Kumanova Sot

Directions Contact the organization

Kumanova Sot Kumanova qytet i lindjes së Heroit Legjendar, Ismet Jashari - Komandant “Kumanova”!

Kumanova është qytet me 9 shkolla fillore, 7 shkolla të mesme , 1 shkolla të lartë Euro Kolegj, Universitetin e Tetovës USHT - Fakulteti Administratë Biznesi dhe Disperzim Gjuhë Angleze dhe Informatikë, Univerziteti Shën Kirill dhe Metodi - Disperzim Ndërtimtari.

REXHEP REXHEPI, SHQIPTARI QË PO TRONDIT BOTËN E ORËVE LUKSOZE – KRIJIMI I TIJ MUND TË KAPË VLERËN E 4 MILIONË EUROVE!Një...
09/11/2026

REXHEP REXHEPI, SHQIPTARI QË PO TRONDIT BOTËN E ORËVE LUKSOZE – KRIJIMI I TIJ MUND TË KAPË VLERËN E 4 MILIONË EUROVE!

Një emër shqiptar, një mjeshtëri e jashtëzakonshme dhe një krijim që mund të hyjë në historinë e orëndreqjes luksoze!

Rexhep Rexhepi, mjeshtri shqiptar i orëndreqjes me famë ndërkombëtare, vazhdon të tërheqë vëmendjen e botës së koleksionistëve të orëve më ekskluzive.

Krijimet e tij tashmë janë bërë objekte dëshire për koleksionistët më të pasionuar, ndërsa një prej orëve prestigjioze që lidhet me emrin e tij po përmendet për një vlerë potenciale marramendëse, që mund të arrijë deri në 4 milionë euro, sipas pretendimit të publikuar nga burimi.

Kjo nuk është thjesht një histori për një orë luksoze. Është historia e një shqiptari që, përmes talentit, përkushtimit dhe mjeshtërisë së rrallë, ka arritur të depërtojë në një prej industrive më elitare dhe më të vështira në botë.

Në një univers ku çdo sekondë matet me precizitet dhe çdo detaj ka rëndësi, Rexhep Rexhepi po e bën emrin e tij pjesë të një bote ku arrijnë vetëm mjeshtrit e jashtëzakonshëm.

Nga rrënjët shqiptare drejt majave të orëndreqjes botërore – Rexhep Rexhepi është një tjetër emër që dëshmon se talenti shqiptar nuk njeh kufij!

KUMANOVA SOT

09/11/2026

Arkin Jahiji mori zyrtarisht detyrën e kryetarit të komunës së Bërvenicës

09/11/2026

Mickoski i thotë “JO” shqipes në një pjesë të provimit të jurisprudencës: Proceset gjyqësore vetëm në maqedonisht!

09/11/2026

Hoxha: Inspektorati i gjuhëve të ndërmarrë veprime juridike kundër atyre që po shkelin ligjin

09/11/2026

Hoxha: Përfaqësusit e VLEN-it po bëhen të shurdhër përballë shkeljes së gjuhës shqipe

09/11/2026

Hoxha: Drejtoresha Andonovska urdhëron që komunikimi të bëhet vetëm në gjuhën maqedonase në ISHP

81 VJET SHKA “BAJRAM SHABANI” – POR A MUND TË FESTOHET HISTORIA DUKE HARRUAR ATA QË I VUNË THEMELET E SAJ?!Reagim publik...
09/11/2026

81 VJET SHKA “BAJRAM SHABANI” – POR A MUND TË FESTOHET HISTORIA DUKE HARRUAR ATA QË I VUNË THEMELET E SAJ?!
Reagim publik i Milaim Halimi Mesamalit

Me rastin e shënimit të 81-vjetorit të Shoqërisë Kulturore-Artistike “Bajram Shabani” në Kumanovë, ndiej jo vetëm obligim moral, por edhe përgjegjësi njerëzore e kulturore të shpreh publikisht shqetësimin dhe zhgënjimin tim të thellë për mënyrën se si, ndër vite, është anashkaluar një pjesë e rëndësishme e historisë së kësaj shoqërie, përfshirë edhe kontributin tim shumëvjeçar në kultivimin dhe përhapjen e folklorit burimor shqiptar.

