Βιβλιοθήκη & Κέντρο Πληροφόρησης Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών

ΟΤΑΝ ΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΓΟΗΤΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΔΗΛΑΤΟ
Μαθαίνουμε ότι η 3η Ιουνίου έχει οριστεί από την UNESCO ως Παγκόσμια Μέρα Ποδηλάτου. Κι επειδή το ποδήλατο (όχι πάντα όπως το ξέρουμε σήμερα) γοήτευε τους ανθρώπους ήδη από τα μέσα του 19ου αιώνα - τότε ήταν ο πιο γρήγορος τρόπος να κινηθεί μόνος ένας άνθρωπος - ήταν επόμενο να γοητεύσει και καλλιτέχνες. 16 παραδείγματα, κυρίως από το χώρο της μοντέρνας τέχνης.

1. EDOUARD MANET (1832-1883) : «Ο ποδηλάτης» (1871). Ένας αρκετά πρώιμος ποδηλάτης. Τα σκοτεινά χρώματα και η μορφή του άνδρα είναι χαρακτηριστικά της δουλειάς του σημαντικότερου ίσως πρόδρομου της μοντέρνας τέχνης.

2. JOSE GUADALUPE POSADA (1852-1913) : «Σκελετοί που κάνουν ποδήλατο» (1891). Ο Μεξικανός χαράκτης που φιλοτέχνησε κυρίως σκελετούς σε διάφορες πολύ γήινες δραστηριότητες σατιρίζει την ελίτ, αλλά και την καθημερινή ζωή της χώρας του. Η Ημέρα των Νεκρών, όπου αφθονούν οι κάθε είδους εικόνες σκελετών, είναι σημαντικότατη γιορτή του Μεξικού.

3. RAMON CASAS (1866-1932) : “Ο Ramon Casas και ο Pere Romeu σε ένα Tandem” (1897) [Tandem ονομάζονταν τα ποδήλατα για δύο αναβάτες]. Από τις κεντρικές φιγούρες της Καταλανικής μοντερνικότητας ο Casas (μπροστά) οδηγεί διπλό ποδήλατο με τον φίλο του Romeu, υποστηρικτή του διάσημου καφέ της Βαρκελώνης Els Quatre Gats, του οποίου τον τοίχο στόλιζε το έργο και στο οποίο σύχναζαν οι καλλιτέχνες της εποχής.

4. HENRI DE TOULOUSE-LAUTREC (1864-1901) : Λιθογραφία – διαφήμιση για τις αλυσίδες ποδηλάτων Simpson.

5. JEAN METZINGER (1883-1956) : “Στο ποδηλατοδρόμιο» (1912). Ο Γάλλος καλλιτέχνης επινόησε ένα προσωπικό κυβιστικό ύφος με γεωμετρικές φόρμες και ζωηρά χρώματα.

6. LYONEL FEININGER (1871) : «Ποδηλατικός αγώνας» (1912). Ο Feininger συνδύασε στο έργο του κυβισμό και εξπρεσιονισμό, του οποίου θεωρείται από τους πρωτοπόρους. Η δουλειά του χαρακτηρίζεται από «σπασμένες» φόρμες, σαν να τις βλέπουμε μέσα από πρίσμα, και διαφανή χρώματα.

7. NATALIA GONCHAROVA (1881-1962) : «Ο ποδηλάτης» (1913). Η Ρωσίδα καλλιτέχνιδα της πρωτοπορίας σε ένα χαρακτηριστικό δείγμα κυβο-φουτουρισμού, ύφους που αναπτύχθηκε τότε στη Ρωσία και συνδύαζε στοιχεία από τα παραπάνω κινήματα.

8. MARCEL DUCHAMP (1887-1968) : «Ρόδα ποδηλάτου» (1913). Ένα από τα πρώτα ready-made του Duchamp, που με έργα σαν αυτό ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων, αλλά και επανακαθόρισε τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την τέχνη.

