ေျပာင္းျပန္ - 𝔹𝕪𝕒𝕦𝕟𝕘 ℙ𝕪𝕒𝕟

စတုတ္ထအတိုင်းအတာ၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် တုန်ခါမှု
ညဉ့်နက်သန်းခေါင်၊ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်က တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပေမယ့် နက္ခတ္တဗေဒ မျှော်စင်ဟောင်းကြီးရဲ့ အပေါ်ဆုံးထပ်မှာတော့ ဧဒင် တစ်ယောက် အာရုံစိုက်မှု အပြည့်နဲ့ သူ့ရဲ့ စက်ကိရိယာတွေကြားမှာ ပျော်မွေ့နေတယ်။ သူဟာ သာမန်နက္ခတ်ပညာရှင်တစ်ဦး မဟုတ်ဘူး။ စကြာဝဠာရဲ့ အခြေခံ အတိုင်းအတာတွေထဲကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ဖို့ ကြိုးပမ်းနေတဲ့ သိပ္ပံပညာရှင်တစ်ဦးပါ။ သူ့စိတ်ထဲမှာ အမြဲတမ်း စွဲလမ်းနေတာက စတုတ္ထမြောက် အတိုင်းအတာ ဆိုတဲ့ အယူအဆပဲ။
"ကျွန်တော်တို့ မြင်နေရတဲ့ သုံးဖက်မြင် ကမ္ဘာကြီးအပြင် နောက်ထပ် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အတိုင်းအတာတွေ ရှိကိုရှိရမယ်ဗျာ" လို့ ဧဒင်က သူ့ရဲ့ လက်ထောက်၊ အမြဲတမ်း လက်တွေ့ကျတဲ့ မာယာ ကို ပြောပြလေ့ရှိတယ်။ မာယာကတော့ ခေါင်းခါရင်း "ဧဒင်ရယ်၊ သင်္ချာဖော်မြူလာတွေထဲမှာပဲ ရှိနေတဲ့ အရာတစ်ခုကို ဘာလို့ အဲ့လောက် အချိန်ဖြုန်းနေရတာလဲ" လို့ မေးခွန်းထုတ်တတ်ပေမဲ့ ဧဒင်ရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲက စူးစမ်းလိုစိတ် တောက်ပမှုက သူ့ကိုလည်း တစ်နည်းနည်းနဲ့ ဆွဲဆောင်နေမိတယ်။
ဧဒင်ဟာ စတုတ္ထအတိုင်းအတာကို သွားဖို့အတွက် အာကာသ-အချိန် ပုံပျက်ခြင်း (Space-time Distortion) ကို အသုံးပြုဖို့ သုတေသနပြုနေခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ သီအိုရီအရ စကြာဝဠာထဲက အချို့သော နေရာတွေမှာ အချိန်နဲ့ အာကာသ (space) ရဲ့ တည်ဆောက်ပုံဟာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ အနည်းငယ် လှုပ်ယိမ်းနေတယ်၊ ပုံပျက်နေတယ်ဆိုတာပဲ။ ဒီပုံပျက်မှုတွေကို တန်ပြန်ထိန်းချုပ်ပြီး ချဲ့ထွင်နိုင်ရင် စတုတ္ထအတိုင်းအတာရဲ့ တံခါးပေါက်တစ်ခုကို ဖွင့်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူ ယုံကြည်တယ်။
ရှေးဟောင်းပစ္စည်း၏ လှိုင်းနှုန်း
တစ်နေ့မှာ ဧဒင်ဟာ မြို့အစွန်က ရှေးဟောင်းပစ္စည်း ရောင်းဝယ်ရေးဆိုင်လေးတစ်ဆိုင်ကို ရောက်သွားတယ်။ အဲဒီမှာ သူဟာ မှတ်တမ်းမှတ်ရာ မရှိတဲ့၊ ပုံသဏ္ဍာန်လည်း မူမမှန်တဲ့ ကျောက်တုံးနက်ကြီးတစ်တုံး ကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ဒီကျောက်တုံးက ထူးဆန်းတယ်။ အလင်းရောင် ထိလိုက်တဲ့အခါ မမြင်ရတဲ့ လှိုင်းနှုန်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေသလိုပဲ။ ဧဒင်ဟာ ဒီလှိုင်းနှုန်းဟာ သူ့ရဲ့ အာကာသ-အချိန် ပုံပျက်ခြင်း သီအိုရီနဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်လို့ ချက်ချင်း ခံစားမိတယ်။
ကျောက်တုံးနက်ကြီးကို သူ့ဓာတ်ခွဲခန်းကို ယူလာပြီး စမ်းသပ်ကြည့်တော့ ပုံမှန်တိုင်းတာမှုတွေနဲ့ ဘာမှန်းမသိဘူးဖြစ်နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဧဒင်က စိတ်မလျှော့ဘဲ ဆက်လက်လေ့လာတယ်။ သူဟာ သူ့ရဲ့ သင်္ချာနဲ့ ရူပဗေဒ ဗဟုသုတတွေကို အသုံးပြုပြီး အဲဒီကျောက်တုံးကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ လှိုင်းနှုန်းတွေကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာဖို့ Frequency Manipulator လို့ခေါ်တဲ့ ကိရိယာတစ်ခုကို တီထွင်လိုက်တယ်။ ဒီကိရိယာက ပုံမှန်မျက်စိနဲ့ မမြင်နိုင်တဲ့၊ ပုံမှန်စက်တွေနဲ့ မဖမ်းယူနိုင်တဲ့ လှိုင်းနှုန်းတွေကို ဖမ်းယူပြီး ပုံဖော်ပေးနိုင်တယ်။
ညဘက် စမ်းသပ်မှု ပြုလုပ်နေစဉ်မှာပဲ Frequency Manipulator ရဲ့ မျက်နှာပြင်ပေါ်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ ဂရပ်ဖစ်ပုံစံတွေ ပေါ်လာလိုက်၊ ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်နေတယ်။ အဲဒီပုံစံတွေက အချိန်နဲ့အမျှ ပြောင်းလဲနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ မမြင်နိုင်တဲ့ လမ်းကြောင်းတွေ၊ အရာဝတ္ထုတွေ ပေါ်လာလိုက်၊ ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်နေတယ်။
