စာေပ ဗဟုသုတမ်ား စုေဝးရာ

ချစ်သော ပုဂံ

တစ္ဦးလက္တစ္ဦးဆုပ္ကိုင္ၿပီး အေဖ့ကိုၾကည့္ေနၾကရွာတဲ့ ေမာင္ႏွစ္မႏွစ္ဦး-

Cute Boy&Girls
Photo-Mc

သစၥာတရားနဲ႔ မိသားစုအေပၚ ေႏြးေထြးျမတ္နိုးတဲ့ေယာက္်ားေတြက ၾကည့္လို့ေကာင္းၿပီး ေတာက္ပေနတာပဲ…

သူမ်ားကိုလည္း ဘယ္ေတာ့မွ မေဝဖန္တတ္ဘူး…

ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း ဘယ္ေတာ့မွ ကမၻာ့အေကာင္းဆုံးပါဆိုၿပီး မေျပာျပတတ္ဘူး…

နာမည္ အရွိန္နဲ႔ ေဆာ္ေတြထည္လဲတြဲတတ္သူထဲမွာလည္း သူမပါျပန္ဘူး…

ေဝဖန္သံေတြကိုလည္း ဘယ္ေတာ့မွ ခြန္းတုံမျပန္တတ္ဘူး…

တစ္ခါမွ Ferrari Lamboghini ၿပိဳင္ကားႀကီးေတြနဲ႔ တြဲရိုက္ထားတဲ့ပုံေတြ မေတြ႕ခဲ့ရဘူး…

Life ကရိုးရွင္းတယ္… ခဏခဏ လဲက်တယ္… တိတ္ဆိတ္စြာပဲျပန္ထတယ္…

မိသားစုကိုခ်စ္တယ္… Interview ေတြမွာလည္း သူကမၻာ့အေကာင္းဆုံးဆိုတာထက္ “အေကာင္းဆုံး လူသားတစ္ေယာက္ပဲျဖစ္ခ်င္တယ္”ဆိုၿပီး ႏွိမ့္ခ်စြာေျပာတတ္ေလ့ရွိတယ္…

Credit

ဒီပံုေလးကိုၾကည့္လိုက္ပါ
တကယ္လို႔လွည္းကိုဆြဲေနသူကသင္ဆိုရင္
အေပၚမွာအေဖနဲ႔အေမရွိတယ္ေအာက္မွာမိန္းမနဲ႔ကေလးရွိတယ္
မေတာ္တဆေခ်ာ္လဲသြားမယ္ဆို
သင့္မိသားစုေတြ အခက္အခဲျဖစ္ၿပီ
မင္းဟာတစ္ျခားလူေတြရဲ႕မ်က္စိထဲမွာျမက္တစ္ပင္ ျဖစ္ေနပါေစ
မင္းမိသားစုရဲ႕ရင္ထဲမွာေတာ့ မင္းဟာေကာင္ကင္ႀကီးလိုပါဘဲ
ေယာက်ၤားတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ အသက္ရွင္တာအဓိပၸာယ္ရွိရမယ္
မိန္းမတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ အသက္ရွင္တာတာဝန္ယူစိတ္ရွိရမယ္
ေယာက်ၤားအရမ္းပင္ပန္းတယ္ဆိုရင္
ေနာက္မွာအသံုးမက်တဲ့မိန္းမရွိလို႔ပါ
မိန္းမအရမ္းပင္ပန္းတယ္ဆိုရင္
ေနာက္မွာ တာဝန္ယူစိတ္မရွိတဲ့ေယာက်ၤားရွိလို႔ပါ
အေဖအေမ အရမ္းပင္းပန္တယ္ဆိုရင္
ေနာက္မွာ မိဘေက်းဇူးမသိတတ္တဲ့ သားသမီးရွိလို႔ပါ
ကေလး အရမ္းပင္ပန္းတယ္ဆိုရင္
ေနာက္မွာ အိမ္နဲ႔မတူတဲ့မိသားစုရွိလို႔ပါ
အဲ့ဒါေၾကာင့္အသက္ရွင္ၿပီး
ကိုယ့္ကိုယ္ကို အရမ္းအေခ်ာင္မခိုပါနဲ႔
သူတို႔အားလံုးက သင့္ရဲ႕ရွိေနမႈကိုလိုလားၾကတယ္
သင့္ကို နာမည္ေခၚဖို႔တခုတည္းမဟုတ္ပါဘူး
ကိုယ္အသက္ရွင္ရတာ အရမ္းပင္ပန္းတယ္လို႔မထင္ပါနဲဲ့
ပင္ပန္းမွဘဝက အဓိပၸာယ္ရွိတာ
တကယ္ေတာ့လက္ေတြ႕ဘဝမွာဘယ္သူမွအသက္ရွင္ရတာမလြယ္ကူပါဘူး
သူမ်ားရဲ႕အခက္ခဲေတြ ဒုကၡေတြကို
သင္မျမင္ရတာပဲ ရွိတာပါ
အသက္ရွင္ရတာပင္ပန္းၿပီး ေမာပန္းတယ္ဆိုမွန္ၿပီ
လူသားအာလံုးဟာပင္ပန္းႀကိဳးစားၿပီးမွ ေအာင္ျမင္မႈကိုရၾကတာပါ
လူသားတိုင္းမိမိတို႔ရဲ႕အသက္အရြယ္ေပၚမႈတည္ၿပီး ကိုယ့္ပုခံုးေပၚကတာဝန္ေတြကိုေက်ပြန္စြာထမ္းေဆာင္ႏိုင္ၾကပါေစ။
ၿဖိဳးခန္႔

”ဂ႐ုစိုက္ပါ” ...ခဏခဏစိတ္ပူခံရတဲ့
ေန႔ရက္ေတြေပါ့ ဟန္နီေရ ....

မ်က္စိနဲ႔ မျမင္ရတဲ့ အေကာင္ေလးတို့
ေဆာ့ျမဴးကစားခ်ိန္...

ခ်စ္တတ္တဲ့သူတို့ ငိုရတဲ့အခ်ိန္
ခြဲခြာျခင္းေတြ ႀကီးစိုးေနတဲ့ရာသီ ...

