Nget Somai

មូលហេតុដែលបុគ្គលិកសុខចិត្ត "ស្ងៀមស្ងាត់" ហើយ "ដើរចេញ" ជំនួសឱ្យការនិយាយការពិត គឺដោយសារ "បរិយាកាសអសន្តិសុខផ្នែកផ្លូវចិត្ត" ។

១. ការភ័យខ្លាចចំពោះ "ប្រតិកម្មអវិជ្ជមាន"៖
នៅពេលបុគ្គលិកមានអារម្មណ៍ថា ការនិយាយការពិតនឹងនាំមកនូវការស្តីបន្ទោស ការចំអក ឬ ដាក់ពិន័យ ពួកគេនឹងជ្រើសរើសការនៅស្ងៀម។ បើអ្នកដឹកនាំធ្លាប់បង្ហាញចរិត "ឆេវឆាវ" ឬ "ប្រកាន់" នៅពេលឮពាក្យរិះគន់ បុគ្គលិកនឹងបិទមាត់ជិតភ្លាម។

២. វប្បធម៌ "វិនិច្ឆ័យមុននឹងសួរ"៖
ប្រសិនបើមេដឹកនាំចូលចិត្តសន្និដ្ឋានភ្លាមៗថា "បុគ្គលិកខ្ជិល" ឬ "បុគ្គលិកគ្មានសមត្ថភាព" ដោយមិនសួរនាំពីឫសគល់នៃបញ្ហា (ដូចជាបញ្ហាគ្រួសារ សុខភាព ឬបច្ចេកទេស) នោះបុគ្គលិកនឹងមានអារម្មណ៍ថា "និយាយទៅក៏គ្មានប្រយោជន៍" ព្រោះមេមិនព្រមបើកចិត្តស្តាប់ឡើយ។

៣. ការបន្ថែមសម្ពាធលើបញ្ហាដែលមានស្រាប់៖ នៅពេលបុគ្គលិកកំពុងជួបបញ្ហា ពួកគេត្រូវការ "ជំនួយ" ឬ "ការយល់ចិត្ត"។ ប៉ុន្តែបើអ្នកដឹកនាំបែរជាបន្ថែមសម្ពាធ បង្ខំយកលទ្ធផល និងស្តីបន្ទោសបន្ថែម វានឹងធ្វើឱ្យបុគ្គលិកមានអារម្មណ៍ថាពួកគេកំពុង "លង់ទឹក" ហើយមេដឹកនាំជាអ្នក "សង្កត់ក" ពួកគេថែម។

៤. អស់សង្ឃឹមនឹងការផ្លាស់ប្តូរ៖ បុគ្គលិកខ្លះធ្លាប់និយាយ ធ្លាប់សុំជំនួយ ប៉ុន្តែគ្មានអ្វីប្រែប្រួល។ នៅពេលការត្អូញត្អែរ ឬសំណូមពរត្រូវបានមើលរំលងជាច្រើនដង ពួកគេនឹងឈប់និយាយ ហើយចាប់ផ្តើមរៀបចំ CV ដើម្បីចាកចេញស្ងាត់ៗ។

៥. គម្លាតនៃ "ភាពមេត្តា"៖ អ្នកដឹកនាំខ្លះផ្តោតលើតែ "តួលេខ" និង "KPI" រហូតភ្លេចថាបុគ្គលិកគឺជា "មនុស្ស"។ នៅពេលបុគ្គលិកមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនគ្រាន់តែជា "ម៉ាស៊ីនផលិតលុយ" ឱ្យក្រុមហ៊ុន ហើយមេមិនខ្វល់ពីសុខទុក្ខរបស់ខ្លួន ពួកគេនឹងគ្មានចំណងចិត្ត (Trust) ក្នុងការចែករំលែកបញ្ហាពិតប្រាកដនោះទេ។

💡 សរុបមក៖ មនុស្សមិនចាកចេញពីការងារដែលហត់នឿយទេ ប៉ុន្តែពួកគេចាកចេញពីមេដឹកនាំដែលធ្វើឱ្យពួកគេមានអារម្មណ៍ថា ខ្លួនគ្មានតម្លៃ និងគ្មានសុវត្ថិភាព។