"ဒီလှိုင်းနှုန်းတွေက စကြာဝဠာရဲ့ အခြေခံဖွဲ့စည်းပုံကို ပုံပျက်စေတဲ့ လှိုင်းနှုန်း တွေပဲ ဖြစ်ရမယ်!" ဧဒင် ရေရွတ်လိုက်တယ်။ သူဟာ ဒီလှိုင်းနှုန်းတွေကို အသုံးပြုပြီး အာကာသ-အချိန်ရဲ့ နံရံ ကို ထိုးဖောက်ဖို့ ကြိုးစားတော့တယ်။
မာယာကတော့ စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ "ဧဒင်၊ ဒါ အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။ ငါတို့ မသိသေးတဲ့ အရာတွေနဲ့ ကစားတာ ဘယ်တော့မှ မကောင်းဘူး။ စကြာဝဠာရဲ့ နိယာမတွေကို ချိုးဖောက်တာဟာ ဘယ်လိုအကျိုးဆက်တွေ ဖြစ်လာနိုင်လဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မပြောနိုင်ဘူး" လို့ သတိပေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဧဒင်က သူ့ရဲ့ စူးစမ်းလိုစိတ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘူး။ သူဟာ ကျောက်တုံးနက်ကနေ ထွက်တဲ့ လှိုင်းနှုန်းတွေကို Frequency Manipulator ကနေတစ်ဆင့် စုစည်းပြီး အာရုံစူးစိုက်မှု အပြည့်နဲ့ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်တယ်။
အာကာသ-အချိန်၏ အလွှာများ
ရုတ်တရက် ဓာတ်ခွဲခန်းတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး လေထုထဲမှာ မမြင်ရတဲ့ လှိုင်းဂယက်တွေ ဖြစ်ပေါ်လာတယ်။ မီးသီးတွေ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်လာပြီး ကွန်ပျူတာ စနစ်တွေလည်း အလုပ်မလုပ်တော့ဘူး။ မျက်စိရှေ့မှာတင် အရာဝတ္ထုတွေဟာ ပုံသဏ္ဍာန်ပြောင်းလဲသွားသလို ခံစားရတယ်။ ဧဒင်ဟာ သူ့လက်ထဲက ခဲတံတစ်ချောင်းကို ကြည့်လိုက်တယ်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ခဲတံက သုံးဖက်မြင် အနေအထားနဲ့ မြင်ရပေမဲ့ အခုတော့ အစွန်းတစ်ဖက်ကနေ စပြီး ပျောက်ကွယ်သွားလိုက်၊ ပြန်ပေါ်လာလိုက်နဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ပုံသဏ္ဍာန်တစ်ခုကို ခဏတာ မြင်လိုက်ရတယ်။ ပြီးရင် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားတယ်။
"ဒီမှာ မာယာ၊ ကြည့်စမ်း!" ဧဒင်က အံ့သြတကြီး အော်ပြောလိုက်တယ်။ သူ့အသံက တုန်ယင်နေတယ်။
မာယာဟာ ကြောက်ရွံ့စိတ်နဲ့အတူ မျက်လုံးအပြူးသားနဲ့ ကြည့်နေမိတယ်။ ဓာတ်ခွဲခန်းနံရံတွေမှာ အက်ကြောင်းတွေ ထင်လာပြီး အချိန် ဟာ ရပ်တန့်သွားသလို ခံစားရတယ်။ ပြီးတော့ ထူးဆန်းတာတစ်ခု ဖြစ်လာတယ်။ စက္ကန့်ပိုင်းလေးအတွင်းမှာပဲ ဧဒင်ဟာ သူ့ကိုယ်သူ အခန်းထဲမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း နေရာများစွာမှာ ရှိနေသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။ သူ့ရဲ့ ပုံရိပ်တွေဟာ တစ်ထပ်တည်း မကျဘဲ အနည်းငယ်စီ လွဲနေပြီး တစ်နေရာတည်းမှာ သူဟာ ရှေ့ကို တိုးလိုက်၊ နောက်ကို ဆုတ်လိုက်၊ အပေါ်ကို တက်လိုက်၊ အောက်ကို ဆင်းလိုက် ပြုလုပ်နေတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ဒါဟာ စတုတ္ထအတိုင်းအတာထဲမှာ အရာဝတ္ထုတစ်ခုကို အချိန်ကာလတစ်ခုအတွင်း ဖြတ်သန်းသွားလာပုံ ကို တစ်ပြိုင်နက် မြင်နေရတာပဲလို့ သူ နားလည်လိုက်တယ်။
"မာယာ၊ နားထောင်!" ဧဒင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောတယ်။ "ငါတို့ သုံးဖက်မြင် ကမ္ဘာမှာ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို အလျား၊ အနံ၊ အမြင့်ဆိုပြီး ရှုထောင့်သုံးခုကနေ မြင်ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ စတုတ္ထအတိုင်းအတာထဲမှာဆိုရင် အဲဒီစာအုပ်ရဲ့ မွေးဖွားရာကနေ စပြီး ပျက်စီးသွားတဲ့ အချိန်အထိ သူ့ရဲ့ သက်တမ်းတစ်လျှောက်လုံးရဲ့ ပုံရိပ်အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မြင်နိုင်တယ်။ ငါခုမြင်လိုက်ရတဲ့ ခဲတံ ပျောက်သွားလိုက်၊ ပေါ်လာလိုက် ဖြစ်တာဟာလည်း အဲဒီခဲတံရဲ့ သက်တမ်းတစ်ခုအတွင်းက အချိန်ပိုင်းတစ်ခုကို ငါတို့ရဲ့ သုံးဖက်မြင် ကမ္ဘာကနေ လှမ်းမြင်လိုက်ရတာပဲ!"
အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ်တို့၏ ရစ်ပတ်မှု
ရုတ်တရက် အရာအားလုံး ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားပြီး တုန်ခါမှုတွေ ရပ်တန့်သွားတယ်။ ဧဒင်ဟာ ချွေးသီးတွေနဲ့ ရွှဲနစ်နေပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေတယ်။ သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေကတော့ အံ့သြခြင်းနဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ကြောင့် တောက်ပနေဆဲပဲ။ "ငါ...ငါ မြင်လိုက်ရပြီ မာယာ။ အဲဒါ စတုတ္ထအတိုင်းအတာပဲ။ အဲဒီမှာ အချိန်ဆိုတာကလည်း နေရာတစ်ခုလိုပါပဲ။ ငါတို့က အချိန်ထဲမှာ ရွေ့လျားနေတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ အဲဒီအတိုင်းအတာထဲမှာ အရာအားလုံးက ရှိပြီးသားပဲ။ အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ အနာဂတ်ဆိုတာတွေက တကယ်တော့ အဲဒီနေရာမှာ တစ်ထပ်တည်း တည်ရှိနေကြတာပဲ" လို့ ဧဒင်က အသက်ရှူမှားစွာ ပြောလိုက်တယ်။
မာယာဟာ သူ့မျက်လုံးတွေကို မယုံနိုင်ပေမဲ့ ဧဒင်ရဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်ပြီး သူ့မှာ မှန်ကန်နေတယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်။ ဒီရှာဖွေတွေ့ရှိမှုဟာ ဧဒင်ရဲ့ သိပ္ပံပညာနယ်ပယ်မှာ တော်လှန်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူသိလိုက်တာက စတုတ္ထအတိုင်းအတာဟာ သူ ထင်ထားတာထက် ပိုမိုနက်နဲပြီး ရှုပ်ထွေးတယ်ဆိုတာပါပဲ။
ဧဒင်ဟာ စတုတ္ထအတိုင်းအတာထဲမှာ အချိန်ကာလတစ်ခုအတွင်းမှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေကို မြင်နိုင်တယ်ဆိုတာကို သိလိုက်ရတယ်။ ဥပမာ၊ သူဟာ သူ့ရဲ့ ငယ်ဘဝကို လက်ရှိချိန်မှာတင် တစ်ပြိုင်နက် ပြန်မြင်နိုင်သလို သူ့ရဲ့ အနာဂတ် ဘယ်လိုဖြစ်လာမလဲဆိုတာကိုလည်း သေချာတိကျစွာ မဟုတ်ပေမဲ့ အလင်းတန်းလို မြင်လိုက်ရတယ်။ ဒါဟာ သူရွေးချယ်တဲ့ လမ်းကြောင်းပေါ် မူတည်ပြီး ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ အနာဂတ်ရဲ့ အလားအလာတွေဖြစ်နိုင်တယ်လို့ သူ တွေးမိတယ်။ အာကာသ-အချိန် ပုံပျက်မှုတွေကတစ်ဆင့် သူဟာ အချိန်ရဲ့ အလွှာတွေကို လှန်လှောကြည့်နေသလို ခံစားရတယ်။
နိဂုံးနှင့် ရှေ့ဆက်မည့် ခရီး
ဒီစမ်းသပ်မှုဟာ ဧဒင်ကို အချိန်ခရီးသွားလာခြင်း (Time Travel) ရဲ့ အလားအလာတွေကို စဉ်းစားစေခဲ့တယ်။ စတုတ္ထအတိုင်းအတာကို နားလည်ပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် အချိန်ထဲကို ဝင်ရောက်ပြီး အတိတ် ဒါမှမဟုတ် အနာဂတ်ကို သွားလာနိုင်မလား။ ဒါမှမဟုတ် အချိန်ရဲ့ သဘောသဘာဝကို ပြောင်းလဲနိုင်မလား။ ဒီအတွေးတွေက သူ့စိတ်ထဲမှာ ပြည့်နှက်နေခဲ့တယ်။
ဒါဟာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ စကြာဝဠာရဲ့ နောက်ထပ် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုရဲ့ အစပဲ ရှိပါသေးတယ်။ ဧဒင်နဲ့ မာယာတို့ဟာ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဆက်လက်ဖော်ထုတ်ဖို့အတွက် ခရီးသစ်တစ်ခုကို စတင်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပါပြီ။ သူတို့ဟာ စတုတ္ထအတိုင်းအတာရဲ့ နက်နဲမှုကို အာကာသ-အချိန် ပုံပျက်ခြင်းတွေကတစ်ဆင့် ထိုးဖောက်ပြီး စကြာဝဠာရဲ့ အခြေခံနိယာမတွေကို ပြောင်းလဲပစ်မယ့် ခရီးကို ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းကြတော့မှာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒီဝတ္ထုမှာ စတုတ္ထအတိုင်းအတာနဲ့ ချိတ်ဆက်ဖို့အတွက် အာကာသ-အချိန် ပုံပျက်ခြင်း (Space-time Distortion) ဆိုတဲ့ အယူအဆကို အသုံးပြုထားပါတယ်။ ဒီအယူအဆက Einstein ရဲ့ General Relativity သီအိုရီနဲ့ ဆက်စပ်နေပြီး စကြာဝဠာထဲမှာ အချိန်နဲ့ အာကာသတို့ဟာ တစ်သားတည်း ရောယှက်နေပြီး လှုပ်ယိမ်းပြောင်းလဲနိုင်တယ်ဆိုတာကို ဖော်ပြပါတယ်။