ပင္ပန္းပါတယ္
ၿငီးခြင့္မသာတဲ့သူေတြက... ...
သူတို့ရဲ့ ခ်စ္ရသူေတြဆီ စိုးရိမ္ပူပန္ျခင္းကိုပဲ
လႊတ္ေပးနိုင္တဲ့ ေနဝင္အိပ္တန္းတက္ခ်ိန္ေတြ ..

ေလာကႀကီးကို စြန႔္မခြာလိုတဲ့လူေတြရဲ့
႐ုန္းကန္လွုပ္ရွား‌ျခင္းေတြကို
ေငးၾကည့္ေနရတဲ့ လူတစ္ခ်ိဳ့ရဲ့
ဝမ္းနည္းမ်က္လုံးေတြ ......
ေသမင္းဆီလွမ္းသြားေနတဲ့ခ်စ္ရသူေတြကို
ႏွုတ္ဆက္ခြင့္မသာတဲ့
ရက္စက္ျခင္းေတြ မင္းမူေနတဲ့အခ်ိန္ ..

တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ေလာကႀကီးမွာ ...
ဘဝအေသေတြနဲ႔ ရွင္သန္ေနတဲ့လူတစ္ခ်ိဳ့ရဲ့
ေပ်ာ္ရႊင္မွု‌ေတြ ေပ်ာက္ကြယ္ေနတဲ့
ရက္စြဲေတြ ။ ။

ေဝးေနရသူေတြ နီးေစဖို့
ေနျပန္ေကာင္းပါေတာ့ ကမၻာႀကီးေရ ....။

ေနာက္တစ္ေန႔ အစီအစဥ္
____________________

ႏွစ္သစ္ကို ႀကိဳဖို့
အနံ့တစ္ခုလိုမယ္လို့ ဘယ္သူထင္မွာလဲ

မ်က္လုံးေတြနဲ႔ပဲ
ယဥ္ေက်းပ်ဴငွါျပေနရတဲ့ ကမၻာႀကီးမွာ
စိတ္သက္သာရာရၾကဖို့
အဆိုးတရားေတြ ေလၽွာ့ၾကည့္ၾကရတယ္

ေႂကြေပးတိုင္းလည္း ေခါင္း အေမာ့နဲ႔ ၾကဳံဦးမွ
ေဝေပးတိုင္းလည္း ပန္ဖို့ ေနရာ ရွိဦးမွတဲ့
ေစတနာဟာ ခ်ိန္သားမကိုက္ရင္
အႏၲရာယ္ အမ်ားသား

အေျဖ ရွာၾကည့္ခိုင္းတိုင္း
အမွား ရွာၾကည့္ေနတဲ့သူေတြနဲ႔ ထပ္မဆုံခ်င္ဘူး
လူေတြဟာ ေပ်ာ္ရႊင္ဖို့ ေမြးဖြားလာတာပါ
ျပည့္စုံဖို့ ေမြးဖြားလာတာ မဟုတ္ဘူး

ဒီဘက္အခန္းကေန
ဟိုဘက္အခန္းကို ကူး မသြားခင္မွာ
ဘယ္ေလာက္ဖိုးမွန္ခဲ့သလဲပဲ သိခ်င္တယ္
ဘယ္လာက္ဖိုး ထပ္မွားမလဲ မသိခ်င္ပါ

သူ႔ခ်ည္းသက္သက္ဆို ဗလာျဖစ္ေနတဲ့ ကမၻာထဲ
အရာရာကို စုစည္းထားတဲ့ စိတ္ကေလးနဲ႔ ေနမယ္
ပတ္ဝန္းက်င္ အေရာင္ဆန္းေတြၾကားထဲ
အျဖဴေရာင္ကေတာ့
ျဖည့္တတ္သေလာက္ ျပည့္မွာ မဟုတ္လား

-ေအးရိပ္-

လေရာင္ကို ခူးလို့မမွီသည့္ေနာက္
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ပဲ ၾကယ္လို လင္းလိုက္သည္ ။

အစက ထိုအက်င့္မွာ ခဲခက္လွ၏ ။ ဆႏၵ ႏွင့္ ေလာဘ ၊ လိုတာ ႏွင့္ ပိုရာကို ေသခ်ာ မခြဲတတ္ေသး ။ အေကာင္းဆုံးကိုမရလၽွင္ အသင့္ဆုံးဆိုတာကို မေတြးတတ္ဘဲ အဆိုးဆုံးကိုခ်ည္း ေပြ႕ပိုက္ယူမိ၏ ။

ၾကာေသာ္ ေတာင္ထိပ္မေရာက္ေသာ္လည္း ေတာင္ေျခမွာပဲ ရပ္ေနတတ္သည့္အက်င့္က ခရီးမတြင္လွေၾကာင္း သိလာသည္ ။ ဘယ္ေလာက္ေရာက္ေရာက္ ေရွ႕ဆက္ေလၽွာက္ေနဖို့လိုေၾကာင္း ၊ ေရွ႕ဆက္ေလၽွာက္ေနျခင္းသည္ပင္ ရွားပါးရတနာျဖစ္ေၾကာင္း သင္ယူမိလာ၏ ။ အနီးအပါး ျမတ္နိုးစရာမ်ားကိုလည္း ငဲ့ၾကည့္မိတတ္လာသည္ ။ လက္ခံတတ္လာသည္ ။

ပင္ႀကီးရခိုင္ဆိုတာေတြထက္ ေလာင္းရိပ္ေအာက္မွာပင္ မရမက အသက္ရွင္ေနေသာ ေျမကပ္ပင္ေလးမ်ားကို ခ်စ္တတ္လာသည္ ။ လွိုင္းႀကီးေလႀကီးထက္ ခံနိုင္ရည္ရွိလြန္းလွေသာ ကမ္းစပ္ေသာင္စကို ပိုအားက်လာ၏ ။ လူခ်င္းေပါင္းလို့ စိတ္ေလးတစ္ကြက္ေကာင္းလၽွင္ပင္ တစ္ေလွတည္းစီးဖို့ ဝန္မေလးတတ္ေတာ့ ။

စင္စစ္ ေယာနိေသာမနသိကာရဆိုသည္ကား ထူးေထြေသာ ႏြယ္ျမက္သစ္ပင္မရွိသည့္ေနရာ၌ တစ္ခုတည္းေသာ ေဆးဖက္ဝင္စရာပင္ ။

