The Reader Library - បណ្ណាល័យអ្នកអាន

អ្នកនិពន្ធ Paulo Coleho ជនជាតិប្រេស៊ីលរូបនេះ ជាអ្នកនិពន្ធម្នាក់ដែលខ្ញុំចូលចិត្តស្នាដៃសរសេររបស់គាត់។ ទឹកដៃសរសេរគាត់ ត្រូវបានគេទទួលស្គាល់ទូទាំងសកលលោក ជាពិសេសទៅលើស្នាដៃសៀវភៅ The Alchemist។ សៀវភៅគាត់សរសេរភាគច្រើន ធ្វើឱ្យយើងគិតអំពីអត្តសញ្ញាណរបស់យើង ថាយើងជានរណាគេឱ្យពិតប្រាកដ? យើងចង់បានអ្វី? ហើយយើងរស់នៅលើផែនដីនេះដើម្បីអ្វី?

សៀវភៅ Eleven Minutes នេះក៏ស្ថិតនៅក្នុងរង្វង់នៃការគិតដែលទាក់ទង់ទៅនឹងសំណួរបីខាងលើនេះដែរ ប៉ុន្ដែក្នុងសាច់រឿងផ្សេងដែលខុសពីសាច់រឿងគាត់សរសេរមុនៗ។ អ្នកខ្លះអាចអានសៀវភៅនេះហើយ នឹងគិតថាគាត់សរសេរតែពីរឿងដំណេកលើគ្រែ (s*x) ប្រាសចាកពីសីលធម៌ ជាពិសេសបើអ្នកអាននោះរស់នៅក្នុងទំនៀមទម្លាប់វប្បធម៌ដែលតឹងរឹង ហើយរឿងផ្លូវភេទមិនសូវបានលើកយកមកនិយាយ និងអប់រំឱ្យបានទូលំទូលាយ តួយ៉ាងដូចកម្ពុជាជាដើម។ ប៉ុន្ដែសៀវភៅនេះទាមទារឱ្យអ្នកអានគិតឱ្យបានជ្រៅលើសពីនេះបន្ដិច។

សៀវភៅនេះសរសេររៀបរាប់ពីសាច់រឿងរបស់នារីម្នាក់ឈ្មោះ ម៉ារា (Maria) ជាជនជាតិប្រេស៊ីល រស់នៅប្រទេសប្រេស៊ីល។ គាត់ធំធាត់ឡើងនៅក្នុងភូមិតូចមួយ ដែលមានទំនៀមទម្លាប់ ការគិត និងអបិយជំនឿ ផ្នត់គំនិតចាក់ស្រេះ ជាពិសេសទៅលើនារីភេទ។ ម៉ារាជានារីម្នាក់ដែលឆ្លាត រៀនពូកែ និងព្យាយាមបង្កើនចំណេះដឹងខ្លួនឯងតាមរយៈការអាន។ គោលបំណងរបស់នាងគឺ រកបានស្នេហាពិត រកនរណាម្នាក់ដែលនាងស្រឡាញ់ពេញចិត្ត រៀបការ និងបង្កើតគ្រួសាររួមគ្នា។ ធម្មតាការគិត វាខុសពីការពិត ដែលពេលខ្លះអាចខុសគ្នាឆ្ងាយដាច់។ ដូចម៉ារាអ៊ីចឹង ជាក់ស្ដែងនាងតែងតែជួបរឿងខកចិត្តនឹងស្នេហា រហូតធ្វើឱ្យនាងជឿថា ជោគវាសនានាងនឹងមិនបានដូចគេគ្រប់គ្នា មានស្នេហា និងគ្រួសារសមប្រកបនោះទេ។