9. UMBERTO BOCCIONI (1882-1916) : «Δυναμισμός ενός ποδηλάτη» (1913) : Χαρακτηριστικό δείγμα ιταλικού φουτουρισμού από τον σημαντικότερο ίσως εκπρόσωπό του. Το ποδήλατο ήταν αδύνατο να μην πυροδοτήσει το πάθος του φουτουρισμού για την ταχύτητα και την απεικόνιση της κίνησης.

10. PABLO PICASSO (1881-1973) : “Κεφάλι ταύρου» (1942). Η ευρηματικότητα του Picasso στο απόγειό της, καθώς «μεταμορφώνει» μια σέλα και ένα τιμόνι ποδηλάτου.

11. SALVADOR DALI (1904-1989) : “Study for Sentimental Colloquy” (1944). Στον παρανοϊκο-σουρεαλιστικό κόσμο του Dali δεν αποτελεί παράδοξο η συνάντηση πιάνων και ποδηλάτων.

12. FERNAND LEGER (1881-1955) : “Οι Διασκεδάσεις – Φόρος τιμής στον Λουί Νταβίντ” (1948-49). Συνηθισμένοι άνθρωποι σε στιγμές χαλάρωσης. Ο κομμουνιστής Leger απεικόνισε με το άμεσα αναγνωρίσιμο ύφος του καθημερινές αστικές εικόνες. Οι ποδηλάτες υπήρξαν αγαπημένο του θέμα.

13. JEAN TINGUELY (1925-1991) : “Fragment from Homage to New York” (1960). Μέρος μεγαλύτερης κατασκευής που, όπως και άλλα γλυπτά του, είχε προγραμματιστεί για να… αυτοκαταστραφεί. Αποτελείται από βιομηχανικά σκουπίδια και καθημερινά αντικείμενα. Η ρόδα ποδηλάτου δεσπόζει.

14. CHRISTO (1935-2020) και JEANNE-CLAUDE (1935-2009) : “Τυλιγμένο Ποδήλατο σε Σχάρα Αποσκευών” (1962). Έργο από τη μακρά σειρά τυλιγμένων αντικειμένων, που αποτελεί το «σήμα κατατεθέν» της δημιουργίας του ζεύγους.

15. ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΑΡΟΥΧΗΣ (1910-1989) : «Ποδηλάτης» (1936). Τονισμός της ελληνικότητας, καθώς ο Τσαρούχης παρουσιάζει έναν ποδηλάτη ντυμένο με παραδοσιακή ελληνική φορεσιά.

16. ΑΛΕΚΟΣ ΦΑΣΙΑΝΟΣ (1935-2022) : «Ερμής» (2003). Οι ποδηλάτες αποτελούν αγαπημένο θέμα του Φασιανού. Εδώ συνδυάζει τον λαϊκό άνθρωπο, που τόσο συχνά ζωγραφίζει, με την ελληνική μυθολογία και συγκεκριμένα με τον Ερμή.

Δ. Βανέλλης

👉 Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι έχει επικαιροποιηθεί και είναι τώρα διαθέσιμη σε όλη την ακαδημαϊκή και ερευνητική κοινότητα η ιστοσελίδα της υπηρεσίας HEAL-Legal (https://legal.heal-link.gr/), η οποία δημιουργήθηκε από τον Σύνδεσμο Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών (ΣΕΑΒ). Η υπηρεσία HEAL-Legal παρέχει έγκυρη νομική πληροφόρηση και συμβουλευτική για θέματα πνευματικής ιδιοκτησίας και προστασίας δεδομένων, εστιάζοντας στις ανάγκες της ελληνικής ακαδημαϊκής και ερευνητικής κοινότητας. Εκτός από τους οδηγούς για τις διαφορετικές κατηγορίες των χρηστών, συγκεντρώσαμε και τις πιο συνηθισμένες ερωτήσεις γύρω από την πνευματική ιδιοκτησία, τα προσωπικά δεδομένα και την ανοικτή πρόσβαση, για να σας βοηθήσουμε να πλοηγηθείτε με ασφάλεια στο σύγχρονο ακαδημαϊκό περιβάλλον. Ενδεικτικά, αναφέρονται οι:

