රණවිරුවා official

ඉස්සර අපි පොඩි කාලේ අපේ ගෙවල් පැතිවල මේ වගේ බස් හෝල්ට් කීපයක්ම තිබුනා. යුද්ධයෙන් මියගිය තමන්ගේ රණවිරු දරුවන් සිහිකරන්න එයාලගේ පවුලේ අය හදපුවා. දැන් නම් පාරවල් පළල් කරනවත් එක්ක ඒවා ගොඩක් නෑ. ඒවා හදපු එයලාගේ අම්මලා තාත්තලත් නැතුව ඇති.
ඔයාලත් දැකලා තියෙනවද?
ඔයාලගේ පැත්තේ තාම තියෙනවද?
Do You ✍️

යුදබිමේ ඔබ මහා විරුවෙකි ......
ඇස් ඉස් මස් ලේ දන් දුන් ඔබ රටට අභිමානයකි.......
ඔබ ගැන ඇසූ වීර කතා අපමණකි.......
සතුරාට ඔබ මාරයෙක් රටට රණවිරුවෙකි.......
නිල ඇදුමට ඔබ සැබෑ රණකාමියෙකි.......
එහෙත් ඔබ මා ලගදී ආදරයේ ප්‍රතිමූර්තියකි.......
අහිංසක හදවතක් ඇති ලස්සන ආදරවන්තයෙකි........
හිනාවෙන ඇස් වලින් මා වසගකල ආලවන්තයෙකි........
සසරේ පතාගෙන ආපු අහඹු හමුවීමකි.......
සැමදා ඔබට නිදුක් නීරෝගී සුවය පැතීම මගේ ප්‍රාර්ථනාවකි......
අදවන් මහාවිරු දිනක මෙය මගෙන් ඔබට උපහාරයකි....

😍😍

🎖️ නිල් අහස යට සබෑ ප්‍රේමය (The Silent Promise)
IV වන කොටස: ආපසු හැරීම
නිවාඩුව අවසන් වුණා. පේමරත්න ආයෙත් කඳවුරට යන්න බස් එකට ගොඩ වුණා. හැබැයි මේ සැරේ ඔහුගේ පෙම්වතිය ඇඬුවේ නෑ. ඇගේ මූණේ තිබුණේ ආඩම්බරකාර හිනාවක්.

බස් එක ඇතුළේදී පේමරත්නට සෝමපාලව මුණගැසුණා. සෝමපාලගේ අතත් දැන් සනීපයි.

"මොකද මචං, මේ සැරේ කෙල්ල මොකද කිව්වේ?" සෝමපාල හිනාවෙලා ඇහුවා.

"කෙල්ලට දැන් තේරිලා තියෙන්නේ මචං... අපි කරන්නේ නිකන්ම රස්සාවක් නෙමෙයි, රටක් රකින දේවකාරියක් කියලා," පේමරත්න කිව්වා.

දෙන්නම එකිනෙකා දෙස බලාගෙන හිනාවුණා. බස් එක ඈත කඳවුර බලා ඇදී යද්දී, ඒ හදවත් ඇතුළේ මව්බිම වෙනුවෙන් තියෙන ආදරය තවත් තදින් ලියැවිලා තිබුණා.

🎖️ නිල් අහස යට සබෑ ප්‍රේමය (The Silent Promise)
III වන කොටස: නිවාඩුවේ හමුවීම
මේ සිද්ධියෙන් පස්සේ දෙන්නටම සති දෙකක හදිසි නිවාඩුවක් ලැබුණා. පේමරත්න තමන්ගේ ගමට ආවා. ගමට ආපු ගමන්ම ඔහු ගියේ තමන්ගේ පෙම්වතිය බලන්න. පේමරත්නගේ අත්වල තියෙන තුවාල පටි දැකලා ඇය කලබල වුණා.

"මොකද මේ අත්වලට වුණේ? මම කිව්වා නේද ඔය රස්සාව අත්හරින්න කියලා!" ඇය ඇඬුවා.

පේමරත්න ඇගේ දෑස් දෙස බලාගෙන සන්සුන්ව කිව්වා, "මේ තුවාල වුණේ මගේ හොඳම යාළුවා සෝමපාලව බේරගන්න ගිහින්. එදා මම එතන හිටියේ නැත්නම් අද සෝමපාල ජීවතුන් අතර නෑ. මට මගේ නිල ඇඳුම, මගේ රට වගේම මගේ සහෝදරයෝත් වටිනවා. මම උඹට ආදරේ කරනවා වගේම මගේ මේ රාජකාරියටත් ආදරෙයි. ඒක තේරුම් ගන්න."

