Τομέας Ισότητας Φύλου & Λοατκι+ ΜέΡΑ25

Λεσβιακή Ορατότητα: Αγώνας, Μνήμη, Διεκδίκηση

Η Παγκόσμια Ημέρα Λεσβιακής Ορατότητας τιμάται κάθε χρόνο στις 26 Απριλίου. Στόχος της συγκεκριμένης ημέρας –η οποία καθιερώθηκε το 2008– είναι η ενίσχυση της ορατότητας της λεσβιακής ταυτότητας, η υπεράσπιση των δικαιωμάτων των λεσβιών και η αντιμετώπιση του κοινωνικού αποκλεισμού.

Στην πατριαρχία, οι λεσβίες δεν έχουν να αντιμετωπίσουν μόνο την έμφυλη καταπίεση αλλά ταυτόχρονα και τον κοινωνικό αποκλεισμό εξαιτίας του σεξουαλικού τους προσανατολισμού. Εντός του πατριαρχικού συστήματος, η αξία της κάθε θηλυκότητας καθορίζεται μέσα από τη σχέση που έχει με το ανδρικό φύλο. Συχνά, τα βιώματα των λεσβιών αποσιωπόνται, με αποτέλεσμα η ορατότητα τους να παραμένει αποσπασματική και ελεγχόμενη από το κυρίαρχο αφήγημα. Την ίδια στιγμή, η λεσβιακή ταυτότητα αναπαριστάται στο πλαίσιο της αντικειμενικοποίησης της, από το ανδρικό βλέμμα.

Σήμερα, τιμούμε τις λεσβίες αγωνίστριες της εξέγερσης του Stonewall, τις λεσβίες του κινήματος “Blood Sisters”, που είχαν καθοριστικό ρόλο στη διάρκεια της κρίσης του HIV/AIDS, προσφέροντας τον χρόνο και το αίμα τους για να συνδράμουν όσα άτομα χρειάζονταν τη βοήθεια τους, την πρωτοπόρο ακτιβίστρια του διαθεματικού φεμινισμού και φιλόσοφο Audre Lorde, η οποία αυτοπροοσδιοριζόταν ως “Μαύρη, λεσβία, μητέρα, πολεμίστρια, ποιήτρια”, τις ομοφυλόφιλες ακτιβίστριες της βρετανικής οργάνωσης “Lesbians and G**s Support the Miners (LGSM)”, που ιδρύθηκε με σκοπό να στηρίξει οικονομικά και ηθικά τους απεργούς ανθρακωρύχους στον αγώνα τους ενάντια στην κυβέρνηση της Thatcher.

Ως Τομέας Ισότητας Φύλου και ΛΟΑΤΚΙ+ του ΜέΡΑ25, είμαστε δίπλα στις λεσβίες, οι οποίες αγωνίζονται για ισότητα, ορατότητα και ελευθερία. Παλεύουμε μαζί τους για έναν κόσμο χωρίς διακρίσεις, καταπίεση και λεσβιοφοβία, όπου θα μπορούν να ζουν και να αγαπούν χωρίς φόβο.

Η 43χρονη Ελευθερία Γιακουμάκη από το Ηράκλειο Κρήτης, μητέρα τριών παιδιών, στις 22 Απριλίου βρέθηκε νεκρή μέσα στο αυτοκίνητό της. Ο 39χρονος πρώην σύντροφός της τη δολοφόνησε και την εγκατέλειψε. Λίγες ημέρες μετά, αυτοκτόνησε. Δεν είναι μια ακόμη τραγωδία. Δεν είναι «έγκλημα πάθους», όπως προσπαθούν να μας πείσουν τα ΜΜΕ. Είναι γυναικοκτονία.

