19/08/2026
ទិចទៀតទម្លាក់ភាគ២អោយ មាណងៃនេះអត់បានចេញព្រោះអេតមីនជាប់ទៅលេងសៀមរាប😭
រឿង:បងនៅតែរង់ចាំអូន ១៩៦៣
ភាគ១(ឆ្នាំ១៩៦៣)
អធ្យាស្រ័យចំពោះពាក្យណាខុសត្រូវផងណាអ្នកទាំងអស់គ្នា ដោយសារអេតមីនមិនបានកែពាក្យនោះទេ គឺថាមកផុសតែម្តង អានដោយសប្បាយចិត្តណា🤍
ដំណើរជីវិតរបស់មនុស្សម្នាក់ៗគឺថាខុសៗគ្នាទាំងអស់ មិនមានជីវិតមួយណាដែរធ្វើដំណើរដូចគ្នានោះទេ ដូចជាថ្ងៃនេះចិង យើងអាចនិងមិនសមបំណងនូវរឿងអ្វីមួយតែនៅថ្ងៃស្អែក យើងក៏អាចសមបំណងនូវរឿងមួយទៀត។
បោះជំហានយឺតៗចេញពីរជិះរថភ្លើង ទឹកមុខស្រពោនហាក់ដូចជាមានវិបាត់អ្វីមួយ កាសជាប់ត្រចៀក កែវភ្នែកពោពេញទៅដោយដំណក់ទឹកថ្លាៗតែក៏មិនអាចបញ្ចេញមកខាងក្រៅបាន។
«ឯងខ្វាក់ភ្នែកមែនទេ បានជាដើរមកបុកយើងបែបនេះ»ដោយសារតែដើរមិនប្រយ័ត្នជឺអុីក៏បានដើរទៅមុខនិងបុរសម្នាក់ ដែលធ្វើអោយបុរសម្នាក់នោះស្តីថាអោយជឺអុីភ្លាមៗ។
ជឹអុី ស្ទារីស្សា អាយុ២០ឆ្នាំ ជាកូនប្រុសពៅ នៅក្នុងគ្រួសារ រូបរាងស្រឡូនដូចជាមនុស្សស្រី សក់ពណ៌ទងដែក កែវភ្នែកស្រទន់ បបូរមាត់ស្តើង សមនិងទម្រង់មុខតូចៗ តែទោះបីកើតមកខ្លាចទៅជាកូនប្រុសពៅនៅក្នុងគ្រួសាក៏ដោយ តែគេមិនដែលទទួលបានក្តីស្រលាញ់ពីគ្រួសារនោះទេ តែងតែបង្ខំគេអោយធ្វើនូវរឿងអ្វីដែលគេមិនចង់ធ្វើ ដូចជាពេលនេះអញ្ចឹង ពួកគេបានបង្ខំខ្លួនអោយមករៀបការជាមួយនិងបុរសម្នាក់ដែលខ្លួនមិនដែលស្គាលសោះថាជាអ្នកណា។
«សុំទោសៗ»ពោលពាក្យសុំទោស រួចហើយជឺអុីក៏ដើរទៅមុខបន្តរ ដើរបានបន្តិច ខ្លួនប្រាណក៏ចាប់ផ្តើមទន់ ភ្នែកចាប់ផ្តើមស្រវ៉ាង មុខចាប់ផ្តើមវិល មើលអ្វីក៏មិនច្បាស់។
ព្រូស ខ្លួនប្រាណក៏ត្រូវដួលទៅលើដីមួយទំហឹង មនុស្សជាច្រើនចាប់ផ្តើមរត់ចូលមកមើលជឺអុី តែគ្មានអ្នកណាហ៊ានទៅជិតគេនោះទេ។
«ជឺអុី ជឺអុី»ដំណើរវែងៗរត់ចូលមកត្រកងខ្លួនប្រាណដែលដេកស្តូកស្តឹង មាត់ស្រែកហៅឈ្មោះអ្នកដែលគេងបិទភ្នែកទិចៗ។
«លោក អនុសេនីយ៍ឯក មានរឿងអ្វីកើតឡើងនិង»កូនចៅជាង១០នាក់ក៏បានរត់ចូលមកសួរសុីនីង ដែលកំពុងតែត្រកងខ្លួនប្រាណរបស់ជឺអុី។
«ឆាប់យកឡានមក»មនុស្សដែលបានលឺហើយក៏នាំគ្នារត់ទៅយកឡានតាមបញ្ជាក់របស់ អនុសេនីយ៍ឯក។
