Street Roots ریشه های خیابانی

عادی‌سازی سرکوب فلسطینی‌ها توسط دولت اسراییل از طریق برگزاری برنامه های فرهنگی چون کنسرت «سیستاناگیلا - ایران و اسراییل، یک رابطه‌ی موسیقیایی عاشقانه»، در شهر برلین ادامه دارد. ما گفتمان «دوستی» بین ایران و اسراییل و برنامه های موسیقی در این راستا را بخشی از سیاست انکار تحت لوای گفتمان صلح می‌بینیم.
دو سال پیش نیز نوشتیم:
در حالی که روز شنبه، 7 اکتبر، کلیسای مجلل «اشتیاق» (Passionskirche) در برلین میزبان برگزاری کنسرتی از بند موسیقی «سیستانآگیلا» بود، شرکت‌کننده‌گان در کنسرت هنگام ورود با تصویر «حنظله»، شخصیت کاریکاتورهای ناجی علی، کاریکاتوریست فلسطینی که توسط سرویس مخفی اسراییل ترور شده است، و شعار «آزادی فلسطین» روی دیوارهای کلیسا روبه‌رو شدند.
افراد ناشناسی که به نوشته‌ی خودشان یک شب قبل از برگزاری کنسرت، این تصویرها را روی دیوار کلیسای محل برگزاری کنسرت نقش زده‌اند، چنان که در اطلاعیه‌ی توضیحی‌شان نوشته‌اند: به نادیده گرفته شدن مسئله‌ی فلسطین و عادی‌سازی جنایات اسراییل از طریق فعالیت‌های فرهنگی و گفتمان صلح معترض بوده‌اند.

Konzerte wie "Sistanagila - Iran - Israel - eine Musikaffäre", normalisieren die Unterdrückung des Palästinensischen Volkes. Seit Oktober 2017 wird dieses Konzert jedes Jahr in Berlin wiederholt. Auch dieses Jahr sind die Sistanagila Plakate überall auf Berlin's Straßen zu sehen. Schon vor zwei Jahren haben wir gemeinsam mit For Palestine diese Form der Kulturveranstaltungen kritisiert. Die Stellungnahme der Gruppe, die damals Naji Ali's berühmten Handhala auf die Mauern und Türen der Passionskirche gemalt haben, ist auf der For Palestine Website zu lesen. (Naji Ali war ein berühmter palästinensischer Karikaturist, der 1987 in London vom israelischen Geheimdienst ermordet wurde).
Hier ein Ausschnitt der Stellungnahme von vor zwei Jahren:
"Kultur für die Unterdrückten, nicht für die Normalisierung - Anlässlich des am 07. Oktober 2017 veranstalteten Konzerts mit dem Namen „Sistanilga in der Passionskirche – Iran&Israel- eine Musikaffäre“ haben wir uns zusammengeschlossen, um Veranstaltungen wie diese, die zur Normalisierung von politischer Unterdrückung, Folter und Besatzung beitragen, beim Namen zu nennen und zu kritisieren."

http://manjanigh.com/?p=2482&fbclid=IwAR3j99sWfe16v-WFOf8LQupE2G06gT0tXXp3vIaj26tRdaiP0ThqGropIXs

