شورای انسجام عربهای پنجشیر

بسم‌الله الرحمن الرحیم
عید سعید فطر، عید رحمت، برکت و همبستگی مسلمانان، را به تمامی مردم شریف افغانستان و امت اسلامی، صمیمانه تبریک و تهنیت عرض می‌نماییم.

شورای انسجام عربهای پنجشیر، این عید خجسته را به‌ویژه به باشندگان عزیز کشور و تمامی مسلمانان جهان تبریک گفته و از درگاه خداوند متعال قبولی طاعات و عبادات همه مؤمنین را مسئلت دارد.

امیدواریم که این عید مبارک، پیام‌آور صلح، امنیت، برادری و همدلی در سراسر افغانستان عزیز باشد و کشور ما از هرگونه خشونت و تفرقه رهایی یافته و به سوی آینده‌ای روشن، آباد و با ثبات گام بردارد.

ما باور داریم که اخوت و برادری، ضامن پیشرفت و تعالی کشور است و هرگونه تبعیض، تعصب قومی و زبانی، عامل تفرقه و نابودی جامعه می‌باشد. بناءً، از همه هموطنان عزیز می‌خواهیم تا با حفظ وحدت، احترام متقابل و روحیه همدیگرپذیری، در راستای ساختن افغانستانی متحد و سرفراز گام بردارند.

همچنان، در این روزهای مبارک، با مردم مظلوم و رنج‌دیده در سایر کشورهای اسلامی ابراز همدردی نموده و از خداوند بزرگ خواهان پایان جنگ‌ها، تأمین عدالت و برقراری صلح پایدار در سراسر جهان اسلام می‌باشیم.

عیدتان مبارک، هر روزتان عید
با احترام
شورای انسجام عرب‌های پنجشیر

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
کانال یوتیوب «Azadgah | آزادگاه» در کابل رسماً گشایش یافته است؛ رسانه‌ای نوپا اما هدفمند، با شعار روایت آزاد و با رویکردی مسلکی، مسئولانه و ارزش‌محور که در حوزه‌های خبری، اجتماعی و فرهنگی و به زبان‌های فارسی، پشتو و اوزبیکی فعالیت می‌نماید. این ابتکار ارزشمند رسانه‌ای به همت دو خبرنگار توانمند، خوش‌نام، شناخته‌شده و متعهد کشور، جناب صبغت سپهر و آقای نجیب‌الله دقیق راه‌اندازی شده است؛ چهره‌هایی که سال‌ها در میدان رسانه، صدای آگاهی، مسئولیت و تعهد اجتماعی بوده‌اند.

در شرایط حساس و پیچیدهٔ کنونی افغانستان، نقش رسانه‌ها در آگاهی‌بخشی، تقویت همبستگی اجتماعی، پاسداری از ارزش‌های انسانی، بازتاب واقعیت‌های جامعه و ایجاد پل ارتباطی میان مردم و واقعیت‌های میدانی، بیش از هر زمان دیگر حیاتی و تعیین‌کننده است. رسانهٔ مسئول می‌تواند روشنگر افکار عمومی باشد، فرهنگ گفت‌وگو را تقویت کند، از شایعه‌سازی و تفرقه جلوگیری نماید و زمینهٔ درک متقابل، همزیستی مسالمت‌آمیز و حفظ کرامت انسانی را فراهم سازد.

شورای انسجام عرب‌های پنجشیر با باور به اهمیت نقش رسانه‌های مستقل و متعهد، گشایش کانال یوتیوب «آزادگاه» را گامی ارزشمند در مسیر اطلاع‌رسانی سالم، روایت واقع‌بینانه و تقویت فرهنگ آگاهی در جامعه می‌داند و آن را صمیمانه به جناب صبغت سپهر و آقای نجیب‌الله دقیق تبریک عرض می‌نماید. این شورا برای ایشان و تمامی همکاران‌شان، توفیق، پایداری، مصونیت کاری و درخشش روزافزون در مسیر آگاهی‌بخشی، حقیقت‌گویی و خدمت صادقانه به جامعهٔ افغانستان آرزو دارد.

با حرمت
شورای انسجام عربهای پنجشیر

The Arabs of Afghanistan

قوم عرب و هویت ملی در افغانستان؛
اصطلاحی که تا هنوز ما را نتوانسته متحد بسازد و از این پس نیز، اگر به‌درستی تعریف نشود، همچنان مبهم باقی خواهد ماند.