-ေအးရိပ္-

စာကိုမက်က္ပါနဲ႔သား .
စာကိုနားလည္ေအာင္ ဖတ္ပါ
မွတ္ပါ

လိုခ်င္တာေတြကို မဝယ္ပဲ
ပိုက္ဆံကို ျခစ္ကုပ္စုပီး
ကပ္ေစးမနဲပါနဲ႔သား
ဒါေပမဲ့ အသုံးနဲ႔ အျဖဳန္းက္ို
ခြဲျခားတတ္ပါေစ

ပတ္ဝန္းက်င္ရဲ့ ထင္ျမင္ခ်က္ေတြ
အတင္းအဖ်င္းေတြကို
ဂ႐ုမစိုက္ပါနဲ႔သား .
သားအေၾကာင္းကို
သားကိုယ္တိုင္ထက္ပိုပီး
ဘယ္သူမွ မသိနိုင္ပါ

စာမ်ားမ်ားဖတ္ပါ သား .
reader ေကာင္းတစ္ေယာက္ပာ
leader ေကာင္းတစ္ေယာက္
ျဖစ္လာမွာပါ

စိတ္ဝင္စားတဲ့အလုပ္ကိုပဲ
ေရြးလုပ္ပါ သား .

သားစိတ္မဝင္စားတဲ့ အလုပ္ကို
ဘယ္သူက ဘယ္ေလာက္ပဲ
တြန္းအားေပးေနပါေစ
အက်ိဳးသင့္ အေၾကာင္းသင့္ေျပာပီး
ျပတ္ျပတ္သားသားနဲ႔
ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း ျငင္းဆိုပါ .

လူေတြကို အားမနာပါနဲ႔ သား .
အားနာတယ္ဆိုတဲ့စိတ္က
သားကို ဘယ္ေတာ့မွ
ေကာင္းက်ိဳးမေပးဘူး

လူေတြကို တတ္နိုင္သေလာက္
ေမၽွာ္လင့္ခ်က္ ကင္းကင္းနဲ႔ ကူညီပါ
ဒါေပမဲ့ သူတို့ဆီက ဘာမွျပန္ပီး
မေမၽွာ္လင့္ပါနဲ႔

ဘဝမွာ "မွား"သြားမွာကို
မေၾကာက္ပါနဲ႔သား .
လူတိုင္းမွားတတ္ၾကပါတယ္ .

ဒါေပမဲ့မွားမွန္းသိရင္
အမွန္ျပင္နိုင္ေအာင္
တတ္နိုင္သေလာက္
ႀကိဳးစားၾကည့္ပါ

လူတစ္ေယာက္နဲ႔ စကားေျပာတဲ့ခါ
သေဘာထားခ်င္း
မတိုက္ဆိုင္တာေတြ႕ရင္
ခံမျငင္းပါနဲ႔ သား .
သူတို့ေျပာတာပဲ
နားေထာင္ေပးလိုက္ပါ

Manual Gearနဲ႔
ကားေမာင္းတတ္ေအာင္ သင္ပါ .
ဘယ္ကားကိုမဆို ေမာင္းတတ္တဲ့
ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ပာ
သိပ္ကို Style က်တယ္ အေမ့သား

က်န္းမာေရးအတြက္ေရာ
body လွဖို့အတြက္ပါ
အားကစားလုပျပါ သား .
ခႏၶာကိုယ္ေတာင့္တင္းတဲ့
ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္ပာ
ဘယ္ေနရာသြားသြား
လူေတာသိပ္တိုးတယ္ ငါ့သား

ရန္ျဖစ္ရင္ သူမ်ားကို
ဘယ္ေတာ့မွစမထိုးပါနဲ႔သား .
သူကလာစထိုးရင္ေတာ့ ျပန္ထိုးခဲ့ပါ
ေယာက်ာ္းသိကၡာက်တယ္
အေမ့သား

ခရီးမ်ားမ်ားထြက္ပါ သား .
သြားတိုင္းလဲ
Camera တစ္လုံးယူဖို့မေမ့ပါနဲ႔
ေရာက္ခဲ့တဲ့ ေဒသတိုင္းရဲ့
အထင္ကရေနရာေတြကို
ဓါတ္ပုံရိုက္ခဲ့ပီး ...

ရိုက္ခဲ့တဲ့ ဓါတ္ပုံေတြကို
memory card ထဲ
မသိမ္းထားပဲ photo album ေလး
တစ္အုပ္အျမဲထုတ္ပါ.

အဲ့သည့္ဓါတ္ပုံေတြကို
သားျပန္ထုတ္ၾကည့္မိတိုင္း
"ငါဒီေနရာေတြကို
ေရာက္ခဲ့ပါလား" ဆိုတဲ့
အေတြးက
သိပ္ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းတယ္

ရည္းစားအမ်ားႀကီး
ထားၾကည့္ပါ သား .
ဒါေပမဲ့ တစ္ေယာက္ပီးမွ
တစ္ေယာက္ထားပါ

အိမ္ေထာင္ျပဳတဲ့အခါ
မိန္းမေကာင္းရွာယူမယ္ဆိုတဲ့
စိတ္ႀကီးမေမြးပါနဲ႔သား .
ေယာက်ာ္းေကာင္းတစ္ေယာက္
ျဖစ္ေအာင္
သာႀကိဳးစားပါ .
မိန္းမေကာင္းတစ္ေယာက္
သားအတြက္
အလိုလိုေပၚလာပါလိမ့္မယ္

အိမ္ေထာင္ဖက္ကို
သားစိတ္တိုင္းက်
ေသေသခ်ာခ်ာေရြးခ်ယ္ပါ .
သားဘဝရဲ့ ၉၀% ေသာ
ေပ်ာ္ရႊင္မွုကို
ဒီမိန္းကေလးဆီကပဲ ရမွာပါ.

စိတ္ထားျဖဴစင္ပီး
သေဘာထားျပည့္ဝတဲ့
ေယာက်ာ္းေကာင္းတစ္ေယာက္
ျဖစ္ပါေစ။

Credit :

ဗုဒၶကမိန္႔ၾကားပါတယ္：

"လူတစ္ေယာက္အေၾကာင္းကို
ဂဃနဏသိသြားသည့္တိုင္ေအာင္ လူအမ်ားသိေအာင္ ထုတ္ေဖာ္ေျပာျပစရာ မလိုဘူး" တဲ့၊

လူတစ္ေယာက္ရဲ့အေၾကာင္းစုံကိုသိသြားေတာင္..
သူရဲ့အေၾကာင္းကို သင္မထုတ္ေဖာ္ဘူးဆိုရင္ သူတစ္ပါးအေပၚေလးစားျခင္း (Respect) ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ကို သင္နားလည္သြားၿပီ..