ដោយព្រោះអត្តចរិតនាងខុសពីនារីផ្សេងៗក្នុងភូមិ នាងជាមនុស្សដែលចង់ស្គាល់ពិភពលោកខាងក្រៅ ចង់ផ្សងព្រេងទៅកន្លែងផ្សេងៗ ទើបនាងប្រឹងធ្វើការនៅក្នុងហាងលក់ក្រណាត់មួយ បន្ទាប់ពីរៀនចប់វិទ្យាល័យ ដើម្បីសន្សំលុយទៅលេងទីក្រុងរីអូ (Rio) ឱ្យបានម្ដង។ ពេលបានទៅលេងទីក្រុង នាងបានជួបនឹងបុរសជនជាតិស្វីសម្នាក់ដែលជាអ្នកធ្វើការខាងការកម្សាន្ដ បានបញ្ចុះបញ្ចូលនាងឱ្យទៅប្រទេសស្វីស ទៅធ្វើការជាមួយគាត់។ ដោយសារតែចិត្តចង់រកលុយឱ្យបានច្រើន នាងក៏សម្រេចចិត្តទៅតាមបុរសស្វីសនោះ។ ទៅដល់នោះ នាងបានក្លាយជាអ្នករាំនៅក្នុងក្លឹបពេលយប់មួយ តែរកលុយមិនបានច្រើនដូចនាងគិតទុកទេ ហើយបុរសនោះបានរឹតបណ្ដឹងសិទ្ធិសេរីភាពនាងណាស់។ នាងត្រូវបានបុរសនោះបញ្ឈប់ពីការងារ នៅពេលដែលគាត់ដឹងថានាងទាក់ទងស្រឡាញ់មនុស្សប្រុស។ បុរសជាសង្សាររបស់នាងនោះបានជួយនាងឱ្យទៅនៅកន្លែងផ្សេង ជាមួយនឹងលុយកាក់ខ្លះដែលអាចរស់នៅបានមួយរយៈ។ និយាយដោយត្រួសៗ កាត់ទៅមុខ ចុងក្រោយនាងបានក្លាយជាស្រីលក់ខ្លួន ដែលវាជាអាជីពការងាររបស់នាង ត្បិតអីការងារនេះជួយឱ្យនាងរកលុយបានច្រើន ជាពិសេសពេលដែលនាងផ្លាស់ទៅនៅក្រុងមួយផ្សេងទៀត ទោះបីនាងពេញចិត្ត ឬមិនពេញចិត្តក៏ដោយ។

ពេលខ្លះ តើយើងគ្រប់គ្នាណាខ្លះ ដែលមានសាច់រឿងស្រដៀងគ្នានឹងម៉ារា? សុខចិត្តធ្វើការដែលខ្លួនមិនស្រឡាញ់ ដោយសារវាឱ្យប្រាក់ចំណូលច្រើន? មួយថ្ងៃៗ រស់នៅតែក្នុងទម្លាប់ដដែល ព្រលឹមបាត់ព្រលប់ឃើញ បង្ខំចិត្តធ្វើការជាមួយមនុស្សដែលយើងមិនពេញចិត្ត មួយថ្ងៃៗលក់សេរីភាពខ្លួនឯង ជាប់គាំងនឹងការងារដែលយើងមិនចង់ធ្វើសោះ តែវាបានប្រាក់ខែច្រើន? យូរទៅវាធ្វើឱ្យយើងលែងឃើញពីតម្លៃ និងអត្ថន័យពិតនៃរបស់នោះ ព្រោះតែយើងបិទខ្ទប់ខ្លួនឯងនឹងរឿងដដែលៗដែលខ្លួនស៊ាំជាមួយទៅហើយ។ លើសពីនេះ តើអ្វីជាស្នេហា ហើយអ្វីជាតណ្ហា? តើមនុស្សរង្វេងបែងចែកលែងដាច់ហើយមែនទេរវាងស្នេហា និងតណ្ហា? ដំណើរជីវិត វាជាវដ្ដនៃការស្វែងរកខ្លួនឯងមែនទេ? មនុស្សម្នាក់ៗមិនមែនមានតែអត្តសញ្ញាណមួយទេ។ និយមន័យនៃអត្តសញ្ញាណដែលយើងផ្ដល់ឱ្យខ្លួនឯងនឹងវិវដ្ដតាមបរិបទ បរិយាកាស និងស្ថានភាពដែលយើងស្ថិតនៅក្នុងអន្លើនោះ។ ដូច្នេះហើយមិនគួរដាក់សញ្ញាខណ្ឌឱ្យខ្លួនឯងម្ដងចប់ទេ ព្រោះជីវិតគឺជាវដ្ដដែលទាមទារឱ្យយើងបន្ដធ្វើដំណើរទៅមុខ រកខ្លួនឯងរហូត។ វដ្ដនៃជីវិតតែងតែមានធាតុផ្ទុយគ្នា ល្អ អាក្រក់ រីករាយ កើតទុក្ខ មាន ក្រ ស ខ្មៅ មិនអាចកាត់ចេញពីគ្នាបានទេ។ បើយើងមិនស្គាល់ មិនជួបប្រទះនឹងភាពផ្ទុយទាំងនេះក្នុងវដ្ដនៃជីវិតទេ យើងនឹងមិនស្គាល់ន័យពិតនៃជីវិត ហើយមិនឱ្យតម្លៃវដ្ដនៃជីវិតដែរ។

