Sigal Audiobooks.al

29/09/2026

“Ferma e Kafshëve” nga George Orwell është një nga veprat më të njohura të letërsisë botërore, që të fton të reflektosh mbi pushtetin, shoqërinë dhe natyrën njerëzore.

🎧 Dëgjojeni FALAS në Audiobooks.al!
📱 Shkarkoni aplikacionin Audiobooks.al në iOS dhe Google Play Store dhe shijoni librat tuaj të preferuar kudo dhe në çdo kohë.

👉 Hyr në audiobooks.al dhe nis dëgjimin!

29/09/2026

Nderi i humbur i Katerina Blumit është një nga librat më të famshëm të shekullit të kaluar. Ismail Kadare e ka renditur librin si një ndër 10 më të preferuarit e tij dhe e rekomandon për çdo shqiptar.

Katerina Blumi është një qytetare e thjeshtë, guvernante në një familje avokatësh gjermanë. Ngjarjet zhvillohen në fillim të viteve 70 por janë aktuale sidomos në Shqipërinë e ditëve të sotme.

Në një mbrëmje vallëzimi ajo takon një të ri që kërkohej nga policia vendase. Më vonë ajo e fton në shtëpinë e saj dhe policia ndërhyn ta arrestojë. Katerina e ndihmon të arratiset përmes një daljeje sekrete që çifti i avokatëve ka ndërtuar për emergjenca.

Këtu fillon kalvari I Katerinës.

Një gazetar i paskrupullt në kërkim të skupeve mediatike, Tëtgesi, në bashkëpunim me policinë dhe prokurorinë fillojnë të ndërtojnë një fabul diskretituese për Katerinën. Përmes qëmtimeve dhe thashathemnajës së rrethit shoqëror të saj, ai përmes shkrimeve të njëpasnjëshme e rëndon gjendjen psikologjike të Katerinës deri në atë masë saqë ajo e fyer nga të pavërtetat e rënda që thuheshin për të, e thërret Tëtgesin dhe…

Një libër i mahnitshëm. I shkurtër për tu lexuar por që do mbetet në mendje gjatë. Një evokim për viktimat e gazetarisë së skupeve, që janë kaq aktuale edhe në Shqipëri.

“Nderi i humbur i Katerina Blumit” bën pjesë në atë katëegori të rrallë librash vlera e të cilëve rritet me kalimin e kohës. Libri është një akt I fortë proteste ndaj shkatërrimi të jetës së individit nga mediat e klikimeve, zhdukja e privatësisë, poshtërimi publik dhe pafuq...

29/07/2026

Letra dashurie per nje Diktator (Letër Mussolinit)
Siena, 14 Dhjetor 1925
Duçe,
Ju pashë dje gjatë vizitës suaj të zhurmshme në qytetin tonë të lashtë. Vështrimet tona u kryqëzuan, unë të shfaqa admirimin, përkushtimin e ndjenjat e mia. Në gji kam një zemër që rreh e jo një farë sfungjeri të squllët si të atyre varganëve me femra të reja që ju pritën në shesh duke vënë gati gati në rrezik jetën Tuaj. Ja dolën mbanë të çanin rrathët anembanë veturës Suaj për t’Ju prekur. Vrasëse marroke, sa i përbuz!
Deri në mbërritjen Tuaj në qytet isha gruaja më fatkeqe në botë; e keqmartuar me një burrë të akullt, si litar i shtrënguar rreth zverkut, kisha frikë se s’do ta njihja kurrë dashurinë e jetës sime. Sot e di që Ju dashuroj. Në Gazeta lexoj se Ju fluturoni më shumë sesa Ju jetoni; Ju i jepni gjithçka Italisë, nuk hani, nuk pini, nuk flini. Epo mirë, edhe unë fluturoj qysh se Ju pashë, nuk ha më, nuk pi më, nuk fle më. Dje vrapova aq shunmë që të mos ju humbja nga sytë. E ankthshme, ndjehesha e dërrmuar dhe në të njëjtën kohë, përpara se ta humbja toruan, e kuptova që Ju kisha prekur në thellësinë më të skajshme të zemrës Suaj. Ngrohtësia me të cilën më vështruat ma tha këtë. Këtu në tokën e Sienës ka një lule që pret të këputet, mos e lini të vyshket, se po ta afroni do të zbuloni një kopësht njëherazi plot afsh të përkushtuar që di të mbajë të fshehtën.
Mikela Ç.
https://audiobooks.al/libra/grate-e-diktatoreve/ Shiko më pak

Mund te kesh pushtet te plote mbi te tjeret vetem po qe se heq dore nga cdo pushtet mbi vetveten. Intro

23/07/2026

A thua do të jetë ruajtur një arkiv i letrave të grave shqiptare të dashuruara me Enverin?