សុីនីង វទ្ធីស្យង់លី អាយុ២៥ឆ្នាំ ជាអនុសេនីយ៍ឯក ដែលមានឈ្មោះល្បីល្បាញនៅក្នុងតំបន់មួយនេះ នាយជាកូនប្រុសច្បង់នៅក្នុងគ្រួសារ ដែលបានទទួលបន្ទុកបន្ទាប់ពីលោកឪពុក វង់ត្រកូលរបស់នាយល្អណាស់ មនុស្សជាច្រើនតែងតែប្រាថ្នាប៉ងចង់បាននាយធ្វើជាស្វាមី ព្រោះតែរូបរាងដល់ខ្ពស់ស្រឡះរបស់នាយ ចញ្ចើមខ្មៅក្រាស់ បបូរមាត់ស្តើង ច្រមុះស្រួច កែវភ្នែកភ្លឺថ្លា ដែលបានបង្ហាញពីអំណាចរបស់នាយនៅក្នុងខ្លួន។
ឡានបានបើកចូលមកដល់ភូមិគ្រិះមួយដល់ធំស្គឹមស្គៃ សួនច្បាពោពេញទៅដោយផ្កាគ្រប់ប្រភេទ មេអំបៅហើរខ្វាត់ខ្វែងគ្រប់ទីកន្លែង។
«មានរឿងអ្វីកើតឡើងកូន»អ្នកដែលមាននាមជាម្តាយក៏រត់ចូលមករកកូនប្រុសទាំងក្តីបារម្ភ។
«ជឺអុី»ស្តាប់តែសម្តីប៉ុននេះអ្នកជាម្តាយក៏យល់ ហើយក៏បានបញ្ជាអោយអ្នកបម្រើទៅហៅគ្រូពេទ្យមក។
«នាំប្អូនចូលទៅខាងក្នុងសិនទៅកូន»នាងញញឹមទិចៗទៅកាន់កូនប្រុស មើលទៅនាងពិតជាស្រស់ស្អាត់ខ្លាំងណាស់ អាយុជិត៥០ឆ្នាំទៅហើយ តែមុខនិងស្បែករបស់នាងនៅតែស្រស់ស្អាត់ដដែល មិនចាស់ទៅណាសោះ។
«គេយ៉ាងមិចហើយ»បន្ទាប់ពីគ្រូពេទ្យពិនិត្យរួចរាល់ហើយ សុីនីងក៏ចាប់ផ្តើមសួរទាំងទឹកមុខពោពេញទៅដោយក្តីបារម្ភដដែល។
«គាតមិនអីទេលោក អនុសេនីយ៍ឯក សម្រាក់បន្តិចទៀតក៏លេងអីហើយ ការដែរសន្លប់នេះ អាចប្រហែលមកពីការគិតច្រើន និងសម្រាកមិនបានគ្រប់គ្រាន»និយាយប្រាប់សុីនីងហើយ គ្រូពេទ្យក៏បានលាចេញទៅ។
«កូនទៅជួបប្អូននៅទីណា មិចក៏បណ្តោយអោយប្អូនដួលសន្លប់បែបនេះ»
«នៅច្រកចេញពីរថភ្លើង»និយាយប្រាប់ម្តាយរួចហើយ នាយក៏ដើរចេញទៅ។
ពេលល្ងាចក៏បានចូលមកដល់ ត្របកភ្នែកចាប់ផ្តើមបើកឡើងទិចៗ ក្នុងខ្លួននៅធីងធោងមិនទានបាត់នៅឡើយ ភ្នែកចាប់ផ្តើមបើកធំៗឡើងមក ទាំងភ្ញាក់ផ្អើល ព្រោះថាមិនដឹងថាខ្លួនពេលនេះកំពុងតែនៅទីណា?។
«ក្រែងមិញនេះកំពុងតែជិះកងទៅទិញម្ហូបហី មិចក៏សុខៗក៏មកដេកនៅកន្លែងនេះ ឆ្លងភពមកមែនទេ?»ជឺអុី សើចទិចៗឡើងមក នឹកគិតហួសចិត្តនិងខ្លួនឯងដែលពូកែនឹកឃើញអីឆ្កួតៗបែបនេះ។
«អូនភ្ញាក់ហើយមែនទេ»សុីនីង ដើរចូលទៅអង្គុយជិតជឺអុី ចំណែកជឺអុីវិញ ហាក់ដូចជាភ័យធ្វើខ្លួនក៏មិនត្រូវ។
«ភ្ញាក់ ភ្ញាក់ ភ្ញាក់ហើយ នេះលោកជាអ្នកណាហើយខ្ញុំកំពុងតែនៅទីណា?»