👉 Οδηγοί Πνευματικής Ιδιοκτησίας & Προσωπικών Δεδομένων

👉 Υπηρεσίες Αδειοδότησης & Διαχείρισης Ανοικτού Περιεχομένου

👉 Πρακτικές Συμβουλές για την Ακαδημαϊκή Κοινότητα & τα Ερευνητικά Έργα

👀 Στην ενότητα "Διδάσκοντες/Διδάσκουσες" μπορείτε να βρείτε χρήσιμες οδηγίες για την ενσωμάτωση υλικού (https://legal.heal-link.gr/odigoi-gia-didaskontes-heal-link/) που παρέχεται από τη σελίδα heal-link.gr στα ηλεκτρονικά μαθήματα.

👍 Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο οδηγός χρήσης Τεχνητής Νοημοσύνης (https://legal.heal-link.gr/wp-content/uploads/2026/03/X%CF%81%CE%AE%CF%83%CE%B7-%CE%A4%CE%B5%CF%87%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%AE%CF%82-%CE%9D%CE%BF%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%83%CF%8D%CE%BD%CE%B7%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%B5%CF%81%CE%B5%CF%85%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CF%82.pdf) είτε πρόκειται για ελεύθερο εργαλείο ΤΝ, είτε συνδρομητικό- τόσο κατά τη διεξαγωγή της έρευνας όσο και κατά τη δημοσίευση των ερευνητικών αποτελεσμάτων. Στόχος του οδηγού είναι η διασφάλιση της ακεραιότητας της έρευνας, της διαφάνειας και της αξιοπιστίας του επιστημονικού οικοσυστήματος.

Η υπηρεσία απευθύνεται σε φοιτητές/φοιτήτριες, διδάσκοντες/διδάσκουσες, ερευνητές/ερευνήτριες, βιβλιοθηκονόμους, πληροφορικούς, διοικητικά στελέχη, αποτελεί το πρώτο επίπεδο νομικής πληροφόρησης και σε καμία περίπτωση δεν υποκαθιστά νομική εκπροσώπηση. Η νομική επιμέλεια των κειμένων έχει γίνει από τη νομική σύμβουλο του ΣΕΑΒ.

Η Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών και οι Εκδόσεις ΠΟΤΑΜΟΣ σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου του Ευγένιου Δ. Ματθιόπουλου «Κανείς πριν μπει στη μάχη δεν ξέρει ποιος είναι – Η Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών στα δύσκολα χρόνια 1967-1975: τότε που άλλαξαν όλα», η οποία θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 2 Ιουνίου 2026 και ώρα 19:00, στην αίθουσα «Παντελής Πρεβελάκης» της ΑΣΚΤ, στο ιστορικό κτίριο του Πολυτεχνείου (Πατησίων 42).
Χαιρετισμούς θα απευθύνουν η Πρύτανις της ΑΣΚΤ, Δρ Ερατώ Χατζησάββα και ο ζωγράφος Αλέκος Λεβίδης, εκ μέρους της Ακαδημίας Αθηνών. Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι Άγγελος Βλάσσης, Πολυμέρης Βόγλης, Ειρήνη Γερογιάννη και Κλεοπάτρα Δίγκα, καθώς και ο συγγραφέας Ευγένιος Δ. Ματθιόπουλος. Τη συζήτηση θα συντονίσει ο Βαγγέλης Καραμανωλάκης.

ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΚΑΠΝΟΣ : ΒΛΑΒΕΡΕΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ «ΓΟΗΤΕΙΑ»

«Διεθνών Ημερών» συνέχεια. Η UNESCO ανακηρύσσει την 31η Μαϊου ως «Διεθνή Μέρα χωρίς Καπνό», δηλαδή Μέρα ενάντια στο Κάπνισμα, αφού ο συγκεκριμένος εθισμός, ως γνωστόν, μόνο κακά προκαλεί. Ωστόσο η συνειδητοποίηση αυτή είναι σχετικά πρόσφατη. Λίγο παλιότερα το κάπνισμα σε κλειστούς χώρους ήταν σύνηθες. Η τέχνη πάντως δεν έμεινε ασυγκίνητη από την εποχή ήδη που εισήχθη στην Ευρώπη το «tobacco» από τον άρτι ανακαλυφθέντα Νέο Κόσμο (την Αμερική), όπου ο καπνός ήταν αυτοφυές φυτό και χρησιμοποιούνταν από τους Ινδιάνους. Το κάπνισμα ήταν δημοφιλές στην Ευρώπη από τα τέλη του 16ου αιώνα. Ιδού λοιπόν μια επιλογή από έργα – πορτρέτα κυρίως – όπου διάφοροι, επώνυμοι ή μη, ποζάρουν καπνίζοντας. Κάποια από αυτά είναι αυτοπροσωπογραφίες.
ΥΓ : Η σειρά των έργων είναι αλφαβητική κατά καλλιτέχνη.

1. Max Beckmann (1884 - 1950) : “H Quappi με ροζ πουλόβερ» (1932-34). Πρόκειται για τη δεύτερη σύζυγο του ζωγράφου.

2. Paul Cezanne (1839-1906) : “Άνθρωπος με πίπα» (1890-92). Ο Cezanne είχε φιλοτεχνήσει και άλλες παραλλαγές του θέματος.

3. Gustave Courbet (1819-1877) : «Ο άνθρωπος με την πίπα» (1848-49). Αυτοπροσωπογραφία του Courbet γύρω στα 30 του χρόνια, από τα σημαντικά έργα των απαρχών του ρεαλισμού. Ο ίδιος περιγράφει τον εαυτό του ως «…άνθρωπο … που επιδιώκει να ζήσει σύμφωνα με τις δικές του αρχές…»

4. Lucien Freud (1922-2011) : “Αγόρι που καπνίζει» (1950-51). Από τα πρώιμα πορτρέτα του Freud.

5. Vincent van Gogh (1853-1890) : “Κρανίο με αναμμένο τσιγάρο» (1885-86). Ίσως προφητική απεικόνιση της κυρίαρχης σήμερα γνώμης για τις επιπτώσεις του καπνίσματος…

6. Vincent van Gogh (1853-1890) : “Αυτοπροσωπογραφία με δεμένο αυτί και πίπα» (1889). Φιλοτεχνήθηκε λίγο μετά τον περιβόητο αυτοακρωτηριασμό του.

7. Edward Hopper (1882-1967) : “Στο παράθυρο» (1940). Η εικαστική έκφραση της αποξένωσης και της μοναξιάς της πόλης, που αποτελεί βασικό θέμα του καλλιτέχνη.

8. Peter Howson (1958- : “Άντρας με τσιγάρο». Ο Σκοτσέζος ζωγράφος είναι γνωστός για την καταγραφή – συχνά ωμή – καταστάσεων που κυρίως αφορούν την εργατική τάξη.

9. Frida Kahlo (1907-1954) : «Αυτοπροσωπογραφία μεταξύ Μεξικού και ΗΠΑ» (1932). Η Φρίντα – κρατώντας τσιγάρο – στέκεται μεταξύ συμβόλων της πατρίδας της και των βιομηχανικών ΗΠΑ.

10. Ernst Ludwig Kirchner (1880-1938) : «Ζευγάρι σε δωμάτιο» (1912). Γερμανικός εξπρεσιονισμός και καθημερινότητα ενός ζευγαριού. Η γυναίκα καπνίζει.

11. Fernand Leger (1881-1951) : "Ο μηχανικός» (1920). Άντρας που καπνίζει με το απόλυτα αναγνωρίσιμο ύφος του Leger και το χαρακτηριστικό «βιομηχανικό» φόντο.

