03/09/2026
கோயில்களில் ‘டோக்கன்’ முறையா?
பக்தர்களின் வசதியா… புதிய சிரமமா? – திரு K.Annamalai அவர்களின் கேள்வி எழுப்பும் கருத்து!
கோயில் என்பது வெறும் வழிபாட்டுத் தலம் மட்டுமல்ல. அது கோடிக்கணக்கான மக்களின் நம்பிக்கையோடும், உணர்வோடும், ஆன்மிகப் பாரம்பரியத்தோடும் இணைந்த இடம்.
அப்படிப்பட்ட கோயில்களுக்கு செல்லும் பக்தர்களிடம், “செல்போனை உள்ளே கொண்டு செல்லக்கூடாது; வெளியே ஒப்படைக்க வேண்டும்; அதற்காக ₹5 கட்டணம் செலுத்த வேண்டும்” என்ற நடைமுறை உருவாகும்போது, அது நிர்வாக ரீதியாக சிறிய விஷயமாகத் தோன்றலாம். ஆனால் நடைமுறையில் அது பக்தர்களுக்கு பல்வேறு சிரமங்களை உருவாக்கக்கூடியது.
இதைத்தான் தற்போது #அண்ணாமலை அவர்கள் சுட்டிக்காட்டியிருப்பது முக்கியமான விவாதத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.
இது ₹5 பற்றிய பிரச்சினை அல்ல; பக்தர்களுக்கு உருவாகும் நடைமுறை சிக்கல் பற்றிய கேள்வி.
ஒரு குடும்பம் கோயிலுக்கு வருகிறது என்று வைத்துக்கொள்வோம். வயதானவர்கள், குழந்தைகள், பெண்கள் என அனைவரும் ஒன்றாக வருகிறார்கள். அவசர நேரத்தில் குடும்ப உறுப்பினர்களை தொடர்புகொள்ள வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டால் செல்போன் இல்லாதிருப்பது சிக்கலை உருவாக்கலாம்.
வெளியூரிலிருந்து வரும் பக்தர்களுக்கு இந்த சிரமம் இன்னும் அதிகமாக இருக்கலாம்.
பேருந்து எங்கு நிறுத்தப்பட்டுள்ளது?
கார் எங்கு நிறுத்தப்பட்டுள்ளது?
குழந்தைகள் அல்லது குடும்ப உறுப்பினர்கள் எங்கு இருக்கிறார்கள்?
மருத்துவ அவசரநிலை ஏற்பட்டால் யாரை தொடர்புகொள்வது?
இன்றைய காலகட்டத்தில் செல்போன் என்பது வெறும் பொழுதுபோக்கு சாதனம் அல்ல. அது தொடர்பு, பணப்பரிவர்த்தனை, வழிகாட்டுதல், அவசர உதவி என பலவற்றுக்கும் முக்கியமான கருவி.
அதனால் செல்போனை கோயிலுக்குள் அனுமதிக்கக் கூடாது என்றால் கூட, அதற்கான மாற்று ஏற்பாடுகள் பக்தர்களுக்கு எளிதாகவும், பாதுகாப்பாகவும், வெளிப்படையாகவும் இருக்க வேண்டும்.
டோக்கன் முறையின் நடைமுறை சிக்கல்கள்:-
செல்போனை ஒப்படைத்துவிட்டு ஒரு டோக்கன் பெறும் முறை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டால், அதில் சில முக்கியமான கேள்விகள் எழுகின்றன.
டோக்கன் தொலைந்தால் என்ன ஆகும்?
செல்போன் சேதமடைந்தால் யார் பொறுப்பு?
மற்றொருவருடைய செல்போன் தவறுதலாக வழங்கப்பட்டால்?
ஒரே குடும்பத்தில் 4 அல்லது 5 செல்போன்கள் இருந்தால் ஒவ்வொன்றுக்கும் தனித்தனி கட்டணம் செலுத்த வேண்டுமா?
பெரிய கூட்டம் இருக்கும் நேரத்தில் டெபாசிட் மற்றும் மீட்பு கவுன்டர்களில் நீண்ட வரிசை ஏற்பட்டால் பக்தர்கள் என்ன செய்வார்கள்?
குறிப்பாக திருவிழாக்கள், பௌர்ணமி, விடுமுறை நாட்கள் போன்ற அதிகமான பக்தர்கள் வரும் நாட்களில் இந்த நடைமுறை மேலும் சிரமத்தை ஏற்படுத்த வாய்ப்பு உள்ளது.
ஒருபுறம் தரிசனத்திற்காக நீண்ட வரிசை.
மறுபுறம் செல்போனை ஒப்படைக்க வரிசை.
வெளியே வந்த பிறகு மீண்டும் செல்போனைப் பெற வரிசை.
இதனால் பக்தர்கள் கோயிலில் செலவிடும் நேரம் வழிபாட்டை விட நிர்வாக நடைமுறைகளிலேயே அதிகமாகிவிடக்கூடாது.
₹5 கட்டணம் ஏன் முக்கியமான கேள்வியாகிறது?
“₹5 தானே?” என்று இதை கடந்து செல்ல முடியாது.
இது தொகையின் அளவைப் பற்றிய கேள்வி அல்ல.
