ΔΡΑΣΙΣ - ΚΕΣ

Με τεράστια ικανοποίηση είδαμε πρόσφατα την Αυτόνομη, Ενωτική, φοιτητική φωνή να μεγαλώνει, καθώς πλέον η νεοσύστατη παράταξη Εθνική Έγερση Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου στην Κύπρο, μπαίνει δυναμικά στον αγώνα της εκπροσώπησης των φοιτητών, αλλά και τη γαλούχηση της νεολαίας με τα ιδανικά που οι πρόγονοί μας ακολούθησαν και μεγαλούργησαν.

Η σημασία μιας τέτοιας εξέλιξης κρίνεται ως τεράστια για τον Αυτόνομο Αντι-ομοσπονδιακό χώρο, καθώς μπορεί να χαρακτηριστεί σαν μαχαιριά, απέναντι σε αυτούς που πίστεψαν πως θα μας λύγιζαν. Η Εθνική Έγερση έρχεται σαν άλλη μια γροθιά στο σάπιο κομματικό κατεστημένο, στέλνοντας μηνύματα επαγρύπνησης της νέας γενιάς, που δεν αντέχει πλέον τα κενόλογα και τις κούφιες υποσχέσεις.

Η αυτόνομη νεολαία μπορεί να πετύχει πολλά. Ως 1η Δύναμη της ΕΦΕΚ Αθήνας, χαιρετίζουμε τη δημιουργία κάθε παράταξης που εντάσσεται στον Αυτόνομο Ενωτικό χώρο και δηλώνουμε έτοιμοι να σταθούμε δίπλα τους για αμέτρητες δράσεις και αγώνες. Γιατί το μέλλον, θα το γράψουμε εμείς...

Η Ορθοδοξία εορτάζει σήμερα το Άγιο Πνεύμα, το οποίο αποτελεί το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας.

Είθε να φωτίζει τις καρδιές όλων μας, γεμίζοντάς τες με τις αξίες και τα ιδανικά που διακατέχουν τον Ελληνισμό στο πέρασμα των αιώνων.

Ιδιαίτερα τώρα που αρχίζει η εξεταστική περίοδος, ευχόμαστε σε όλους κάθε επιτυχία και το Άγιο Πνεύμα να καθοδηγεί τον αγώνα τους.

Εὐλογητὸς εἶ Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ πανσόφους τοὺς ἁλιεῖς ἀναδείξας, καταπέμψας αὐτοῖς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, καὶ δι' αὐτῶν τὴν οἰκουμένην σαγηνεύσας,
Φιλάνθρωπε, δόξα σοι.

«Ἄρθρον 1ον.:

Οἱ ἐν Ἑλλάδι Κύπριοι φοιτηταί, σπουδασταί, μαθηταί καί Νέοι Ἐπιστήμονες, συνέλθοντες εἰς Γενικήν Καταστατικήν Συνέλευσιν τήν Πέμπτη 29 Μαΐου 1975 εἵς Ἀθήνας, ἀπεφασίσαμεν τήν σύστασιν Ἑνώσεως ὑπό τήν ἐπωνυμίαν ΔΡΑΣΙΣ - Κ.Ε.Σ»

Σαν σήμερα το 1975, γίνεται και επίσημα η ενοποίηση των, ιδίων, παρατάξεων "ΔΡΑΣΙΣ" και "Κινήματος Ενότητος Σωτηρίας".

Από το 1968 έως το 1975 και από το 1975 μέχρι το 2026 το ΔΡΑΣΙΣ-ΚΕΣ παραμένει αναλλοίωτο στα χρόνια ως το μοναδικό Ακομμάτιστο, Αυτόνομο, Ενωτικό Κίνημα στην Αθήνα.

Υπάρχουν στιγμές που δεν χάνονται ποτέ μέσα στον χρόνο. Στιγμές που δεν αποτελούν απλώς ιστορία, αλλά πληγή χαραγμένη βαθιά στη ψυχή ενός έθνους. Για τον Ελληνισμό, η 29η Μαΐου του 1453 είναι μια από αυτές. Είναι η μέρα που σίγησαν οι καμπάνες της Βασιλεύουσας, που τα τείχη της Κωνσταντινούπολης λύγισαν ύστερα από αιώνες δόξας και που μία αυτοκρατορία πέρασε στην αιωνιότητα.

