نتیجه این جنگ بیش از بیست و هفت هزار انسان بیگناه، در شرایط بسیار سخت و رقت بار در بین کوه‌های صعب العبور و دره ها آواره گردیده اند. من از نهادهای مدافع حقوق بشر و کمک رسان، می‌خواهم که هرچه عاجل آوارگان بلخاب را دریابند. راههای مواصلاتی منطقه باز و کمک های بشردوستانه شروع شود.
سوم -متاسفانه با وجود وعده هاي متعدد طالبان تا هنوز دروازه های مکاتب بالاتر از صنف ششم همچنان به روی دختران وطنم بسته مانده است، كه موجب یاس، سرخوردگی و ناامیدی بیشتر مردم نسبت به آینده شده و تداوم آن باعث آوارگی و مهاجرت بیشترهموطنان عزیز ما به منظور تداوم تحصیل فرزندان شان مي گردد،
اميدوارم هر چه زود تر دروازه مكاتب به روي دختران بالاتر ازصنف ششم باز شود.
چهارم وأخر -ملت شریف ورنجديده افغانستان! همه میدانیم که صلح و ثبات در كشور با ادامه سیاست جنگ و تهدید به دست نمی آید. تجربه سیاسی چندین دهه گزشته كشور نشان می دهد که مردم افغانستان حکومت انحصاری و استبدادی را قبول ندارد. مصالح ملی کشور ایجاب می‌کند که همه گروه های قومی، سیاسی و مذهبی روی یک ساختار سیاسی عادلانه و تشکیل یک حکومت فراگیر به گفتگو بپردازند. بدون توافق روی یک ساختار سیاسی كه در أن تمام مردم افغانستان نماينده گي عادلانه داشته باشد افغانستان به صلح و ثبات نمي رسد .
داود علي نجفي
۱۸ سرطان ۱۴۰۱

اعلاميه حزب برابري مردم افغانستان
در پیوند به ۲۲ حوت، سال روز شهادت استاد عبدالعلی مزاری!
فراسیدن سال روز شهادت شهید وحدت ملی، استاد عبدالعلی مزاری را برای تمام عدالت خواهان و رهروانش تسلیت مي گوييم.
استاد مزاری اسطوره عدالت خواهی و برابری در جامعه ما بوده/ است. او بنابه ضرورت‌های تاریخی و سیاسی در برهه‌ی از شرایط دشوار افغانستان، ندای عدالت‌خواهی و تساوی حقوق شهروندی را در میز گفتگوهای سیاسی مطرح نمود. باری؛ او در یکی از سخنرانی‌هایش در دانشگاه کابل تاکید کرد که راه حل فوری و بدون خطر بحران کنونی کشور، پذیریش همه اقوام و طیف‌های سیاسی در درون یک گفتمان ملی و انسانی بوده و از این رهگذر می‌توان بر جنگ ویران‌گر افغانستان نقطه پایان گذاشت.
به باور شهید مزاري؛ جنگ افغانستان بر مبنای برتری خواهی قومی و فکری استوار بوده وبنیاد این بحران، را خود برتر بینی قومی تشکیل می‌دهد.
شهید مزاری اولین ونخستین سیاست مداری است که عدالت اجتماعی را به عنوان اصلی کلی وبنیادی در تعاملات و مناسبات سیاسی افغانستان مطرح و از آن در محافل مختلف یاد آوری نموده است. سخن معروف او در پیوند به عدالت اجتماعی و تساوی همگان در برابر قانون ملی این است" ما عدالت اجتماعی را در افغانستان یک اصل میدانیم" به باور شهید مزاری مشکل و بحران اصلی در افغانستان، عدم پذیریش همه ساکنین کشور در تصامیم ملی و گفتمان‌های کلان کشوری از سوی حلقه کوچک قومی است که هراز گاهی باعث درگیری و خشونت های ویران‌گر می‌گردد.
باورها واندیشه‌های انسانی استاد مزاری پس از سالیان متمادی اکنون و در فرصت زمانی جاری نیز معنی و مفهومی خود را دارد. افغانستان پس از بیست سال حضور نظامی آمریکا و ناتو، اکنون دوباره به دست طالبان افتاده است. در این بیست سال فرصت‌ها وظرفیت‌های فراوانی برای بهبود اوضاع و ختم بحران همیشه‌گی کشور وجود داشت، اما متاسفانه هیچ گونه توجه اساسی در این زمینه از سوی دستگاهای دولتی و قشر سیاسی کشور صورت نگرفت و مردم افغانستان یکبار دیگر؛ تحت سلطه طالبان با خشونت و ترس زندگی می‌کنند.
اوضاع کنونی کشور نیاز به اصلاحات بنیادین و همه جانبه در سطوح مختلف دارد.
طالبان به عنوان قدرت حاکم در افغانستان باید بدانند که بدون حضور همه طیف‌های سیاسی و فرهنگی، مخصوصن زنان؛ به عنوان بخشی قابل ملاحظه و تاثیر گزار، نمی‌توانند در افغانستان ثبات،امنیت،رفاه و آسایش را تضمین نمایند.
تجربه نشان داده است که حکومت‌های مطلقه و توتالیتر هیچ گاهی نمی‌توانند، اراده و خواست شهروندانش را نادیده گرفته و به زور بالای آنان حکمروایی نمایند.
طالبان اگر خیال حاکمیت در افغانستان را برای سال های طولانی در سر دارند، ناگزیرند که به تنوع قومی، زبانی، مذهبی و سیاسی در افغانستان احترام گذاشته و با وسعت فکر واندیشه به تمام نخبگان سیاسی و فرهنگی فرصت حضور را فراهم نمایند؛ در غیر این صورت دوام وضعیت کنونی؛ نه تنها بحران‌ها را کاهش نمی‌دهد، بلکه منجر به ایجاد بحران‌های فراوانی دیگری خواهد شد.
در اخیر یک بار دیگر؛ سال روز شهادت استاد عبدالعلی مزاری را بر همه عدالت خواهان تسلیت گفته و امیدوارم افغانستان هرچه زود ترشاهد دگرگونی های سازنده در سطوح مختلف باشد.
هيئت رهبري حزب برابري مردم افغانستان.
٢٢حوت١٤٠٠