12. Edouard Manet (1832-1883) : «Πορτρέτο του Stephane Mallarme». Ο πρόδρομος της μοντέρνας τέχνης απεικονίζει τον ποιητή Μαλαρμέ, ο οποίος καπνίζει πούρο.

13. Alphonse Mucha (1860-1939) : Διαφημιστική αφίσα για τα τσιγαρόχαρτα JOB (1896-1900). Η γοητεία των γυναικών του δημοφιλέστερου ίσως εκπροσώπου της art nouveau στην υπηρεσία του καπνίσματος.

14. Edvard Munch (1863-1944) : «Αυτοπροσωπογραφία με τσιγάρο» (1895). Οι καπνοί του τσιγάρου μπλέκονται με το ομιχλώδες φόντο που δημιουργεί ο πρόδρομος του εξπρεσιονισμού.

15. Pablo Picasso (1881-1973) : «Αγόρι με πίπα» (1905). Από τη «ροζ περίοδο» του καλλιτέχνη.

16. Christian Schad (1894-1982) : “Sonja” (1928). Χαρακτηριστικό έργο της γερμανικής «Νέας Αντικειμενικότητας» και πρότυπο ανεξάρτητης γυναίκας της μεσοπολεμικής Δημοκρατίας της ΒαΪμάρης. Πολύ σύντομα θα ερχόταν ο εφιάλτης...

17. Jan Steen (π.1626-1679) : Λεπτομέρεια από το έργο «Το άσωτο νοικοκυριό» (1661-64). Ο ζωγράφος της «Χρυσής Εποχής της Ολλανδικής ζωγραφικής» καυτηριάζει την κατανάλωση αλκοόλ και άλλες βλαβερές συνήθειες…

18. Henri Toulouse-Lautrec (1864-1901) : “Monsieur Louis Pascal” (1891-93). Πορτρέτο του κομψού ξαδέλφου του ζωγράφου, με το απαραίτητο πούρο.

19. Suzanne Valadon (1865-1938) : «Το μπλε δωμάτιο» (1923). Πρότυπο απελευθερωμένης γυναίκας η ίδια η ζωγράφος, απεικονίζει μια σύγχρονή της γυναίκα με αντισυμβατική εμφάνιση και πολύ μακριά από τα παραδοσιακά γυναικεία γυμνά αντρών καλλιτεχνών.

20. Γεώργιος Ιακωβίδης (1853-1932) : «Η καινούρια πίπα του παππού» (1886). Η εικόνα παιδιών που καπνίζουν ήταν δυστυχώς συνηθισμένη σε παλιότερες εποχές. Ο Ιακωβίδης άλλωστε έχει φιλοτεχνήσει και άλλο παρόμοιο έργο.

21. Και μια αστεία κατάληξη : Γκραβούρα του 16ου αιώνα – το κάπνισμα ήταν ακόμα μια νέα και άγνωστη σε πολλούς συνήθεια στην Ευρώπη. Ένας υπηρέτης καταβρέχει τον καπνίζοντα sir Walter Raleigh, εξέχοντα πολιτικό και πρότυπο αναγεννησιακού ανθρώπου στη Βρετανία της Ελισάβετ Ι, νομίζοντας ότι ο σερ έχει πάρει φωτιά. Ένας ακόμα (απροσδόκητος) κίνδυνος από το κάπνισμα…

Δ. Βανέλλης

Η αίθουσα τέχνης Mataroa Gallery και ο Μάρκος Γεωργιλάκης παρουσιάζουν την νέα του ατομική έκθεση με τίτλο: "Οι σκιές στέκουν ακόμη".
Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Πέμπτη 28 Μαΐου, από τις 7μμ έως τις 11μμ, ενώ η έκθεση θα διαρκέσει έως το Σάββατο 20 Ιουνίου 2026.

Οι φοιτητές του Εργαστηρίου Γραφικών Τεχνών, Τυπογραφίας και Τέχνης του Βιβλίου της ΑΣΚΤ εκθέτουν στο Ιστορικό Αρχείο της Εθνικής Τράπεζας, Μέγαρο Διομήδη, Γ΄ Σεπτεμβρίου 146, Αθήνα.
23-5-2026 έως 26-6-2024
Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή, 10:00-14:00, Πέμπτη 15:00 - 20:00.