حزب چپ آلمان خواستار آزادی کارگران و دستگیرشدگان هفت‌تپه شد

حزب چپ آلمان die Linke جمعه 2 اوت/ 11 مرداد در یک بیانیه مطبوعاتی خواستار آزادی بازداشت شدگان نیشکر هفت‌تپه شد.
توبیاس فلوگر، معاون رهبری حزب چپ در یک بیانیه مطبوعاتی که در واکنش به تحصن گروهی از فعالان سیاسی چپ در برلین مقابل دفتر این حزب منتشر شد، اعلام کرد: صبح امروز جمعی از فعالان سیاسی ایران در ارتباط با دادگاه اسماعیل بخشی، علی نجاتی، امیر امیرقلی، امیرحسین محمدی‌فرد، ساناز الله‌یاری، عسل محمدی و سپیده ‌قلیان که فردا (3اوت/ 12 مرداد) برگزار می‌شود، مقابل خانه کارل لیبکنشت (دفتر حزب چپ آلمان Die Linke) تحصن کردند. حزب چپ از این حرکت استقبال و در یک جلسه مشترک با تحصن‌کنندگان از خواسته‌های آنها حمایت می‌کند.
در این بیانیه مطبوعاتی با اشاره به دستگیری و زندانی شدن صدها تن از فعالان کارگری، زنان و کنشگران آمده است: حکومت ایران در سایه تهدید جنگ آمریکا سرکوب در داخل کشور را تشدید کرده است.
حزب چپ آلمان در این اطلاعیه مطبوعاتی، همبستگی خود را با کارگران زندانی و همچنین کنشگران سیاسی در ایران که با سرکوب گسترده رژیم اقتدارگرا رو درو هستند اعلام کرده و خواستار آزادی دستگیرشدگان شده است.
در بخش دیگری از بیانیه مطبوعاتی آمده است: حزب چپ به صورت مشخص و رسمی علیه جنگ در ایران موضع دارد و همزمان علیه اقتدارگرایی رژیم ایران موضع دارد. افزایش تنش نظامی (بحران نظامی) محافظه‌کاران در ایران را تقویت می‌کند. بنابراین ما از دولت آلمان می‌خواهیم به صورت فعال علیه افزایش تنش نظامی و آزادی زندانیان سیاسی تلاش کند.
این بیانیه پس از تحصن جمعی از فعالان سیاسی چپ در برلین که صبح جمعه مقابل دفتراین حزب تحصن کردند، منتشر شد.
جمعی از فعالان سیاسی چپ در برلین یک روز قبل در نامه‌ای به حزب چپ آلمان، با ابراز خرسندی از مواضع ضد جنگ این حزب، خواسته بودند نسبت به سرکوب گسترده کارگران، زنان، معلمان، دانشجویان و.. در ایران واکنش نشان دهد.
این گروه صبح امروز مقابل خانه کارل لیبکنشت در برلین تحصن و با نمایندگان حزب چپ آلمان گفت‌وگو کرد.

Nachdem wir heute mit mehreren verschiedenen AktivistInnen eine Sit-In-Aktion vor den Türen des Karl-Liebknecht-Hauses, Parteisitz der Partei DIE LINKE, abgehalten haben, können wir sagen, dass die Aktion erfolgreich war. Nach einem längeren solidarischen Gespräch mit Pressesprecher und Verantwortlichen für Internationale Beziehungen der Partei, hat DIE LINKE eine Pressemitteilung zur Arbeiterbewegung im Iran und den morgen bevorstehenden Gerichtsverfahren im Iran veröffentlicht. Hier die Pressemitteilung:

"Solidarität mit den inhaftierten politischen Aktivisten in Iran

Anlässlich des morgigen Gerichtsverfahrens im Iran gegen Esmaeil Bakhshi, Ali Nejat, Amir Amirgholi, Amirhossein Mohammdifard, Sanaz Allahyari, Asal Mohammdi und Sepideh Gholian fand heute vor dem Karl-Liebknecht-Haus ein Sit-In linker iranischer Aktivistinnen und Aktivisten statt. DIE LINKE begrüßte die Aktion und unterstützt das Anliegen der Aktivistinnen und Aktivisten bei einem gemeinsamen Gespräch.

Dazu erklärt Tobias Pflüger, stellvertretender Parteivorsitzender:

Morgen, am Samstag, den 3. August, steht im Iran ein Gerichtsverfahren bevor, an dem sieben namhafte Mitglieder aus der Arbeiterbewegung verurteilt werden sollen. Sie haben gegen ausstehende Lohnzahlungen, für höhere Löhne und bessere Arbeitsbedingungen protestiert und sind dafür festgenommen genommen worden. Ihnen drohen lange Haftstrafen. Hunderte Aktivistinnen und Aktivisten, darunter Lehrerinnen und Lehrer, Frauenrechtsaktivistinnen und -aktivisten, Gewerkschafterinnen und Gewerkschafter sind im Iran derzeit in Haft. Im Schatten der Kriegsdrohungen durch die USA verschärft das iranische Regime die Unterdrückung im eigenen Land.