بحث «من افغان هستم» یا «من افغان نیستم» تنها زمانی می‌تواند سازنده، راهگشا و واقعاً ملی باشد که بر پایه‌ی واقعیت‌های اجتماعی، تاریخی و منافع مشترک مردم افغانستان شکل بگیرد؛ نه بر اساس احساسات زودگذر، فشارهای سیاسی و برداشت‌های تحمیلی‌ای که بیشتر به شکاف دامن می‌زند تا به وحدت.

قوم عرب افغانستان بخشی جدایی‌ناپذیر از بافت اجتماعی این سرزمین است؛ قومی که در کنار سایر اقوام، در تمام ۳۴ ولایت افغانستان حضور فزیکی دارد و در میان همه‌ی ملیت‌ها زندگی می‌کند. عرب‌های افغانستان به زبان‌های فارسی، پشتو، اوزبیکی، ترکمنی، بلوچی و دیگر زبان‌های رایج کشور سخن می‌گویند و در عرصه‌های علمی، فرهنگی، سیاسی، اداری، اقتصادی و اجتماعی سهم فعال و انکارناپذیر داشته‌اند. این واقعیت‌ها نه با شعار تغییر می‌کند و نه با انکار از میان می‌رود.

افغانستان کشوری متکثر است؛ و این تکثر، اگر درست مدیریت شود، تهدید نیست، فرصت است. تنوع زبانی، قومی و فرهنگی می‌تواند زمینه‌ساز همزیستی، همدلی و توسعه‌ی پایدار باشد؛ اما به شرط آن‌که هویت قومی به ابزار حذف، تحقیر یا انکار تبدیل نشود. تاریخ نشان داده است که هویت‌ها زمانی خطرناک می‌شوند که سرکوب شوند، نه زمانی که به رسمیت شناخته شوند.

در این میان، اصرار بر این‌که همه باید یک‌صدا بگویند «من افغان هستم»، یا برعکس، تحمیل این‌که کسی حق ندارد بگوید «من افغان نیستم»، نه مسئله را حل می‌کند و نه وحدت می‌آفریند. وحدت واقعی از پذیرش تفاوت‌ها زاده می‌شود، نه از حذف آن‌ها.

از همین‌رو، موضع‌گیری درباره‌ی هویت ملی و تعریف «افغان بودن» یا «نبودن»، شایسته است که نه از مسیر فشار رسانه‌ای، هیجان‌سازی و برچسب‌زنی، بلکه از راه گفتمان آگاهانه، ملی و فراگیر صورت گیرد؛ و بهترین راه آن، همه‌پرسی عمومی، شفاف و سراسری میان تمام اقوام و ملیت‌های باهم‌برادر افغانستان است.

بگذاریم مردم تصمیم بگیرند؛
بگذاریم تعریف هویت ملی، حاصل اراده‌ی جمعی باشد، نه تفسیر یک‌جانبه‌ی گروهی خاص. آنچه از دل رأی مردم بیرون می‌آید، می‌تواند مبنای همزیستی عادلانه، ثبات اجتماعی و پیشرفت کشور قرار گیرد.

افغانستان خانه‌ی مشترک همه‌ی ماست؛
و آینده‌ی آن، نه در یک‌دست‌سازی اجباری، بلکه در پذیرش واقعیت‌های اجتماعی، احترام متقابل و همزیستی آگاهانه میان همه‌ی اقوام و ملیت‌هایش رقم خواهد خورد.

یادداشت:
از تمامی بزرگواران قوم عزیز عرب و دیگر اقوام شریف کشور تقاضا می‌گردد این پست را همگانی ساخته و دیدگاه‌های خویش را صریح، مسئولانه و با حفظ احترام متقابل شریک سازند.

با عرض حرمت و احترام
#ادمین

شورای انسجام عرب های لوگر

پیام تسلیت و همدردی شورای انسجام عرب‌های پنجشیر

زلزله شب گذشته در ولایت‌های کنر، ننگرهار، نورستان و لغمان، قلب همه ما را اندوهگین ساخت. این حادثه دردناک که مرکز آن ولایت کنر بود، جان صدها تن از هموطنان عزیز ما را گرفت و خسارات سنگین مالی برجای گذاشت.

شورای انسجام عربهای پنجشیر این فاجعه را یک اندوه ملی دانسته و صمیمانه‌ترین مراتب تسلیت و همدردی خود را به خانواده‌های داغدار و مردم آسیب‌دیده تقدیم می‌دارد. ما خود را در غم و رنج شما شریک می‌دانیم.