Κάθε χαμένη μας αδερφή από χέρι άντρα που τη θεωρούσε κτήμα του, μας υπενθυμίζει πόσο βαθιά ριζωμένη είναι η πατριαρχική βία. Μας υπενθυμίζει, με τον πιο σκληρό τρόπο, πως μέσα σε αυτό το σύστημα οι ζωές των γυναικών συχνά αντιμετωπίζονται ως λιγότερο πολύτιμες. Κι όμως, αυτή η πραγματικότητα δεν αποκαλύπτεται μόνο στις περιπτώσεις που αναγνωρίζονται άμεσα ως γυναικοκτονίες. Τη βλέπουμε και αλλού — σε στιγμές όπου οι θηλυκότητες αντιμετωπίζονται ως αναλώσιμες. Χαρακτηριστικό πρόσφατο παράδειγμα αποτελεί η 19χρονη Μυρτώ από το Αργοστόλι, που αφέθηκε να πεθάνει αβοήθητη μετά από χρήση ναρκωτικών ουσιών, εγκαταλελειμμένη σε μια πλατεία από άνδρες που επέλεξαν να προστατεύσουν τον εαυτό τους αντί για τη ζωή της. Δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό, ούτε για «κακή στιγμή». Είναι μια ακόμη έκφραση μιας κουλτούρας που απαξιώνει τη ζωή των γυναικών και των θηλυκοτήτων. Και την ίδια στιγμή, αντί για οργή απέναντι στην εγκατάλειψη και τη βαρβαρότητα, η δημόσια συζήτηση μετατοπίζεται: σχόλια για την εμφάνιση, “αθώες” ερωτήσεις για το πού βρισκόταν και με ποιους. Έτσι, το θύμα γίνεται κατηγορούμενο και οι ευθύνες των δραστών θολώνουν. Αυτός ο μηχανισμός δεν είναι τυχαίος. Είναι ο τρόπος με τον οποίο η κοινωνία μαθαίνει να συγχωρεί τη βία και να αμφισβητεί τα θύματα.

Και αυτό φαίνεται συνεχώς:

Όταν βρίσκουμε τη δύναμη να καταγγείλουμε και δεν μας πιστεύουν.
Όταν δολοφονούμαστε και παρουσιαζόμαστε ως «θύματα πάθους».
Όταν φοβόμαστε να μιλήσουμε, γιατί ξέρουμε τι θα αντιμετωπίσουμε.
Όταν αναγκαζόμαστε να ζούμε σιωπηλές.

Δεν θα κανονικοποιήσουμε την απανθρωπιά. Δεν θα εξοικειωθούμε με τον θάνατο. Καμία μόνη. Καμία λιγότερη.

Ως Τομέας Ισότητας Φύλου και ΛΟΑΤΚΙ+ του ΜέΡΑ25 απαιτούμε:

🟣Τη νομική αναγνώριση του όρου γυναικοκτονία.

🟣Την ίδρυση μονάδων ψυχολογικής υποστήριξης για τα θύματα.

🟣Την ψυχολογική και θεσμική υποστήριξη για τα αόρατα θύματα των γυναικοκτονιών — τα παιδιά, τα αδέλφια και τους γονείς που μένουν πίσω.

🟣Τη δημιουργία αυστηρού πρωτοκόλλου στα ΜΜΕ για τον τρόπο κάλυψης περιστατικών έμφυλης βίας.

🟣Την καθιέρωση σαφών και δεσμευτικών διαδικασιών στα σώματα ασφαλείας για τη διαχείριση των καταγγελιών.

🟣Τη θέσπιση αυστηρής δικαστικής δεοντολογίας, ώστε να αποδίδεται δικαιοσύνη στις γυναίκες και στα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα που βιώνουν έμφυλη βία και διακρίσεις.

Η σεξουαλική βία που δέχονται οι Παλαιστίνιες κι οι Παλαιστίνιοι από το Ισραήλ δεν ξεκίνησε σήμερα.