ကိုယ္နဲ႔မတည့္တဲ့သူရဲ့အေၾကာင္းကို သင္မထုတ္ေဖာ္ဘူးဆိုရင္ နားလည္ခြင့္လႊတ္ျခင္းဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ကို သင္နားလည္သြားၿပီ..

သူရဲ့အေၾကာင္းကိုအကုန္သိသြားသည့္တိုင္ေအာင္ မထုတ္ေဖာ္ဘူး၊ အတင္းအေနနဲ႔မေျပာဘူးဆိုမွသာ စိတ္ဓာတ္ရဲ့အျမင့္ဆုံးပိုင္းမွာ သင္ေရာက္ေနတာ...

ဒီအဓိပၸါယ္ကိုနားလည္သြားရင္ ဘဝမွာေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနဖို့ ေနာက္ထပ္နည္းတစ္ခုကိုေတြ႕ရမွာ ...

အသက္ရွင္စဥ္.
ကိုယ္က ၾကည့္မရတဲ့သူေတြရွိမယ္..
ကိုယ္ကို ၾကည့္မရတဲ့သူေတြရွိမယ္..

သင့္ရဲ့ရင့္က်က္မွုက သင္အသက္ ဘယ္ေလာက္ႀကီးၿပီးသလဲနဲ႔မဆိုင္ဘူး...

ဘဝမွာ ဘယ္ေလာက္ လမ္းအမ်ားႀကီးေလၽွာက္ဖူးသလဲ နဲ႔မဆိုင္ဘူး...

ဘဝမွာ ဘယ္ေလာက္ရွုံးနိမ့္မွုအမ်ားႀကီးနဲ႔ ရင္ဆိုင္ဖူးသလဲ နဲ႔မဆိုင္ဘူး...

သင္သာ လႊတ္ခ်ျခင္းကိုနားလည္နိုင္မွသာ၊

ခြင့္လႊတ္ျခင္းကို သင္ယူနိုင္မွသာ၊

သူတစ္ပါးနဲ႔ မလုယူတတ္ေတာ့မွသာ ရင့္က်က္ျခင္းဟုဆိုနိုင္မွာ....

နာက်င္မွုကမရွိတာမဟုတ္ဘူး၊ ေအးခဲၿပီးအေငြ႕ပ်ံသြားတာ၊

လူတိုင္းမွာ သူ႔နာက်င္မွုနဲ႔သူ ရွိတယ္၊

အခ်ိန္က ကုစားသြားလို့ ေပ်ာက္တာမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ ကိုယ္က ဒါ အေၾကာင္းေၾကာင့္ အက်ိဳးျဖစ္တယ္မွန္း တစ္ခ်က္နားလည္လိုက္တာနဲ႔ တစ္မဟုတ္ခ်င္း ယူပစ္သလို ပေပ်ာက္သြားတာ...

မိမိစိတ္ထဲက အေမွာင္ရိပ္ကိုဂ႐ုမစိုက္ဘဲ စိတ္ရဲ့ဟိုးေအာက္ဆုံးမွာ ခ်ဳံႏြယ္ပိတ္ေပါင္းမ်ားစြားနဲ႔ ဖုံးကြယ္ထားတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး..

နားလည္သေဘာေပါက္ၿပီး ဆရာဝန္ခြဲစိတ္ကုသမွုျပဳသလို မ်က္ႏွာေအးတိေအးစက္ထား.. ရင္ဆိုင္ကုသၿပီး နဂိုတိုင္းျပန္ျဖစ္ေအာင္လုပ္ယူရမွာ..


ဒီအသက္အရြယ္အထိေနလာတဲ့ေတာက္ေလၽွာက္မွာ
ဘယ္သူနဲ႔ေနရတာေပ်ာ္သလဲ.. ေပ်ာ္တဲ့သူနဲ႔ေန၊

သူငယ္ခ်င္းေကာပဲ.. တြဲရတာပင္ပန္းတယ္ထင္ရင္ လက္လႊတ္လိုက္၊

သူ႔ဆီက အေပ်ာ္ကိုရွာမယ့္အစား ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေပ်ာ္ေအာင္ေနေပါ့၊

သူ႔ဆီကအေပ်ာ္ရဖို့ ကိုယ္ကသူ႔ကိုတစ္ခါေပ်ာ္ေအာင္ထားရဦးမယ္၊ ကိုယ္လည္းေပ်ာ္ေအာင္ေနရဦးမယ္၊

ဘာျဖစ္လို့ ႏွစ္ခါပင္ပန္းခံမွာလဲ..

` အထီးက်န္ဆန္ပဲခံလိုက္မယ္ စိတ္ဆင္းရဲဒဏ္မခံဘူး

မိမိစိတ္ထဲကိုဝင္နိုင္တဲ့သူ တန္ဖိုးထားမယ္၊

မဝင္နိုင္ရင္ ေဝးေဝးကေနမယ္၊

ေရစက္က ေမွးမွိန္ေနမွေတာ့ လုပ္မယူေတာ့ဘူးေလ..

လူတစ္ေယာက္အေၾကာင္းကို အတြင္းသိအစင္းသိျဖစ္သြားရင္ေတာင္ အတင္းအေနနဲ႔မထုတ္ေျပာဘဲ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းေမ့ပစ္လိုက္တာ သိပ္မခက္ခဲပါဘူး.....

ကိုယ့္ကိုေပ်ာ္ေန ၿပီးေရာေပ့ါ ....