از خداوند متعال برای جان‌باختگان رحمت و مغفرت، برای مجروحان شفای عاجل و برای بازماندگان صبر و استقامت مسئلت می‌نماییم.

امروز وظیفه انسانی و ایمانی همه ماست که دست در دست هم دهیم. ما از بنیادهای خیریه، نهادهای کمک‌رسان و تمام هموطنان نیک‌اندیش تقاضا می‌کنیم در این روزهای دشوار با همکاری و یاری‌رساندن، مرهمی بر زخم‌های مردم آسیب‌دیده باشند.

با احترام و تسلیت
شورای انسجام عرب‌های پنجشیر

تبریکات صمیمانه به مناسبت فرا رسیدن عید سعید اضحی 🌙

با نهایت افتخار و صمیمیت، فرارسیدن عید بزرگ قربان را به همه مسلمانان جهان، به‌ویژه ملت شریف افغانستان و هم‌وطنان عزیز عرب در ولایت زیبای پنجشیر تبریک و تهنیت عرض می‌نماییم.

عید اضحی، یادآور اخلاص و تسلیم در برابر امر الهی است؛ فرصتی ارزشمند برای نزدیکی دل‌ها، تقویت پیوندهای اجتماعی و تجدید تعهد به اصول انسانی و اسلامی. این روز، نماد ایثار و همدلی است، روزی برای بخشش، مهربانی و همدردی با محرومان جامعه.

شورای انسجام عرب‌های پنجشیر در این روزهای باعظمت، بر این باور است که شکوه افغانستان در تنوع قومی و فرهنگی آن نهفته است. ما همه، از هر قوم و نژاد، شاخه‌هایی از یک درخت ریشه‌دار هستیم؛ و بدون شک، وحدت، همبستگی و همزیستی مسالمت‌آمیز میان اقوام، کلید آینده‌ای روشن و پرامید برای کشور ماست.

از این‌رو، با الهام از روح عید، دست دوستی و برادری را به‌سوی همه برادران و خواهران‌مان از اقوام مختلف افغانستان دراز می‌کنیم و امیدواریم که روزهای پیش‌رو، سرشار از صلح، تفاهم و آبادانی برای وطن عزیزمان باشد.

عیدتان مبارک، دل‌تان روشن، نیت‌تان پاک، و راه‌تان هموار باد.
زنده‌باد همبستگی ملی!
زنده‌باد افغانستان متحد!

🕊️🐏✨
شورای انسجام عربهای پنجشیر

با کمال افتخار به اطلاع می‌رسانیم که کتاب "مقدمه‌یی در شناخت عرب‌های افغانستان" نوشته‌ی محترم مولانا محمد نسیم محسن قریشی که برای نخستین بار این کتاب در سال 1378 چاپ شده بود، اکنون با حروف‌نگاری و صفحه‌آرایی نجیب‌الله بهزاد در چاپ دوم خود در سال 1403 در حال اتمام مراحل چاپ است.

این اثر علمی و پژوهشی، که به بررسی تاریخ، فرهنگ، زبان و هویت عرب‌های افغانستان پرداخته، در چاپ دوم با تحلیلی عمیق‌تر و به‌روزرسانی‌های جدید در زمینه‌های مختلف منتشر می‌شود. این کتاب به‌طور خاص به ورود عرب‌ها به افغانستان، اسکان آن‌ها، تأثیرات زبان عربی بر زبان‌های محلی همچون فارسی-دری و پشتو، و نقش برجسته عرب‌ها در گسترش اسلام و هویت فرهنگی این سرزمین پرداخته است.

این کتاب با پشتیبانی مالی محترم الحاج نصیر احمد عرب، معاون اتاق‌های تجارت و سرمایه‌گذاری افغانستان، به چاپ دوم خود رسید. زحمات و حمایت‌های ایشان در فراهم کردن منابع مالی برای تکمیل این اثر ارزشمند علمی، شایسته‌ی تقدیر و تشکر است.