‘Eμφυλη και σεξουαλική βία, επιθέσεις, επεμβατικοί και επώδυνοι σωματικοί έλεγχοι από Ισραηλινούς που εκθέτουν τα γεννητικά τους όργανα και απειλούν με σεξουαλική βία. Ούρηση πάνω σε Παλαιστίνιους, λήψη και διανομή ταπεινωτικών φωτογραφιών δεμένων και γυμνών ατόμων, παρενόχληση και απειλές σεξουαλικής βίας κατά των γυναικών. Αυτά είναι μόνο μερικά από περιστατικά κακοποίησης και βίας που χρησιμοποιούν οι Ισραηλινοί στρατιώτες και έποικοι ως μέσο πίεσης για την εκδίωξη Παλαιστινίων από τις εστίες τους στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη και τα αναφέρουν Παλαιστίνιες γυναίκες, άνδρες και παιδιά σε έκθεση οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων και νομικών φορέων που παρουσιάζει ο Guardian. Η μελέτη με τίτλο «Σεξουαλική βία και βίαιη εκδίωξη στη Δυτική Όχθη», περιγράφει αναλυτικά τις σεξουαλικές επιθέσεις και τον εξευτελισμό Παλαιστινίων μέσα στις κοινότητες τους και τα σπίτια τους από το 2023. Ερευνητές για την Κοινοπραξία Προστασίας της Δυτικής Όχθης, κατέγραψαν δεκαέξι περιστατικά σεξουαλικής βίας που σχετίζονται με συγκρούσεις τα τελευταία τρία χρόνια, αριθμός που πιθανότατα να οφείλεται σε ελλιπή στοιχεία εξαετίας της ντροπής και του στιγματισμού που αντιμετωπίζουν τα θύματα.

Η ομάδα διεθνών ανθρωπιστικών οργανώσεων αναφέρει στην έκθεση πως «η σεξουαλική βία χρησιμοποιείται για να ασκήσει πίεση στις κοινότητες, να διαμορφώσει αποφάσεις σχετικά με την παραμονή ή την εγκατάλειψη των σπιτιών και της γης τους και να αλλάξει τα πρότυπα της καθημερινής ζωής». Από τα νοικοκυριά που συμμετείχαν στην έρευνα τα περισσότερα από τα δύο τρίτα ανέφεραν την ύπαρξης αυξανόμενης βίας κατά των γυναικών και των παιδιών, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής παρενόχλησης που στοχεύει σε κορίτσια, με αποτέλεσμα να αναγκάζονται να φύγουν, αφού για να περιορίσουν την επαφή με Ισραηλινούς τα κορίτσια και οι γυναίκες αναγκάζονται να εγκαταλείψουν το σχολείο και τις δουλείες τους, ενώ έχει οδηγήσει σε αύξηση των πρόωρων γάμων κοριτσιών ηλικίας μεταξύ 15 και 17 ετών, αφού οι γονείς για να τις προστατέψουν αναζητούν τρόπο να τις απομακρύνουν από τις απειλές.

Παράλληλα φύλακες στο στρατόπεδο βασανιστηρίων Σντε Τεϊμάν του Ισραήλ παραδέχθηκαν ότι συνάδελφοι τους χρησιμοποιούν σκύλους για να βιάζουν Παλαιστίνιους κρατούμενους. Σύμφωνα με τον γεωπολιτικό αναλυτή Σαϊέλ Μπεν-Εφραΐμ, που μίλησε με δυο φύλακες της εγκατάστασης για αυτή την αποκρουστική μορφή βασανιστηρίων, αφορά περισσότερες από μια περιπτώσεις. Μαρτυρία ενός άνδρα στο Παλαιστινιακό Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (PCHR), δηλώνει, «Μας έγδυσαν εντελώς. Στρατιώτες έφεραν σκύλους που ανέβηκαν πάνω μας και ούρησαν πάνω μου. Ύστερα ένας από τους σκύλους με βίασε… Υπέστην σοβαρή ψυχολογική κατάρρευση και βαθιά ταπείνωση».