Nuk bëhet fjalë për ndonjë pjesëmarrje të rastësishme, për një paraqitje të vetme artistike apo për një angazhim kalimtar. Bëhet fjalë për një periudhë të rëndësishme të jetës sime, së cilës i kushtova vitet më të bukura të rinisë, talentin, energjinë dhe dashurinë e pakushtëzuar për këngën, instrumentet dhe traditën tonë kombëtare.

Sepse historia e një shoqërie kulturore nuk ndërtohet vetëm nga përvjetorët që festohen sot, por edhe nga sakrificat, përkushtimi dhe puna e njerëzve që e ndërtuan atë dje.

Rrugëtimi im në SHKA “Bajram Shabani” nisi në pranverën e viteve 1972/73, kur isha vetëm 16 vjeç. Në atë moshë, me çifteli në dorë dhe me një dashuri të madhe për folklorin shqiptar, trokita për herë të parë në dyert e kësaj shoqërie.

Ishte një moment që do të shënonte jo vetëm fillimin e veprimtarisë sime artistike, por edhe një etapë të re në kultivimin e muzikës folklorike me instrumente tradicionale në Kumanovë dhe rrethinë.

Paraqitja ime e parë ishte e veçantë për rrethanat e asaj kohe. Para anëtarëve të shoqërisë interpretova me çifteli një valle instrumentale, si dhe një këngë epiko-lirike kushtuar heroit kombëtar Bajram Curri, nga repertori i këngëtares së mirënjohur Fatime Sokoli.

Kjo paraqitje u prit me përkrahje dhe vlerësim nga udhëheqësi i atëhershëm i orkestrës popullore, arsimtari i muzikës Naim Latifi, si dhe nga kryetari i shoqërisë, mësuesi Demir Aqifi.

Për mua, ai vlerësim ishte një nxitje e jashtëzakonshme për të vazhduar rrugën artistike. Por angazhimi im nuk mbeti vetëm në interpretimin e këngëve dhe melodive popullore.

Kontributi im lidhet drejtpërdrejt me nismën për përhapjen e çiftelisë në trevën e Kumanovës dhe me krijimin e bërthamës së parë të grupit folklorik me çifteli e sharki pranë SHKA-së “Bajram Shabani”.

Deri në atë periudhë, një formacion i tillë folklorik nuk kishte ekzistuar në kuadër të shoqërisë.

Me përkushtim dhe entuziazëm rinor, fillova të kërkoj, të zbuloj dhe të afroj talente të reja, duke bashkuar instrumentistë dhe këngëtarë që ndanin të njëjtën dashuri për trashëgiminë tonë muzikore.

Së bashku me Emrushin, Hamid Sulejmanin, Fazli Jasharin, Xhezmi Ramadanin, Selami Jasharin dhe shumë të tjerë, punuam për krijimin, zgjerimin dhe afirmimin e këtij grupi folklorik.

Nuk kishim privilegje dhe as kushte të veçanta. Kishim vullnet, dashuri për artin dhe bindjen se kënga dhe instrumentet tona tradicionale meritonin të dëgjoheshin, të kultivoheshin dhe të përcilleshin te brezat e ardhshëm.

Rezultatet e kësaj pune nuk vonuan të shfaqeshin.

Në vitin 1973, në manifestimin kulturor “Takimet e Majit” në Gjilan, SHKA “Bajram Shabani” u dallua mes rreth 25 shoqërive pjesëmarrëse, duke fituar vendin e parë me orkestrën e muzikës popullore dhe me këngën kushtuar Halit Gash*t, të cilën pata nderin ta interpretoja personalisht me çifteli.

Ky ishte një sukses i rëndësishëm jo vetëm për shoqërinë tonë, por edhe për afirmimin e folklorit shqiptar të trevës së Kumanovës.

Për këtë arritje shkroi edhe gazeta e njohur e kohës, “Rilindja”, duke lënë një dëshmi të shkruar për veprimtarinë dhe suksesin tonë artistik.