DIE LINKE solidarisiert sich mit den inhaftierten Arbeiterinnen und Arbeitern sowie politischen Aktivistinnen und Aktivisten im Iran, die den massiven Repressionen durch das autoritäre Regime ausgesetzt sind, und fordert ihre Freilassung.

DIE LINKE positioniert sich klar und deutlich gegen einen Krieg im Iran und zugleich gegen das autoritäre Regime. Eine militärische Eskalation würde die Hardliner stärken. Wir fordern daher die deutsche Bundesregierung auf, sich aktiv gegen eine militärische Eskalation und für die Freilassung politischer Gefangener einzusetzen."

Link:

Solidarität mit den inhaftierten politischen Aktivisten in Iran: DIE LINKE Anlässlich des morgigen Gerichtsverfahrens im Iran gegen Esmaeil Bakhshi, Ali Nejat, Amir Amirgholi, Amirhossein Mohammdifard, Sanaz Allahyari, Asal Mohammdi und Sepideh Gholian fand heute vor dem Karl-Liebknecht-Haus ein Sit-In linker iranischer Aktivistinnen und Aktivisten statt. DIE LINKE begrü...

What's happening in Sudan?

The people of are rising against systematic impoverization and socio-political injustice. Sudanese migrants living in Berlin are protesting in support of the protests in their home country.
Sara Abbas, leftist thinker, activist and researcher, explained to us how surprising the fact was that the protests started in Atbara and not as usual in Khartoum. After listening to her narrative about the destruction of the economy by the Sudanese government and the ways in which factory and cotton workers for example where forced into informal lives, trying to survive as informal traders, we went to interview other Sudanese comrades who were still unknown to us, about their motivations and hope for justice…

What's happening in Sudan? The people of Sudan are rising against systematic impoverization and socio-political injustice. Sudanese migrants living in Berlin are protesting in support ...