«អូននៅផ្ទះរបស់បង ហើយបងជាប្តីរបស់អូន»
«លោកនិយាយអីនិង ខ្ញុំមិចនិងអាចមានប្តីសង្ហាបែបនេះទៅ ឈប់លេងសើចទៅ ខ្ញុំត្រឡប់ទៅផ្ទះខ្ញុំវិញហើយ»
«ទៅផ្ទះអូន? ទីនេះហើយជាផ្ទះអូន តើអូនចង់ទៅរកផ្ទះនៅទីណាទៀត?»សុីនីងគេហាក់ដូចជាមិនយល់ពីអ្វីដែលជឺអុីកំពុងតែនិយាយសោះ។
«មិញនេះខ្ញុំកំពុងតែជិះកងទៅទិញម្ហូបហើយក៏ដួលកង ពេលភ្ញាក់មកក៏នៅទីនេះ?ឬមួយក៏ខ្ញុំឆ្លងភពមកពិតមែន?»ជឺអុីចាប់ផ្តើមបើកភ្នែកធំៗ រួចក៏ចូលទៅស្ទាបមុខរបស់សុីនីងទិចៗ។
«អូនកើតអីនិង?»
«លោកពិតជាប្តីរបស់ខ្ញុំពិតមែន?សុីនីងមិននិយាយតែក៏ងួកក្បាលបញ្ជាក់។
«អូនឆាប់ចូលទៅងូតទឹកទៅ និងអាលចុះទៅញុំាបាយនៅខាងក្រោម»នាយនិយាយប្រាប់ជឺអុីរួចហើយក៏ដើរចេញមកខាងក្រៅ ទាំងមិនសូវយល់ពីសម្តីដែលជឺអុីនិយាយ។
ចុះមកដល់ខាងក្រោម នាយក៏ដើរចូលទៅសួរនាំម៉ាក់របស់នាយ ហើយនាយក៏បានដឹងថា ជឺអុីគឺត្រូវបានឪពុកបង្ខំអោយមករៀបការជាមួយនាយ ទាំងដែរជឺអុីមិនស្គាល់សូម្បីតែមុខនាយ ចិងហើយនាយក៏អាចឈប់ឆ្ងល់បានហើយនៅពាក្យសម្តីដែរជឺអុីនិយាយមកកាន់នាយមុននេះ។
បន្ទាប់ពីងូតទឹករួចហើយ ជឺអុីដើរចុះមកខាងក្រោម ដោយសម្លៀកបំពាក់ពណ៌សរ សក់ពណ៌ទងដែក បបូរមាត់ផ្កាឈូក មើលទៅពិតជាស្អាត់ ទាក់ទាញភ្នែកខ្លាំងណាស់។
«ចូលមកញុំាបាយមកកូន»គាតញញឹមទិចៗទៅកាន់ជឺអុី គាតសម្លឹងជឺអុីមិនចង់ដាក់ភ្នែកនោះទេ មិនដឹងជាមនុស្សប្រុសអ្វីនោះទេ ស្អាត់ជាងមនុស្សស្រីទៅទៀត។
«ឆាប់ញុំាទៅអូននៅសម្លឹងមើលអីទៀត?»នាយនិយាយទាំងមិនញញឹមសូម្បីតែបន្តិច តែភ្នែករបស់នាយវិញមិនដក់ចេញពីមុខរបស់ជឺអុីសោះ។
បន្ទាប់ពីញុំាអាហារពេលល្ងាចរួចរាលហើយ ជឺអុីក៏បានដើរចេញមកខាងក្រៅ ដើរបានបន្តិចក៏បានប្រទះភ្នែកទៅឃើញផ្កាជាច្រើនពណ៌កំពុងតែរីកនិងមានមេអំបៅជាច្រើនកំពុងតែហើរ។
«បើអូនចង់កាច់វាក៏ចូលទៅកាច់វាមក»សុីនីងដែរដើរមកពីខាងក្រោយក៏ចូលទៅខ្សឹមដាក់ត្រចៀករបស់ជឺអុី។
«លោកជាប្តី ក៏គួរតែទៅបេះអោយប្រពន្ធ»
«គ្មានប្រពន្ធណាហៅប្តីថាលោកៗបែបនេះនោះទេ»
«អោយហៅយ៉ាងមិច?»
«អូនជាកូនក្មេងមែនទេ បានជាមិនដឹងថាត្រូវហៅប្តីយ៉ាងមិច?»
«លោកប្តី បងសម្លាញ់ចិត្តអូន ចូលទៅបេះផ្កាអោយអូនបន្តិចមក អូនចង់បានផ្កា»សុីនីងសើចឡើងបន្តិច រួចហើយក៏ចូលទៅបេះផ្កាយកមកអោយជឺអុី។
«ដាក់ជាប់ត្រចៀកអូនទៅស្អាត់»នាយកាច់ផ្កាមួយទងទៀតមកយកសៀតនិងត្រចៀករបស់ជឺអុី។
«លោក អនុសេនីយ៍ឯក មានអ្នកចង់ជួបទាន»
«លោក អនុសេនីយ៍ឯក??»ស្តាប់លឺហើយជឺអុីឡើងចំហរមាត់តែម្តង ឆ្លងភពមកទីនេះមិនអន់ជា មានប្តីជា អនុសេនីយ៍ឯក ហើយក៏ជាអ្នកមាន មកម្តងនេះប្រហែលជាមកដេកសុីចាយហើយ។