Po kështu, më 1 qershor 1977, gazeta “Rilindja” dokumentoi sërish pjesëmarrjen time në manifestimin “Takimet e Majit ’77” në Gjilan, ku u shpërbleva me vendin e tretë, së bashku me Bajram Shabanin.

Këto nuk janë kujtime të sajuara pas më shumë se pesë dekadash. Janë ngjarje dhe arritje për të cilat ekzistojnë dëshmi të kohës, shkrime gazetash, fotografi dhe dokumente autentike.

Prandaj, sot, kur SHKA “Bajram Shabani” shënon 81 vjet të ekzistencës së saj, nuk mund ta fsheh zhgënjimin që emri dhe kontributi im, sikurse edhe në disa përvjetorë të mëparshëm, nuk u përmendën fare.

Dhe këtu lind një pyetje që nuk mund të anashkalohet:

A mund të shkruhet dhe të prezantohet historia e një shoqërie kulturore duke lënë jashtë njerëzit që kontribuuan drejtpërdrejt në zhvillimin e saj?

A mund të flitet për traditën folklorike të një shoqërie, ndërkohë që anashkalohen ata që sollën instrumente, krijuan grupe, zbuluan talente dhe përfaqësuan me sukses emrin e saj në manifestime të rëndësishme kulturore?

A nuk është detyrim moral dhe institucional i drejtuesve të sotëm që, krahas organizimit të koncerteve solemne dhe ceremonive festive, të kujtojnë, të dokumentojnë dhe të vlerësojnë edhe njerëzit që kontribuuan në ndërtimin e kësaj tradite?

Unë nuk kërkoj privilegje.

Nuk kërkoj dekorata, mirënjohje formale apo lavdërime të panevojshme.

Kërkoj vetëm që historia të trajtohet me ndershmëri, që kontributet të vlerësohen mbi bazën e fakteve dhe që askush të mos fshihet nga kujtesa kolektive për shkak të harresës apo përzgjedhjes subjektive.

Sepse një shoqëri kulturore nuk është pronë e një drejtuesi, e një kryesie apo e një brezi të vetëm. Ajo është trashëgimi e përbashkët e të gjithë atyre që, në periudha të ndryshme, kanë dhënë diçka nga vetja për ta mbajtur gjallë.

Për këtë arsye, dua të jem krejtësisht i qartë:

Unë nuk po kërkoj sot të hyj në historinë e SHKA-së “Bajram Shabani”. Unë kam qenë pjesë e asaj historie që në vitet 1972/73!

Kam qenë aty kur, si një djalosh 16-vjeçar, hyra me çifteli në dorë dhe me ëndrra të mëdha për folklorin shqiptar.

Kam qenë aty kur filluam të ndërtonim një grup folklorik që do t'i jepte një dimension të ri veprimtarisë së shoqërisë.

Kam qenë aty kur me punë, përkushtim dhe interpretime artistike përfaqësuam me dinjitet emrin e SHKA-së “Bajram Shabani” përtej Kumanovës.

Dhe për këtë ekzistojnë dëshmi.

Nuk është qëllimi im të zvogëloj kontributin e askujt tjetër. Përkundrazi, kam respekt të thellë për të gjithë ata që, gjatë këtyre 81 vjetëve, kanë punuar për ruajtjen dhe afirmimin e kulturës shqiptare përmes kësaj shoqërie.

Por respekti për një brez nuk duhet të ndërtohet mbi heshtjen ndaj një brezi tjetër.

Historia nuk duhet të jetë një listë emrash të përzgjedhur sipas dëshirës së dikujt. Ajo duhet të jetë një pasqyrim i ndershëm i punës, sakrificës dhe arritjeve të të gjithëve.

Të harrosh një emër mund të jetë gabim njerëzor.

Të mos përmendësh një kontribut në një përvjetor mund të jetë pakujdesi.

Por kur një kontribut i dokumentuar anashkalohet vazhdimisht, për vite me radhë, atëherë lind e drejta legjitime për të kërkuar shpjegim.