ဗြိတိသျှကိုလိုနီခေတ် မြန်မာနိုင်ငံ၏ စီးပွားရေးကို လွှမ်းမိုးခဲ့သော တရုတ်သူဌေးကြီးများ (၁၉၁၅-၁၉၄၀)

၁၉၁၅ ခုနှစ်မှ ၁၉၄၀ ခုနှစ်များအတွင်း ဗြိတိသျှကိုလိုနီခေတ် မြန်မာနိုင်ငံသည် ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးဇာတ်ခုံပေါ်တွင် အရေးပါသော ဆန်စပါးနှင့် သစ်ထုတ်လုပ်တင်ပို့သူအဖြစ် ရပ်တည်ခဲ့သည်။ ဤကာလတွင် မြန်မာနိုင်ငံ၏ စီးပွားရေးလောက၌ တရုတ်နွယ်ဖွား စီးပွားရေးသမားများသည် ထူးခြားသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် ထက်မြက်သော လုပ်ငန်းစီမံခန့်ခွဲမှုတို့ဖြင့် စီးပွားရေးအင်ပါယာကြီးများကို တည်ထောင်ခဲ့ကြရုံသာမက မြန်မာ့လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းတွင်လည်း များစွာ အကျိုးပြုခဲ့ကြသည်။ ဤဆောင်းပါးတွင် ထိုခေတ်က မြန်မာနိုင်ငံ၏ စီးပွားရေးနှင့် လူမှုရေးနယ်ပယ်ကို လွှမ်းမိုးခဲ့သော တရုတ်သူဌေးကြီးလေးဦးဖြစ်သည့် လင်းချင်းကျုံး (Lim Chin Tsong)၊ အော့ဘွန်းဟော (Aw Boon Haw)၊ အော့ဘွန်းပါ (Aw Boon Par) နှင့် ချန်မဟာဖီ (Chan Mah Phee) တို့၏ အကြောင်း