Δεν είναι η πρώτη φορά που γνωστοποιούνται βασανιστήρια και σεξουαλικές επιθέσεις εναντίων των Παλαιστινίων, από το κράτος γενοκτόνο. Τα βασανιστήρια δεν ξεκίνησαν με τη γενοκτονία. Παλαιστίνιες/οι σύμφωνα με διεθνούς οργανισμούς Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, δεχόταν σεξουαλική βία εναντίων τους και εναντίων των κρατουμένων, όλα τα προηγούμενα χρόνια από το κράτος Απαρτχάιντ, καθώς στο Ισραήλ επικρατεί ευρύτερα η κουλτούρα της ατιμωρησίας για επιθέσεις εναντίον των Παλαιστινίων και γενικότερα υπάρχει η αποδοχή της σεξουαλικής επίθεσης εναντίον τους, ακόμη και από τον ίδιο τον πρωθυπουργό που σε πρόσφατη συζήτηση στην Κνεσέτ, δεν διαφώνησε στον βιασμό Παλαιστινίων.

Το Ισραήλ προσπαθεί εδώ και χρόνια να εργαλειοποιήσει τα ανθρώπινα δικαιώματα όπως αυτά των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων και όχι μόνο, για να φανεί υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κάνοντας pinkwashing πολιτική, ενώ στην πραγματικότητα εκτός από κράτος δολοφόνος, είναι και κράτος άσυλο για σεξουαλικούς παραβάτες εδώ και χρόνια. Στα εγκλήματα αυτά το ίδιο συνένοχοι είναι τόσο οι ΗΠΑ, όσο και η ΕΕ, που όχι μόνο δεν αποτρέπουν την γενοκτονία, αλλά αρνούνται να επιβάλουν κυρώσεις στο κράτος δολοφόνο του Ισραήλ.

Ταυτόχρονα, όμως, όσο οι κυβερνήσεις αρνούνται να πάρουν θέση και να επιβάλουν κυρώσεις, βλέπουμε ένα μεγάλο κύμα αλληλεγγύης και στήριξης προς τον Παλαιστινιακό λαό και τη δίκαιη αντίσταση του και συνεχώς βλέπουμε να λαμβάνονται όλο και πιο πολλές πρωτοβουλίες, όπως το ψήφισμα από την Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών για την απαίτηση πλήρους αναστολής της συμφωνίας σύνδεσης ΕΕ-Ισραήλ λόγω των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από το Ισραήλ.

🔗
https://eci.ec.europa.eu/055/public/ #/screen/home

Τις τελευταίες ημέρες ήρθε στο φως της δημοσιότητας ρεπορτάζ του CNN, το οποίο αποκάλυπτε πως υπάρχει διαδικτυακή “ακαδημία βιασμού”. Μια σελίδα που επισκέπτονταν άνδρες για να πάρουν συμβουλές από έτερους άνδρες, για το πως να κακοποιήσουν σεξουαλικά τις συντρόφους τους, δίνοντάς τους ναρκωτικά χάπια. Στόχος τους; Να μην γίνει αυτό αντιληπτό από εκείνες και να αποφύγουν τις νομικές συνέπειες.

Μάλιστα, μόνο τον φετινό Φεβρουάριο η σελίδα είχε 62 εκατομμύρια επισκέψεις. Δεν πέφτουμε από τα σύννεφα! Το γεγονός αυτό αποδεικνύει για άλλη μια φορά πως η τοξική αρρενωπότητα και η κουλτούρα του βιασμού έχουν “ριζώσει βαθιά” στην κοινωνία με ολέθρια αποτελέσματα για όλ@.

Το συγκεκριμένο γεγονός προφανώς δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό αλλά τη σκληρή πατριαρχική πραγματικότητα, που οι θηλυκότητες αντιμετωπίζουν καθημερινά, σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, ανεξαρτήτως μόρφωσης και τάξης.

Η τεράστια απήχηση της εν λόγω –απεχθούς– ιστοσελίδας, έρχεται να επισημάνει την τρομακτική έκταση του φαινομένου, αλλά και την άμεση ανάγκη για σεξουαλική διαπαιδαγώγηση των νέων γύρω από τη συναίνεση και για ενημέρωση τους για την έμφυλη βία. Σήμερα, είναι πιο επίκαιρο από πότε ένα συλλογικό κίνημα ενάντια στον σεξισμό, την έμφυλη καταπίεση και την πατριαρχία, εν γένει. Είναι θέμα επιβίωσης!

