Փիլիսոփայությունը որպես ապրելու միջոց

Ժողովուրդն է ամենամեծ ստեղծագործողը, գնացեք ու սովորեք նրանից:

Կոմիտաս

Ապրել ու մեռնել հայրենիքի համար.ահա խնդիրը, որ իբրև նպատակ՝ ես ընտել եմ ինձ համար իմ մանկության օրերից:

Խաչատուր Աբովյան

Որքան շատ եմ աշխատում, այնքան ավելի շատ է բախտս բերում։

Թոմաս Ջեֆֆերսոն

Ձեր հայացքն ուղղե՛ք արևին, և ստվերները ետևում կմնան։

Ուոլտ Ուիտման

Երազելով փոքր բաների մասին դուք երբեք հաջողության չեք հասնի մեծ բաներում:

Հովարդ Շուլց,
Starbucks-ի գործադիր տնօրեն

«Ձեր հաջորդ արձակուրդով տարվելու փոխարեն՝ այնպիսի մի կյա՛նք ստեղծեք, որից փախչելու կարիք չի լինի»։

Սեֆ Գոդին

Նկարն արված է ընկերերիցս մեկի կողից, ով օրեր առաջ Արևմտյան Հայաստանում էր՝ այսօրվա Թուրքիայում: Ախուրյանն է՝ երկու հարևան, բայց ոչ բարեկամ երկրների ջրբաժանը, որ սկիզբ առնելով Արփի լճից հոսում ու ձուլվում է Արաքս գետին: Գետի ձախ ափին մեր Գյումրին է փռված, աջին էլ Հայաստանի վաղեմի մայրաքաղաք Անին է թիկն առել: Անին ավերված է, ուժասպառ. հազար ու մեկ եկեղեցիների մայրաքաղաքում վաղուց աղոթք չի ասվել, հազար ու մեկ եկեղեցիներից շատերն այսօր խոշոր եղջերավոր կենդանիների համար կացարան են ծառայում որպես, կիսախարխուլ բերդապարիսպներն էլ նախկին մշակութային հարստության նվազ մասն են միայն…

Ինչևէ, նկարում պատկերված գետն Ախուրյանն է՝ երկու հարևան պետությունների սահմանորոշը: Կանաչապատ ափին մերօրյա Հայաստանն է, չորացած ու ամայի ափն էլ միջազգային հանրությունն այսօր թուրքական հող է կոչում - հող, որ իրեն տրված ամբողջ ուժով կարոտում է իր մյուս կեսն ու կարոտից չորանում, ամայանում...

Այն մարդիկ, որոնք չափազանց շատ են ուրախություն ճաշակում, անխուսափելիորեն բթանում են։

Բալզակ

Մենք դատում ենք մեր մասին որևէ բան կատարելու մեր ընդունակությամբ, իսկ ուրիշները դատում են մեր մասին ըստ այն բանի, ինչ մենք արդեն կատարել ենք։

Լոնգֆելո

Երեխան մարդկային գոյության ամենալուսավոր օղակն է, փրկության ու անմեղության խորհրդանիշը, գորովանքի ու խնդության կիզակենտրոնը մոլորակում։ Բայց արի ու տես, որ վերջիններիս անմեղությունը ոտնահարվում ու ավիրվում ավելի հաճախ, քանի կարելի էր պատկերացնել։
Կուբացի արվեստագետ Էրիկ Ռավելոյի "Անձեռնմխելիները" կոչվող այս նախագիծը վիզուալիզացնում է այն չարիքը, որով երեխան դադարում է երեխա լինել։ Ազդեցիկ է, սթափեցնող․․․
Առաջին պատկերը մերկացնում է Վատիկանը՝ երեխաների բռնաբարության հայտնի ու անհայտ դեպքերը եկեղեցականների կողմից։
Երկրորդը Թայլանդի դեմքն է՝ դեռատի աղջիկների ու տղաների առուծախը զբոսաշրջիկներին։
Երրորդը Սիրիան է․ պատերազմի արդյունքում զոհված, փաշփուշտների ձայնի ներքո քնող ու արթնացող երեխաներն են, նրանց քանդված մանկությունը։
Չորրորդը Բրազիլիայի մերկապատկերն է․ չքավոր երեխաների օրգանների ապօրինի վաճառքը սև շուկայում։
Հինգերորդը զենքի հասանելիությունն ու մատչելիությունն է խորհրդանշում ԱՄՆ-ում՝ դրա արդյունքում վիրավորված կամ սպանված երեխաներին։
Վերջին վեցերորդը՝ երեխային ֆասթ-ֆուդ վաճառողն է, երեխայի ցանկություննրի հաշվին գումար աշխատողն ու առողջություն քայքայողը։
Ախր երեխաները մեր՝ չնչին չափաբաժին անմեղություն պահպանելու հույսն է, բայց չնայած դրան ամենասարսափելի մեղքերն ու վերքերը ուղղված են հենց երեխային, նրանց մանկության ու անմեղության կործանմանը․․․

Շատերս ենք խորհրդի ձևով լսել "մանրուքներին ուշադրություն մի՛ դարձրու" կամ "մանր բան է, մոռացի՛ր" արտահայտությունները։ Երբեմն օգնում է, երբեմն էլ խանգարում։ Խանգարում է, այո՛, որովհետև դադարում ենք տեսնել նաև այն մանրուքները, որոնք պատկերները ամբողջական են դարձնում, որոնք գունավորում են, երանգներ տալիս։ Դադարում ենք տեսնել այն դետալները, որոնք տրամադրություն են փոխում, որոնք բարիացնում են, ոգևորում։ Ասածս ինչ է՝ մի՛ մոռացեք դիտել մանրուքները, զննել դրանք, հիանալ դրանցով․․․ դրանք կյանքը հետաքրքիր դարձնում: ☺️

Սեփական աչքում արդարանալու համար մենք հաճախ մեզ համոզում ենք, որ մեր ուժից վեր է հասնել նպատակին, իսկ իրականում մենք ոչ թե անզոր ենք, այլ անկամ:

Ֆրանսուա դը Լառոշֆուկո