Credit စာေပ

{Mother Teresa } မာသာထရီဇာ ေျပာတဲ့ “ ဘ၀ ” အေၾကာင္း

1. Life is an opportunity , benefit from it.
ဘ၀ဆုိတာ အခြင့္အလမ္းတစ္ခု တဲ့ ... အက်ိဳးအျမတ္ ရယူပါ ။
2. Life is beauty , admire it .
ဘ၀ဆိုတာ အလွအပ တဲ့ ... ျမတ္နုိးတန္ဖုိးထားပါ ။
3. Life is bliss , taste it .
ဘ၀ဆိုတာ ခ်မ္းေျမ့ေပ်ာ္ရႊင္မႈ တဲ့ ... ျမည္းစမ္းခံစားပါ ။
4. Life is a dream , realize it .
ဘ၀ဆိုတာ အိပ္မက္တစ္ခု တဲ့ ... တကယ္ျဖစ္လာေအာင္ လုပ္ပါ ၊
5. Life is a challenge , meet it .
ဘ၀ဆိုတာ စိန္ေခၚမႈ တစ္ရပ္ တဲ့ ... ထိပ္တိုက္ေတြ႔ဆံုပါ ။
6. Life is duty , complete it .
ဘ၀ဆိုတာ တာ၀န္ တဲ့ ... ေက်ပြန္ၿပီးေျမာက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ပါ ။
7. Life is a game , play it .
ဘ၀ဆိုတာ ကစားပြဲတစ္ခု တဲ့ ... ကစားလုိက္ပါ ။
8. Life is a promise , fulfill it .
ဘ၀ဆိုတာ ကတိ၀န္ခံခ်က္တစ္ခု တဲ့ ... တည္တံ့ခုိင္ၿမဲေအာင္ ျဖည့္ဆည္းပါ ။

9. Life is sorrow , overcome it .
ဘ၀ဆိုတာ ၀မ္းနည္းေႀကကြဲျခင္း တဲ့ ... ေျဖေဖ်ာက္ေက်ာ္လႊားပါ ။
10. Life is a song , sing it .
ဘ၀ဆိုတာ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ တဲ့ ... သီဆိုလုိက္ပါ ။
11. Life is a tragedy , confront it.
ဘ၀ဆိုတာ ကံဆုိးမိုးေမွာင္က်ျခင္း တဲ့ ... ႀကံ့ႀကံ့ခံေျဖရွင္းပါ ။
12. Life is an adventure , dare it .
ဘ၀ဆိုတာ စြန္႔စားခန္းတစ္ရပ္ တဲ့ ... သတၱိရွိရွိ ရင္ဆုိင္ပါ ။
13. Life is luck , make it .
ဘ၀ဆိုတာ ကံေကာင္းျခင္း တဲ့ ဖန္တီးျပဳလုပ္ပါ ။
14. Life is too precious , do not destroy it .
ဘ၀ဆိုတာ အရမ္းတန္ဖိုးရွိလုိ႔ ဖ်က္ဆီးမပစ္လုိက္ပါနဲ႔ ။
15. Life is life , fight for it .
ဘ၀ဆိုတာ ဘ၀ ပါပဲ တဲ့ ... တုိက္ခုိက္ျပိဳင္ပဲြ၀င္ပါ

သိန္း ၄၀ တန္ မီးပံုးပ်ံႀကီး တက္သြားတဲ့အခါ
၄၀၀ တန္ ထမင္းထုပ္ေလး စားေနတဲ့
ကေလးေလးက ေငးၾကၫ့္ေနတယ္.....

သိန္းေသာင္းမ်ားစြာနဲ႔ တည္ေဆာက္ထားတဲ့
ေဝေရာစဏ ေက်ာက္စိမ္းေစတီႀကီးရဲ့ေရ႔ွမွ
အစိမ္းေရာင္ ဆင္းတုေတာ္တစ္ဆူ ေျခရင္းက
လက္အုပ္ခ်ီၿပီး ေရာင္းေနတဲ့ ပန္းသည္ေလးက
" အကိုရယ္ ယူပါေနာ္" တဲ့.....

သီခ်င္းတပုဒ္ဆိုရင္ သိန္းဆယ္ဂဏန္းရတဲ့ အဆိုေတာ္မေလးက
မီးပြိုင့္က သီခ်င္းညည္းရင္း စံပါယ္ပန္းေရာင္းတဲ့
ပန္းသည္ေလးကို " အေႂကြ မရိွေသးဘူး"တဲ့....

ေရႊဆိုင္ပိုင္ရွင္ အေဒၚႀကီးက
ကန္စြန္းရြက္သည္ ကေလးေလးကို
" ၃ စည္း ၅၀၀ မရရင္ မယူဘူး"တဲ့.....

ဒါေပမယ့္ .....

မီးပံုးပ်ံ သိန္း ၄၀ တန္ကို
လက္ခုပ္တီးရင္း ကေနၾကသူေတြဟာ
ကေလးငယ္ေလးရဲ့ ထမင္းထုပ္ေလးကို
မေတြ့မိလိုက္ၾကဘူး...

ဟင္းဆိုတာ ပဲရည္က်ဲေလးနဲ႔ ေဂၚဖီေၾကာ္.....

ကေလးေလးနားကို ဖုတ္ခနဲ က်သြားတာက
သိန္းဂဏန္းတန္တဲ့ အရက္ပုလင္းခြံတစ္လံုး.......

ေက်ာက္စိမ္း ေစတီႀကီးဆီမွာ
ဆုေတာင္းေနသံေတြကို ေလ့လာရင္
ေလာဘေတြ ျပၫ့္ေနေပမယ့္
ပန္းေရာင္းတဲ့ ကေလးေလးပါးစပ္က
ေမတၲာပို႔သံေလး လြင့္လြင့္လာတတ္တယ္.....

စံပါယ္ပန္းတြဲေလးကိုင္ထားတဲ့ ကေလးေလးက
သူ ေဈးမေရာင္းရတာကို ဝမ္းမနည္းဘူးဗ်ာ
ကားေပၚက အဆိုေတာ္မေလးကိုေတြ့ရလို႔
အားရဝမ္းသာ ရယ္ျပေနတယ္.....

ကန္စြန္းရြက္ ၃ စီး ၅၀၀ နဲ႔ ေဈးဆစ္ႏိုင္လို႔
ၿပံဳးေနတဲ့ အေဒၚႀကီးကို ေဈးသည္ေလးက
ေနာက္တစ္ခါ ဝယ္လွၫ့္ပါဦးတဲ့......