Ως Τομέας Ισότητας Φύλου και ΛΟΑΤΚΙ+ του ΜέΡΑ25, ζητάμε ένταξη της σεξουαλικής αγωγής στα σχολεία, δημιουργία μονάδων ψυχολογικής στήριξης για τις γυναίκες και ΛΟΑΤΚΙ+ θύματα σε όλη την επικράτεια, νομική αναγνώριση του όρου γυναικοκτονία, καθιέρωση ενός αυστηρού πρωτοκόλλου στα σώματα ασφαλείας για το πώς θα αντιμετωπίζουν τις καταγγελίες και μέριμνα για οικονομική ενίσχυση και ασφαλιστική κάλυψη των θυμάτων.

Σήμερα 31 Μαρτίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα Τρανς Ορατότητας. Σήμερα όπως και κάθε μέρα στεκόμαστε στο πλευρό των τρανς ατόμων, που παλεύουν για αξιοπρέπεια, ισότητα και ελευθερία. Η φετινή Παγκόσμια Ημέρα Τρανς Ορατότητας είναι πιο επίκαιρη ποτέ.

Αρχικά, η απόφαση της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής που αποκλείει ουσιαστικά τις τρανς αθλήτριες και κομμάτι των ίντερσεξ ατόμων από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2028, μας υπενθυμίζει ότι δυστυχώς οι διακρίσεις εις βάρος των τρανς ατόμων είναι εδώ και απειλούν βασικά ανθρώπινα δικαιώματα. Αντί για συμπερίληψη και ορατότητα, υιοθετούνται πολιτικές περιθωριοποίησης και κοινωνικού αποκλεισμού. Με αποτέλεσμα, τα τρανς άτομα να στερούνται θεμελιώδη δικαιώματα, όπως αυτά της ορατότητας και της συμμετοχής.

Τραγικό παράδειγμα του κοινωνικού αποκλεισμού και της βίας που υφίστανται τα τρανς άτομα, αποτελεί και η πρόσφατη περίπτωση, μιας τρανς γυναίκας 81 ετών στη Θεσσαλονίκη, η οποία ζούσε σε συνθήκες ακραίας φτώχειας και πέθανε από ασιτία. Μέχρι και μετά το τέλος της, η κοινωνία ακύρωσε την ταυτότητα φύλου της και τελικά όλη της την ύπαρξη, αφού δεν επετράπη να ταφεί με το φόρεμα της.

Ακόμη, δεν πρέπει να ξεχνάμε τον πόλεμο των Η.Π.Α. και Ισραήλ σε Παλαιστίνη, Ιράν και Λίβανο, που παράγει μόνο δυστυχία, προσφυγιά και απώλειες για τους λαούς. Ο πόλεμος επηρεάζει πολλαπλά τους πιο ευάλωτους –όπως τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα–, κυρίως λόγω της βίας των συγκρούσεων και της ανέχειας. Οι διεκδικήσεις για την Τρανς Ορατότητα βαδίζουν μαζί με τους αγώνες για κοινωνική δικαιοσύνη, ειρήνη και ισότητα χωρίς εξαιρέσεις.

Η ελευθερία δεν είναι προνόμιο για λίγους και εκλεκτούς. Ή θα είμαστε ελεύθερ@ όλ@ ή κανέν@. Αγωνιζόμαστε κάθε στιγμή ενάντια στην καταπίεση για έναν κόσμο πιο δίκαιο, χωρίς πολέμους και διακρίσεις.