Μπροστά στις αμέτρητες στρατιές του Μωάμεθ Β', η άλλοτε κραταιά Βασιλεύουσα έδινε την τελευταία και πιο άνιση μάχη της ιστορίας της. Εξαντλημένη από αιώνες πολέμων, εσωτερικών συγκρούσεων και συνεχών επιδρομών, η Κωνσταντινούπολη στεκόταν πλέον σχεδόν μόνη απέναντι στον εχθρό. Κι όμως, δεν γονάτισε αμαχητί. Οι υπερασπιστές της Πόλης στάθηκαν μέχρι τέλους πάνω στα τείχη, γνωρίζοντας πως υπερασπίζονταν όχι μόνο μια αυτοκρατορία, αλλά την ίδια την ιστορία, την πίστη και τη ψυχή του Ελληνισμού. Μέσα στις φλόγες και τον ήχο της μάχης, η Βασιλεύουσα έγραφε τις τελευταίες αλλά πιο ηρωικές σελίδες της ιστορίας της.

Στην ύστατη εκείνη ώρα, ο τελευταίος αυτοκράτορας του Βυζαντίου, Κωνσταντίνος ΙΑ' Παλαιολόγος, αρνήθηκε να εγκαταλείψει την Πόλη και επέλεξε να πολεμήσει μέχρι τέλους μαζί με τους υπερασπιστές της. Πιστός στον όρκο και το χρέος του απέναντι στην πατρίδα, έπεσε μαχόμενος στα τείχη της Κωνσταντινούπολης, περνώντας για πάντα στο πάνθεον των αθανάτων του Ελληνισμού. Η μορφή του, όπως και η θυσία όλων όσων αντιστάθηκαν εκείνη τη μέρα, παραμένουν μέχρι σήμερα σύμβολα γενναιότητας και αλύγιστου φρονήματος.

573 χρόνια μετά, η Άλωση δεν αποτελεί μόνο μια από τις πιο τραγικές στιγμές της ιστορίας μας, αλλά και αιώνιο σύμβολο θυσίας και αντίστασης. Η μνήμη της Βασιλεύουσας παραμένει άσβεστη, θυμίζοντάς μας πως ο Ελληνισμός, ακόμη και στις πιο σκοτεινές του ώρες, δεν έπαψε ποτέ να αγωνίζεται.

Ως υπεύθυνη πρώτη δύναμη, καλέσαμε τις παρατάξεις σε δεύτερη συνεδρία καταρτισμού του συλλόγου, ωστόσο η αδιαλλαξία και τα κομματικά τους συμφέροντα στάθηκαν εμπόδιο στην ορθή λειτουργία του συλλόγου.

Η 10η Μαΐου 2026 έκλεισε με το ΔΡΑΣΙΣ-ΚΕΣ στην πρωτοδυναμία της ΕΦΕΚ Αθήνας για 2η συνεχόμενη χρονιά, με τους φοιτητές να δείχνουν ξανά τον δρόμο προς την αυτονομία, γυρίζοντας την πλάτη στους κομματικούς υπαλλήλους. Χθες, φροντίσαμε να διασφαλίσουμε την ιστορία του συλλόγου, κρατώντας τις αξίες για τις οποίες οι φοιτητές μάς ανέδειξαν πρώτη δύναμη. Μετά από κλήρωση, το πλαίσιο δράσης που κατέθεσε η Πρωτοπορία πέρασε ως πλαίσιο δράσης του συλλόγου.

Ένα αντικαταστατικό και γενικόλογο πλαίσιο που δεν αναφέρει καν τη λύση που προτείνεται σχετικά με το Κυπριακό πρόβλημα. Η Πρωτοπορία μιλά για απομάκρυνση όλων των εποίκων, κάτι που ο δικός τους Νίκος Αναστασιάδης κατέρριψε, συμφωνώντας στην παραμονή μέρους των εποίκων, στο πλαίσιο των συνομιλιών στο Κρανς Μοντάνα με βάση τη ΔΔΟ.