دشمن تراشی پاکستان

جای تعجب نیست که حکومت های قبیله‌گرا بخاطریکه خود شان بتواند همواره بر مسند حاکمیت اقتداری باقی باشد، بحث های دون پایه را لعاب کاذبانه ملی می زند و با نهادینه سازی آن در جامعه، بعضی مسایل را به توتم تبدیل می کند و مردم را در برابر مردم/دولت دیگر قرار می دهد.

دشمن خواندن پاکستان، تشدید نزاع مرز بین المللی دیورند و ... با پاکستان از زمره‌ی همین موضوعات است که همواره از جانب حاکمان متقلب افغانستان مطرح بوده/ شده است. زمینه را در زمان جنگ سرد و مبارزه با حکومت دست‌نشانده شوروی وقت، طوری مساعد ساخت که اقوام تاجیک و ازبیک را زیر عنوان جبهه شمال مورد بی اعتمادی پاکستان قرار داد؛ در حالیکه دشمنی با پاکستان نه به سود تاجیکان افغانستان است و نه اساسا کدام عامل برای دشمنی میان آنان دیده می شود، بلکه دشمن‌تراشی پاکستان از جانب اقوام غیر پشتون افغانستان کاریست بدون عامل و خیلی احمقانه.

پیشنهاد آقای کرزی، پیشنهادِ مناسب

برای گذر از بحران همه جانبه و بنبست سیاسی در افغانستان، یکی از راه های ممکن دایر نمودن لوی جرگه تحت نظر و حمایت قاطع جامعه جهانی است.
حضور ناظران بین المللی و حتی نیروهای حافظ صلح سازمان ملل با پشتبانی قاطع دولتهای جهان نیاز است، تا در موجودیت آن لوی جرگه به تمام معنی ملی دایر گردد.

لوی جرگه مذکور، روی بنیاد های اساسی نظام سیاسی همه شمول و دموکراتیک بحث نموده و تصمیم اتخاذ نماید. یکی از مدل های نظام سیاسی پیشنهادی و مورد بحث در لوی جرگه نظام سیاسی فدرال با مناطق چندگانه‌ی خود مختار در افغانستان باید مطرح گردد؛ زیرا بحث روی حکومت/ دولت همه شمول، راه به چاله‌ی دیگری قبیله‌گرایی و استمرار بحران خواهد بود.

تثبیت نظام سیاسی عادلانه زیر نظارت جامعه جهانی، برای افغانستان.

حالا وقتش رسیده است که به بحران ۲۷۴ ساله‌ی این سرزمین نقطه پایان گذاشته شود. نظام سیاسی فدرال و تشکیل حکومت بر بنیاد نظام فدرالی آینده این خاک را با ثبات خواهد نمود.

نظام سیاسی فدرال با چند منطقه‌ی متمایز فدرالی که در آن حقوق همه‌ی اتباع افغانستان به شکل منصفانه در نظر گرفته شود.