Με κεντρικό σύνθημα «Η ευθύνη για την πατρίδα αφορά και εμένα», κυκλοφορεί βίντεο για την εθελοντική συμμετοχή των γυναικών στον στρατό. Η νέα Υπουργική Απόφαση (ΦΕΚ 1289/Β/10-3-2026) καθορίζει τον αριθμό των γυναικών εθελοντριών που θα καταταγούν στον Στρατό Ξηράς για το 2026 και σύμφωνα με τον πρόσφατο νόμο ν. 5265/2026, οι διαθέσιμες θέσεις για κορίτσια ηλικίας 20 έως 26 ετών που επιθυμούν να υπηρετήσουν εθελοντικά ανέρχονται σε εκατό (100). Η απόφαση ελήφθη έπειτα από εισήγηση του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Στρατού. Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας, ο οποίος τον Νοέμβριο του 2025 είχε προκαλέσει αντιδράσεις με τις απαράδεκτες δηλώσεις του για «φέρετρα με τη σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης», με τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία ανοίγει ουσιαστικά τον δρόμο για τη μελλοντική υποχρεωτική στράτευση γυναικών.

Σε μια κοινωνία όπως η ελληνική, που ιστορικά δομήθηκε γύρω από το τρίπτυχο «πατρίς – θρησκεία – οικογένεια» και συχνά περιθωριοποιεί οτιδήποτε θεωρεί «διαφορετικό» — σεξουαλικά, έμφυλα ή φυλετικά — η γυναικεία στράτευση δεν πρόκειται να φέρει ούτε ισότητα ούτε εκσυγχρονισμό, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση. Το μόνο που θα προσφέρει είναι η ενίσχυση και η συνέχιση ενός μιλιταριστικού μοντέλου, την ώρα που οι στρατιωτικές δαπάνες αυξάνονται συνεχώς και η προτεραιότητα του κράτους μετατοπίζεται ολοένα και περισσότερο προς την πολεμική προετοιμασία.

Οι γυναίκες και οι θηλυκότητες, σε κάθε κρίση και σε κάθε πόλεμο, είναι από τα πρώτα θύματα. Στη χώρα μας, η ανισότητα στην εργασία συνεχίζει να αυξάνεται, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ. Την ίδια στιγμή, τα περιστατικά έμφυλης βίας και οι γυναικοκτονίες πολλαπλασιάζονται, με την κυβέρνηση να αρνείται να λάβει ουσιαστικά μέτρα για τη μέριμνα και την προστασία των θυμάτων. Αντί για πολιτικές προστασίας και ισότητας, ανοίγει ο δρόμος για να σταλούν γυναίκες να πολεμήσουν στο όνομα της «μαμάς πατρίδας».

Ως Τομέας Ισότητας Φύλου & ΛΟΑΤΚΙ+ δηλώνουμε την αντίθεση μας απέναντι στην γυναικεία στράτευση, εθελοντική και υποχρεωτική και ζητάμε την πλήρη κατάργηση της υποχρεωτικής στράτευσης αντρών και γυναικών. Δεν έχουμε καμία ευθύνη για τα πολεμοχαρή σχέδια τους και τις ιμπεριαλιστικές πολιτικές τους. Η μόνη μας ευθύνη είναι η αλληλεγγύη σε όλα τα θύματα και τους λαούς που πλήττονται από τις πατριαρχικές και ιμπεριαλιστικές πολιτικές.

🔗 Ολόκληρη η ανακοίνωση στα σχόλια.

https://mera25.gr/ena-teleftaio-cheirokrotima-gia-ton-giorgo-marino/

Ένα τελευταίο χειροκρότημα για τον Γιώργο Μαρίνο Ο Γιώργος Μαρίνος, ένας πολύπλευρος καλλιτέχνης, που στις ελληνικές παραστατικές Τέχνες έσπασε τα στερεότυπα όσο λίγοι κατά τη σκληρή και συχνά ζοφερή περίοδο που ...

Η 8η Μάρτη δεν είναι άλλη μια Διεθνής Ημέρα, είναι ημέρα μνήμης, ορατότητας και διεκδίκησης, για ειρήνη, ισότητα και αυτοδιάθεση. Είναι ημέρα αγώνα ενάντια σε κάθε μορφή πατριαρχίας και σεξισμού. Δε θα ανεχτούμε καμία εργαλειοποίηση των καταπιέσεών μας για την πραγματοποίηση των ιμπεριαλιστικών σχεδίων τους. Ενάντια σε κάθε καπιταλιστικό, ιμπεριαλιστικό και μιλιταριστικό σύστημα που καταπιέζει, γυναίκες, θηλυκότητες και ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα. Ενάντια σε κάθε ταξική, φυλετική και έμφυλη καταπίεση. Καμία δεν θα είναι ελεύθερη μέχρι να είμαστε όλες. Για μια ζωή χωρίς φόβο.