တစ္ခါတစ္ခါ ေျပာင္းျပန္ျဖစ္တဲ့ေလာကဓံနဲ႔
ေလာကႀကီးကို မုန္းတယ္.…

ူရင္းေရးသားသူ

ေနရာ
======

က်မ နာမည္က ျမေမပါ။ အသက္ ၅၀ ျပည့္ၿပီျဖစ္တဲ့ အပ်ိဳႀကီးေပါ့။ မတည္ျမဲတဲ့ ေလာကသဘာ၀၊ ေပးတိုင္းျပန္မရတဲ့ ေမတၱာတရား၊ ခါးသီးတဲ့ အေတြ႔အၾကဳံေတြက ရင့္က်က္တည္ၿငိမ္တဲ့ ေဒၚျမေမ ျဖစ္ေစခဲ့ၿပီ။ ဘ၀ကို က်ရာေနရာက တာဝန္ယူဖို႔ အသင့္။ အလုပ္မွန္သမၽွလည္း ဂုဏ္ရွိစြာ လုပ္တတ္ခဲ့ေလၿပီ။ မရွိမရွားဘ၀နဲ႔ အလိုက္သင့္ ေနတတ္ခဲ့တာ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ခဲ့ၿပီေလ။ အဲဒီလို ေနတတ္ေအာင္လည္း သူတို႔ေတြ သင္ေပးခဲ့ၾကတာပဲ။

အခန္း( ၁)

အေဖေရာ အေမေရာ ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ ဆိုသလို ဆုံးပါးသြားၾကခ်ိန္မွာ အစ္ကိုက အိမ္ေထာင္က်ၿပီး သမီးႏွစ္ေယာက္ ရေနေလျပီ ။

"ျမေမ၊ ညီမေလး … ငါ့သမီးႏွစ္ေယာက္ကို နင္ဂ႐ုစိုက္ေပးရင္ ရပါၿပီဟာ။ က်န္တာ နင္ ပူစရာမလိုဘူး။ ေနဖို႔လည္း မပူနဲ႔။ စားဖို႔လည္း မပူနဲ႔။ နင္ တစ္သက္လုံး ငါတို႔နဲ႔ပဲ ေနရမွာ"

"ဟုတ္တယ္ ျမေမ… ငါတို႔ ညီအစ္မတစ္ေတြ အတူတူပဲ ေနၾကရေအာင္။ ကိုဝင္းထြန္း ညီမကလည္း ငါ့ညီမပဲေပါ့ ေအ"

"ဟုတ္ကဲ့ပါ အစ္ကို… အစ္ကိုတို႔ စီစဥ္သလို ျမေမ နာခံပါ့မယ္"

ေယာင္းမျဖစ္သူ မေခ်ာနဲ႔ အစ္ကို ကိုဝင္းထြန္း စကားေတြကို ျမေမ ယုံၾကည္မိခဲ့တယ္။
အေဖနဲ႔အေမ ဆုံးပါးသြားေတာ့ ျမေမ အသက္က သုံးဆယ္ရွိေလၿပီ။ အိမ္ေထာင္လည္း မျပဳေလေတာ့ အစ္ကိုက အေမြပစၥည္း မခြဲခ်င္ တစ္အိမ္တည္းမွာ စည္းစည္းလုံးလုံး ေနဖို႔ စိတ္ကူးခဲ့ၾကသည္ပဲ။

"တီေမ… သမီးကို ေက်ာင္းလိုက္ပို႔ေပး"

"တီေမ… သမီးကို လက္ဖက္သုပ္ေပးပါ။ ည စာက်က္ရင္ စားဖို႔ "

တူမ ႏွစ္ေယာက္ ပူဆာသမၽွ မညည္းမညဴ လုပ္ေဆာင္ေပးရတာက ျမေမတာဝန္။

အစ္ကိုနဲ႔ ေယာင္းမက ကေလးေတြကို ျပန္မၾကည့္နိုင္။ မိုးလင္းက မိုးခ်ဳပ္ ေတာထဲမွာပဲ အလုပ္လုပ္ရင္း အခ်ိန္ကုန္ၾကသည္။ ၿမေမက အိမ္မွာခ်က္ျပဳတ္၊ကေလး ႏွစ္ေယာက္ ေစာင့္ေရွာက္ရင္း ျမေမ ဘ၀ အစစအရာရာ ျပည့္စုံသာယာတယ္လို႔ ထင္မိခဲ့တယ္။

အခန္း (၂)

အခ်ိန္ၾကာလာသည္နဲ႔အမၽွ တူမေလးေတြလည္း အရြယ္ေရာက္လာၾကေလၿပီ။အႀကီးမ ယုယုက ဆယ္တန္း။ အငယ္မ ႏုႏုက ရွစ္တန္း။ တူမေတြ လိုရာဆႏၵကို ျဖည့္ဆည္းေပးရင္း ျမေမ အသက္ ေလးဆယ္နား ကပ္လာၿပီ ။ ျမေမကို လာေရာက္ေတာင္းရမ္း လက္ထပ္ခ်င္သူ ရွိေသာ္လည္း ေခါင္းခါခဲ့သည္။ အစ္ကို႔ မိသားစုကို ကိုယ့္မိသားစုလို သေဘာထားကာ ဘ၀ကို ေက်နပ္ေနခဲ့ေလသည္ ။

"သမီး စာေမးပြဲေအာင္ရင္ ေက်ာင္းဆရာမ လုပ္မယ္။ သမီးတာဝန္က်တဲ့ေနရာ တီေမ လိုက္ရမယ္ေနာ္ "

အႀကီးမ ယုယုက ေျပာေတာ့

"သမီးအိမ္ေထာင္က်ေတာ့ တီေမက ဘယ္သူနဲ႔ ေနရမလဲ"

"သမီးက ေယာက္်ားမယူဘူး၊ တီေမလို အပ်ိဳႀကီးပဲ လုပ္မွာ"

တူမေခ်ာေခ်ာေတြ စကားက ျမေမကို စိတ္ခ်မ္းေျမ့ေစခဲ့တယ္။ဟုတ္ဟုတ္ မဟုတ္ဟုတ္ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းကေတာ့ ျမေမ အားျဖစ္ခဲ့ရသည္ေလ။ အစ္ကို လင္မယားကလည္း ျမေမကို ဦးစားေပးခဲ့ၾကတာကိုး။