ពាក្យចាស់តែងទូន្មានថា "ធ្វើការត្រូវចេះដាក់ខ្លួន កុំចង់បានមុខមាត់ពេក" ដែលធ្វើឱ្យមនុស្សជាច្រើនខិតខំប្រឹងប្រែងបិទទ្វារធ្វើការដោយស្ងៀមស្ងាត់ ព្រោះជឿថាលទ្ធផលនឹងបញ្ជាក់ពីសមត្ថភាពដោយឯកឯង ប៉ុន្តែនៅក្នុងយុគសម័យការងារបច្ចុប្បន្ន ដែលមានការប្រកួតប្រជែងខ្ពស់ និងផ្លាស់ប្តូរលឿន ការធ្វើការងារដោយស្ងាត់កំបាំងពេក ជួនកាលអាចធ្វើឱ្យអ្នកក្លាយជា "បុគ្គលិកដែលគេមើលមិនឃើញ"
ការហ៊ាន "អួត" ឬបង្ហាញពីភាពពូកែរបស់ខ្លួន មិនមែនមានន័យថាជាការអួតអាង ក្អេងក្អាង លង់ស្រឡាញ់ខ្លួនឯង ឬទាមទារការចាប់អារម្មណ៍ខុសរបៀបនោះទេ ផ្ទុយទៅវិញ វាគឺជា "សិល្បៈនៃការទំនាក់ទំនងការងារ" ដែលបង្ហាញពីភាពម្ចាស់ការ ការចេះការពារសមិទ្ធផលខ្លួនឯង និងការធ្វើឱ្យថ្នាក់ដឹកនាំព្រមទាំងក្រុមការងារ មើលឃើញពីតម្លៃនិងសក្តានុពលពិតប្រាកដរបស់អ្នក
ប្រសិនបើអ្នកកំពុងតែប្រឹងប្រែងធ្វើការយ៉ាងនឿយហត់ តែងតែដោះស្រាយបញ្ហាបានល្អ ប៉ុន្តែមានអារម្មណ៍ថាគ្មានអ្នកណាដឹង ឬគ្មានអ្នកណាឃើញទាល់តែសោះ... សុវត្ថន៍ប្រាប់ពីគន្លឹះផ្នត់គំនិតខ្លះៗ ដែលអ្នកធ្វើការសម័យថ្មីត្រូវយល់ដឹង និងហ៊ានអនុវត្ត....
១. ពូកែហើយត្រូវប្រាប់ឱ្យគេដឹង
ធ្វើការរហូតដល់យប់ជ្រៅ ដោះស្រាយបញ្ហាដោយស្ងាត់ៗ
តែបើមិនប្រាប់គេ ជួនកាលមេពិតជាមិនបានដឹង និងមិនបានឃើញមែន
-----
២. រៀបរាប់ពីស្នាដៃ មិនមែនជាការអួតទេ
ការសង្ខេបការងារដែលបានធ្វើនៅក្នុងអង្គប្រជុំខ្លីៗ
មិនមែនមានន័យថាលង់ស្រឡាញ់ខ្លួនឯងនោះទេ
គ្រាន់តែធ្វើដើម្បីកុំឱ្យក្រេឌីត (ស្នាដៃ) របស់យើងបាត់បង់។
-----
៣. ដាក់ខ្លួនពេកក៏ធ្វើឱ្យយើងបាត់មុខមាត់ដែរ
ចូលចិត្តនិយាយថា "ក្រុមជួយគ្នា” ទាំងដែលយើងជាអ្នកផ្តើមគំនិតមុនគេ
ពាក្យថា "ក្រុម" គឺពិតជាសំខាន់
ប៉ុន្តែឈ្មោះរបស់យើងក៏សំខាន់ដូចគ្នា។
-----
៤. ប្រវត្តិរូប គឺជាទ្វារទីមួយ
គួរអាប់ដេតស្នាដៃនៅលើបណ្តាញសង្គមខ្លះ
មិនមែនដើម្បីប្រកួតប្រជែងជាមួយអ្នកណាទេ
គ្រាន់តែដើម្បីឱ្យឱកាសថ្មីៗងាយស្រួលស្វែងរកយើងឃើញ។
-----
៥. គំនិតល្អត្រូវហ៊ាននិយាយមុន
នៅក្នុងបន្ទប់ប្រជុំដ៏ស្ងាត់
បើយើងនឹកឃើញអ្វីមួយ
ជួនកាលការលើកដៃនិយាយមុន គឺជាចំណុចចាប់ផ្តើមនៃភាពខុសប្លែក។
-----
៦. ការងារជោគជ័យគួរតែសង្ខេបឱ្យគេឃើញលទ្ធផល
ផ្ញើការងារហើយបាត់ឈឹង
គឺខុសពីការផ្ញើការងារ ព្រមទាំងប្រាប់ថា
តើលទ្ធផលនេះបានជួយផ្លាស់ប្តូរអ្វីខ្លះ។
-----
៧. កុំបណ្តោយឱ្យអ្នកដទៃនិយាយជំនួស
ជួនកាលអ្នកដែលពូកែនិយាយជាង
តែងតែទទួលបានការចាប់អារម្មណ៍ច្រើនជាង
បើយើងមិននិយាយពីរឿងរបស់យើងទេ
អ្នកដទៃក៏អាចនឹងនិយាយមិនបានពេញលេញដែរ។
-----
៨. ភាពជឿជាក់អាចហ្វឹកហាត់បាន
ថ្ងៃដំបូងដែលត្រូវធ្វើបទបង្ហាញ ដៃអាចនឹងញ័រ
លើកទីបីអាចនៅតែភ័យ
ប៉ុន្តែសំឡេងនឹងចាប់ផ្តើមនឹងនរជាងមុនហើយ។