ប្រស្នានៃវដ្ដជីវិតមានតែយើងខ្លួនឯងទេដែលត្រូវដោះ។ បើចិង់ដឹងថាជីវិតម៉ារានឹងក្លាយទៅជាយ៉ាងណា? តើនាងនៅតែជាស្រីលក់ខ្លួនរហូតឬយ៉ាងណា? មានតែចាប់សៀវភៅនេះមកអានហើយបានដឹង។ អានហើយ បកស្រាយ យល់ឃើញយ៉ាងណា តាមការគិតរៀងខ្លួន។

ពេលទៅនិយាយជាមួយអ្នកយើងចូលចិត្ត (crush) ស្រាប់តែគេសួរថា “បើអ្នករៀនសូត្រ អានសៀវភៅអស់គរគោក ម៉េចនៅធ្វើអ្នកឃ្វាលគោទៀត?” ឆ្លើយប្រាប់គេថាម៉េចវិញ មាណពៗ CEO គោទាំងហ្វូងអើយ?

ចំណាំ៖ ពាក្យសរសេរ «អញ្ចឹង» មិនត្រូវទេ។ តាមវចនានុក្រមសម្ដេចសង្ឃ ជួន ណាត សរសេរ «អ៊ីចឹង» បានត្រូវ។

សៀវភៅនេះ មាននៅបណ្ណាល័យអ្នកអាន!

រាម្ម័នជាក្មេងប្រុសម្នាក់ដែលរស់នៅក្នុងភូមិមួយក្នុងប្រទេសឥណ្ឌា។ រស់នៅក្នុងភូមិ កើតក្នុងគ្រួសារដែលមានជីវភាពខ្វះខាត ពឹងលើតែឪពុកម្នាក់ដែលរកប្រាក់ចំណូលមកផ្គត់ផ្គងគ្រួសារ និង មានប្អូនតូចៗបន្ទាប់ខ្លួន។ ក្នុងនាមជាកូនបង រាម្ម័នមានទំនួលខុសត្រូវ ដើម្បីជួយសម្រាលអម្រែករបស់ឪពុកម្ដាយ។ ដូច្នេះរាម្ម័នសម្រេចចិត្តឈប់រៀន ដើម្បីជួយរកលុយឪពុកម្ដាយ។ វាមិនមែនជារឿងដែលងាយស្រួលទេ ដើម្បីឱ្យក្មេងប្រុសម្នាក់ដែលចូលចិត្តការសិក្សា ជាពិសេសការអាន ដើម្បីឈប់រៀន តែទោះជាយ៉ាងណាគាត់ត្រូវបង្ខំចិត្តធ្វើដូចនោះ ព្រោះកាតព្វកិច្ចគ្រួសារ។

ទោះបីជារាម្ម័នឈប់រៀន ដើម្បីគ្រួសារក៏ដោយ ក៏គាត់មិនដែលបោះបង់ការអានសៀវភៅដែរ។ គាត់ជាក្មេងម្នាក់ដែល ចូលចិត្តអានសៀវភៅខ្លាំង ឱ្យតែមានពេលទំនេរ គាត់ចាប់យកសៀវភៅមកអានហើយ។ ចំណែកលុយដែលគាត់ទទួល បានពីឪពុកម្ដាយ គាត់តែងសន្សំទុកដើម្បីទិញសៀវភៅមកអានជានិច្ច។ ចិត្តស្រឡាញ់ការអាន បានជម្រុញឱ្យគាត់ប្រឹង ប្រែងផ្សងព្រេង រិះរកវិធីរកលុយឱ្យបានច្រើនជាងមុន ដើម្បីជួយគ្រួសារ និង បានរបបលុយផ្ទាល់ខ្លួន ទុកយកមក ទិញសៀវភៅអាន។ ការផ្សងព្រេងរបស់គាត់ បូករួមជាមួយមនុស្សដែលគាត់បានចួប ផ្ដល់ឱ្យគាត់នូវបទពិសោធន៍ដឹងថា សៀវភៅដែលគាត់រកបានក្នុងភូមិ នូវមិនទាន់ផ្ដល់ឱ្យគាត់ចំណេះដឹងគ្រប់គ្រាន់ទេ នៅមានសៀវភៅច្រើនទៀត ដែលលើសពីអ្វីដែលគាត់បានអាន និង ជួយគាត់ឱ្យមើលពិភពលោកបានធំជាងមុន។

