Torenwachter Sint-Romboutstoren tot en met 2019

Dit was op 4 april 2009, 3 weken nadat de toren officieel open ging voor individueel bezoek.

Dit is geen goed nieuws.
Ook ik heb mij in 2008-2009 meermaals kunnen beroepen op deze organisatie. Gewoon omdat het in Vlaanderen / België niet bestaat. En dus binnenkort in Nederland ook niet meer.
Het onderhoud aan historische toren installaties volgens de wijze waarop dat gebeurde de vorige eeuwen is samen met alle kennis die telkens werd door gegeven ten dode opgeschreven.
Het gevolg daarvan zijn monumentale installaties die aan een computer infuus komen te hangen. Zoals dat reeds in Antwerpen, Lier, Gent en Brugge het geval is.
En dat terwijl deze installaties probleemloos kunnen functioneren met slechts een automatisch opwind systeem.
Als er wat fout gaat, dan heeft het gegarandeerd te maken met alle toegevoegde elektronische componenten.
Die horen er niet te zijn indien:
- De beiaardiers hun werk verantwoord zouden doen zoals ook hun voorgangers dat deden.
- De installaties 24/24 hun ding kunnen doen zonder manipulatie.

Tijd tikt voor de hoeders van het oude torenuurwerk. ’We zijn te oud om nog torens in te klimmen. De verzekering dekt dat ook niet meer’ Veertig jaar lang hielden de mannen van de Stichting tot Behoud van het Torenuurwerk de tandwielen en wijzers van talloze torenklokken draaiende. Nu tikt d...

Dit grote talent verstak in november 2019 mede de Mechelse speeltrommel, het instrument speelde weer zoals dat moet geweest zijn in de 18de eeuw, doch wegens het feit dat het trommel speelwerk te dicht kwam tegen “het kunnen van de mens” maw de spelende beiaardier werd het er vroegtijdig afgegooid. Het was nochtans een bewerking van Wijlen Staf Nees dat in 1958 al eerder op deze trommel stond. Het is een van de bewaarde stukken die met 90 hamers de gehele capaciteit van de installatie nam.
In de plaats kwam een beschamend veel te kort stuk met amper noten op de trommel, hij is voor 3/4 gewoon leeg!
Het speelt als een miserabel automatisch speelwerk waar iedereen kan van horen dat het een rammelende automaat is. Maar dat is nu net wat men wil, dat men duidelijk het verschil hoort tussen de speeldoos en de beiaardier aan zijn klavier.
Zo kwam er een college besluit dat het onmogelijk maakt om dergelijke monumentale bestaande muziek van de vorige generaties beiaardiers nog op de trommel te steken. Zo is het bijvoorbeeld onmogelijk geworden om een integrale bewerking van Jef Denyn op de trommel te zetten, Zijn naam wordt nog steeds graag gebruikt in Mechelen, Maar zijn muziek mag in de straten niet meer klinken komende van de automaat. Ze willen het zelf kunnen spelen op hun eigen manier. De wijze waarop de meester het destijds becijferde wordt verbannen. Dat is nochtans de enige manier om het immateriële en materiële erfgoed letterlijk in het midden van de straat te zetten.
Deze barbaarse daad was een reden om over te gaan tot onmiddellijk ontslag. Om de eenvoudige reden dat er meer dan 10 jaar gewerkt is aan het in 2007 nog aftakelende instrument. Met het oog om het niveau dat in november 2019 eindelijk bereikt werd in het vooruitzicht. Het doel was dus bereikt en geslaagd, echter niet aanvaard door de stad Mechelen.
Mechelen had dus geen interesse meer in de manier waarop dat hun speeldoos de vorige eeuwen geklonken heeft.

Mechelen mag dan wel verleden tijd zijn, het Mechelse beeldmateriaal vooral van de toren en stoeten blijft maar komen. Meest recent een 16mm film met zeer zeldzame beelden, vooral het moment waarop ze zijn gemaakt. 1954 toen uurwerk en trommel speelwerk installatie nog precies 11 jaar te gaan hadden vooraleer het verval zou aanvatten. Nochtans ziet alles er hier netjes uit. Het is uiteraard een zwart-wit film zeer helder, de contrasten die er in voorkomen verraden dat het uurwerk mechanisme toen reeds 2 verschillende kleuren had , dus zoals heden. Software kleurde de screenshots in en daar komt idd de groene en zwarte kleur tevoorschijn. Het zou gewoon een foto van vandaag kunnen zijn, ook de trommel ziet er nu op dit moment nog steeds precies zo uit als op deze foto's, Of terug zo uit beter gezegd, boordevol pinnen naar de werkwijze van de vorige generaties. Ik heb mij dus correct aan de manier gehouden waarop men het tuig voordien ook steeds behandelde, van spijt tot wie het benijd. Ik zie voor de aller eerste keer de houten trap die recht in de beiaard kamer uitkomt. Ik wist dat het zo was van de plannen, ik had het nooit gezien in het echt. Het is veel logischer dan hoe dat het vandaag is. Achter de trommel was een deur in de houten tussenwand, daar achter zat de trap die recht bij het klavier uit kwam. Je ziet net de beiaard kamer tevoorschijn komen en het filmen stopt, halfweg de trap.
De luidklokken gaan veel te hoog, dat is dan weer een verbetering vandaag. Het glazen portaal aan de voorzijde van de trommel komt op de achtergrond ook in beeld, dat is reeds lang weg. Wie wist nog dat het er ooit was? Wie weet nog dat er een houten trap recht bij het speelklavier uitkwam. Misschien is dat allemaal van geen belang? Ik zou er een softwarematige toren wandeling mee maken met al dat beschikbare beeld materiaal, een wandeling door de toren zoals het was in 1900 bijvoorbeeld. Dan wordt het tenminste niet vergeten. Ik weet immers veel te veel dat vergeten zal worden, en er blijft maar bij komen.
Het meest indrukwekkende blijft het uurwerk mechanisme dat ik in de kleur simulator plots zag opdoemen precies zoals het vandaag weer is. Mijn eerste reactie was, het is gewoon weer terug zoals het er al eens eerder uit zag. Sinds de helft 19de eeuw waarschijnlijk met dat groene chassis.
Dit zijn dus allen foto's die uit de film komen en dan ingekleurd werden.