Mohammad Azam Noori

رمضان؛ فصل وحدت، بندگی و نوید فتوحات مبارک

رمضان، ماه برکت و عبادت فرا رسید…ماه قیام، بیداری و ایستادگی در برابر باطل برای امت اسلامی مبارک باد.

در این ماهی که دل‌ها به آسمان نزدیک‌تر می‌شود، از الله متعال می‌طلبیم این ماه را ماه فتح، عزت و پیروزی اسلام در نظم جهانی قرار دهد.

باشد که این رمضان، روح امید، وحدت و اراده تغییر را در دل‌های ما زنده کند.

حامدبهرام خبرنگارطلوع نیوز

امارت اسلامی افغانستان چهارشنبه را اول رمضان مبارک اعلان کرد.

وزارت حج و اوقاف اوقات افطار و سحری ماه مبارک رمضان را برای شهر کابل و حومهٔ آن، مطابق فقه حنفی، اعلام کرد.
#رمضان
#افغانستان

آیاقادرخواهی شد اشکت رانگهداری؟

پیش از وفات پیامبر اکرم ﷺ، حجّةالوداع انجام شد و پس از آن این آیه نازل گردید:

«اَلْیَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِینَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَیْكُمْ نِعْمَتِی وَرَضِیتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِینًا»

«امروز دین شما را برایتان کامل کردم و نعمتم را بر شما تمام نمودم و اسلام را به عنوان دین شما پسندیدم.»

وقتی ابوبکر صدیق این آیه را شنید، گریه کرد.
به او گفتند: «چرا گریه می‌کنی ای ابوبکر؟ این آیه هم مانند دیگر آیاتی است که بر پیامبر نازل شده.»
گفت: «این آیه، خبرِ رحلت رسول خداست.»

پیامبر بازگشت و نه روز پیش از وفاتش، آخرین آیه قرآن نازل شد:

«وَاتَّقُوا يَوْمًا تُرْجَعُونَ فِيهِ إِلَى اللَّهِ ثُمَّ تُوَفَّىٰ كُلُّ نَفْسٍ مَا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ»

«و از روزی بترسید که در آن به سوی خدا بازگردانده می‌شوید، سپس به هر کسی آنچه به دست آورده به‌تمامی داده می‌شود و به آنان ستم نخواهد شد.»

از آن پس، درد و بیماری در پیامبر ﷺ آشکار شد.
فرمود: «می‌خواهم شهدای اُحد را زیارت کنم.»

به سوی شهدای اُحد رفت و کنار قبرهایشان ایستاد و فرمود:

«السلام علیکم ای شهدای اُحد؛ شما پیش‌روانید و ما نیز ـ اگر خدا بخواهد ـ به شما خواهیم پیوست.»

هنگام بازگشت از زیارت، پیامبر ﷺ گریست.
گفتند: «ای رسول خدا، چرا گریه می‌کنید؟»
فرمود: «دلتنگ برادرانم شده‌ام.»

گفتند: «آیا ما برادران شما نیستیم، ای رسول خدا؟»
فرمود: «نه، شما یاران من هستید؛ اما برادران من مردمانی هستند که پس از من می‌آیند، به من ایمان می‌آورند در حالی که مرا ندیده‌اند.»

بارالها، ما را از آنان قرار ده.

پیامبر ﷺ بازگشت و سه روز پیش از وفاتش، درد بر او شدت گرفت. آن هنگام در خانه حضرت میمونه بود.
فرمود: «همسرانم را جمع کنید.»

همسران گرد آمدند.
پیامبر ﷺ فرمود: «آیا اجازه می‌دهید در خانه عایشه بیمار باشم؟»
گفتند: «ای رسول خدا، اجازه می‌دهیم.»

خواست برخیزد اما نتوانست. علی بن ابی‌طالب و فضل بن عباس آمدند و پیامبر ﷺ را بر دوش گرفتند و از حجره حضرت میمونه به حجره حضرت عایشه بردند. صحابه او را در آن حال دیدند؛ برای نخستین بار چنین حالتی را می‌دیدند.

با اضطراب می‌پرسیدند: «چه بر سر رسول خدا آمده؟ چه بر سر رسول خدا آمده؟»

مردم در مسجد گرد آمدند و مسجد پر شد و ازدحام شد. عرق از بدن پیامبر ﷺ به شدت جاری بود.
حضرت عایشه می‌گوید: «در تمام عمرم کسی را ندیده بودم که این‌گونه عرق کند.»