Καλούμε όλες, όλ@, όλους την Κυριακή 8 Μαρτίου στη 13:00 στη φεμινιστική συγκέντρωση στο Άγαλμα Κολοκοτρώνη στην Αθήνα και σε όλες τις φεμινιστικές κινητοποιήσεις σε όλη την Ελλάδα.

Ολόκληρη η ανακοίνωση στο 🖇️ στα σχόλια.

Η 8η Μάρτη είναι Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας και τιμάται κάθε χρόνο με συγκεντρώσεις, κινητοποιήσεις και δράσεις. Φέτος και ενώ έχουν ξεκινήσει οι προετοιμασίες για τις δράσεις που θα γίνουν στο κέντρο της Αθήνας, ο Δήμος Αθηναίων αποφάσισε την Κυριακή 8 Μαρτίου 2026, να πραγματοποιήσει τον 14ο Ημιμαραθώνιο στην Αθήνα. Αυτό σημαίνει πως το ευρύτερο κέντρο της πόλης θα είναι αποκλεισμένο και θα υπάρξει απαγόρευση όλων των συγκεντρώσεων και διαδηλώσεων.

Ο Δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας, πέρυσι με αφορμή την ημέρα της γυναίκας δήλωνε πως «δίνουμε βήμα στη φωνή των γυναικών. Σε όλες εκείνες τις γυναίκες που οι κοινωνικές προκαταλήψεις δεν τις αφήνουν να αξιοποιήσουν πλήρως τις δυνατότητές τους». Οι δηλώσεις αυτές έρχονται σε αντίθεση με την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου που συνειδητά φέτος την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας θα πραγματοποιήσει τον 14ο Ημιμαραθώνιο.

Τέτοιου είδους αποφάσεις θυμίζουν άλλου είδους εποχές και ταυτίζονται πλήρως με τις θέσεις της κυβέρνησης, για την απαγόρευση των διαδηλώσεων. Ως Τομέας Ισότητας Φύλου & ΛΟΑΤΚΙ+ του ΜέΡΑ25, ζητάμε από τον Δήμο Αθηνών να αλλάξει εγκαίρως την ημερομηνία του 14ου Ημιμαραθωνίου, ώστε να πραγματοποιηθούν οι φεμινιστικές κινητοποιήσεις για να δοθεί το βήμα για τις φεμινιστικές διεκδικήσεις.

Το δικαίωμα των γυναικών στην απόλυτη αυτοδιάθεση του σώματός τους και επομένως και το δικαίωμα στην άμβλωση, χωρίς αστερίσκους και προϋποθέσεις, είναι κερδισμένα στην Ελλάδα μετά από δεκαετίες αγώνων, και δεν μπαίνουν σε συζήτηση.

Τα ατομικά δικαιώματα και το δικαίωμα του κάθε ανθρώπου να αποφασίζει για το σώμα του και τον εαυτό του δεν μπαίνουν σε καμία δημόσια διαβούλευση ούτε υπόκεινται στην αρχή της πλειοψηφίας. Αντίθετα, η Δημοκρατία προστατεύει το ατομικό δικαίωμα από οποιαδήποτε επιβουλή, είτε «μειοψηφική» είτε ακόμα και «πλειοψηφική», και οποιαδήποτε σχετικοποίηση.

Η αντίθετη συζήτηση, όποια μάσκα και αν φορέσει, είναι απέναντι στη Δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ατομικές ελευθερίες. Στο ΜέΡΑ25 θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για αυτά και να λέμε ότι κάποια ζητήματα, ευτυχώς, έχουν κλείσει οριστικά.