၁။ လင်းချင်းကျုံး (Lim Chin Tsong) (၁၈၆၇-၁၉၂၃) - မြန်မာနိုင်ငံ၏ ထိပ်တန်း ကုန်သည်ကြီး
နောက်ခံနှင့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ

လင်းချင်းကျုံး ကို ၁၈၆၇ ခုနှစ်တွင် တရုတ်နိုင်ငံ၊ ဖူကျန့် (Fujian) ပြည်နယ်၊ ဟွေ့အန်းခရိုင် (Hui'an County) ၌ မွေးဖွားခဲ့သည်။ သူသည် အသက် ၁၀ နှစ်အရွယ်တွင် မိဘများနှင့်အတူ မြန်မာနိုင်ငံသို့ ရွှေ့ပြောင်းလာခဲ့သည်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက စီးပွားရေးဗီဇရှိသူဖြစ်ပြီး ရန်ကုန်မြို့တွင် Lim Chin Tsong & Co. ဟူသော ကုမ္ပဏီကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။

သူ၏ အဓိကလုပ်ငန်းမှာ ဆန်စပါးတင်ပို့ရောင်းချခြင်း ဖြစ်သည်။ ၂၀ ရာစုအစောပိုင်းတွင် မြန်မာနိုင်ငံသည် ကမ္ဘာ့ဆန်အိုးကြီးဖြစ်လာရာ လင်းချင်းကျုံးသည် ဤဈေးကွက်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးချခဲ့သည်။ သူသည် ဆန်စက်များစွာကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး နိုင်ငံတကာဆန်ဈေးကွက်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူအဖြစ် ရပ်တည်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သစ်ထုတ်လုပ်ရေး (အထူးသဖြင့် ကျွန်းသစ်)၊ ရေနံလုပ်ငန်း (ဘီအိုစီ - Burmah Oil Company ၏ အစုရှယ်ယာအများအပြားကို ပိုင်ဆိုင်)၊ ဘဏ်လုပ်ငန်း (ဥပမာ- Overseas Chinese Banking Corporation - OCBC ၏ ဦးဆောင်သူတစ်ဦး) နှင့် သင်္ဘောလုပ်ငန်း (ကိုယ်ပိုင်သင်္ဘောများဖြင့် ကုန်စည်ပို့ဆောင်) တို့ကိုလည်း လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ လုပ်ငန်းများသည် မြန်မာနိုင်ငံတစ်ဝန်းလုံးတွင် ကျယ်ပြန့်စွာ ပျံ့နှံ့ခဲ့ပြီး ထောင်နှင့်ချီသော ဝန်ထမ်းများကို အလုပ်အကိုင် အခွင့်အလမ်းများ ပေးခဲ့သည်။ ဗြိတိသျှအစိုးရနှင့်လည်း ခိုင်မာသော ဆက်ဆံရေးရှိခဲ့ပြီး ဘုရင်ခံများ၊ မြို့ပြအုပ်ချုပ်ရေးမှူးများနှင့် နီးကပ်စွာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။

လူမှုရေးပံ့ပိုးမှုနှင့် အမွေအနှစ်

လင်းချင်းကျုံးသည် သူ၏ ကြွယ်ဝမှုကို ပရဟိတလုပ်ငန်းများတွင် အမြောက်အမြား လှူဒါန်းခဲ့သည်။ ရန်ကုန်မြို့ရှိ တရုတ်လူမျိုးများအတွက် ကျောင်းများ၊ ဆေးရုံများ နှင့် ဘုန်းကြီးကျောင်းများ တည်ဆောက်ရန်အတွက် ငွေကြေးများစွာ လှူဒါန်းခဲ့သည်။ သူ၏ အထင်ရှားဆုံး အမွေအနှစ်မှာ ရန်ကုန်မြို့၊ ကမ္ဘာအေးဘုရားလမ်းပေါ်တွင် တည်ရှိသော လင်းချင်းကျုံးအိမ်တော် (Lim Chin Tsong Palace) ဖြစ်သည်။ ဤခမ်းနားထည်ဝါသော အိမ်တော်ကြီးကို ၁၉၁၇ ခုနှစ်တွင် စတင်တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး သူ၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာနှင့် ဩဇာအာဏာကို ပြသသည့် ကိုလိုနီခေတ် ဗိသုကာလက်ရာမြောက် အဆောက်အအုံတစ်ခုဖြစ်သည်။ လင်းချင်းကျုံးသည် ၁၉၂၃ ခုနှစ်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများနှင့် လူမှုရေးလုပ်ဆောင်မှုများသည် မြန်မာနိုင်ငံသမိုင်းတွင် အရေးပါသော မှတ်တမ်းအဖြစ် ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