می‌گوید: «دست پیامبر را می‌گرفتم و با آن صورتش را پاک می‌کردم، زیرا دست پیامبر از دست من گرامی‌تر و پاکیزه‌تر بود.»

و می‌گوید: «می‌شنیدم که می‌فرمود: لا إله إلا الله، همانا مرگ سختی‌ها دارد.»

حضرت عایشه می‌گوید: «در مسجد همهمه زیاد شد؛ از ترس و دلسوزی نسبت به رسول خدا.»

پیامبر فرمود: «این چیست؟»
گفتند: «ای رسول خدا، مردم نگران شما هستند.»
فرمود: «مرا نزد آنان ببرید.»

خواست برخیزد اما نتوانست. هفت مشک آب بر او ریختند تا به هوش آید. سپس پیامبر ﷺ را برداشتند و بر منبر رفت؛ آخرین خطبه و آخرین سخنان او بود.

فرمود:
«ای مردم، گویا بر من می‌ترسید.»
گفتند: «آری، ای رسول خدا.»

فرمود:
«ای مردم، وعده دیدار من با شما دنیا نیست؛ وعده‌گاه من و شما کنار حوض (کوثر) است. به خدا سوگند، گویی اکنون آن را از همین جایگاه می‌بینم.
ای مردم، به خدا قسم، از فقر بر شما نمی‌ترسم، بلکه از دنیا بر شما می‌ترسم؛ که در آن با یکدیگر رقابت کنید، همان‌گونه که پیشینیان رقابت کردند، و شما را هلاک کند چنان‌که آنان را هلاک کرد.»

سپس فرمود:
«ای مردم، خدا را، خدا را درباره نماز… خدا را، خدا را درباره نماز…»
یعنی شما را به خدا سوگند می‌دهم که نماز را حفظ کنید؛ و پیوسته آن را تکرار می‌کرد.

سپس فرمود:
«ای مردم، از خدا درباره زنان بترسید، از خدا درباره زنان بترسید؛ شما را به نیکی با زنان سفارش می‌کنم.»

سپس فرمود:
«ای مردم، همانا بنده‌ای هست که خدا او را میان دنیا و آنچه نزد خداست مخیّر کرد، و او آنچه نزد خداست را برگزید.»

هیچ‌کس مقصود این سخن را نفهمید؛ در حالی که منظور پیامبر، خودِ او بود.
تنها ابوبکر صدیق این معنا را دریافت؛ ناگهان به گریه افتاد و با صدای بلند گریست و سخن پیامبر را قطع کرد و گفت:

«پدرانمان فدایت، مادرانمان فدایت، فرزندانمان فدایت، همسرانمان فدایت، و اموالمان فدایت باد.»

و پیوسته آن را تکرار می‌کرد.
مردم به ابوبکر نگاه کردند که چگونه سخن پیامبر را قطع می‌کند؛ پس پیامبر از ابوبکر دفاع کرد و فرمود:

«ای مردم، ابوبکر را رها کنید. هیچ‌کس از شما نیست که بر ما حقی داشته باشد مگر آنکه آن را جبران کرده‌ایم، جز ابوبکر که نتوانستم حقش را ادا کنم؛ پس پاداش او را به خداوند عزوجل واگذار کردم. همه درهای رو به مسجد بسته شود، جز درِ ابوبکر که هرگز بسته نشود.»

و پیش از آنکه از منبر پایین آید، پیامبر ﷺ به عنوان آخرین دعاهایش برای مسلمانان فرمود:

«خداوند پناهتان دهد، خداوند حفظتان کند، خداوند یاری‌تان دهد، خداوند ثابت‌قدمتان بدارد، خداوند تأییدتان کند.»

و آخرین کلمه‌ای که از بالای منبر، خطاب به امت فرمود، این بود:

«ای مردم، از جانب من به همه کسانی از امتم که تا روز قیامت پیرو من هستند، سلام برسانید.»

سپس بار دیگر او را به خانه‌اش بردند. در آنجا عبدالرحمن بن ابوبکر وارد شد و در دستش مسواک بود. پیامبر ﷺ به مسواک نگاه می‌کرد، اما به سبب شدت بیماری نمی‌توانست آن را درخواست کند. حضرت عایشه از نگاه پیامبر مقصودش را فهمید؛ مسواک را از عبدالرحمن گرفت و در دهان پیامبر گذاشت، اما پیامبر نتوانست با آن مسواک بزند. عایشه آن را گرفت و با دهان خود نرم کرد و دوباره به پیامبر داد تا برای او آسان‌تر شود.