"သမီး စာေမးပြဲေအာင္တယ္ တီေမ၊ ဂုဏ္ထူးႏွစ္ခုပါတယ္… ေပ်ာ္လိုက္တာ။ အေဖေရ အေမ သမီး စာေမးပြဲေအာင္ၿပီ"

"ဒါမွ ငါ့သမီးကြ၊ ငါ့သမီး ဘာလုပ္ခ်င္လည္း ေျပာ၊ အေဖျဖစ္ေအာင္လုပ္ေပးမယ္ "

မိသားစုေတြ ေပ်ာ္ၾကရၿပီ။

ယုယုက အမွတ္ေကာင္းလို႔ ေက်ာင္းဆရာမ မလုပ္ေတာ့ေပ။ သူနာျပဳဆရာမ ေလၽွာက္ေတာ့ ဝင္ခြင့္ရခဲ့တယ္။ မႏၲေလးမွာ သင္တန္းတက္ေနခ်ိန္ လိုရာအေၾကာ္အေလွာ္ ပို႔ေပးရျပန္တယ္။ အငယ္မကိုလည္း တစ္ဖက္က ဂ႐ုစိုက္ေပးရေသးတယ္။ ညဘက္ စာၾကည့္ခ်ိန္ ေဘးနားမွာ ထိုင္ရင္းစာဖတ္။ တူမေလးအိပ္ၿပီဆိုမွ ျမေမလည္း အိပ္ရ နားရ တယ္။ သည္လိုနဲ႔ အငယ္မလည္း ဆယ္တန္း ေအာင္ခဲ့ျပန္ေရာ။

အစ္ကိုနဲ႔ ေယာင္းမရဲ့ စိတ္သေဘာထားေတြလည္း ေျပာင္းစျပဳလာၿပီ။ အျပင္အလုပ္ မလုပ္သည့္ ျမေမကို ၿငိဳျငင္လာၾကၿပီ။ အျပစ္မရွိ အျပစ္ရွာ ေျပာၾကတယ္။ ဘယ္အခ်ိန္ကမွ အျပင္အလုပ္ မလုပ္ရတဲ့ ျမေမကို အျပင္အလုပ္ ခိုင္းတတ္လာၾကတယ္။ သမီးႏွစ္ေယာက္ သင္တန္းကို အစ္ကိုတစ္လွည့္ ေယာင္းမတစ္လွည့္ သြားၾကည့္ၾကရင္း ျမေမမွာ တျဖည္းျဖည္း ေဘးေရာက္ေနေလၿပီ။

တူမေတြ အလည္ျပန္လာခိုက္မွာ အဆင္ေျပသလို ရွိေသာ္လည္း တူမေတြမွာ သူတို႔ ဘ၀အတြက္ ႀကိဳးစားေနၾကၿပီေလ။ အရင္လို ျမေမကို တီတီတာတာ မလုပ္ၾကေတာ့။ ခ်စ္သူရည္းစားလည္း ထားတတ္လာၾကေတာ့ မိမိမွာ အထီးက်န္သလိုနဲ႔ ဝမ္းနည္းအားငယ္မိသည္သာ။

အခန္း (၃)

"ဘာေျပာတယ္ အစ္ကို… အခုမွ အေမြခြဲမယ္ ဟုတ္လား"

အစ္ကို႔ႏႈတ္က ဒီလိုစကားမ်ိဳး ထြက္လာလိမ့္မည္ဟု ဘယ္တုန္းကမွ ျမေမ မေမၽွာ္လင့္မိခဲ့။ အခုေတာ့

"ခြဲစရာေရာ ဘာက်န္ေသးလို႔လဲ အစ္ကိုရဲ့။ ရွိသမၽွ လယ္ေျမ အစ္ကို႔ သားသမီး ပညာေရးအတြက္ ေရာင္းခ်ခဲ့တာပဲ။ အခုမွ အေမြခြဲမယ္ဆိုေတာ့"

ျမေမ စကားဆက္မေျပာနိုင္။ မ်က္ရည္ၿဖိဳင္ၿဖိဳင္ က်ရေလၿပီ။

"အဲဒါ ငါတို႔ခ်ည္း သုံးလာတာ မဟုတ္ဘူးေလ။ နင္လည္း တစ္သက္လုံး ထိုင္စားလာတာပဲ"

ေယာင္းမကလည္း ေျပာျပန္တယ္။အလုပ္မလုပ္တာကပဲ အျပစ္တစ္ခု ျဖစ္လာေလၿပီ။

"အစ္မသမီးေတြ ငယ္ငယ္တုန္းက ဒီ စကားမေျပာပါဘူး။ အခု ရွိတာလည္းကုန္ေရာ အစ္မတို႔ ေျပာၿပီေပါ့"

"မဆိုင္ပါဘူး ျမေမရာ၊ နင္လည္း အတူတူ စားေသာက္လာတာ ခုမွ ကုန္တာေတြ ဘာေတြ လာမေျပာနဲ႔"

"ေျပာရက္လိုက္တာ အစ္ကိုရယ္၊ အစ္ကို႔ သမီးေတြလည္း အလုပ္ကိုယ္စီ ရကုန္ၾကၿပီ ဆိုေတာ့ ေျပာအားရွိၿပီေပါ့။ သူတို႔ အရြယ္မေရာက္ခင္က ကၽြန္လို ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ခဲ့ရတာ ျမေမပါ"

သူတို႔ ဘာမွ ျပန္မေျပာၾက။ ျမေမ ဆက္ေျပာလိုက္တယ္။

"သည္အိမ္ကေတာ့ ျမေမ ခြဲမေပးနိုင္ဘူး။အစ္ကိုတို႔ မေနခ်င္ ဆင္းၾက။ ကိုယ့္တစ္ဝမ္း တစ္ခါးအတြက္ေတာ့ ျမေမ ရွာစားနိုင္ပါတယ္။ ခုလို ေစာေစာသိရတာ ေကာင္းတာေပါ့"

အေျခအေနက တင္းမာလာတယ္။ မိသားစု စိတ္ဓာတ္လည္း ပ်က္ကြယ္ၿပီ။ စိတ္ဝမ္းေတြ ကြဲခဲ့ၾကရင္း အစ္ကိုမိသားစုက တစ္ႏွစ္အတြင္းမွာပဲ အိမ္ခြဲသြားၾကေတာ့တယ္။ မိဘအိမ္အိုႀကီးမွာ ျမေမ တစ္ေယာက္တည္း အားငယ္စိတ္နဲ႔ က်န္ခဲ့ရသည္။