ஒரு பக்தரிடம் எந்த சேவைக்காக கட்டணம் வசூலிக்கப்படுகிறது? அந்தக் கட்டணம் எவ்வாறு நிர்ணயிக்கப்பட்டது? அதற்கான கணக்கு என்ன? அந்த சேவை பாதுகாப்பாகவும் தரமாகவும் வழங்கப்படுகிறதா?
என்பதே கேள்வி.
ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்கள் தினமும் வரும் ஒரு கோயிலில் ஒவ்வொரு செல்போனுக்கும் கட்டணம் வசூலிக்கப்படும் என்றால், மொத்தமாக அது கணிசமான தொகையாக மாறக்கூடும்.
எனவே இது வெறும் “₹5” விவகாரம் அல்ல.
வசூல் செய்யப்படும் பணத்திற்கு பொறுப்பு, வெளிப்படைத்தன்மை, கணக்கு மற்றும் தரமான சேவை இருக்க வேண்டும் என்பதே அடிப்படை.
அண்ணாமலையின் கருத்து ஏற்படுத்தக்கூடிய தாக்கம்:-
இந்த விவகாரத்தில் #அண்ணாமலை அவர்கள் எழுப்பியுள்ள கேள்வி அரசியல் விமர்சனமாக மட்டும் பார்க்கப்படக்கூடாது.
அது ஒரு முக்கியமான நிர்வாகக் கேள்வியை முன்வைக்கிறது:
“பக்தர்களுக்காக உருவாக்கப்படும் நடைமுறை உண்மையில் பக்தர்களுக்கு வசதியாக இருக்கிறதா?”
இந்த கேள்வி தமிழக அரசுக்கும், இந்து சமய அறநிலையத் துறை நிர்வாகத்திற்கும் சிந்திக்க வேண்டிய கட்டாயத்தை ஏற்படுத்தலாம்.
கோயில் நிர்வாகத்தின் நோக்கம் வருவாய் ஈட்டுவது மட்டும் அல்ல.
பக்தர்களுக்கு பாதுகாப்பான, சீரான, மரியாதையான, வெளிப்படையான வழிபாட்டு அனுபவத்தை வழங்குவதும் நிர்வாகத்தின் கடமை.
#அண்ணாமலை அவர்களின் கருத்து இதுபோன்ற நடைமுறைகள் குறித்து பொதுமக்களிடையே ஒரு விவாதத்தை உருவாக்கினால், அது நல்ல மாற்றத்திற்கான தொடக்கமாக இருக்கலாம்.
அரசு செய்ய வேண்டியது என்ன?
செல்போன் தடை அவசியம் என்று நிர்வாகம் கருதினால், அதற்கு மாற்றாக சில அடிப்படை வசதிகள் இருக்க வேண்டும்.
இலவசமான அல்லது குறைந்த கட்டணத்தில் பாதுகாப்பான செல்போன் பாதுகாப்பு மையம்.
டிஜிட்டல் டோக்கன் மற்றும் SMS வசதி.
தொலைந்த டோக்கனுக்கான மாற்று சரிபார்ப்பு முறை.
செல்போன் சேதம்/தொலைவு ஏற்பட்டால் பொறுப்புக்கூறும் நடைமுறை.
அதிக கூட்ட நாட்களில் கூடுதல் கவுன்டர்கள்.
முதியோர், மாற்றுத்திறனாளிகள் மற்றும் அவசர தேவையுள்ளவர்களுக்கு தனி வசதி.
கட்டணம் வசூலிக்கப்பட்டால் முறையான ரசீது.
வசூல் மற்றும் செலவினத்தில் முழுமையான வெளிப்படைத்தன்மை.
கட்டுப்பாடு வேண்டாம் என்று சொல்வது மட்டும் தீர்வு அல்ல; கட்டுப்பாடு இருந்தாலும் பக்தர்களுக்கு சிரமம் ஏற்படாத வகையில் நிர்வாகம் செய்வதே நல்ல நிர்வாகம்.
கோயிலுக்கு வரும் பக்தன் ஒரு “வாடிக்கையாளர்” அல்ல.
அவர் நம்பிக்கையுடன் வரும் பக்தர்.
அவருடைய நேரத்தையும், வயதையும், உடல்நிலையையும், குடும்பச் சூழலையும், அவசரத் தேவைகளையும் நிர்வாகம் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும்.
கோயிலின் புனிதத்தன்மையை பாதுகாப்பது அவசியம். அதே நேரத்தில் பக்தர்களின் வசதியையும் பாதுகாப்பதும் அவசியம்.
#அண்ணாமலை அவர்கள் எழுப்பியுள்ள இந்தக் கேள்வியின் உண்மையான தாக்கம் இதில்தான் இருக்கிறது.
இது ₹5-க்கான போராட்டம் அல்ல.
“பக்தர்களுக்கான நிர்வாகம் எப்படி இருக்க வேண்டும்?” என்ற மிகப்பெரிய கேள்விக்கான விவாதம்.
அரசு இந்த விமர்சனத்தை அரசியல் எதிர்ப்பாக மட்டும் பார்க்காமல், பக்தர்களின் நடைமுறை சிரமங்களை புரிந்துகொண்டு தேவையான மாற்றங்களைச் செய்யும் வாய்ப்பாகப் பார்க்க வேண்டும்.
கோயில் நிர்வாகம் பக்தர்களை சிரமப்படுத்துவதற்காக அல்ல…
பக்தர்களின் ஆன்மிகப் பயணத்தை எளிதாக்குவதற்காக!