-----
៩. ហ៊ានអួតក្នុងលក្ខណៈសុភាព
មិនបាច់និយាយអួតធំដុំទេ
គ្រាន់តែនិយាយត្រង់ៗថា
“គម្រោងនេះខ្ញុំជាអ្នកមើលខុសត្រូវផ្ទាល់បាទ”។
-----
១០. ពិភពលោកសម័យនេះមើលឃើញអ្នកតាមរយៈអ្វីដែលអ្នកទំនាក់ទំនង
ពូកែស្ងាត់ៗ អាចល្អចំពោះអារម្មណ៍ផ្លូវចិត្តខ្លួនឯង
ប៉ុន្តែបើចង់រីកចម្រើនការងារ
ជួនកាលត្រូវព្រមបើកឱកាសឱ្យពន្លឺចាំងមកលើខ្លួនឯងខ្លះ។
-----
១១. ធ្វើការល្អមិនទាន់គ្រប់ ត្រូវចេះកសាងទំនាក់ទំនង
អង្គុយធ្វើការតែឯងនៅតុអាចជួយឱ្យការងាររួចរាល់
តែបើចេះប្រាស្រ័យទាក់ទងជាមួយផ្នែកផ្សេងៗ
វានឹងបើកឱកាសការងារកាន់តែធំសម្រាប់យើង។
-----
១២. កត់ត្រាស្នាដៃខ្លួនឯងទុកជាប្រចាំ
កុំរង់ចាំដល់ចុងឆ្នាំទើបនឹកឃើញថាតើខ្លួនបានធ្វើអ្វីខ្លះ
កត់ត្រាទុកនូវរាល់ជោគជ័យតូចៗ
វាជាភស្តុតាងដ៏ល្អបំផុតនៅពេលវាយតម្លៃការងារឡើងប្រាក់ខែ។
-----
១៣. ចែករំលែកចំណេះដឹង គឺជាការអួតដ៏ឆ្លាតវៃ
ជួយបង្រៀន ឬណែនាំមិត្តរួមការងារ មិនត្រឹមតែជួយក្រុមទេ
តែវាជាវិធីដ៏ល្អបំផុត
ក្នុងការបញ្ជាក់ថាអ្នកជាអ្នកជំនាញពិតប្រាកដ។
-----
១៤. ស្ម័គ្រចិត្តធ្វើគម្រោងដែលលេចធ្លោ
កុំខ្លាចក្នុងការទទួលយកគម្រោងថ្មីៗដែលថ្នាក់លើចាប់អារម្មណ៍
នៅកន្លែងធ្វើការ
វាគឺជាឆាកដ៏ល្អបំផុតក្នុងការបង្ហាញសមត្ថភាព។
-----
១៥. ការសួរសំណួរល្អៗ ក៏បង្ហាញពីភាពឆ្លាតវៃដែរ
ការស្តាប់ដោយស្ងៀមស្ងាត់គឺជារឿងល្អ
តែការសួរសំណួរដែលមុតស្រួច និងចំចំណុច
ធ្វើឱ្យគេមើលឃើញពីភាពឆ្លាតវៃរបស់អ្នកដោយមិនបាច់អួត។
-----
១៦. រាយការណ៍ការងារមុនពេលមេសួរ
កុំចាំដល់គេសួរទើបឆ្លើយ
ការប្រាប់ពីវឌ្ឍនភាពការងារជាប្រចាំ
បង្ហាញពីការទទួលខុសត្រូវខ្ពស់ និងភាពម្ចាស់ការលើការងារ។
-----
១៧. ពេលមានកំហុស ត្រូវមានដំណោះស្រាយមកជាមួយ
អ្នកណាៗក៏ធ្លាប់ធ្វើខុស
តែអ្នកដែលហ៊ានទទួលស្គាល់កំហុស ហើយប្រាប់ពីវិធីដោះស្រាយភ្លាមៗ
គឺជាអ្នកដែលមានទំនួលខុសត្រូវខ្ពស់ និងសក្តិសមជាអ្នកដឹកនាំ។
-----
១៨. ចែករំលែកគំនិតវិជ្ជាជីវៈលើបណ្តាញសង្គម
មិនត្រឹមតែបង្ហោះរឿងផ្ទាល់ខ្លួន
ការចែករំលែកអត្ថបទ ឬគំនិតយោបល់ទាក់ទងនឹងការងារលើបណ្ដាញសង្គមផ្សេងៗ
ជួយកសាងកេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់អ្នកឱ្យកាន់តែរឹងមាំ។
-----
១៩. ភាពមានតម្លៃ កើតចេញពីការចេះបដិសេធ
ការទទួលយកគ្រប់យ៉ាងមិនមែនសុទ្ធតែល្អទេ
ការចេះបដិសេធការងារដែលមិនសំខាន់ ដើម្បីផ្តោតលើការងារស្នូល
បង្ហាញពីតម្លៃពេលវេលា និងវិជ្ជាជីវៈរបស់អ្នក។
-----
២០. សរសើរអ្នកដទៃ មិនធ្វើឱ្យយើងអន់ទេ
អ្នកដែលពោរពេញដោយភាពជឿជាក់
មិនខ្លាចក្នុងការសរសើរមិត្តរួមការងារនៅទីសាធារណៈឡើយ
វាធ្វើឱ្យអ្នកមើលទៅកាន់តែមានភាពចាស់ទុំ និងជាអ្នកធ្វើការជាក្រុមដ៏អស្ចារ្យ។