Στο πλαίσιο δράσης που κατέθεσε η Πρωτοπορία αναφέρεται επίσης η ΠΟΦΕΝ, μιλώντας μάλιστα για πιο στενές σχέσεις μεταξύ των δύο οργάνων. Κάτι στο οποίο δηλώνουμε ότι θα σταθούμε εμπόδιο, καθώς ο ιστορικός σύλλογος της ΕΦΕΚ Αθήνας, που έχει ως σκοπό του την αδιάλλακτη επιδίωξη της Ένωσης της Κύπρου με τη μητέρα Ελλάδα, δεν νοείται να συνομιλεί με έναν οργανισμό παρωδία, που λειτουργεί ως μέσο προβολής των κομματικών υπαλλήλων και προνοεί λύση του Κυπριακού υπό τη μορφή της ΔΔΟ. Οι ίδιοι οι φοιτητές υπερψήφισαν τη συγκεκριμένη μας θέση στην πρόσφατη Γενική Συνέλευση.

Σε τοποθέτησή της, η Πρωτοπορία κάλεσε δήθεν τις υπόλοιπες παρατάξεις να αφήσουν στην άκρη τις διαφορές, ώστε να καταρτιστεί ο σύλλογος. Άμεσα τους καλέσαμε να μας απαντήσουν πώς μπορούν να ζητούν κάτι τέτοιο, ενώ στην προηγούμενη συνεδρία καταρτισμού οι ίδιοι δεν το έπραξαν. Η απάντησή τους; Σιωπή. Σιωπή που δηλώνει και την ενοχή τους.

Εμείς, από πλευράς μας, καταθέσαμε πλαίσιο δράσης το οποίο συνάδει απόλυτα με το καταστατικό του συλλόγου, στον οποίο όλοι οι φοιτητές συμμετέχουν, και έρχεται σε πλήρη ταύτιση με τις αξίες του. Θα στεκόμαστε πάντοτε μπροστάρηδες της ΕΦΕΚ, υπερασπιζόμενοι τα ιδανικά που πρεσβεύει.

Τριάντα οκτώ ολόκληρα χρόνια έχουν περάσει από εκείνη τη σκοτεινή 28η Μαΐου του 1988, όταν ο εθνοφρουρός Χαράλαμπος Χαραλάμπους δολοφονήθηκε άνανδρα από Τούρκο υπαξιωματικό, γράφοντας με το αίμα του μία ακόμη τραγική σελίδα στην ιστορία μας.

Ο Χαράλαμπος καταγόταν από τη Ξυλοφάγου και μεγάλωσε μέσα σε μια αγροτική οικογένεια μαζί με τα τρία αδέλφια του. Ήταν γνωστός για το ήθος και την καλοσύνη του, ενώ ξεχώριζε και για την αφοσίωσή του στα γράμματα, αποφοιτώντας με άριστα από την Αμερικανική Ακαδημία Λάρνακας.

Τη μοιραία εκείνη ημέρα, υπηρετούσε μαζί με τον συμπολεμιστή και συνάδελφό του Γιάννη Καλλέσιη σε φυλάκιο της περιοχής. Όταν άκουσαν κραυγές από κοντινή κατοικία, χωρίς δεύτερη σκέψη έσπευσαν να προσφέρουν βοήθεια, παρόλο που ήταν άοπλοι. Φτάνοντας στο σημείο, αντίκρησαν την εισβολή ενός Τούρκου στην οικία, ο οποίος βγαίνοντας από αυτή, άρχισε να πυροβολεί αδιακρίτως εναντίον τους.

Ο Χαράλαμπος έπεσε νεκρός, ενώ ο Καλλέσιης τραυματίστηκε σοβαρά. Η θυσία του Χαράλαμπου παραμένει ζωντανή στη μνήμη μας, ως ακόμη ένα θύμα της τουρκικής βίας απέναντι στον ελληνισμό.

Δεν ξεχνάμε τη θυσία του και αποτιμούμε φόρο τιμής στη μνήμη του.

ΑΘΑΝΑΤΟΣ

Τα συγχαρητήριά του προς την Αννίτα Δημητρίου και τον Στέφανο Στεφάνου μετέφερε ο κατοχικός ηγέτης Τουφάν Ερχιουρμάν για τα εκλογικά αποτελέσματα των ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ αντίστοιχα.

Η κίνηση αυτή έρχεται να επιβεβαιώσει πως το ΔΗΣΑΚΕΛ αποτελεί τον δούρειο ίππο της τουρκίας στο νησί όλα αυτά τα χρόνια. Με τις συνεχείς υποχωρήσεις στο Κυπριακό υλοποιούν κάθε νέα αξίωση του κατακτητή.