Dhe pikërisht këtë po bëj.

Nuk po kërkoj përçarje, as polemikë të panevojshme. Po kërkoj një raport më të drejtë me të kaluarën dhe një përgjegjësi më të madhe ndaj kujtesës kulturore.

Sepse brezat e rinj që sot këndojnë, vallëzojnë dhe interpretojnë në skenën e SHKA-së “Bajram Shabani” meritojnë ta njohin historinë e plotë të shoqërisë së tyre.

Ata duhet të dinë kush ishin njerëzit që hodhën themelet e veprimtarive të caktuara, kush solli risi në repertorin folklorik, kush kontribuoi në krijimin e grupeve instrumentale dhe kush e përfaqësoi shoqërinë në skena e manifestime të rëndësishme.

Kjo nuk është vetëm çështje respekti ndaj individëve. Është çështje e ruajtjes së trashëgimisë sonë kulturore.

Prandaj, drejtuesve aktualë të SHKA-së “Bajram Shabani” u drejtoj një kërkesë të thjeshtë dhe të arsyeshme: historia e shoqërisë të trajtohet me përgjegjësi, të mbështetet në dokumente dhe të përfshijë të gjithë ata që kanë dhënë kontribut të dëshmuar në zhvillimin e saj.

Përvjetorët duhet të jenë momente krenarie, bashkimi dhe mirënjohjeje, jo raste kur disa kontribute mbeten në hije.

Një institucion kulturor e dëshmon madhështinë e vet jo vetëm përmes sukseseve që ka arritur, por edhe përmes mënyrës se si i respekton njerëzit që ia mundësuan ato suksese.

Unë e kam kryer detyrën time ndaj kulturës shqiptare në kohën kur duhej, me mjetet që kisha dhe me gjithë përkushtimin tim rinor.

Nuk mund ta kthej kohën pas dhe as nuk kam nevojë ta bëj këtë.

Por kam të drejtë të kërkoj që ajo kohë të mos harrohet dhe që kontributi im të mos mbetet jashtë historisë së shkruar e të rrëfyer të shoqërisë.

Sepse faktet nuk e humbin vlerën me kalimin e viteve. Përkundrazi, ato bëhen edhe më të rëndësishme kur kujtesa njerëzore fillon të zbehet.

Historia nuk mund të ndërtohet mbi harresën. Dhe aq më pak mbi heshtjen ndaj dokumenteve.

Me respekt të sinqertë për të gjithë themeluesit, drejtuesit, instrumentistët, këngëtarët, valltarët dhe veprimtarët që gjatë 81 vjetëve kontribuuan në mbajtjen gjallë të SHKA-së “Bajram Shabani”, uroj që kjo shoqëri të vazhdojë edhe për shumë dekada të tjera veprimtarinë e saj të çmuar.

Por njëkohësisht shpresoj që përvjetorët e ardhshëm të jenë më gjithëpërfshirës, më të drejtë dhe më besnikë ndaj së vërtetës historike.

Sepse askush nuk duhet të ketë frikë nga historia e plotë.

UNË NUK KËRKOJ QË HISTORIA TË SHKRUHET SIPAS DËSHIRËS SIME. KËRKOJ QË AJO TË SHKRUHET SIPAS FAKTEVE!

UNË E KAM DHËNË KONTRIBUTIN TIM NË KOHËN E DUHUR. TANI ËSHTË RADHA QË AI KONTRIBUT TË NJIHET DHE TË PASQYROHET ME DINJITET!

Dokumentet autentike, fotografitë dhe dëshmitë e kohës janë aty për të folur.

SEPSE HISTORIA MUND TË ANASHKALOHET PËRKOHËSISHT, POR NUK DUHET TË LEJOHET TË HESHTË PËRGJITHMONË!