Ja një fragment nga libri "Gratë e diktatorëve" (Linku në fund të statusit)

******

Hitleri grumbulloi nga fansat më shumë letra sesa Mick Jagger dhe Bitëllsat së bashku. Nga janari deri në Prill 1933 Hitleri mori mbi 3000 letra; në fund të vitit u bënë 5000, brenda 1934 mbërritën 12,000 letra ndërsa në vitin 1941 më shumë sesa 10,000 letra. Ato sistemoheshin në Kancelari. Ndër këto mijëra letra mes viteve 35 deri 38, nuk gjendet asnjë kritikë apo qortim, admirimi është i njëtrajtshëm. Këshilla për oficerët e lidhur me Postën është e qartë: Nuk duhet dhënë asnjë përgjigje të dashuruarave apo të përkushtuarave të Hitlerit. Përveç rasteve kur e dashuruara njoftonte për ardhjen së shpejti në Berlin për ta përqafuar Fyhrerin e saj të adhuruar. Atëherë Drejtori i Kancelarisë private do të vinte në dijeni autoritetet policore dhe një përgjigje lakonike do t’i jepte fund çdo shprese për idil:

Zonjë/zotëri,
Me këtë shkresë pohoj se kam marrë letrën që i keni dërguar Fyhrerit dhe ju vë në dijeni se Ai, në parim, nuk do të përfshihet në asnjë çështje private.

Përshëndetje gjermane,
Albert Borman

Me poshte nje link ku mund te degjoni librin

Mund te kesh pushtet te plote mbi te tjeret vetem po qe se heq dore nga cdo pushtet mbi vetveten. Intro

16/06/2026

Sonata e Krojtzerit

Për shkak të natyrës së pazakontë dhe skandaloze të veprës për atë kohë, botimi i Sonatës së Krojcerit në një revistë ose në një botim të veçantë, ishte i ndaluar me censurë. Vetëm pas një bisede midis konteshës Aleksandra Andrejevna Tolstoy me Perandorin Aleksandër III, Perandori lejoi që historia të botohej si pjesë e vëllimi tjetër i veprave të mbledhura të Tolstoit. Megjithatë, ndalimi i censurës vetëm sa e rriti atraktivitetin e tregimit, i cili shumë kohë përpara se të publikohej të fillonte të shpërndahej në lista dhe të lexohej në shtëpi private.

Nje liber qe nuk harrohet lehte...

Linku per ta lexuar:
https://audiobooks.al/libra/sonatat-e-krojtzerit/

15/06/2026

Sonata e Krojtzerit - Fragment

I duhet gjetur burri një vajze të rritur. Ç’ka s’është aspak e zorshme, sidomos kur vajza s’është e shëmtuar dhe kur gjen burra që duan të martohen.

Kështu ndodhte edhe qëmoti. Po të vinte vajza në moshë, prindërit i organizonin martesën. Kështu veprojnë edhe sot e kësaj dite në tërë botën: edhe kinezët, edhe indianët edhe muhamedanët, edhe populli i thjeshtë tek ne. Së paku nëntëdhjetëenëntë përqint e njerëzimit i përmbahen këtij rregulli. Vetëm ne, maskarenjëve, që s’përbëjmë veçse se 1% të popullsisë na u duk e keqe kjo mënyrë dhe ngulmuam ta ndryshojmë. E ç’të re sollëm në këtë mes? Ja, atë, që vajzat rrinë e djemtë u vijnë rrotull dhe i zgjedhin si në pazar. Vajzat presin dhe s’guxojnë ta shprehin shqetësimin e tyre:

“Më zgjidhni mua djalosh, mua dhe jo atë, atje, se unë i kam supet, trupin dhe tërë tiparet e tjera si askush tjetër në këtë sallë”.

Dhe në këtë e sipër burrat vërtiten lart e poshtë mëse të kënaqur: “E di e di po s’po mundem ti vë asnjërës syrin”… Ata kapardisen si kaposhi në thekër se e dinë se e tërë kjo ekspozitë vajzash vetëm për ta është organizuar.

-“Po a është e mundur të bëhet ndryshe” – pyeta unë. “A mos vallë duhet që vajza të propozojë e para”?

-"Nuk e di. Veçse nëse e pranojmë barazinë, atëherë, le ta respektojmë atë deri në fund. Nëse martesa me mblesëri është poshtëruese, kjo është njëmijë herë më poshtëruese. Në rastin e parë të drejtat dhe shanset janë të barabarta për të dyja palët, kurse këtu femra është skllave pazari ose një tapë valvule. Thuajini ndonjë nëne ose vetë vajzës, se meraku i tyre kryesor është vetëm të gjejnë burrë. O Zot, si do të ofendohen! Kurse në fakt, të gjitha me këtë merren, se nuk kanë me çfarë merren tjetër. Dhe kjo është e tmerrshme, sidomos kur me këtë merren vajza fare të reja. Dhe përsëri, sikur kjo të bëhej fare hapur, prapë do të ishte një gënjeshtër. “Ah sa interesante është kjo teoria e Darvinit”!, “Ah, Lizën e tërheq fort piktura”!, “Po në ekspozitë a do të jeni”?, “Po trojkën, shfaqjet teatrale, dhe koncertet simfonike, i pëlqeni”?, “E ku ka kënaqësi më të madhe, Liza ime vdes pas muzikës”!, “S’jeni në një mendje me mua”?, “Po a ka gjë më të bukur se muzika”…?
Dhe tërë këto bisedime fshehin veçse një ankth: “A do të martohet vallë ai me mua”?

