College of Environment

توصيه دكتر فاضل در مورد ساعت زمين:

‏تصاوير مقايسه اي خود در ساعت_زمين را در شبكه هاي اجتماعي با هشتگ هاي زير ارسال كنيد:

‏
‏

امروز آخرين شنبه ماه مارچ است و دهمين سال متوالي است كه مورد توجه قرار مي گيرد.

حركتي كه ده سال پيش از شهر سيدني #استراليا آغاز شد، امروز در اغلب كشورهاي جهان فراگير شده و سازمانها و نهادها و موسسات و مردم در بيش از ٧٠٠٠ شهر جهان از ساعت هشت و نيمِ شب بوقت محلي به مدت يكساعت چراغ هاي روشنايي و ابزارهاي برقي خود را خاموش و يا به كمترين ميزان ميرسانند.

اگر مايل هستيد كه فعاليتهاي شما هم در سطح جهاني ديده شود، از محيط أطراف تصاوير مقايسه اي بگيريد (مثلا دو تصوير براي مقايسه يك برج يا پل يا ساختمان با چراغهاي روشن و خاموش در كنار يكديگر) و در شبكه هاي اجتماعي با هشتگ هاي زير ارسال كنيد:






خاموش كردن حتي يك چراغ در يكساعت مي تواند هزاران تُن سوخت براي توليد برق را كاهش دهد.

https://t.me/asgharmohammadifazel

يادداشت رييس دانشكده در روزنامه به مناسبت روز جهاني #محيطبان

آخرین روز ماه جولای (دهمین روز امرداد) به پاس فداکاری‌های محیط‌بانان در سراسر گیتی، روز جهانی محیط‌بان نامگذاری شده است؛ جامعه‌ای که بی‌وقفه در معرض خطرهای ناشی از کار در طبیعت است و دشواری‌های شغلی آن کمتر مورد توجه مقامات سیاسی و اداری کشورها قرار می‌گیرد؛ شغلی که با عملیات در شرایط سخت و ابزارهای خاص ماموریت در زمین و هوا و آب تعریف می‌شود و از طرفی حلقه مهمی از زنجیره دانش‌محور حفاظت از محیط‌زیست جاندار و بی‌جان در عالم هستی است تا جایی که بسیاری از شاغلان آن خود از کارشناسان برجسته یک حوزه تخصصی هستند.

گرچه طبق آمارهای جهانی برای اولین بار حدود 150 سال پیش (می 1866 مطابق با اردیبهشت 1245) فردی با عنوان شغلی «محیط‌بان» استخدام شده، ولی این حرفه از قرن‌ها پیش از آن با عناوین مختلف در سراسر جهان از جمله در ایران رواج داشته است.

شاید از همان روزهای دور، #محیط‌بان نیز همانند بسیاری از ماموران ضابط قوانین و مقررات سلاح به دست می‌گرفته، اما این‌که محیط‌بانان ایرانی در قرن 21 هم باید لزوما مسلح به سلاح خودکار جنگی باشند، کمی جای بحث دارد و البته موافقان و مخالفان بسیار که جای بحث آن در حوصله این نوشتار نیست.

پیش از این نیز در همین ستون گفته‌ام که آموزش، مهم‌ترین حلقه مفقوده زندگی حرفه‌ای در حوزه محیط‌زیست است. با این تاکید که مقصودم «آموزش برای همه» است و در اولین اولویت برای محیط‌بانان که بتوانند فضای پرفشار ناشی از شرایط ویژه طبیعی را مدیریت کنند.

این حرفه بیش از دلسوزی، نیازمند توانمندسازی و ارتقای مهارت است. این مهارت فقط نحوه خشاب‌گذاری، هدفگیری یا تمیز کردن سلاح نیست. آموزش‌های نوین مبتنی بر رفتارشناسی طرف مقابل، افزایش تمرکز، کنترل خشم، مدیریت هیجانات و اموری از این دست کلیدی هستند.
پارادوکس حمل سلاح و عواقب قضایی و به‌کارگیری آن از دل‌نگرانی‌های محیط‌بانان ایران است که گاه زانویشان را در راه انجام وظیفه سست می‌کند و این ایراد وارد است که اگر موضوع حمل سلاح برای محیط‌بانان ضرورتی خدشه‌ناپذیر است، به همان اندازه باید آموزش آنها جدی گرفته شود.
با یک محاسبه ساده می‌توان دریافت که هزینه دادرسی، طی مراحل قانونی دفاع از یک محیط‌بان و پرداخت دیه برای آموزش صدها محیط‌بان کفایت می‌کند و این بجز خسارت روحی، معنوی و اجتماعی است که غیرقابل جبران می‌نماید.

از سوی دیگر، محیط‌بانان ایرانی مثل بسیاری از کارکنان دستگاه‌های دولتی، سندیکا یا انجمن صنفی ندارند که مشکلات آنها را به صورت رسمی و تخصصی منعکس، پیگیری یا مدیریت کند. در غیاب چنین نهادی معمولا تلاش‌های فردی در قالب اعتراض‌های انفرادی یا انعکاس در رسانه‌های اجتماعی بروز می‌کند که نه به ذائقه مقامات دولتی خوش می‌آید و نه محیط‌بانان. نتیجه آن که گلایه می‌شود از همکارانِ «پردیسان‌نشین» که اعتنایی به مشکلات نیروهای خط مقدم حفاظت از محیط‌زیست ایران ندارند.

