04/04/2025
ქვემო ქართლის მარშის მანიფესტი, 100 კილომეტრის ფეხით გავლის შემდეგ, პარლამენტთან ხმამაღლა უნდა წაგვეკითხა. მაგრამ ისე მოხდა, რომ ქაშვეთის ეზოში ჩუმად, ლოცვასავით წავიკითხეთ.
ღმერთო, შეისმინე ჩვენი ლოცვა და გაათავისუფლე საქართველო!
,,მოვდივართ დმანისიდან, პირველი ადამიანის, პირველი ევროპელების სამშობლოდან, შემოგვიერთდა ბოლნისი, ევროპისკენ პირველი გზის გამკვალავის, სულხან-საბას სამშობლო, შემოგვიერთდა მარნეული, პირველი ღვინის და ბორჩალოური ხალიჩების სამშობლო. ბევრი სიამაყე აქვს ჩვენს რეგიონს და ყველაფერი ეს დღეს დასაცავი გვაქვს!
გზად შემოგვიერთდა თეთრიწყარო, წალკა, გარდაბანი, რუსთავი, გავერთიანდით და დღეს ქვემო ქართლი მოვიდა რუსთაველზე ერთობის ძალით დამოუკიდებლობის დასაცავად! სამართლიანობის დასაცავად, საერთო კეთილდღეობის, უფლებების და თანასწორობის დასაცავად!
ჩვენი მარში აერთიანებს სხვადასხვა ეთნიკური და რელიგიური ჯგუფების წარმომადგენლებს, სხვადასხვა პარტიებს, არასამთავრობო ორგანიზაციებს, სამოქალაქო აქტივისტებს. ჩვენ ერთიანები ვართ უსამართლობასთან ბრძოლაში, ვგმობთ ძალადობას, დევნასა და რეპრესიებს მშვიდობიანი პროტესტის მონაწილეების წინააღმდეგ და მიგვაჩნია, რომ ამ ხანგრძლივ ბრძოლაში ყველაზე მეტად სოლიდარობის, თანადგომისა და ერთობის ხმა გაგვაძლიერებს.
რეგიონებს მუხტი, თბილისის პროტესტიდან გადმოედო, ეს მუხტი გაღვივდა, გაძლიერდა და ახლა ქვემო ქართლი ჩამოვიდა თბილისის გასაძლიერებლად. ეს ბრძოლა რუსთაველზე უნდა გადაწყდეს, ჩვენი მტკიცე, ურყევი და მშვიდობიანი ერთობით.
მტკიცე და ამაყი ნაბიჯებით გადავლახეთ 100 კილომეტრი, მთელი 3 დღე მტკიცე ნაბიჯებით მოვდიოდით ჩვენი ქვეყნის დამოუკიდებლობის დასაცავად!
კიდევ ერთხელ ვაჩვენეთ ჩვენი ძალა ამ არაძალადობრივი გზით.
ვაჩვენეთ, რომ არ გავჩერდებით, ვაჩვენეთ, რომ არ დავღლილვართ, რომ უწყვეტი პროტესტის 124-ე დღესაც შეგვიძლია 100 კილომეტრი ფეხით გავიაროთ თავისუფლებისთვის, დამოუკიდებლობისთვის, სამართლიანობისთვის!
100 კილომეტრის მანძილზე გავიარეთ 4 ქალაქი, 20-მდე სოფელი და ყველა სახლთან, ყველა ჭიშკართან შევძახეთ - საქართველო ადექი, აჯანყდი უსამართლობის წინააღმდეგ!
არ წყდებოდა მანქანებიდან მხარდასაჭერი ,,სიგნალები", იშვიათი იყო ისეთი სახლი, ჭიშკარი, ფანჯარა, ჩვენს შეძახილებს რომ არ შემოერთებოდა იქიდან ხალხი, არ დარჩა მარნეულში ჩაიხანა, რომ არ შევეპატიჟეთ, არ ეგუება ხალხი უსამართლობას, არ ჩერდება ხალხის მდინარე, ქვეყნის გულიდან გამომდინარე!
ერთობის ძალით ვითხოვთ სინდისის პატიმრების გათავისუფლებას! ახალ, სამართლიან არჩევნებს! ახალ, ჰუმანურ და დემოკრატიულ სახელმწიფოს!
ეს სახელმწიფო ახლა იბადება, ასეთ სახელმწიფოს ახლა ვქმნით ჩვენი ერთობით, ჩვენ ასეთი ერთიანები არასდროს ვყოფილვართ! ამ ერთობით გავიმარჯვებთ!
გავიმარჯვებთ სახელოვნად!"