Η Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών συμμετέχει στην επετειακή ημερίδα για τα 10 χρόνια του προγράμματος «Το παιδί, η πόλη και τα μνημεία», η οποία θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 23 Μαΐου 2026, στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων – Αμφιθέατρο «Μιλτιάδης Έβερτ».
Στο πλαίσιο της ημερίδας θα παρουσιαστεί η ενότητα: «Επιμορφωτικές επισκέψεις στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών: Η δημιουργική θεσμική συνεργασία», από την Ερμιόνη Δελή, PhD UoA, Postdoctoral Researcher NKUA και μέλος Εργαστηριακού Διδακτικού Προσωπικού της ΑΣΚΤ.
Η ημερίδα συγκεντρώνει ακαδημαϊκούς, ερευνητές, εκπαιδευτικούς και φορείς πολιτισμού, με στόχο την ανάδειξη της σχέσης της εκπαίδευσης με την πόλη, την πολιτιστική μνήμη και τη σύγχρονη παιδαγωγική εμπειρία.

Ο Ομότιμος Καθηγητής της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών, Γιάννης Ψυχοπαίδης παρουσιάζει την έκθεση «Τοπία της Μνήμης / Αυτά που Κράτησα» στο Ίδρυμα Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή.
Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Τρίτη 19 Μαΐου 2026, ώρα 19:30, ενώ η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 4 Οκτωβρίου 2026.

ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΦΩΣ

Επειδή τελικά σχεδόν κάθε μέρα είναι αφιερωμένη σε κάτι, μαθαίνουμε από την UNESCO ότι η 16η Μαϊου είναι Διεθνής Μέρα του Φωτός. Με αυτή την αφορμή, ιδού ένα μικρό αφιέρωμα σε 10 μεταπολεμικούς (κυρίως) καλλιτέχνες που δουλεύουν με υλικό το φως (Light Art). Η επιλογή είναι ενδεικτική, κάθε άλλο παρά εξαντλητική. Στο αφιέρωμα αυτό δεν περιλαμβάνεται το θέμα της χρήσης του φωτός στη ζωγραφική. Πολύ πιθανόν αυτό να αποτελέσει προσεχές αφιέρωμα.

LASZLO MOHOLY-NAGY (1895-1946) (εικ. 1-2)
Ανάμεσα στους πειραματισμούς του Ούγγρου πρωτοποριακού καλλιτέχνη περιλαμβάνεται η μακρά σειρά Photograms από το 1922 ως το 1943. Τοποθετούσε ποικίλα αντικείμενα σε φιλμ και άφηνε το φως να κάνει τα υπόλοιπα. Δημιούργησε πάνω από 400 «φωτογράμματα».

NICOLAS SCHOFFER (1912-1992) (εικ. 3-4)
Ούγγρος καλλιτέχνης που έζησε κυρίως στο Παρίσι. Ήδη από το 1950 πειραματίστηκε με τις σχέσεις γλυπτικής και φωτός, δίνοντας βάρος στις σκιές και τους φωτισμούς των κατασκευών του. Το έργο του βασίστηκε στις θεωρίες της κυβερνητικής.

DAN FLAVIN (1933-1996) (εικ. 5-6)
Από τους πρώτους που ασχολήθηκαν με γλυπτική από νέον, ο Αμερικανός μινιμαλιστής δημιούργησε ποικίλες συνθέσεις και εγκαταστάσεις με το υλικό το φως.

KEITH SONNIER (1941-2020) (εικ. 7-8)
Αμερικανός καλλιτέχνης από τους πρωτοπόρους, ήδη από τα 60ς, που χρησιμοποίησε φως για τα γλυπτά του. Στα έργα του συνδυάζει χρωματιστούς σωλήνες νέον με εφήμερα υλικά.