Δυστυχώς ο Κύπριος ψηφοφόρος φάνηκε ξανά ανάξιος. Καθόλα υπόδουλος στις πελατειακές σχέσεις, τους έδωσε τη δύναμη να ελέγχουν τη νομοθετική εξουσία για άλλα 5 χρόνια διαιωνίζοντας έτσι το σάπιο κατεστημένο.

Ο αγώνας μας για αλλαγή συνειδήσεων κρίνεται λοιπόν πιο αναγκαίος από ποτέ. Όσο όμως κυριαρχεί η ίδια νοσηρή νοοτροπία, τόσο θα συνεχίζει απροκάλυπτα ο κατοχικός ηγέτης να μοιράζει συγχαρητήρια.

Φέτος συμπληρώνονται 90 χρόνια από τότε που οι Άγγλοι κυρίαρχοι επέβαλαν λουκέτο στο λύκειο ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ και στο σωματείο ΑΝΟΡΘΩΣΙΣ. Προφανής στόχος της αποικιακής δύναμης ήταν να καταφέρει ένα καίριο πλήγμα στον ενωτικό αγώνα και να εκμηδενίσει κάθε τάση για εξέγερση.

Αυτά τα 2 κτίρια λειτουργούσαν ως πηγές εθνικής αφύπνισης για τους Έλληνες της Κύπρου. Μέσα από τη δράση τους κρατούσαν άσβεστη την ελληνική ιστορία, αποτελώντας ένα διαρκές αγκάθι για την αγγλική διοίκηση, η οποία έβλεπε το επαναστατικό πνεύμα να φουντώνει και να μεταδίδεται στον λαό. Η απήχησή τους στους πολίτες ήταν τόσο καθοριστική, που ανάγκασε τους κατακτητές να διατάξουν το οριστικό τους κλείσιμο.

Έχοντας ως φάρο τις θυσίες και τους αδιάκοπους αγώνες της ιστορίας μας, έχουμε σήμερα την ευθύνη να διαφυλάξουμε άσβεστη τη φλόγα των εθνικών ιδανικών, δικαιώνοντας όσους έπεσαν για την Ένωση. Το χρέος μας να υπερασπιστούμε το έθνος από κάθε εσωτερικό και εξωτερικό κίνδυνο είναι απαράβατο και θα το εκπληρώσουμε στο ακέραιο.

Άλλη μια εκλογική διαδικασία ολοκληρώθηκε και το αποτέλεσμα δεν αφήνει πολλά περιθώρια ελπίδας για το μέλλον του λαού και του τόπου μας.

Ένα «σάπιο» σύστημα, χτισμένο στην «κατάρα» των πελατειακών σχέσεων, μοιάζει άτρωτο όσο ο μέσος Κύπριος πράττει με γνώμονα το προσωπικό του συμφέρον, δίνοντας δύναμη σε κόμματα που κατέστρεψαν τον τόπο μας σε κάθε επίπεδο.

Στην Κύπρο της ακρίβειας, της μίζας και της διαφθοράς, τα κόμματα που διαχρονικά κυβερνούν το νησί μας επιδοκιμάζονται και ενισχύονται. Στην ημικατεχόμενη πατρίδα μας, επικρατούν όσοι ευαγγελίζονται την τουρκοποίηση του νησιού μας, μέσω της ΔΔΟ.

Μισό αιώνα μετά την τουρκική εισβολή, ο μέσος ψηφοφόρος και δη ο πρόσφυγας «ξεχνά». Στον βωμό του «βολέματος» και της καλοπέρασης, αφήνει πίσω σπίτια, περιουσίες και την ιστορία ολόκληρων γενεών, «αμαυρώνοντας» τη μνήμη όσων θυσιάστηκαν για την ελευθερία τούτης της γης.

Δηλώνουμε απογοητευμένοι από τη στάση του «γερασμένου» νεοκύπριου, αλλά και αποφασισμένοι να εντείνουμε τον αγώνα που δίνουμε για την αφύπνιση της νεολαίας, την καλλιέργεια εθνικής συνειδήσεως και καθαρού πνεύματος. Γιατί η νεολαία είναι το αύριο και το αύριο είναι δικό μας.