در این اثر ارزشمند، چندین شخصیت علمی و برجسته نیز تقریظ نگاشته‌اند که نشان‌دهنده اعتبار و اهمیت این کتاب در محافل علمی و فرهنگی است، محترمان: اکادمیسین دکتور سید محی الدین هاشمی، عضو اکادمی علوم افغانستان و رئیس مرکز تحقیقات بین‌المللی ادبیات پشتو، پوهنوال دکتر سید مبین هاشمی، عضو کادر علمی رشته¬ی جامعه‌شناسی دانشگاه پروان و رییس بنیاد خیریه محبت، پوهنمل حافظ دکتور مولوی الحاج میر رفیع الله منیب، عضو کادر علمی رشته‌ی فقه و قانون، دانشکده‌ی شرعیات دانشگاه کابل و معاون علمی پوهنتون اسلامی بین‌المللی افغان و در چاپ اول، کاندید اکادمیسین دکتور محمد یعقوب واحدی، از شخصیت‌های علمی برجسته و معتبر کشور، تقریظ داده بودند که همچنان در این نسخه به یادگار باقی است. متاسفانه، این شخصیت بزرگوار از دنیا رفته‌اند، اما تأثیرات علمی و فرهنگی ایشان همیشه در یاد و خاطره‌ها خواهد ماند.

در این کتاب، نویسنده با بررسی ابعاد مختلف تاریخ و فرهنگ عرب‌ها در افغانستان، همچنان به تأثیرات متقابل زبان عربی و سایر زبان‌های منطقه و نقش سادات و بزرگان مذهبی در تحولات فرهنگی و اجتماعی افغانستان و منطقه پرداخته است و در ضمن بدین موضوعات نیز پرداخته است.
1. ظهور و گسترش اسلام در شبه‌جزیره عربستان و پیشروی به سوی شرق؛
2. برخورد خوب و سلوک نیک مسلمانان با مردم ممالک مفتوحه؛
3. چگونگی ورود عرب‌ها به افغانستان و تأثیرات آن بر ساختار اجتماعی و فرهنگی؛
4. گسترش جغرافیایی عرب‌ها در افغانستان و تأثیرات زبان عربی به زبان‌های محلی افغانستان از جمله فارسی – دری و پشتو؛
5. روابط تاریخی و فرهنگی عرب‌های افغانستان و ماوراءالنهر؛
6. طوایف و قبایل عرب ساکن افغانستان؛
7. مطالعه‌ی ادبیات، زبان، لهجه و آثار عرب‌های عرب‌زبان افغانستان؛
8. خدمات دینی و سیاسی سادات در افغانستان و کشورهای اسلامی؛
9. سخنانی با ملت‌گرایان عرب ستیز اسلام گریز؛
10. ناسینالزیم (ملیت گرایی) زاده‌ی استعمار و اثرات منفی آن؛
11. شوراهای فرهنگی و اجتماعی در راستای انسجام عرب‌های افغانستان.

این کتاب اکنون در چاپ دوم خود و با درنظرداشت موارد بالا و اهمیت موضوعات مورد بحث و زحماتی که نویسنده‌ی کتاب در راستای حقیقت یابی موضوع نموده است به‌عنوان یک مرجع علمی معتبر، در دسترس خواهد بود و می‌تواند منبعی ارزشمند برای تمامی علاقه‌مندان رشته‌های تاریخ، جغرافیا، دیموگرافی و جامعه‌شناسی و سایر رشته‌های مرتبط مفید بوده و سبب افزایش معلومات آن‌ها می‌گردد بر علاوه به تاریخ، فرهنگ و هویت عرب‌های افغانستان می‌باشد.

#تقریظ #علمی

عرب‌های سیستانی
از بوشنج تا (سیستان) از طرف بیابان پنج منزل و بقولی هفت منزل راه است و آن سرزمینی است ارجمند و شهری بزرگ آن (بست) است که ( معن بن زائده شیبانی) در آن فرود آمد و در خلافت ابو جعفر منصور همانجا بود و اهالی آن مردمی از عجم اند و بیشترشان میگویند ایشان از #یمن و از قبیله #حمير بدینجا #منتقل شده اند و نواحی آن مانند...

📚منبع: کتاب البلدان صفحه ۵۶ ترجمه فارسی احمد بن اسحاق یعقوبی

یادداشت:
عرب‌های در تمامی مناطق افغانستان مسکن گزین شده است؛ انا بنا بر شرایط هم‌چون: ناآگاهی، تاثیر محیطی، شرایط بد سیاسی و اجتماعی نتوانستند که عرب بودن خویش را حفظ کنند.
تصویر و متن کاپی است.

ايشان میر غلام قادر خان اوپیانی؛
پادشاه خوشنام، اما گمنام تاریخ!

