14/08/2026
நம் மௌனம் சமூகத்திற்கு இழுக்கு
உறைந்து போன ஒரு குழந்தையின் பார்வையில் நமது தவறு.
வாழ்க்கையின் பரபரப்பில் நாம் கடந்து செல்லும் சில காட்சிகள், நம் நெஞ்சை உலுக்கி, நம்முடைய மனசாட்சியை சுட்டெரிக்கும் கேள்விகளாக மாறுகின்றன.
முகமெல்லாம் காயங்களோடும், விழிகளில் பயமும் ஏமாற்றமும் தேங்கி நிற்க, ஒரு பிஞ்சு குழந்தை அனாதையாய் அமர்ந்திருக்கும் இந்தக் காட்சி ஒரு தனிநபரின் சோகம் மட்டுமல்ல.நம் ஒட்டுமொத்த சமூகத்தின் தார்மீக வீழ்ச்சியின் அடையாளம்.
"ஒரு சமூகமாக நாம் எல்லோரும் தோற்றுப்போன தருணம் இது. எத்தனை பள்ளிவாசல்கள், எத்தனை ஆலிம்கள், எத்தனை இஸ்லாமிய இயக்கங்கள், எத்தனை பயான்கள், எத்தனை குத்பாக்கள், எத்தனை இஜ்திமாக்கள், எத்தனை தர்பிய்யா வகுப்புகள்???ஆனால், அவை அனைத்தும் ஒரு குழந்தையை துன்புறுத்தி, காயப்படுத்தி, அனாதரவாய் நடுத்தெருவில் வீசிவிட்டுப் போகும் மனநிலையிலுள்ள ஒரு சிலரைச் சென்றடையவில்லையே..."
உறைந்து போன அந்தப் பார்வை.
அந்தக் குழந்தையின் இறுக்கிப்போன பார்வைக்குப் பின்னால் ஒரு சமூகத்தையே சுட்டெரிக்கும் கோபமும் வேதனையும் ஒளிந்திருக்கிறது. மார்க்கப் பிரச்சாரங்களும், உபதேசங்களும், தொழுகைக்கூடங்களும் நிறைந்த ஒரு சமூகத்தில், ஒரு குழந்தை இத்தனை கொடுமைக்கு உள்ளாக்கப்பட்டு தெருவில் வீசப்படுவதை நாம் எவ்வாறு சகித்துக் கொள்ள முடிகிறது?
இஸ்லாம் குழந்தைகளையும், அனாதைகளையும், எளியவர்களையும் காப்பதை வெறும் சமூகக் கடமையாக மட்டும் பார்க்கவில்லை.
அதை ஈமானின் (நம்பிக்கையின்) முக்கிய அங்கமாகவே அறிவிக்கிறது.
குர்ஆன் மற்றும் ஹதீஸ் காட்டும் வழி
பலவீனர்களைப் பாதுகாப்பதே இறைக்கட்டளை
வலுவற்றவர்களையும் குழந்தைகளையும் கொடுமைப்படுத்துவதையும், புறக்கணிப்பதையும் அல்லாத் தஆலா கடுமையாக எச்சரிக்கிறான்.
"வேதனைப்படும் அனாதையை நீர் அடக்கி ஆளாதீர்!"
— சூரா அத்-துஹா (93:9)
அன்பும் இரக்கமும் இல்லாத போலித்தனமான வழிபாடுகளைக் கண்டித்து அல்லாஹ் கூறுகிறான்.
"(நபியே!) கூலி கொடுக்கும் அந்நாளைப் பொய்ப்பிப்பவனை நீர் பார்த்தீரா? அவன்தான் அனாதையை விரட்டுகிறான்..."
சூரா அல்-மாஊன் (107:1-2)
எம்பெருமானார் முஹம்மது நபி (ஸல்) அவர்கள் குழந்தைகள் மீது சொல்லொணா அன்பும் இரக்கமும் காட்டியவர்கள். குழந்தைகள் மீதான அன்புதான் ஒரு இறைநம்பிக்கையாளரின் அடையாளம் என்பதை அவர்கள் தெளிவுபடுத்தினார்கள்.
"நம்மில் சிறியோருக்கு இரக்கம் காட்டாதவரும், பெரியோருக்கு மரியாதை செய்யாதவரும் நம்மைச் சார்ந்தவர் அல்லர்."
— நூல்: திர்மிதி (1919)
ஒருமுறை ஒரு மனிதர் நபிகளாரிடம் வந்து, "எனக்கு பத்து பிள்ளைகள் இருக்கிறார்கள்; நான் அவர்களை ஒருபோதும் முத்தமிட்டதே இல்லை" என்றபோது, நபிகளார் (ஸல்) அவர்கள் அவரைப் பார்த்துப் பின்வருமாறு கூறினார்கள்.
"யார் இரக்கம் காட்டவில்லையோ, அவருக்கு இரக்கம் காட்டப்பட மாட்டாது."
— நூல்: ஸஹீஹ் அல்-புகாரி (5997).
நமது பயான்களும், வகுப்புகளும், பிரசாரங்களும் வெறும் செவிகளை அடையும் வார்த்தைகளாக மட்டும் நின்றுவிடக் கூடாது. அவை மனிதர்களின் உள்ளங்களை மாற்ற வேண்டும்.
நற்குணத்தை (அக்லாக்) உருவாக்க வேண்டும்.
உங்கள் அயலாரிலும், சுற்றுப்புறத்திலும் எந்தக் குழந்தையாவது துன்புறுத்தப்படுகிறதா அல்லது கவனிக்கப்படாமல் கைவிடப்படுகிறதா என்பதை விழிப்புடன் கவனியுங்கள்.
அநீதியைக் கண்டு குரல் கொடுங்கள். அநீதியைக் கண்டு மௌனமாக இருப்பதும் ஒருவகை அக்கிரமமே.
அன்பை மார்க்கமாக மாற்றுங்கள். வெறும் சடங்குகளைத் தாண்டி, நம் வீடுகளிலும் சமூகத்திலும் இரக்கத்தையும் அன்பையும் நடைமுறைப்படுத்துவோம்.
இறைவன் நம் உள்ளங்களில் மெய்யான இரக்கத்தை ஏற்படுத்துவானாக.
ஒரு சமூகமாக நாம் செய்த தவறுகளுக்கு மன்னிப்பு வழங்கி, பாதிக்கப்படும் ஒவ்வொரு பிஞ்சு உயிரையும் பாதுகாக்கும் பொறுப்புணர்வை நமக்குத் தருவானாக! ஆமீன்.