حضرت عایشه می‌گوید: «آخرین چیزی که وارد دهان پیامبر شد، آب دهان من بود؛ و این از فضل خدا بر من بود که میان آب دهان من و آب دهان پیامبر پیش از وفاتش جمع کرد.»

سپس فاطمه، دختر پیامبر، وارد شد. وقتی وارد شد، گریه کرد؛ زیرا پیامبر نتوانست برای استقبال برخیزد، در حالی که همیشه وقتی فاطمه نزدش می‌آمد، او را میان دو چشمش می‌بوسید.

پیامبر ﷺ فرمود: «نزدیکم بیا، ای فاطمه.»
چیزی در گوشش گفت؛ فاطمه بیشتر گریست.
سپس دوباره فرمود: «نزدیکم بیا، ای فاطمه.»
بار دیگر چیزی در گوشش گفت؛ و فاطمه خندید.

پس از وفات پیامبر، از فاطمه پرسیدند چه گفت؟
گفت: «بار اول به من گفت: ای فاطمه، امشب از دنیا می‌روم؛ پس گریه کردم. وقتی دید گریه می‌کنم، گفت: ای فاطمه، تو نخستین نفر از خاندانم هستی که به من ملحق می‌شوی؛ پس خندیدم.»

حضرت عایشه می‌گوید: سپس پیامبر ﷺ فرمود: «همه از خانه بیرون بروید.» و فرمود: «نزدیکم بیا، ای عایشه.»

پیامبر ﷺ سرش را بر سینه همسرش گذاشت، دستش را به سوی آسمان بلند کرد و می‌گفت:

«بل الرفیق الأعلى… بل الرفیق الأعلى…»
«یارِ برتر… یارِ برتر…»

حضرت عایشه می‌گوید: «فهمیدم که در حال اختیار کردن است.»

جبرئیل نزد پیامبر آمد و گفت: «ای رسول خدا، فرشته مرگ پشت در است و اجازه می‌خواهد وارد شود؛ و بر هیچ‌کس پیش از تو اجازه نخواسته است.»

پیامبر ﷺ فرمود: «اجازه بده، ای جبرئیل.»

فرشته مرگ وارد شد و گفت: «سلام بر تو ای رسول خدا؛ خدا مرا فرستاده تا تو را میان ماندن در دنیا و پیوستن به خدا مخیّر سازم.»

پیامبر ﷺ فرمود: «بل الرفیق الأعلى… بل الرفیق الأعلى.»

فرشته مرگ کنار سر پیامبر ایستاد و گفت:
«ای روح پاک، ای روح محمد بن عبدالله، به سوی رضای خدا و خشنودی او و پروردگاری خشنود و نه خشمگین، بیرون آی.»

حضرت عایشه می‌گوید: «دست پیامبر افتاد و سرش بر سینه‌ام سنگین شد؛ فهمیدم که وفات کرده است. نمی‌دانستم چه کنم؛ از حجره بیرون آمدم، در را که به سوی مردان در مسجد باز می‌شد گشودم و گفتم: رسول خدا از دنیا رفت، رسول خدا از دنیا رفت.»

می‌گوید: «مسجد یکپارچه گریه شد. علی بن ابی‌طالب از شدت اندوه بر زمین نشست؛ عثمان بن عفان همچون کودکی بود که دستش را می‌گرفتند و به این سو و آن سو می‌بردند؛ و عمر بن خطاب شمشیر کشیده بود و می‌گفت: هر کس بگوید پیامبر مرده، گردنش را می‌زنم؛ او برای دیدار پروردگارش رفته، همان‌گونه که موسی برای دیدار پروردگارش رفت و بازخواهد گشت و هر کس بگوید مرده، او را خواهد کشت.»

اما استوارترینِ مردم، ابوبکر صدیق رضی‌الله‌عنه بود. نزد پیامبر رفت، او را در آغوش گرفت و گفت:

«آه ای دوست من… آه ای برگزیده من… آه ای محبوب من… آه ای پیامبر من…»

و پیامبر ﷺ را بوسید.

اللهم صلّ على محمد وعلى آل محمد كما صليت على إبراهيم وعلى آل إبراهيم إنك حميد مجيد.

اگر خواندن را به پایان رساندی، با فرستادن صلوات بر پیامبر ﷺ یاد او را زنده بدار:

اللهم صلّ وسلم على رسول الله ﷺ
بر او برترین درود و سلام باد.