Milaim Halimi Mesamali
Würzburg, 8 nëntor 2026

NË KUJTIM TË EJUP SHEMSHIUT (1962–2020) DHE SEAD JASHARIT (1967–2026) - Veprimtarë të shquar të KumanovësNuredin Xhemail...
09/11/2026

NË KUJTIM TË EJUP SHEMSHIUT (1962–2020) DHE SEAD JASHARIT (1967–2026) - Veprimtarë të shquar të Kumanovës

Nuredin Xhemaili
Ka njerëz që historinë e bëjnë me zhurmë e me fjalë të mëdha, dhe ka të tjerë që atë e shkruajnë në heshtje me sakrifica të pastra e me një modesti që të thyen në shpirt. Të tillë ishin edhe ata, shokët e mi të idealit dhe të burgut: Ejup Shemshiu nga Kumanova dhe Sead Jashari nga Çerkezi.
Kur regjimi i egër jugosllav tentonte të shuante çdo gjë shqiptare, Ejupi nuk zgjodhi rrugën e komoditetit. Edhe pse fati e kishte dërguar në Zvicër, ku mund të ndërtonte një jetë të qetë e të sigurt, zëri i atdheut ishte më i fuqishëm se çdo kompromis. Ai la pas letrat zvicerane, la pas sigurinë dhe u hodh në ilegalitet, duke u bërë pjesë e lëvizjes që mbante gjallë shpresën e një populli.
Vitet 1988–1989 do t'i gjenin në ballë të Demonstratave të Kumanovës, aty ku rinia dhe populli u ngritën në mbrojtje të gjuhës dhe shkollës shqipe. Çmimi për këtë guxim ishte arrestimi dhe vuajtja e dënimit në Burgun e Ohrit për Ejupin dhe Seadin. Por as qelitë e errëta e as përndjekjet nuk arritën t'i thyenit ata.
Ejupi dhe Seadi kishin miq dhe bashkëveprimtarë të përbashkët nga mbarë Kosova, Lugina e trojet shqiptare. Ata ndanë rrugën e idealit me figura të mëdha si: Jonuz Musliu, Hasan Mala, Rexhep Muja-Tolaj, Shahin Ajdini, Ali Xhemaili, Naim Muja, Ramadan Vokshi, Fahriu nga Ferizaj, miq nga Gjakova, Menderesi nga Bujanoci, Driton Tahiri nga Malisheva e Gjilanit, Ridvan Jashari, Isuf Seferi, Sermet Sulejmani, Orhan Ibrahimi e shumë të tjerë. Me gjithë atë madhështinë e tyre prej njerëzish të rrallë, ata kurrë nuk u mburrën, kurrë nuk kërkuan dafina dhe kurrë nuk folën për veten.
Ejupi ishte një burrë i butë, i qetë dhe jashtëzakonisht modest. Kushdo që e ka njohur, e mban mend për fjalën e tij të pakët, por me peshë të rëndë. Ai e kreu misionin e tij ndaj kombit pa zhurmë dhe iku nga kjo botë në heshtje, në kohën kur po mbyllte kapitullin e saj pandemia.
I tillë ishte edhe Seadi, i cili qetësinë shpirtërore e gjente duke punuar me një makinë rrobaqepësie „Bagat“, për të siguruar të ardhurat për mbijetesë, gjithmonë i ndershëm dhe ballëlartë.
Sot, ata nuk janë më fizikisht mes nesh, por kujtimi për ta mbetet i pathyeshëm. Ikja e tyre na la më të varfër, por na la krenarë që patëm fatin të ndajmë me ta rrugën e vështirë të lirisë. Ejup Shemshiu dhe Sead Jashari nuk kërkuan monumente sa ishin gjallë, sepse monumentin më të bukur e ndërtuan në zemrat e atyre që i njohën dhe në themelet e lirisë së këtij vendi.
Qoftë i përjetshëm kujtimi dhe lavdia për ta!

08/11/2026

Pamje të frikshme aksidenti gjatë garave me vetura, në Prishtinë “Te Urat”

08/11/2026

Shumë shpejt t’keqen e madhe e harruam!

Address

Kumanovo
Kumanovë
1300

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Kumanova Sot posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Organization

Send a message to Kumanova Sot:

Shortcuts

Share

Nearby government services