တူမေတြကလည္း မိဘစကားကိုပဲ နားေထာင္ၾကသည္ေလ။ ျမေမ ရင္နာရေလၿပီ။ ေရွ႕ဆက္ရမယ့္ ဘ၀ခရီးကို မာနေတြနဲ႔ ႀကိဳးစားအားတင္းခဲ့တယ္။

အစ္ကို႔စကား ယုံစားမိခဲ့တာလည္း ေနာင္တရတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမေမက သူတို႔ဆီမွာ ေအာက္မက်ိဳ႕ခဲ့။ က်န္ရွိသမၽွ ပစၥည္းေလးကို ခြဲေဝယူၿပီး တစ္ေယာက္တည္း အဆင္ေျပေအာင္ ေနခဲ့တယ္။ မဂၤလာေဆာင္ၿပီး ေနစရာ အခက္အခဲျဖစ္ေနသည့္ တူဝမ္းကြဲ ဖိုးလုံးနဲ႔ မိညိဳကို ၿခံထဲမွာ အိမ္ေဆာက္ေနဖို႔ ခြင့္ျပဳေပးလိုက္တယ္။ အေရးအေၾကာင္းဆို အကူအညီ ျဖစ္ရသည္ေပါ့။ အခ်ိန္ရွိသခိုက္မွာ ေနာင္ေရးအတြက္ ကိုယ္လုပ္နိုင္ရာ အလုပ္လုပ္ခဲ့တယ္။

မိဘအေမြ လယ္တစ္ခင္းကိုေတာ့ နာဖို႔အတြက္ ခ်န္ထားရင္း သူမ်ားကို သီးစား ခ်ေပးလိုက္တယ္။ စားဖို႔ ေသာက္ဖို႔အတြက္ သိပ္မပူပင္ရေပမယ့္ လုပ္နိုင္ကိုင္နိုင္ခ်ိန္ေလးမွာ အလုပ္လုပ္ရမည္ေလ။ ကိုယ္က ငယ္စဥ္အခ်ိန္မွာ အေရးပါတဲ့ေငြကို မရွာမိခဲ့။ ေမတၱာတရားကိုပဲ မ်က္စိမွိတ္ ယံုၾကည္မိခဲ့သူ။ ေနာင္တေတြ ရမိသည္။ အခုအခ်ိန္ ျမေမမွာ ေရႊအျပည့္ ေငြအျပည့္ရွိမယ္ဆိုလၽွင္ အစ္ကို မိသားစု သည္လိုလုပ္မည္မထင္။

"ႏွမေကာင္းစားလၽွင္ အစ္ကို အိမ္ဦးခန္း၊ အစ္ကိုေကာင္းစားလၽွင္ ႏွမ မီးဖိုေခ်ာင္" ဆိုေသာ အရပ္သုံး စကားပုံေတာင္ ျမေမအတြက္ ပ်က္ခဲ့ေလၿပီ။ မီးဖိုေခ်ာင္မွာပင္ မသုံး လိုၾကေတာ့။

ျမေမလည္း ကိုယ့္ေနရာအမွန္ကို သိလာရၿပီ။ ညဘက္ဆို ေရဒီယို ကက္ဆက္ကေလးျဖင့္ တရားနာရင္း ကိုယ့္အတြက္ ကိုယ္လုပ္ရတယ္။ ေန႔ခင္းမွာဆိုရင္ေတာ့ ပဲျပာ၊ ပဲေရြး လက္တိုလက္ေတာင္း အငွားေခၚရာ လိုက္လုပ္ေပါ့။ အခုဆို ရြာရဲ့ သာေရး နာေရးေတြမွာ ေရွ႕ဆုံးက။ ကိုယ့္ေခၽြးနဲ႔ရတဲ့ လုပ္အားခကို အလွဴအတန္းျပဳရင္း သံေယာဇဥ္ႀကိဳးကို နည္းနိုင္သမၽွ နည္းေအာင္ ျဖတ္ေနတယ္။

အစ္ကိုေတြကေတာ့ သမီး ပညာတတ္ေတြနဲ႔ ေမာ္ႂကြားေနၾကၿပီ။ ပတ္ဝန္းက်င္ရဲ့ ေဝဖန္သံေတာင္ ဂ႐ုမစိုက္ၾက။ တူမေလးေတြကေတာ့ တစ္ခါတစ္ရံေတာ့ မုန႔္ပဲ သြားရည္စာေလးမ်ားနဲ႔ လာကန္ေတာ့ၾကပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမေမက သူတို႔ဆီက ဘာမွ မေမၽွာ္လင့္ေတာ့။ က်န္ရွိေနတဲ့ ဘ၀အခ်ိန္ပိုင္းေလးမွာ ကိုယ့္အားကိုယ္ကိုးရင္းေနဖို႔ ဆုံးျဖတ္ထားသည္ပဲေလ။

"ႀကီးေမ… ႀကီးေမ"

မိညိဳေခၚသံေၾကာင့္ အေတြးက ျပတ္ေတာက္သြားသည္။

"ေဟ… မိညိဳ …ႀကီးေမ ဒီမွာ"

"အရီးၿမိဳင္က ႀကီးေမကို ပဲျပာဖို႔ ေခၚထားတယ္ဆို၊ မလာေသးဘူးလား ေမးလို႔။ ေနမ်ား မေကာင္းလို႔လား ဝင္ၾကည့္တာ"

"ႀကီးေမ ေနေကာင္းပါတယ္ကြယ္၊ အခုပဲ သြားေတာ့မွာ၊ အိမ္ၾကည့္ထားလိုက္ဦးေနာ္ မိညိဳ"

"ဟုတ္ကဲ့ပါ… ႀကီးေမ"

မိညိဳ စကားသံ အဆုံးေတာ့ ျမေမလည္း ဆန္ေကာတစ္ခ်ပ္ ကိုင္ကာ ေျခလွမ္းေတြက ပဲသန႔္ရမည့္ အိမ္သို႔။

The Mirror Daily. Page မွ _

ေမသူ ( တမာေတာ )