ඇය පේමරත්නගේ තුවාල වුණු අත් දෙක තමන්ගේ දෝතට ගෙන සිපගත්තා. හමුදා නිල ඇඳුම පිටිපස්සේ තියෙන සැබෑ කැපකිරීම ඇයට තේරුම් ගියේ එදායි.

🎖️ නිල් අහස යට සබෑ ප්‍රේමය (The Silent Promise)
II වන කොටස: හදිසි අනතුර
ඊට දවස් දෙකකට පස්සේ පේමරත්න සහ සෝමපාල ඇතුළු කණ්ඩායම දේශසීමා මුරසංචාරයක (Border Patrol) නිරත වෙලා හිටියා. ඝන මීදුම නිසා මීටර් කිහිපයක් එහා තියෙන දේවත් පෙනුණේ නෑ. එක පාරටම කඳු බෑවුමක තිබුණු පස් තට්ටුවක් බුරුල් වෙලා සෝමපාල අඩි පනහක විතර ප්‍රපාතයකට ඇදගෙන වැටුණා!

"සෝමපාල!!" පේමරත්න කෑගසමින් පහළට එබුණා.

සෝමපාල විශාල ගලක් උඩ වැටිලා සිහිය නැතුව හිටියේ. පේමරත්න කිසිම වෙලාවක් නාස්ති නොකර, ලණුවක් ආධාරයෙන් තනිවම පහළට බැස්සා. සතුන්ගෙන් සහ දැඩි සීතලෙන් පිරුණු ඒ ප්‍රපාතයෙන් සෝමපාලව තනියම කර උඩ තියාගෙන, අමාරුවෙන් කන්ද උඩට ඇදලා ගන්න පේමරත්න සමත් වුණා. පේමරත්නගේ අත් දෙකම තුවාල වෙලා ලේ ගලන්න ගත්තත්, ඔහු සෝමපාලව අත්හැරියේ නෑ.

කඳවුරට ආවට පස්සේ සෝමපාලට සිහිය ආවා. "මචං, උඹ මාව බේරගත්තේ නැත්නම් මම අද ඉවරයි," සෝමපාල අමාරුවෙන් කිව්වා.

"පිස්සුද මචං, මට මගේ පණ වගේම උඹේ පණත් වටිනවා," පේමරත්න උත්තර දුන්නා.

🎖️ නිල් අහස යට සබෑ ප්‍රේමය (The Silent Promise)
I වන කොටස: නොකී කතාව
කඳවුරේ පුහුණු වීම් ඉවර වෙලා රෑ බෝ වුණාම හැමෝම තමන්ගේ ඇඳන්වලට වැටුණේ මහා මහන්සියකින්. හැබැයි පේමරත්නට නින්ද ගියේ නෑ. ඔහු සාක්කුවෙන් පොඩි ලියුම් කවරයක් එළියට ගත්තා. ඒ ඔහුගේ පෙම්වතිය එවපු ලියුමක්. ඇය හැමදාම අහන්නේ එකම ප්‍රශ්නයයි. “ඔයා කවදාද මාව බලන්න එන්නේ? හැමදාම බය හිතෙන තැන්වලම ඉන්නකොට මට දැනෙන පාලුව ඔයාට තේරෙන්නේ නැද්ද?”

පේමරත්න සුසුමක් හෙලලා ලියුම නමද්දී එහා ඇඳේ හිටපු සෝමපාල ඒක දැක්කා.

"මොකද මචං පේමරත්න, කල්පනාව? නිවාඩු මතක් වුණාද?" සෝමපාල ඇහුවේ හිනාවෙලා.

"නෑ බං... මේ කෙල්ලෝ හිතන්නේ අපිට මෙහේ කිසිම පාලුවක් නෑ කියලා. නිල ඇඳුම ඇන්දට අපේ හිත් ගල් වෙලා නෑ කියලා උන්ට තේරෙන්නේ නෑ," පේමරත්න කිව්වා.

"උන්ට තේරෙයි මචං... අපි මේ හැමදේම විඳවන්නේ උන්ගේ හෙට දවස ලස්සන කරන්න කියලා දවසක උන්ට තේරෙයි. දුක් නොවී නිදාගනින්," සෝමපාල පේමරත්නගේ හිත හැදුවා.