JAMES TURRELL (1943- (εικ. 9-10-11)
Αμερικανός καλλιτέχνης, πρωτοπόρος του κινήματος Light and Space, που συνδύασε φως και χώρο (και land art). Έργο ζωής είναι το Roden Crater Project, ένας ηφαιστειακός κρατήρας στην Αριζόνα, τον οποίο απέκτησε το 1979. Από τότε τον διαμορφώνει δημιουργώντας χώρους εντός του, οι οποίοι φωτίζονται τόσο από τεχνητό φωτισμό όσο και από τις συνθήκες του φυσικού περιβάλλοντος, δημιουργώντας ένα παρατηρητήριο ουράνιων φαινομένων με γυμνό οφθαλμό.

ANTHONY McCALL (1946- (εικ. 12-13)
Βρετανός καλλιτέχνης, ο οποίος από το 1973 ήδη χρησιμοποιεί ως υλικό για τις εγκαταστάσεις του το φως. Οι προβολές του δημιουργούν «σχήματα» από φως που παραπέμπουν σε τρισδιάστατους χώρους.

ANN VERONICA JANSSENS (1956- (εικ. 14-15)
Βελγίδα καλλιτέχνιδα που διαμορφώνει τα έργα της με βάση τον χώρο όπου θα εκτεθούν (site-specific work). Δημιουργεί φόρμες ή όγκους που φωτίζονται και συχνά τοποθετούνται σε δημόσιους χώρους, «προστιθέμενα» έτσι στην προϋπάρχουσα αρχιτεκτονική.

TATSUO MIYAJIMA (1957- (εικ. 16-17-18)
Ιάπωνας καλλιτέχνης, επηρεασμένος από τη βουδιστική σκέψη. Στα έργα του χρησιμοποιεί συχνά φωτεινούς μετρητές με αριθμούς που αλλάζουν. Ενδιαφέρεται για θέματα χρόνου και χώρου.

GRIMANESA AMOROS (1962- (εικ. 19-20)
Περουβιανή καλλιτέχνιδα που ζει στις ΗΠΑ. Στις μεγάλες, εντυπωσιακές εγκαταστάσεις της, χρησιμοποιεί φως και συχνά εμπλέκει την τεχνολογία. Επηρεάστηκε ιδιαίτερα από ένα ταξίδι της στην Ισλανδία.

OLAFUR ELIASSON (1967- (εικ. 21-22)
Ισλανδός καλλιτέχνης, γνωστός για τις εγκαταστάσεις του με φως. Διασημότερο ίσως έργο του είναι το “Weather Project” του 2003 στην Tate Modern του Λονδίνου, όπου δημιούργησε έναν γιγάντιο ήλιο που ανέτειλε και έδυε.

Δ. Βανέλλης

Σας περιμένουμε στις δυο επόμενες εκδηλώσεις στο πλαίσιο της έκθεσης "Μνήμη Γιάννη Παππά (1913-2005). 20 χρόνια από τον θάνατό του. ΄Ενα κοριτσάκι από την Αίγυπτο... στην οδό Πειραιώς"

Ξενάγηση, την Κυριακή 17/5, ώρα 11.00-12.30, από τον Θοδωρή Μπαργιώτα, Επίκουρο Καθηγητή Ζωγραφικής στο Τμήμα Ψηφιακών Τεχνών και Κινηματογράφου ΕΚΠΑ, και
την Δέσποινα Παρασκευά, Ιστορικό της Τέχνης.

Προβολή στο Αμφιθέατρο της Βιβλιοθήκης ΑΣΚΤ του
ακόλουθου ντοκιμαντέρ με ελεύθερη είσοδο: «Η τέχνη του Γιάννη Παππά» (2006). Έρευνα-σενάριο: Rony Filevska-Άγγελος Πανάγου, σκηνοθεσία: Άγγελος Πανάγου, παραγωγή: Repo Film & Αλέκος Παππάς. Διάρκεια 85΄, (Δευτέρα 18/5, στις 17.30)