در یک سال اخیر فلاکتی که سرمایه‌داری به در حاشیه‌ترین بخش‌های جامعه تحمیل کرده، دور جدیدی از خیزش‌های فرودستان را موجب شده است. خیزش دی‌ماه در ایران، خیزش مردم در عراق، جنبش جلیقه‌زردها در فرانسه و بسیاری موارد دیگر که اغلب در رسانه‌های جریان اصلی بازتابی ندارند یا رسانه‌های جریان اصلی تلاش می‌کنند ماهیت آنها را واژگونه جلوه دهند، تنها بخش کوچکی از آغاز دوران جدیدی در مبارزات زحمتکشان و فرودستان است. دوران جدیدی که در آن سوژه‌ی اصلی مبارزه کسانی هستند که نامی ندارند.
اعتراضات مردم در سودان و تاریخچه‌ی شکل‌گیری آن شباهت بسیاری با خیزش دی‌ماه در ایران دارد، شباهتی تکان‌دهنده. سارا عباس، محقق و فعال چپ سودانی روایت می‌کند: «از اینکه اعتراضات از شهر آکبارا آغاز شد خیلی تعجب کردیم. خب، در سودان به دلیل فقر، بی‌عدالتی اجتماعی و سرکوب سیاسی از طرف حکومت شبه‌فاشیستی، هر چند سال یک‌بار اعتراضات مردمی شکل می‌گیرند و دوباره سرکوب می‌شوند. شهر خارتوم همیشه پایگاه اصلی اعتراضات بوده یا حداقل اعتراضات از آنجا شروع می‌شده‌اند. این‌بار، مردم شهر آکبارا همه را غافلگیر کردند. جالب است که این شهر یکی از پایگاه‌های حزب کمونیست سودان بوده. متاسفانه، حزب کمونیست به دلیل اشتباهات تحلیلی و تاکتیکی، در آغاز تحولاتی که منجر به قدرت گرفتن البشیر شد، از البشیر دفاع می‌کرد. نگاه ضدامپریالیستی حزب کمونیست سودان، هرچند بر حق بوده و هست، اما باعث شد که در اوایل اتحاد‌اش، خطر حکومتی شدن تفکر شبه‌فاشیستی جریان البشیر را نادیده بگیرد یا حداقل در تحلیل و تاکتیک‌اش لحاظ نکند. حمایت حزب کمونیست از کودتای ۱۹۸۹ و مذاکرات‌اش با حزب البشیر، یعنی کنگره‌ی ملی سودان که تازه به قدرت رسیده بود، منجر به تغییرات دلخواه در راستای عدالت اجتماعی و آزادی نشد. بالعکس، اعضای حزب کمونیست به قتل رسیدند، اعدام و زندانی شدند، یا مجبور شدند از کشور فرار کنند. با وجود این سرکوب گسترده، چپ به عنوان یک نیروی مردمی مطرح باقی ماند و بعد از بازسازی خود، در سازماندهی کشاورز‌ان و کارگران کارخانه‌های پارچه‌بافی حضور فعال داشت و سازماندهی کارگران و دهقانان جز‌ئی از سنت مبارزاتی مردم سودان شد. بعد از نسل‌کشی گسترده در سودان و جدایی سودان شمالی و جنوبی، سیاست‌های فقیر‌سازی، تخریب صنعت پنبه، پارچه و کشت چای و قهوه، به اوج خود رسید. امروز در سودان به شکل فاجعه‌باری، دهقانان و کارگر‌ان دیگر به شکل سابق وجود خارجی ندارند. اکثریت مردم به ‌اجبار تبدیل به دست‌فروش شده‌اند. باید جوراب، قهوه یا چای بفروشی تا زندگی‌ات به شکلی بچرخد. اقتصاد غیر‌رسمی جای همه‌چیز را گرفته است. یکی از دلایل این سیاست عامدانه‌ی حکومت، بی‌نیاز بودن آن به صنعت پنبه، پارچه، قهوه و چای است. حکومت رانتی سودان، بیشتر درآمد‌اش را از فروش نفت تامین می‌كند. رانت‌خواری باعث تقسیم قدرت خاصی شده که شاید شما ایرانی‌ها از همه بهتر بفهمید. دلیل دیگر اعمال این سیاست خطر آن صنایع به عنوان پایگاه کمونیست‌ها و نیرو‌های چپ به طور عام است. امروز ما چطور می‌توانیم سازماندهی کنیم، وقتی اکثریت مردم دستفروش هستند؟ افراد ستم‌دیده چطور باید به یک جنبش منسجم تبدیل شوند؟ این سوالی‌ست که تا به‌حال برای آن پاسخی نیافته‌ایم. به هر صورت، در وضعیتی به سر می‌بریم که راه برگشتی وجود ندارد. ولی سوال این است که آیا این‌بار مردم راهی برای سازماندهی خود پیدا خواهند کرد؟»
چند روز پیش در برلین، تعدادی از سودانی‌ها و نیروهای هم‌بسته با آنان به خیابان آمدند تا با خیزش فرودستان در سودان اعلام همبستگی کنند. امیدواریم این گزارش تصویری و مقدمه‌ی کوتاه آن، با گزارش‌ها و مطالب دیگر در آینده تکمیل شود. مبارزه‌ی زحمتکشان مبارزه‌یی جهانی است. آنها از هم می‌آموزند و نبرد آنان با ستم و سرمایه جبهه‌ی جهانی زحمتکشان را تقویت می‌کند. از شهرهای ایران تا شهرهای سودان.

