Ahmad Javid Aria

امریکا و جامعه جهانی تا سه ماه دیگر تصمیم خواهد گرفت؛
طوریکه از اوضاع سیاسی کشور برداشت میشود، مردم افغانستان فقط سه ماه فرصت دارند تا سرنوشت ۲۰ سال آینده خودشان را تعیین کنند.
اگر همین گونه خاموش و در انتظار آن باشند که چی خواهد شد، دیگران سرنوشت شانرا تعیین خواهند کرد و خودشان هیچ نقشی در آن نخواهد داشت.
این لحظه تاریخی، یک فرصت طلایی برای اتحاد و یک‌پارچه گی مردم افغانستان است، در غیر آن هیچ نقشی در آینده نخواهند داشت و همانند گذشته ها چوب سوخت سیاست گران خایین خواهند شد.
#بیداری

افغانستان در این لحظه تاریخی !؟
﴿هشدار به موقع﴾
افغانستان سرزمین شگفتی‌ها، شکست‌های تلخ و پیروزی‌های شیرین بوده و است.
اقبال لاهو ی درست میگوید:
از فساد او فساد آسیا
از گشاد او گشاد آسیا

بلی سرزمینی که به او تعلق داریم روزگاری مرکز دولت‌های مقتدر ملی و تمدنهای بزرگ تاریخی لقب گرفته بود .
این دولت‌ها قسمتهایی از مرکز و جنوب آسیا را در اشغال خود داشت سرزمین‌های تحت الحمایه داشت و به لحاظ اقتصادی چهارراه ترانزیتی آسیا لقب گرفته بود و از نظر تاریخی دژ تسخیر ناپذیری در قلب تپنده آسیا شهرت داشت !
متأسفانه اکنون از آنهمه شکوه و عظمت تاریخی و تمدنی خبری نیست.
افغانستان تا پایان جمهوری سردار شهید محمد داود به حیث یک کشور با ثبات از نظر سیاسی متکی بخود، پیشگام عضویت در سازمان ملل متحد، جنبش عدم انسلاک داری روابط متعارف و متوازن با دو قدرت بزرگ جهان در خط مقدم جنگ سرد دارای تشکیلات و تجهیزات پیشرفته نظامی و اردوی مسلکی در سطح منطقه، کشوری در آغاز راه صنعتی شدن و مدنی شدن .

ناگهان در هفت ثور ۱۳۵۷ به یکباره چه اتفاقی افتاد که دولت ملی در نتیجه یک کودتا نظامی سقوط کرد ؟
این سوالی است که تاریخ باید جواب آن را مفصل بدهد، که از حوصله این نوشته فیسبوکی خارج است.
باز در هشت ثور ۱۳۷۱ چه بلای عظیمی بر مردم این سرزمین نازل گشت که به یکباره اصالت‌اش به خر مهره موعضه گشت و با همان سلاح که از خود این قربانی بود به جان او افتادند و جنگ ظالمانه‌ی دیگری بر او تحمیل کردند .
در صبح پیروزی به اصطلاح مجاهدین بجای سرکشیدن جام شکران جام شوکران به این قربانی رسید، که تا امروز خون غی میکند و تا‌وان پس میدهد..!
بعد از چهار دهه خانه جنگی، قتل و غارت نظام اجتماعی، اقتصادی و سیاسی کاملاً منحل شد .
سازمان دولت به حیث دستگاهی پیچیده و نظامندی که با خون دلهای ده‌ها نسل می‌چرخید به هیولای مهیب و لجام گسیخته روبرو شد و منهدم شد .
در هر شهر و محله محکمه و زندانی بر پا گردید تمام هستی این ملت و دولت به تاراج رفت .
و ماشینی که از خون دلهای ده‌ها نسل مردمان این سرزمین می‌چرخید به یکباره با تمام ساز و برگش در آتش سوخت که تا امروز بر روی خاکسترهای آن با پرچم‌های سفید و سیاه به ماتم و تماشا نشسته‌ایم !

و اینک ۱۹ سال قبل از امروز برخلاف سابقه و روحیه تاریخی ملت ما به استقبال نه یک ارتش بلکه ده‌ها ارتش جهان تحت عنوان مداخله جامعه بین‌المللی رفتیم و زیر سایه بیرق ده‌ها کشور نظام جدید سیاسی یعنی دموکراسی را گویا انتخاب کردیم در حالیکه همه میدانیم که تحمل کردیم چون شیرازه کشور خویش را تا آنجا نابود و منهدم کرده بودیم که فقط کافی بود که کسی ما را به فرزندی بگیرد.
و اینک بعد از ۱۹ سال ۴ دوره انتخابات ریاست جمهوری و پارلمانی متأسفانه هنوز هم در خَم همان کوچه سوخته ۱۹ سال قبل ایستاده‌ایم .
و اینک از یکطرف بیم و امید به صلح آنهم که ابتکار عمل‌اش در دست دیگران است تا آنجا که کسی از ما نمی‌پرسد چه نظر داری؟!! صلح که قرار است سرنوشت ما در آن رقم بخورد، اما هنوز در آن خود قربانی نقشی ندارد .
ملت ما در این لحظه تاریخی با قامت خمیده و لباس جولیده و چشمان حراسان منتظر معجزه دیگری هست .