ពេលអានសៀវភៅនេះហើយ វាធ្វើឱ្យខ្ញុំគិតថា តើខ្ញុំមានឆន្ទៈ និង ក្ដីស្រឡាញ់ខ្លាំងដូចរាម្ម័នទេ ពេលដែលខ្ញុំនៅអាយុ ប៉ុនគាត់ ដើម្បីហ៊ានធ្វើគ្រប់យ៉ាង ឱ្យតែខ្លួនបានអានសៀវភៅ? តើខ្ញុំនឹងបោះបង់ការអានទេ បើទោះបីជាខ្ញុំស្ថិតក្នុង កាលៈទេសៈលំបាកតម្រូវឱ្យខ្ញុំឈប់រៀន? ចម្លើយគឺថា ទេ! ខ្ញុំមិនដែលបោះបង់ទេ។ កុមារាភាពរបស់ខ្ញុំ ទោះបីមិនពិបាក ខ្លាំងដូចរាម្ម័ន តែមិនលើសគាត់ប៉ុន្មានទេ។ ប្រឹងជម្នះដើម្បីឱ្យខ្លួនមានឱកាស គាស់កាយ ប្រឹងឆ្ងាយពីពាក្យដែលគេថា “ទោះវាប្រឹងរៀនប៉ុណ្ណា ក៏វាទៅណាមិនរួចចេញពីសំបុកចាបហ្នឹងដែរ។” តាំងពីពេលនោះមកខ្ញុំប្ដេជ្ញានឹងខ្លួនឯងថា ខ្ញុំនឹងឱ្យ អ្នកដែលដាក់កំណត់ខ្ញុំថា ការនិយាយរបស់គាត់នឹងមិនត្រូវទេ។​ ខ្ញុំនឹងប្រឹងរៀន ប្រឹងអាន ដើម្បីខ្ញុំអាចទៅបានឆ្ងាយ និង មិនមានគំនិតចង្អៀតចង្អល់ រស់នៅមិនមានញាតិរាប់ ដូចមីងដែលថាឱ្យខ្ញុំនោះ។

សាច់រឿងល្អ បង្កប់ការអប់រំ និង លើកទឹកចិត្តដល់អ្នកអាន។ តែទោះអ្នកអាននោះ អានហើយគិតវិភាគសាច់រឿងដែរ។ “មិនមែនគ្រប់អ្នកអានសុទ្ធតែក្លាយជាអ្នកដឹកនាំទេ តែគ្រប់អ្នកដឹកនាំសុទ្ធតែកើតចេញពីការអាន។” អានច្រើន ចម្រើនបញ្ញា អានមានខួរក្បាល​ កាប់ឆ្ការឧបសគ្គ។

អានសៀវភៅនេះចប់ តាំងពីថ្ងៃ១០ ខែមេសា មកម្ល៉េះ តែទើបបានមកសរសេរបង្ហាញពីចំណាប់អារម្មណ៍។

#ចែកបន្ដ

បុគ្គលិកប្រមូលសំរាមនៅក្នុងប្រទេសតួគីមួយកន្លែង បានជួយសង្គ្រោះសៀវភៅដែលគេបោះចោលជាសំរាម រាប់ពាន់ រាប់ម៉ឺនក្បាល។ មូលហេតុដែលពួកគាត់ជួយសង្រ្គោះជីវិតសៀវភៅទាំងនោះ ដោយសារពួកគាត់យល់ឃើញថា សៀវភៅមិនគួរជាសំរាមដែលគេយកទៅបោះចោលទេ។ កំណើនសៀវភៅចេះតែកើនឡើងទៅៗ ដូច្នេះពួកគាត់បានសម្រេចចិត្តដើម្បីបង្កើតបណ្ណាល័យ។ បច្ចុប្បន្ននេះ វាមិនត្រឹមតែជាបណ្ណាល័យប៉ុណ្ណោះទេ តែវាក៏ជាកន្លែងដែលជួយតភ្ជាប់ទំនាក់ទំនាក់មនុស្សក្នុងសហគមន៍ជាមួយគ្នានឹងគ្នាផងដែរ។

Turkish Garbage Collectors Build a Library from Thrown-Away Books - Magazine Sanitation workers in Turkey turned trash into treasure—discover how they built a thriving public library from discarded books.