روز 13 اکتبر تظاهراتی گسترده در اعتراض به رشد افکار نژادپرستانه و روی کار آمدن احزاب راست افراطی از جمله حزب آلترناتیو برای آلمان (AFD) در برلین برگزار شد. رسانه‌های رسمی جمعیت شرکت‌کنندگان را بیش از دویست هزار نفر اعلام کردند. افراد و گروه‌های مدافع حقوق زنان، همجنسگرایان و گروه‌های سیاسی که علیه نژادپرستی فعالیت میکنند همچنین احزاب و نیروهای چپ و سندیکاها و ارگان‌های کارگری همچنین فعالین جنبش پناهجویی و ... بخش بزرگی از این تظاهرات بودند. گروه‌های بین‌المللی از جمله احزاب چپ خاورمیانه, آمریکای لاتین, جنبش آزادی فلسطین و ... نیز با شرکت در این تظاهرات اعلام همبستگی کردند.
حزب آلترناتیو برای آلمان با همدستی حزب سوسیال مسیحی آلمان تلاش دارند تا قوانینی علیه خارجی‌ها وضع کنند و تا حدود زیادی موفق بوده‌اند. تلاش میکنند تا بسیاری از حقوق و خدمات اجتماعی را از بین ببرند و تعداد زیادی از دست‌آوردهای مبارزات سیاسی و مدنی را در جامعه آلمان بی‌اثر کنند و برای فرافکنی و دور کردن اذهان عمومی از چنین مسائلی خارجی‌ها را به عنوان عاملان اصلی مشکلات در آلمان هدف قرار داده اند. تظاهرات روز 13 اکتبر علیه چنین دیگری سازی و نفرت‌پراکنی بوده است. علیه سیاست‌های فریبکارانه که جای درست مشکلات را نشان نمیدهد و در عین حال هرآنچه از مضایای اجتماعی مانده است را به نفع طبقات مرفه از بین می‌برد و بجای آن نژادپرستی، سکسیسم، هموفوبیا و و قوانین تبعیض‌آمیز را جایگزین می‌کند.
در ادامه یک گزارش تصویری از تظاهرات 13 اکتبر را میبینید.

گزارش تصویری از تظاهرات ۸ مارس در برلین. در این تظاهرات پلاکاردهایی در حمایت از زنان و مردان بازداشت‌شده در مراسم روز جهانی زنان در تهران، دختر(ان) خیابان انقلاب و خواست لغو حجاب اجباری در ایران به چشم می‌خورد

روز گذشته، شنبه 17 فوریه، حزب «آلترناتیوی برای آلمان» بنا داشت در برلین راهپیمایی‌ای تحت عنوان «حمایت از زنان» برگزار کند. «حقوق زنان» همواره توسط احزاب ضدمهاجر به عنوان وسیله‌ای برای تبلیغ علیه مهاجران و پناهندگان استفاده شده است. آنها نه تنها در تبلیغاتشان ادعا می‌کنند مهاجران و پناهندگان برای «زنان متمدن غربی» خطر دارند بلکه هم‌چنین در این تبلیغات مدعی می‌شوند که «خانواده‌ی آلمانی» به دلیل حضور مهاجران و پناهندگان در خطر انحطاط قرار گرفته است. حزب آلترناتیوی برای آلمان در تبلیغات انتخاباتی خود تاکید بسیاری بر لزوم حفظ خانواده‌ی آلمانی و بچه‌دار شدن زنان آلمانی داشت. این تبلیغات البته یادآور تبلیغات حزب نازی آلمان در دهه‌ی سی بود.
نیروهای حامی حقوق پناهندگان و خارجی‌ها، فعالان ضدفاشیست و هم‌چنین زنان مبارز و گروه‌های مدافع حقوق زنان و همجنس‌گرایان در مقابل تصمیم گرفتند مسیرهای حرکت این حزب را مسدود کنند و اجازه ندهند راست افراطی در برلین راهپیمایی کند. پیش از ساعت 2 بعدازظهر و قبل از این‌که راهپیمایی حزب آلترناتیوی برای آلمان آغاز شود، اغلب خیابان‌های منتهی به محل آغاز تظاهرات توسط نیروهای فعال مسدود شد. هرچند پلیس چندین بار تلاش کرد با حمله به مسدودکننده‌گان مسیر را برای راهپیمایی «آلترناتیوی برای آلمان» باز کند اما در نهایت موفق به این کار نشد. خیابان‌های منطقه‌ی مرکزی برلین تا غروب هم‌چنان مسدود ماند تا راهپیمایی لغو شد.

گرافیتی‌هایی که در حمایت از ‌ماه و در حوالی سفارت جمهوری اسلامی در برلین زده شده است