اینک امضاء توافقنامه میان دو تیم انتخاباتی داکتر صاحب غنی و داکتر صاحب عبدالله در حقیقت آخرین فرصت باقی مانده است تا با وجود همه ناگواری‌ها به مهوریت نظام سیاسی و یا دولت کنونی جمع شویم از ماجراجوی‌های غریزی و خودخواهانه بگذریم تا از همین اندک امکان و فرصتی که تا تباهی کامل باقی مانده استفاده کنیم خود را سر سامان دهیم تا برای پیشبرد مذاکرات صلح آدرس مشترکی داشته باشیم متأسفانه در این روزها حتی آدرس ما که افغانستان است تحت سوال قرار گرفته، و همگان منتظراند که ما از کدام آدرس به میز مذاکره میرویم، حقارتی به این اندازه قابل تحمل نیست.
بخود بیآییم تمام سازمانها، نیروها و شخصیت‌ها چه در داخل دستگاه دولت هستیم یا بیرون از این دستگاه از هر تیره، نژاد، زبان، جغرافیا حتی تاریخ، اندیشه و گذشته‌ی سیاسی که داریم به حیث یک ملت به دور همین آخرین آدرس یعنی دولت جمهوری اسلامی افغانستان جمع شویم و درین لحظه دشوار تاریخی اجازه ندهید تا بار دیگر شاهد سقوط و اضمحلال کشور خویش باشیم
تکرار تاریخ برای یک ملت ذلت بزرگی است .

هر که پا کج میگذارد خون دل ما میخوریم
شیشه ناموس عالم در بغل داریم ما
﴿صائب تبریزی﴾

سید نظام‌الدین وحدت
عضوی از این ملت

کارمندان و داکترهای شفاخانه استقلال، اعتصاب کاری نموده اند
پرسونل شفاخانه استقلال بخاطر عدم پرداخت معاشات شان میگویند که از سه ماه به اینسو معاش دریافت نکرده اند.
میلیونها دالر کمک های کرونا به کجا میرود؟

بحث قاچاق دستگاه های تنفسی جدی شد!
وزیر صحت؛ ما هیچ دستگاه مفقود شده نداریم و تمام شان موجود است.
پژواک؛ ما تمام جریان قاچاق دستگاه ها را و معامله خرید فروش، قیمت و حتی سریال نمبر های دستگاه های قاچاق شده در اختیار داریم.
ریس جمهور؛ بصورت فوری یک هیئت حقیقت یاب تعیین و قضیه مورد بررسی جدی قرار گیرد.

کسی که به حکمت پروردگار معتقد باشد به بد و نیک روزگار نمی‌پردازد. چنین بنده‌ای در پرستیدن یزدان بیشتر می‌کوشد و از بدسگالی و پیروی دیوان می‌پرهیزد، ناکردنی نمی‌کند و از رنجه کردن بیگناهان بیزاری می‌جوید.

/ بزرگمهر

نهاد "خط کابل" امروز دوشنبه طی یک محفل باشکوهی در تالار بین المللی مطبوعات وزارت فرهنگ کشور افتتاح گردید.
هدف اصلی این نهاد گرامی داشت از ارزشهای فرهنگی و اجتماعی مردم کابل و دفاع از حقوق کابلیان می‌باشد.
این نهاد به ابتکار کاندیدان جوان کابل، بزرگان و مسوولین نهادهای اجتماعی و مدنی تاسیس گردیده که ۱۵۰ تن عضویت شورای رهبری آنرا بر عهده دارد.

بحث در برنامه صبح تلویزیون آریانا
موصوع؛ قدرت تصمیم گیری در زندگی

صحبت ها با جاوید آریا آگاه مسائل اجتماعی دربارۀ تصمیم گیری در زندگی برای آگاهی در مورد برنامه های جدید، کنسرت ها و تماشای برنامه های جالب و دیدنی به ما در چینل های رسمی ما بپیوندید: For more information regarding our upcoming...

کانون فرامرزی تاجیکان در لندن به مناسبت گرامی داشت از روز زبان مادری محفل باشکوهی برگزار نمودند.

در این مراسم برای چهار تن از شاعران و نویسنده گان جایزه" قند پارسی" نیز اهدا شده است.

تاجیکان faramarzi in London Association of native speakers of the commemoration day.

In the event for four of the poets and authors gun Award "Persian sugar" is also awarded.

محفل گرامی داشت از قیام مردم کابل در برابر استبداد و ظلم قشون سرخ شوری سابق در سوم حوت ۱۳۵۸.
یادبود از شهدای راه آزادی و قهرمانی های این مردم رنج دیده.
برگزار کننده؛ روند استقامت مردم افغانستان

ﺍﮔﺮ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻣﺮﺩ ﺁﻣﻮﺯﺵ ﺩﻫﯿد
در بهترین حالت ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻣﺮﺩ ﺁﻣﻮﺯﺵ ﺩﺍﺩﻩﺍﯾﺪ
ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺯﻥ ﺁﻣﻮﺯﺵ ﺩﻫﯿﺪ
ﺑﻪ ﯾﮏ ﻧﺴﻞ ﺁﻣﻮﺯﺵ ﺩﺍﺩﻩﺍید . . .
(بریگم یانگ)

نهادینه ساختن آئین انسانیت و زدودن مرزها بین انسانها بزرگترین هدف من است.