“Epo poshtërsi dhe hipokrizi më të madhe se kjo s’mund të ketë” – përfundoi ai dhe pasi piu gëllënjkat e fundit të çajit mblodhi gotat dhe tërë takëmin tjetër.

Linku ku mund te degjoni :

https://audiobooks.al/libra/sonatat-e-krojtzerit/

12/06/2026

Sonata e Krojtzerit

Një nga librat më të diskutuar të Leon Tolstoit, një kryevepër!

Në 1890, Departamenti i Postës së Shteteve të Bashkuara ndaloi postimin e gazetave që përmbanin fragmente të “The Kreutzer Sonata.” Kjo u konfirmua nga Prokurori i Përgjithshëm i SHBA në të njëjtin vit. Disa shtëpi botuese amerikane botuan fragmente nga tregimi si një pamflet më vete për të reklamuar historinë dhe i shpërndanë ato nëpër sh*tës ambulantë në Nju Jork për një çmim nominal. Madje në qytet u shfaqën edhe karroca, mbi të cilat shkruhej me shkronja të mëdha: “E ndaluar nga qeveria ruse dhe Drejtori i Përgjithshëm i Postës së Shteteve të Bashkuara është vepra më e mirë e Tolstoit, Sonata e Kreutzerit”.

https://audiobooks.al/libra/sonatat-e-krojtzerit/

22/05/2026

Treni po afrohej ngadalë, gati tërë madhështi do të thosha, një tren i llojit të veçantë, jo me ata vagonë të zakonshëm udhëtarësh, të dëmtuar nga përdorimi e me bojë të shpëlarë nga shiu, por me vagonë të mëdhenj e të zinj, pra, një tren luksoz.

Lokomotiva u ndal. Masën e atyre që prisnin e përshkroi një si fërgëllimë e ndjeshme, por akoma nuk po merrja vesh përse.

Atëherë dallova prapa xhamit të dritares së vagonit, shtatin e lartë e të drejtë të Perandorit Karl, perandorit të fundit të Austrisë, dhe gruan e tij të veshur me të zeza, Perandoreshën Cita.

M’u ngjeth mishtë: Perandori i fundit i Austrisë, trashëgimtari i Dinastisë së Habsburgëve, e cila pati sunduar vendin prej shtatëqint vjet, po e braktiste perandorinë e vet!

Bota e Djeshme, Stefan Cvajg

https://audiobooks.al/libra/bota-e-djeshme/

21/05/2026

"Pak përpara se të shembej Burgteatri "i vjetër", ku ishte shfaqur për herë të parë "Dasma e Figaros" e Moxartit, tërë shoqëria vjeneze, në një atmosferë solemne e prekëse, si për ndonjë varrim, u mblodh për herë të fundit në sallë. Ende pa u ulur mirë perdja, secili nga atë pranishmit u sul në skenë që të merrte së paku si relikt për ta çuar në shtëpi ndonjë ashkël nga dërrasat ku kishin shkelur gjatë interpretimit artistët e tyre të dashur; në dhjetëra shtëpi qytetarësh mund të shikoje madje edhe pas disa dekadash ato ashkla druri të rëndomta, të ruajtura në kuti të çmuara, ashtu siç ruhen reliktet e Kryqit të Shenjtë."

Stefan Cvajg, Bota e djeshme

https://audiobooks.al/libra/bota-e-djeshme/?fbclid=IwY2xjawR7t4ZleHRuA2FlbQIxMABicmlkETFpVFhrbUhTMjZwU1RNczhWc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHnUOHLWfegrtftZkQsiShoVbvxJvbE3bK7wgIeC8re7OXdqZNlTANREsi6x7_aem_SkTFpkEJvliMhF6re_FMGA

20/05/2026

Një nga guidat historike dhe letrare më të bukura të shkruara ndonjëherë për Evropën e viteve 1880-1943 nga një ciceron i mahnitshëm si Stefan Cvajgu!

Si ishte jeta në Vjenën e Perandorisë së Franc Jozefit? Një qytet përrallor ku sundonte dashuria për teatrin, muzikën, letërsinë dhe historinë. Nuk ngopesh së lexuari për raportet e vjenezëve me qytetin dhe veçanërisht Teatrin. Aktorët ishin më të famshëm sesa Perandori apo princat.

Pastaj erdhën retë e zeza në qiellin e aristokracisë, ndodhi vrasja e Franc Ferdinandit, princit trashëgimtar në Bosnjë. U shfaq lufta me tmerret e saj, një kapitull I trajtuar me mjaft vërtetësi e pezm nga Cvajgu.

Është një libër që mund të lexohet gradualisht. Të shijohet çdo periudhë historike me personalitetet, ngjarjet, historitë e vogla njerëzore.

Në fund, kur të përfundohet libri përftohet një kënaqësi estetike që asnjë libër historie nuk mund ta sjellë. Sepse pena e Cvajgut është një penë unikale, koha në të cilën ai jetoi është periudha më e stuhishme historike ndër shekuj.

https://audiobooks.al/libra/bota-e-djeshme/