၂။ အော့ဘွန်းဟော (Aw Boon Haw) (၁၈၈၃-၁၉၅၄) နှင့် အော့ဘွန်းပါ (Aw Boon Par) (၁၈၈၈-၁၉၄၄) - ကျားကပ်ဖြင့် ကမ္ဘာကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သူများ
နောက်ခံသမိုင်းနှင့် ဆေးလုပ်ငန်းအစ

အော့ဘွန်းဟော ကို ၁၈၈၃ ခုနှစ်တွင် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ရန်ကုန်မြို့၌ မွေးဖွားခဲ့ပြီး ညီဖြစ်သူ အော့ဘွန်းပါ ကို ၁၈၈၈ ခုနှစ်တွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ ဖခင်ဖြစ်သူ Aw Chu Kin သည် တရုတ်နိုင်ငံ၊ ဖူကျန့် (Fujian) ပြည်နယ်မှ ပြောင်းရွှေ့လာသော ဆေးဆရာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရန်ကုန်တွင် Eng Aun Tong (永安堂) ဟူသော ရိုးရာဆေးတိုက်ငယ်လေးတစ်ခုကို ၁၈၈၀ ပြည့်နှစ်များတွင် ဖွင့်လှစ်ထားခဲ့သည်။ ဖခင် ကွယ်လွန်ပြီးနောက် ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် ဖခင်၏ လုပ်ငန်းကို ဆက်ခံခဲ့သည်။

ကျားကပ် (Tiger Balm) ၏ ကမ္ဘာကျော်အောင်မြင်မှု

အော့ဘွန်းဟောသည် ထက်မြက်သော စီးပွားရေးသမားဖြစ်ပြီး အော့ဘွန်းပါကမူ ဆေးပညာနှင့် ဓာတုဗေဒဆိုင်ရာ ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝသူဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦး ပူးပေါင်း၍ ဖခင်၏ ရိုးရာဆေးနည်းများကို အခြေခံကာ ယနေ့ကမ္ဘာကျော် "ကျားကပ်" (Tiger Balm) ဆေးကို ၁၉၂၀ ပြည့်နှစ်များအစောပိုင်းတွင် တီထွင်ထုတ်လုပ်ခဲ့ကြသည်။ ဤဆေးသည် ကိုက်ခဲနာကျင်မှုများ၊ ကြွက်သားနာကျင်မှုများ၊ အင်းဆက်ပိုးမွှားကိုက်ခြင်းများအတွက် ထိရောက်မှုရှိပြီး အရှေ့တောင်အာရှတစ်ခွင်တွင် အလွန်လျင်မြန်စွာ ရေပန်းစားလာခဲ့သည်။