“គ្រប់គ្នាជាអ្នកអាន គ្រាន់តែថាអ្នកខ្លះ គាត់មិនទាន់រកឃើញសៀវភៅដែលគាត់ចូលចិត្តអាន បាននៅឡើយទេ។”
📖
📚

កាលពីប៉ុន្មានថ្ងៃមុន មានប្អូនស្រីម្នាក់ គាត់បានមកខ្ចីសៀវភៅរឿងពីបណ្ណាល័យអ្នកអាន យកទៅអាននៅផ្ទះ។ ខ្ញុំសួរគាត់ថា គាត់ដឹង និង ស្គាល់បណ្ណាល័យនេះតាមណាដែរ? គាត់ឆ្លើយថា គាត់ស្គាល់តាមគ្រូគាត់ប្រាប់មក។ ពេលមកខ្ចីសៀវភៅ ខ្ញុំបានជជែក ដើម្បីស្គាល់គាត់។ គាត់បានប្រាប់ខ្ញុំខ្លះៗពីឥរិយាបថរបស់ក្មេងជំទង់ៗ ពេលខ្ចីសៀវភៅ។ ដូច្នេះបណ្ណាល័យគួរប្រយ័ត្ន និង មានភាពវៃឆ្លាត។ តាមពិតក្មេងៗឆ្លាត និង មានយោបល់ល្អច្រើន ដែលយើងអានរៀនសូត្រពីគាត់បាន។

ដល់ខ្ចីសៀវភៅនេះហើយ គាត់ប្រាប់ខ្ញុំថា ប៉ុន្មានថ្ងៃទៀតនឹងឃើញគាត់ យកសៀវភៅមកសង ហើយខ្ចីមួយទៀតយកទៅអាន។ រំលងបាន២ថ្ងៃ ស្រាប់តែគាត់យកសៀវភៅមកសងវិញ ហើយខ្ចីមួយក្បាលយកទៅទៀតមែន។ គាត់ថា គាត់ចៃប្រលោមលោក។ នេះបានចំជាអ្នកអានមែន! ខ្ញុំសូមសរសើរគាត់ហើយ។ ខ្ញុំសប្បាយចិត្ត ពេលដែលគាត់អានប្រលោមលោកលឿនយ៉ាងនេះ។ សម្រាប់ខ្ញុំ វាសរបញ្ជាក់ប្រាប់ថា គាត់មិនសូវវក់នឹងទូរសព្ទទេ តែវក់នឹងអានប្រលោមលោកច្រើនជាង។

អានអ្វីក៏ដោយ ឱ្យតែអាន។ មិនមែនអានប្រលោមលោក ជារឿងប្រយោជន៍ទេ។ អានអ្វីក៏មានប្រយោន៍ដែរ ឱ្យតែយើងចេះអាន។ តាមពិត អានប្រលោមលោក ជួយដល់ខួរក្បាលក្នុងការស្រមើស្រមៃ (imagination) ចេះពាក្យច្រើនជាងមុន ចេះអក្សរប្រកប និង សរសេរបានច្រើន ជួយឱ្យផ្ចង់អារម្មណ៍ ខួរក្បាលសកម្មជាងមុន។ល។

អានអ្វីដែលអ្នកស្រឡាញ់ចូលចិត្ត និង ស្រឡាញ់ចូលចិត្តអ្វីដែលអ្នកអាន។ 📚

#បណ្ណាល័យអ្នកអាន

ពួកគាត់បានរើសទីតាំងបណ្ណាល័យអ្នកអាន ជាកន្លែងស្វ័យសិក្សាភាសាខ្មែររបស់គាត់។

They chose The Reader Library as their space to self-study the Khmer language.

ម្ចាស់បងភីហ្សា Viva La Pizza បាននាំក្មេងៗគាត់មកអានសៀវភៅនៅ បណ្ណាល័យអ្នកអាន ប្រមាណជា១ម៉ោង។

The owner of Viva La Pizza brought his children to read books at The Reader Library for about one hour.

Sipping and flipping — drink in one hand, book in the other.

មាននៅបណ្ណាល័យអ្នកអាន! ស្វាគមន៍គ្រប់គ្នា 🥰

កម្មវិធីល្អ! សិស្ស និស្សិត និង អ្នកដែលចាប់អារម្មណ៍គួរចូលរួម។

🌟Join us for an engaging Research Skills Workshop designed to help you master the art of online research! Whether you're a university student or simply looking to improve your information-gathering techniques, this workshop is for you!🔎📚

🗓️ Date: June 19th, 2025 | 3:00 PM - 4:00 PM
📍 Location: American Corner UME - KPC
Register Now: https://forms.gle/zRYQw9szs2FUpXbv6