آنها هم که از فشارهای اقتصادی و برخی کمبودها کاسه صبرشان لبریز می‌شود، ولی خوش ندارند که رخت‌های چرکشان در کوچه، پیشِ چشم دیگران شسته شود و دچار سرخوردگی و بی‌انگیزگی می‌شوند که خود خسارات جبران‌ناپذیر دیگری دارد.

برای حل مشکلات محیط‌بانان نمی‌توان نسخه شفابخش فوری حل‌کننده همه مشکلات ارائه کرد، ولی می‌توان پیشنهادهایی روی میز گذاشت که در صورت توافق بیشتر ذی‌نفعان، کمی از چالش‌های موجود را بکاهد.

رفع تبعیض در حقوق و مزایا، ارجاع کار و پرداخت پاداش براساس توانمندی و مسئولیت‌پذیری و ایجاد نظام ارتقای علمی و معرفی ظرفیت‌های شغلی جدید از جمله راهکارهایی است که می‌تواند در کوتاه‌مدت و میان‌مدت بر پیکره محیط‌بانی کشور تاثیر مثبت داشته باشد. دلیل نامگذاری این روزها هم بهانه‌ای است تا علاوه بر یادکرد و گرامیداشت، بتوان به بازخوانی چالش‌ها و تلاش برای رفع آنها نشست.

ستون روزنامه دوشنبه 11 مرداد 1395
http://jjo.ir/HvPSim

محیطبان شهید محمد #دهقانی (ردیف دوم، نفر اول از چپ) زمستان 93 در مرکز آموزش های محیطبانی دانشکده محیط زیست دوره آموزشی گذراند.

حال و هواي صفحه شخصي رييس دانشكده هم انتخاباتي است!

من راي مي دهم

انتشار اخبار و تصاوير بازديد دبيركل سازمان اكو از دانشكده

ECO Secretary General visits ECO-IEST

محیط زیست در فضای صلح آمیز بهتر نفس می کشد

دكتر اصغر محمدی فاضل رييس دانشكده محيط زيست روز شنبه در گفت و گو با خبرنگار علمی #ایرنا افزود: لغو تحریم ها به مدیران و کارشناسان محیط زیست مجال می دهد که در عرصه های بین المللی به میزهای مذاکره برگردند و نقش آفرینی کنند.

#فاضل اظهار کرد: در چند سال اخیر وقتی صحبت از تحریم می شد عموما توجه جامعه معطوف به حوزه اقتصادی بود اما محیط زیست هم از #تحریم های ظالمانه کم صدمه ندید گرچه این عرصه معمولا عرصه ای است که در آن کمتر فریادی شنیده می شود.

رئیس افزود: مسائل محیط زیستی عموما جزو مقوله های بدون مرز هستند یعنی وقتی با پدیده ای مانند گرد و غبار مواجه می شویم یا چالش های بین المللی مانند حقابه رودخانه ها و تالاب های مرزی، بیماری های حیات وحش، آلاینده های دریایی و مانند اینها، نمی توانیم آن را صرفا در چهارچوب داخلی حل و فصل کنیم لازمه این کار فعال شدن دیپلماسی محیط زیست است.

این استاد دانشگاه با اشاره به نقشی که کشورهای بزرگ در بروز پدیده هایی مانند تغییر اقلیم و گرم شدن کره زمین دارند گفت: منصفانه نیست که کشورهای صنعتی نظم طبیعی کره زمین را به هم بزنند و بعد هم به دلیل تحریم حتی از نشستن سر میزمذاکره و یافتن راه حل سرباز بزنند، چرا ما باید خسارت توسعه ناپایدار دیگران را بدهیم؟

فاضل در ادامه افزود: پدیده درد سرساز گرد و غبار به بارزترین شکل نشان داد که بسیاری از مسائل محیط زیستی خاستگاهی فرا سوی مرزها دارند و راهکار مقابله با آنها نیز یک اراده بین المللی می طلبد، دانش جهانی می خواهد و با آب پاشی و ماسک و یک سری اقدامات غیر اصولی نمی توان آنرا حل و فصل کرد.

فاضل گفت: نمونه ای از خسارت تحریم این بود که ایران عضو بسیاری از معاهدات محیط زیستی دنیا است و به واسطه همین عضویت باید از تسهیلاتی که نهادهای بین المللی برای گذراندن دوره های تخصصی یا اجرای طرح های بزرگ می گذارند استفاده کند که تحریم ها عملا مانع از وصول بخش بزرگی از کمک های مالی و فنی بین المللی شد.

وی تاکید کرد: مثال زیاد است، از صدها قلم ابزار و مواد آزمایشگاهی سنجش و پایش آلودگی آب و خاک و هوا تا مقیاس میدانی که محیط بانان ما از داشتن ساده ترین ابزارهای پایش مناطق نظیر دوربین های دید در شب محروم بودند یعنی حتی یک وسیله کلیدی برای گشت زنی و دیده بانی محیط زیست در فهرست اقلام تحریمی قرار گرفت.

