18/09/2026
Swift Composition? Ashan?!
Those familiar with Ashan’s method of writing would be amazed. His notebooks are filled with corrections and revisions! Most of his works took months or even years to complete. Even after completing a poem, he would read it aloud to several people and, if necessary, make further changes. Who, then, would believe that such a poet could also compose verses spontaneously? Yet Ashan was indeed capable of composing poetry in an instant. Following the instructions of Sree Narayana Guru, Ashan was living near the Sanskrit School at the Aluva Advaita Ashram, serving as its Dharmakartha. When Dewan Krishnan Nair, who had been a great benefactor of the school, was retiring from office, it was decided to give him a farewell reception and present him with a ceremonial address. Everyone also wished to include a congratulatory poem by Ashan on the occasion. However, because of his busy schedule, Ashan tried to avoid the request. The Valiya Gurukkal, who was in charge of the Sanskrit School, was Atmananda Swami. He came up with a plan—and it worked. In the morning, when the students went to the ashram to pay their respects to Sree Narayana Guru, Valiya Gurukkal instructed them to meet Ashan as well and request a poem from him. When the students approached Ashan and explained their request, he replied, “I am busy… I have no time… Let me see.” The students then went to pay their respects to Guru and, when they returned, they found Ashan waiting for them on the veranda with a sheet of paper in his hand. Saying that he had written it in haste, he read aloud to them a poem that he had composed within half an hour. Valiya Gurukkal and Satyavrata Swami were astonished when they saw the poem. It was an excellent piece of poetry, one that could stand alongside poems on which Ashan had spent considerable time. The poem was titled “Oru Yathramangalam.” At the function, the poem was sung by T. T. Kesava Sastry, who was then a student there and later became the son-in-law of Ayyankali. Ashan had a special affection for his students. When they made the request, he found time—even amidst his busy schedule—to compose a poem for them.
— Swami Guruprakasham
ദ്രുതകവനമോ?... ആശാനോ?! ആശാന്റെ രീതിയറിയുന്നവർ അത്ഭുതപ്പെടും.. നോട്ടുബുക്കിൽ എത്ര വെട്ടും തിരുത്തുമാണ്! മിക്ക കൃതികളും മാസങ്ങളും വർഷങ്ങളുമെടുത്താണ് പൂർത്തിയാക്കിയത്. പൂർത്തീകരിച്ചാലും പലരെയും വായിച്ച് കേൾപ്പിച്ച്, വേണ്ടിവന്നാൽ പിന്നെയും മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തും.. ഇങ്ങനൊരാൾക്ക് ദ്രുതകവനമുണ്ടെന്ന് ആര് വിശ്വസിക്കും? എന്നാൽ ആശാൻ നിമിഷകവികൂടി ആയിരുന്നു. ഗുരുനിയോഗപ്രകാരം ആശാൻ ധർമ്മകർത്താവായി ആലുവ അദ്വൈതാശ്രമം സംസ്കൃത സ്കൂളിനോട് ചേർന്ന് താമസിക്കുന്നു. സ്കൂളിന് ഉപകാരിയായ ദിവാൻ കൃഷ്ണൻനായർ സ്ഥാനമൊഴിയുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു സ്വീകരണവും മംഗളപത്രവും നൽകാൻ തീരുമാനിച്ചു. ആ സന്ദർഭത്തിൽ ആശാന്റെ ഒരു ആശംസാ പദ്യംകൂടി വേണമെന്ന് എല്ലാവരും ആഗ്രഹിച്ചു. തിരക്കുമൂലം ആശാൻ ഒഴിഞ്ഞുനിന്നു.... സംസ്കൃത സ്കൂളിന്റെ ചുമതല വഹിച്ചിരുന്ന വലിയഗുരുക്കൾ (ആത്മാനന്ദ സ്വാമികൾ) ഒരുപായം പ്രയോഗിച്ചു. അത് ഫലംകണ്ടു.....! രാവിലെ കുട്ടികൾ ഗുരുദേവനെ നമസ്കരിക്കുവാൻ ആശ്രമത്തിലേക്കു പോകുമ്പോൾ, അവരോട് ആശാനെക്കൂടി കണ്ട് ഒരു പദ്യമാവശ്യപ്പെടുവാൻ വലിയഗുരുക്കൾ നിർദ്ദേശിച്ചു. കുട്ടികൾ ആശാനെ സമീപിച്ച് കാര്യമുണർത്തിച്ചപ്പോൾ, "തിരക്കാണ്.. സമയമില്ല.. നോക്കട്ടെ" എന്നാണു മറുപടി പറഞ്ഞത്. കുട്ടികൾ പോയി ഗുരുദേവനെ നമസ്കരിച്ചുവരുമ്പോൾ ആശാൻ അവരെ പ്രതീക്ഷിച്ച് ഒരു കടലാസുമായി വരാന്തയിലുണ്ട്. ധൃതിയിലെഴുതിയതാണെന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട്, അരമണിക്കൂറിനകം എഴുതിയ കവിത അവരെ ഇമ്പത്തിൽ വായിച്ചുകേൾപ്പിച്ചു. കവിത കണ്ട വലിയഗുരുക്കളും സത്യവ്രതസ്വാമികളും അത്ഭുതം കൂറി. സമയമെടുത്തെഴുതുന്ന കവിതകളോട് കിടപിടിക്കുന്ന ഒന്നാംതരം കവിത! "ഒരു യാത്രാമംഗളം" സമ്മേളനത്തിൽ അത് പാടിയത് അന്ന് അവിടത്തെ വിദ്യാർത്ഥിയായിരുന്ന ടി.ടി. കേശവ ശാസ്ത്രിയായിരുന്നു (അയ്യങ്കാളിയുടെ പുത്രീഭർത്താവ്). വിദ്യാർത്ഥികളോട് ആശാന് പ്രത്യേക വാൽസല്യമുണ്ടായിരുന്നു. അവർ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ ആ തിരക്കിനിടയിലും ആശാൻ കവിതയ്ക്കായി സമയം കണ്ടെത്തി!
— സ്വാമി ഗുരുപ്രകാശം