စီးပွားရေး တိုးချဲ့ခြင်းနှင့် ဆန်းသစ်တီထွင်မှုများ
Eng Aun Tong ဆေးတိုက်သည် ရန်ကုန်တွင် အလွန်အောင်မြင်ခဲ့ပြီးနောက် အော့ဘွန်းဟောသည် ၁၉၂၆ ခုနှစ်တွင် စင်္ကာပူသို့ ရွှေ့ပြောင်းကာ လုပ်ငန်းများကို ထပ်မံတိုးချဲ့ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် Tiger Balm ထုတ်ကုန်များကို နိုင်ငံတကာသို့ တင်ပို့ရောင်းချခဲ့ပြီး ကြီးမားသော စီးပွားရေးအင်ပါယာကြီးတစ်ခုကို တည်ထောင်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် အော့ဘွန်းဟောသည် သတင်းစာလုပ်ငန်း များတွင်လည်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့သည်။ စင်္ကာပူ၊ ဟောင်ကောင်၊ ရှန်ဟိုင်းနှင့် မြန်မာနိုင်ငံတို့တွင် Sin Chew Jit Poh၊ Star Newspaper နှင့် The Tiger Standard ကဲ့သို့သော တရုတ်ဘာသာစကားနှင့် အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကား သတင်းစာများကို ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် မြန်မာနိုင်ငံမှ စတင်ခဲ့သော ကမ္ဘာကျော်လုပ်ငန်းစုကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။လူမှုရေးပံ့ပိုးမှုနှင့် အထင်ကရ အမွေအနှစ်ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးသည် ၎င်းတို့၏ စီးပွားရေးအောင်မြင်မှုများကို ပရဟိတလုပ်ငန်းများတွင် များစွာ အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ ကျောင်းများ၊ ဆေးရုံများ နှင့် ပရဟိတအဖွဲ့အစည်းများ အတွက် ငွေကြေးများစွာ လှူဒါန်းခဲ့သည်။ အထင်ကရ အမွေအနှစ်အဖြစ် စင်္ကာပူနှင့် ဟောင်ကောင်တို့တွင် Tiger Balm Garden (ယခုအခါ Haw Par Villa) ဟူသော ပန်းခြံများကို တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့သည် ယနေ့တိုင် အများပြည်သူ လည်ပတ်ရာနေရာများအဖြစ် တည်ရှိနေပါသည်။ အော့ဘွန်းဟောသည် ၁၉၅၄ ခုနှစ်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့ပြီး အော့ဘွန်းပါမှာ ၁၉၄၄ ခုနှစ်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ ညီအစ်ကို၏ အမည်များသည် မြန်မာနိုင်ငံမှ စတင်ခဲ့သော ကျားကပ်ဆေးနှင့်အတူ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းတွင် အမှတ်ရနေဆဲဖြစ်သည်။

၃။ ချန်မာဖီ (Chan Mah Phee) (၁၈၈၁-၁၉၅၄) - လူမှုအသိုင်းအဝိုင်း၏ ထောက်ပံ့သူနောက်ခံနှင့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများချန်မဟာဖီ ကို ၁၈၈၁ ခုနှစ်တွင် မြန်မာနိုင်ငံ၊ ရန်ကုန်မြို့၌ မွေးဖွားခဲ့သည်။ သူ၏ မိဘများသည် တရုတ်နိုင်ငံ၊ ဂွမ်တုန်း (Guangdong) ပြည်နယ်၊ Chaozhou (潮州) ဒေသမှ ပြောင်းရွှေ့လာသော တရုတ်လူမျိုးများဖြစ်သည်။ ဖခင်၏ ကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းကို ဆက်ခံခဲ့ပြီး ကိုယ်ပိုင်ကြိုးစားအားထုတ်မှုဖြင့် စီးပွားရေးလောကတွင် အောင်မြင်မှုများ ရရှိခဲ့သည်။ချန်မဟာဖီ၏ အဓိကလုပ်ငန်းများမှာ ဆန်စပါးတင်ပို့ရောင်းချခြင်း၊ သစ်လုပ်ငန်း နှင့် အိမ်ခြံမြေလုပ်ငန်း တို့ဖြစ်သည်။ ရန်ကုန်မြို့ရှိ အဖိုးတန်နေရာများတွင် အဆောက်အအုံများနှင့် မြေကွက်များစွာကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး အိမ်ခြံမြေရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူကြီးတစ်ဦးအဖြစ် ထင်ရှားခဲ့သည်။ သူသည် ဗြိတိသျှကိုလိုနီခေတ်က မြန်မာနိုင်ငံတွင် ကျယ်ပြန့်သော ကုန်သွယ်မှုကွန်ရက်များကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပြီး တရုတ်ပြည်မကြီး၊ စင်္ကာပူ၊ မလေးရှားနှင့် အခြား အရှေ့တောင်အာရှနိုင်ငံများနှင့် ကုန်သွယ်မှုပြုခဲ့သည်။လူမှုရေးခေါင်းဆောင်မှုနှင့် ပရဟိတလုပ်ငန်းများချန်မဟာဖီသည် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများတွင် ထက်မြက်ရုံသာမက တရုတ်လူမျိုးအသိုင်းအဝိုင်းအတွင်းတွင်ပါ လေးစားခံရသော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် ရန်ကုန်မြို့ရှိ တရုတ်လူမျိုး အဖွဲ့အစည်းများ၊ အထူးသဖြင့် ဖူကျန့် လူမျိုးစုအသင်း (Fujian Association) နှင့် Chaozhou Association ကဲ့သို့သော အဖွဲ့အစည်းများတွင် တက်ကြွစွာ ပါဝင်ခဲ့ပြီး ဥက္ကဋ္ဌ ရာထူးများပင် ရယူခဲ့ဖူးသည်။ တရုတ်ကျောင်းများ၊ ဘုန်းကြီးကျောင်းများ၊ ဆေးရုံများနှင့် ပရဟိတအဖွဲ့အစည်းများအတွက်လည်း စဉ်ဆက်မပြတ် လှူဒါန်းခဲ့သည်။ သူ၏ လှူဒါန်းမှုများနှင့် လူမှုရေးလုပ်ဆောင်မှုများသည် တရုတ်လူမျိုးအသိုင်းအဝိုင်း၏ ပညာရေး၊ ကျန်းမာရေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှု ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရေးတို့အတွက် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။မြန်မာ-တရုတ် ဆက်ဆံရေး တံတားချန်မဟာဖီသည် မြန်မာနိုင်ငံနှင့် တရုတ်နိုင်ငံအကြား ချစ်ကြည်ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး တံတားတစ်ခုသဖွယ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ သူသည် ယဉ်ကျေးမှုဖလှယ်ရေးနှင့် စီးပွားရေးပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများကို မြှင့်တင်ခဲ့ပြီး ဗြိတိသျှကိုလိုနီခေတ်အတွင်း မြန်မာနိုင်ငံရှိ တရုတ်လူမျိုးများ၏ အခွင့်အရေးနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာကို ကာကွယ်မြှင့်တင်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ သူ၏ လုပ်ငန်းများသည် မြန်မာ့စီးပွားရေး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုတွင် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့ရုံသာမက၊ တရုတ်လူမျိုးများ၏ စီးပွားရေးနှင့် လူမှုရေးဩဇာကိုပါ ပြသခဲ့သည်။ ချန်မဟာဖီသည် ၁၉၅၄ ခုနှစ်တွင် ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။ဤသူဌေးကြီးလေးဦး၏ ဘဝနှင့် လုပ်ငန်းများသည် ၁၉၁၅ မှ ၁၉၄၀ ခုနှစ်များအတွင်း မြန်မာနိုင်ငံ၏ စီးပွားရေး၊ လူမှုရေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှုရှုထောင့်များကို အတိအကျနှင့် ပြည့်စုံစွာ ထင်ဟပ်ပြသနေပါသည်။ ၎င်းတို့သည် မြန်မာနိုင်ငံသမိုင်း၏ အရေးပါသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် မှတ်တမ်းတင်လျက်ရှိသည်။