؛

مدت یک سال میشودازبرچیده شدن گلیم اشغال شیطان بزرگ ازسرزمین ماالحمدلله، بادرعمیق ازوضعیت بداقصادی وسیاسی کشورم افغانستان! امابازهم شاکرالله متعال هستم که سایه ی پلیدشیطان بزرگ(امریکا)را ازسرملت مسلمان مابدورکرد.
زنده باشم یانباشم اماایمان کامل دارم که انشاالله یک روزهمه کشورهای اسلامی ازشرظلم وببریت کفاربخصوص غرب وامریکاراهایی خواهندیافتن وهمه کشورهای اسلامی یکپارچه وزیریک پرچم واحداسلام درخواندآمدند.《خوش بحال مسلمانان آن زمان که به نصرت الله متعال پیروزی مطلق بزرگی نصیب شان میشود...الحمدلله، الله اکبر》☝

" #نوری"

یک بی دین رااینقدرلقب قهرمانی ندهیدلطفآ!

مسلمان نبایدبه کافرحربی دلسوزی کند، چون الله متعال خودش قرآن پاک مطلق بیان کرده است؛ که یهودونصارادوست شمانمی شوند!!! 👇👇
در سال ۲۰۲۱ زمانیکه اسرائیل مردم فلسطین را بمباران می کرد،زلنسکی یهودی که وی درگذشته رشخندک مشهوربود و رئیس جمهورفعلی اوکراین است درتویتی ازحملات هوائی اسرائیل پشتیبانی کرده بود، شخصی به اسم حسام الله که جوان مسلمان است در جواب وی رشخندک(زلنسکی) نوشته است.
زمانی فرا خواهد رسید که جنگنده های روسی کیف و خارکیف و اودسا را بمباران خواهند کرد و آن زمان می فهمی که ظلم و ستمکاری یعنی چه!
{إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ} الفجر:۱۴
ترجمه(به یقین پروردگار تو در کمینگاه (ستمگران) است!)

" #نوری"

:-

حجاب یعنی زرهی در برابر چشم های مریض.
حجاب یعنی کمک کردن به استحکام نظام خانواده
حجاب یعنی بندگی الله، خشنودی الله متعال و رسولش
حجاب یعنی دیده شدن شخصیت ورفتن به کرامت و ارزش
حجاب یعنی حیا ، جمال، امنیت و آرامش و بندگی الله متعال.
حجاب یعنی فخر ،غرور، عزت، زینت، پاک دامنی، شجاعت و قدرت.
حجاب یعنی سپری محکم در برابر چشم های نامحرم و آتش جهنم است
حجاب یعنی ثابت کردن یک انسان در کمال انسانیت بوده و از آسیب های اجتماعی حفاظت میکند

هر چیزی سالمی حجاب دارد:
کره زمین دارای پوشش است...
میوه های تر و تازه دارای پوشش اند...
شمشیر بُرنده نیز دارای حجاب (غلاف ) است
قلم بدون پوشش جوهرش خشک میشود و فایده اش از بین میرود.
سیب هم اگر پوسته اش گرفته شود و رها شود فاسد میشود
در نهایت خانم یا دختر باحجاب همچون گوهری در صدف است و..
در تعجبم از مردی که ماشینش را از ترس خط و خش افتادن چادر می پوشاند؛ اما دختر یا همسر و یا خواهر خود را بدون پوشش رها میکند!
پس حجاب زن را زشت نمی کند فقد از آلودگی ها حفظ میکند.🌹🪴

═════❁💠❁═════

" #نوري"

لعنت الله بالاي منافقين
روي !

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسُولُ اللَّهِ لَوَّوْا رُءُوسَهُمْ وَرَأَيْتَهُمْ يَصُدُّونَ وَهُمْ مُسْتَكْبِرُونَ

سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ أَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ لَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَ
«آية ٥-٦ منافقون»

ترجمه وتفسير؛
و هرگاه به آنان گفته شود: بياييد تا رسول خدا براى شما طلب مغفرت كند، (از روى انكار و تكبر و تمسخر) سرهاى خود را بر مى‌گردانند و آنان را مى‌بينى كه از سر استكبار، (مردم را از گرايش به حق) باز مى‌دارند.

براى آنان تفاوتى ندارد كه برايشان استغفار كنى يا استغفار نكنى، هرگز خداوند آنان را نمى‌بخشد، زيرا كه خداوند گروه فاسق را هدايت نمى‌كند.

(English translations) 5_6
When they are told, ‘Come, that Allah’s Apostle may plead for forgiveness for you,’ they twist their heads, and you
see them turn away disdainfully.

It is the same for them whether you plead for forgiveness for them, or do not plead for forgiveness for them: Allah will never forgive them. Indeed Allah does not guide the transgressing
lot.

" #نوري"