تاریخ افغانستان آکنده از مبارزات آزادی‌خواهانه و سرشار از حماسه‌ها و رشادت‌هایی است که روحیه رزمندگی و استقلال‌طلبی را در نسل‌های این سرزمین جاودانه کرده‌اند. این سرزمین کهن، در طول تاریخ پرفرازونشیب خود، هزاران قهرمان، رهبر و پیشوای آزادی‌خواه را در آغوش خود پرورش داده است.
هر یک از این شخصیت‌های برجسته، به‌سان ستارگانی درخشان، صفحات زرین تاریخ پر افتخار افغانستان را با نام مقدس آزادی و آزادگی مزین کرده‌اند. این دلیرمردان و زنان شجاع، میراث عظیم آزادگی و افتخار را از دوران آریانای بزرگ تا خراسان کبیر و افغانستان پرافتخار، نسل به نسل منتقل کرده و همچنان در قلب تاریخ این ملت پایدار نگاه داشته‌اند.
آنچه آنان برای آینده این سرزمین به یادگار گذاشته‌اند، نه تنها درس اتحاد و شجاعت، بلکه الهامی است برای نسل‌های امروز و فردا که همواره پاسدار آزادی، استقلال و ارزش‌های ملی خود باشند.
یکی از چهره‌های برجسته و ماندگار در راه استقلال و آزادی افغانستان که متأسفانه در صفحات تاریخ به فراموشی سپرده شده است، ایشان میر غلام قادر خان غازی است. این فرزند دلیر ملت افغانستان همراه با همرزمان شجاع خود، در صف مقدم مبارزه علیه استعمارگران و نظام ظالمانه آنان قرار گرفت.
غلام قادر خان، این مجاهد صدیق و راستین، با ایمان و اراده‌ای پولادین، پرچم مبارزه برای استقلال، آزادی، و تمامیت ارضی افغانستان را برافراشت و تا آخرین نفس در راه آرمان‌های والای وطن جنگید. فداکاری‌های او نه تنها درس مردانگی و مقاومت را برای مردم به یادگار گذاشت، بلکه شکست‌های پیاپی دشمنان در برابر اتحاد و تعهد ملت افغانستان، به آنان درسی فراموش‌نشدنی داد.
دشمنانی که بارها و بارها زهر شکست را از دستان آزادگان این سرزمین چشیدند، همچنان طعم تلخ این شکست‌ها را در یاد دارند و نمی‌توانند آن را از تاریخ و ذهن خود پاک کنند. میر غلام قادر خان، به‌عنوان نمادی از شجاعت، ایثار، و عشق به وطن، همواره در تاریخ پر افتخار افغانستان باقی خواهد ماند.

در قرن‌های ۲۰ و ۲۱، استفاده از مفاهیمی چون حکومت‌های موقت و انتقالی برای تصاحب قدرت و جلوس بر مقام اول مملکت به کرات دیده می‌شود. اما در قرن ۱۹، غازی مردی به نام ایشان میر غلام قادر خان اوپیانی، بدون ادعا و تنها با حمایت مردم، به زعامت انتخاب شد و با درایت و تدبیر، زمام امور کشور را به دست گرفت.

این غازی بزرگ، در دورانی که عبدالرحمن خان هنوز در بخارا به دهقانی مشغول بود، مسئولیت رهبری افغانستان را برعهده داشت. وی با درایت، اتحاد مردم را حفظ کرد و حتی سکه‌هایی به نام خود ضرب نمود که نشان از مشروعیت رهبری‌اش داشت. اما پس از بازگشت عبدالرحمن خان به کابل، میر غلام قادر خان، قدرت را به طور مسالمت‌آمیز به او واگذار کرد و بدین ترتیب الگویی از تعهد ملی و وفاداری به آرمان‌های کشور به یادگار گذاشت.
در حالی که کارنامه عبدالرحمن خان در تاریخ به‌طور مفصل بررسی شده و از او در همه محافل یاد می‌شود، نام میر غلام قادر خان، این قهرمان فداکار، در صفحات تاریخ کم‌رنگ مانده است. تنها میر غلام محمد غبار، تاریخ‌نگار برجسته افغانستان، در اثر ارزشمند خود افغانستان در مسیر تاریخ از او یاد کرده است.