លោក Jose Mujica ជាអតីតប្រធានាធិបតីប្រទេស អ៊ុយរុយហ្គាយលោកជាមេដឹកនាំមួយរូបដ៍ល្បីល្បាញ ដែល មានភាពសាមញ្ញ មិនហ៊ឺហានិងសម្ភារនិយម និងមិនល្មោភ អំណាច។

កាន់តំណែងជាប្រធានាធិបតី តែមិនរស់នៅសេតវិមាន សុខចិត្តនៅផ្ទះជួល។ បរិច្ចាគប្រាក់ខែប្រមាណ៩០% ទៅកាន់សប្បុរសធម៌នានា ជាពិសេសជនក្រក្រ និង ជិះរថយន្តតម្លៃ១,៩០០ដុល្លារប៉ុណ្ណោះ។

កាន់តំណែងរយៈពេល៥ឆ្នាំ អាចកាត់បន្ថយអត្រាគ្មាន ការងារធ្វើពី១៣% ទៅ៧% និងកាត់បន្ថយភាពក្រីក្រ ពី៤០% ទៅ១១% និងបានតម្លើងប្រាក់ឈ្នួលអប្បរមា របស់កម្មករដល់២៥០%។ លោកត្រូវបានគេហៅថាជា ប្រធានាធិបតីក្រជាងគេក្នុងពិភពលោក។

ទស្សនៈមួយឃ្លារបស់លោក

"បើអ្នកស្រលាញ់លុយ និងទ្រព្យសម្បត្តិអ្នកមិនគួរចូល ធ្វើនយោបាយទេ ព្រោះនយោបាយមិនមែនមុខជំនួញ ឡើយ"។

ស្អប់សៀ.ម ប៉ុន្តែខ្ជិលរៀន ខ្ជិលអាន ខ្ជិលស្រាវជ្រាវ ប្រឹងផឹកប្រឹងច្រៀងរាំលេង កុំសង្ឃឹមតាមទាន់ពួកវា! ខំអភិវឌ្ឍខ្លួនទើបត្រឹមត្រូវ
💪💪🇰🇭💪💪