رییس انستیتو علوم و فناوری های محیط زیست اکو اظهار کرد: همچنین تحریم ها دسترسی به مقالات علمی را برای محققان و کارشناسان امر مشکل و بعضا غیر ممکن کرده بود.

فاضل گفت: به نظر من یکی دیگر از آثار تحریم ها این بود که به صورت دومینو وار خسارت های مکرر به محیط زیست و فعالان این عرصه وارد کرد، به عنوان مثال در آمارهای رسمی اعلام شده که فارغ التحصیلان محیط زیست در زمره کسانی قرار دارند که از کمترین بخت برای یافتن شغل در کشور برخوردارند طبیعی است که وقتی این گونه سرمایه گذاری ها که ایجاد بازار کار می کند محدود شود دانش آموخته محیط زیست هم نمی تواند در حوزه تحصیلی اش مشغول شود.

فاضل افزود: رفع تحریم ها سنگ های بزرگی از جلوی پای فعالیت های مردمی و پویایی سازمان های مردم نهاد برمی دارد و امکان راه اندازی پویش های جدید و حمایت از فعالیت های تحقیقی، علمی و اجرایی در زمینه محیط زیست بیشتر خواهد شد لذا می توان به تکرار تجربه های ارزشمندی مانند آنچه در مورد پروژه حفاظت از #یوزپلنگ آسیایی که البته دیگر باید گفت ایرانی رخ داد امیدوارکننده بود.

رئیس دانشکده محیط زیست اظهار کرد: بدون تردید این توافق ارزشمند و اثرات جنبی آن برای کارشناسان عرصه محیط زیست که علاقه مند به مطالعه و پژوهش در خصوص اثرات و تبعات استفاده از انرژی صلح آمیز هسته ای بر محیط زیست هستند، فرصت مناسبی را فراهم می آورد تا دستیابی به دانش فنی حفاظت و پیشگیری را سرلوحه خود قرار دهند و کام ملت را از این پیروزی شیرین نگه دارند و همانطور که دو سال قبل در یادداشتی در یکی از روزنامه های کشور عنوان کردم: ' این خدمت ظریفی است که ارزش آن از خدمت ' #ظریف' به کشور کمتر نخواهد بود.'

معاون اسبق سازمان محیط زیست کشور با اشاره به اینکه همه دنیا به سوی فناوری های سبز و سازگار با محیط زیست گام های قابل توجهی برداشته اند اما تلاش برای در انزوا قرار دادن ایران به واسطه تحریم ها باعث شده زمینه های سرمایه گذاری در این عرصه محدود شود، افزود: رفع تحریم ها در واقع باز شدن عرصه برای سرمایه گذاران داخلی و خارجی برای زدودن آلودگی از محیط زیست ایران است که قطعا همه آحاد مردم از آن سود خواهند برد.

منبع: http://www.irna.ir/fa/News/81931533/

کانال رسمی « دانشکده محيط زيست» در تلگرام راه اندازی شد

به منظور افزايش ارتباط هر چه بيشتر دانشجويان با دانشکده و کسب آخرين اخبار مربوط به برگزاری مراسمات، کلاس ها،دوره های آموزشی و فعاليت های ملی و بين المللی، کانال رسمی «دانشکده محيط زيست» راه اندازی شد.

برای عضويت عدد 5 را به سامانه شماره 500023705 پيامک کنيد تا لينک کانال برای شمال ارسال شود.

بعد از دريافت لينک بر روی گزينه Join Channel کليک کنيد و به خانواده بزرگ دانشکده محيط زيست بپيونديد.

همچنين می توانيد با کپی اين لينک و ارسال آن به دوستان تان، آنها را دعوت کنيد.

انتخابات تشکل های دانشجويی دانشکده محيط زيست برگزار می شود

http://www.coe.ac.ir/find.php?item=1.61.188.fa

مدير دانشگاه گريفيت استراليا: می توانيم با دانشکده محيط زيست همکاری های علمی داشته باشيم

http://www.coe.ac.ir/find.php?item=1.61.186.fa

سخنرانی مدير خاورميانه و شمال آفريقای دانشگاه گريفيت استراليا در دانشکده محيط زيست

مدير خاورميانه و شمال آفريقای دانشگاه گريفيت استراليا در دانشکده محيط زيست روز سه شنبه 21 مهر 94 برای ارائه سخنرانی در دانشکده محيط زيست حضور خواهد يافت.
http://www.coe.ac.ir/find.php?item=1.61.185.fa

رئيس دانشکده محيط زيست دانشمند برگزيده و برنده تنديس جهانيِ کاجِ طلايی سال ٢٠١٥ شد

دکتر اصغر محمدی فاضل، رئيس دانشکده محيط زيست به عنوان يکی از دانشمندان برگزيده و برنده تنديس جهانيِ کاجِ طلايی سال ٢٠١٥ معرفی شد.
http://www.coe.ac.ir/find.php?item=1.61.183.fa