"ایشان غلام قادر خان اوپیانی یکی از رهبران سپاه کوهدامن و کوهستان بود که در چاری‌کار مرکز ولایت پروان مستقر شده و به تجمع نیروهای مردمی برای مقاومت می‌پرداخت. او با تشکیل مجالس در فضای باز و دعوت جوانان به زیر پرچم آزادی‌خواهی، جنبشی مردمی را هدایت کرد. وی حتی نقره و زیورآلات شخصی و کمک‌های مردمی را ذوب کرده و سکه‌هایی ضرب می‌کرد تا هزینه مبارزان را تأمین کند.

در کات نقره‌ای که در مسکو ضرب کرد، این بیت حک شده بود:

می‌کنم دیوانگی تا بر سرم غوغا شود
سکه بر زر می‌زنم تا صاحبش پیدا شود

این شعر بازتاب‌دهنده روحیه ایثار و فداکاری او بود. او و رهبران واقعی مردم افغانستان، بدون هیچ چشم‌داشتی به قدرت یا مقام، جان و مال خود را در راه دفاع از آزادی کشور نثار کردند.

یادآوری یک قهرمان فراموش‌شده
میر غلام قادر خان، نمادی از اتحاد، فداکاری، و رهبری شجاعانه بود. شایسته است که این قهرمان گمنام تاریخ افغانستان بیشتر شناخته شده و فداکاری‌هایش در راه وطن گرامی داشته شود.

منبع:
افغانستان در مسیر تاریخ، میر غلام محمد غبار

یادداشت:
در هنگام کاپی کردن متن و تصویر این صفحه را منبع قرار دهید، اصول و قواعد کاپی کردن را در نظر بگیرید و با لایک و کمنت کردن از ما حمایت کنید.

با احترام
ادمین شورای انسجام عربهای پنجشیر

پنجشیر!
کوه‌ها ایستاده‌اند
با غروری که هیچ تندبادی
نمی‌تواند از پای درآورد
پنجشیر
ای سرزمین استوار
تو همچنان می‌درخشی
در برابر شب‌های سرد و بی‌رحم

رود تو
با هر موج
سرود رنج مردمانت را
به گوش جهان می‌رساند
صدای خروش دریا
فریادی است از دل‌های خسته
که دیگر جایی برای بازگشت ندارند؛

اما هنوز
در چشمان‌شان نور است
در دل‌های‌شان کوهی از وقار
پنجشیر،
تو همیشه باقی خواهی ماند
با مردمانت
که هرگز خم نمی‌شوند
و همچون سروها
سر به آسمان می‌سایند
پنجشیر
قله‌های جادویی دارد
که دست در دست آسمان
با غروری سر به فلک کشیده‌اند

مردمانت
زیبا و استوار
چون صخره‌های کوهستان
وفادار و قدرت‌مند
با قلب‌هایی سرشار از امید
و دست‌هایی که زخم زمان را
مرهم می‌نهند.

دریای خروشان پنجشیر
هنوز می‌خروشد
با هر موج
یادآور دلاوری‌هایی است
که هیچ دشمنی
نمی‌تواند آن را خاموش کند.

اما اکنون
مردمانت
به دور از خانه
آواره در سرزمین‌های بیگانه
در جست‌وجوی تکه‌ای زمین
برای دوباره کاشتن بذر زندگی

تو همیشه خواهی ماند
در قلب‌های مردمانت
در خروش دریاهایت
و در غرور سروهایت
که هیچ طوفانی
خم نخواهد کرد

و ترانه‌ای از آزادی بخوان
صدایت را به گوش کوه‌ها برسان
به رودهای خروشان،
به بادهایی که دره‌ها را درنوردیده‌اند.

خونت را
بر این خاکِ تشنه بپاش
تا کاج‌ها برویند
تا درختان آزادی
سایه بیفکنند بر دشت‌های خشکیده‌ی
مردمانت
با قلب‌هایی از جنس سنگ و آهن
هنوز ایستاده‌اند
در برابر طوفان‌های سرد
آن‌ها هرگز نمی‌هراسند
از شب‌های بی‌پایان و تیره
زیرا در دل‌شان
سپیده‌ای همیشه‌روشن است

تا جهان بداند
که هیچ زنجیری
توان در هم شکستن روح تو را ندارد
آواز آزادی‌ات
چون خروشی از میان کوه‌ها
تا ابد زنده خواهد ماند
و از خونت
کاج‌های سبز امید
در دل این سرزمین خواهند رویید

صفیه میلاد