"အချိန်နှင့် ဒစ်ဂျစ်တယ်ဘုရင်"
အခန်း ၁
2008 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၃၁ ရက်။ ကမ္ဘာ့ဘဏ္ဍာရေးစနစ်ဟာ ပြိုလဲမတတ် အနေအထားမှာ ရှိနေချိန်။ Lehman Brothers ဘဏ်ကြီး ဒေဝါလီခံသွားပြီး၊ ဗြိတိန်မှာ Northern Rock ကို အစိုးရက ဒေါ်လာဘီလီယံပေါင်းများစွာနဲ့ ကယ်တင်နေရတယ်။ ဒီလိုအခြေအနေမှာ cryptography မေးလ်စာရင်းထဲကို "Satoshi Nakamoto" ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ စာတစ်စောင် ရောက်လာတယ်။ စာရဲ့ခေါင်းစဉ်က "Bitcoin: A Peer-to-Peer Electronic Cash System"။ ၉ မျက်နှာပဲရှိတဲ့ ဒီစာတမ်းက ဗဟိုချုပ်ကိုင်မှုမရှိတဲ့ ဒစ်ဂျစ်တယ်ငွေကြေးတစ်ခုကို ဖော်ပြထားပြီး၊ SHA-256 hashing algorithm နဲ့ Proof-of-Work ယန္တရားကို အသုံးပြုထားတယ်။
ဒါပေမယ့် Satoshi ဆိုတဲ့လူက ဘယ်သူလဲ။ သူ့အီးမေးလ်က [email protected] ဖြစ်ပြီး၊ P2P Foundation မှာ ဂျပန်နိုင်ငံသားအဖြစ် ဖော်ပြထားပေမယ့်၊ သူ့စာသားတွေက "organise"၊ "realise" လို ဗြိတိသျှအင်္ဂလိပ်စကားလို ရေးထားတာက သံသယဖြစ်စရာ။ တကယ်တော့ Satoshi Nakamoto ဆိုသူဟာ 2088 ခုနှစ်က လာတဲ့ အချိန်ခရီးသွား "Kael Ardyn" ဖြစ်တယ်။
2088 မှာ ကမ္ဘာဟာ "Global Coin Consortium" (GCC) ဆိုတဲ့ ကော်ပိုရေးရှင်ကြီးတွေရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာ ရှိနေတယ်။ GCC ဟာ "G-Coin" ဆိုတဲ့ ဗဟိုချုပ်ကိုင်တဲ့ ဒစ်ဂျစ်တယ်ငွေကြေးနဲ့ ကမ္ဘာ့လူဦးရေ ၉၀% ကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး၊ ဘဏ်တွေဟာ သမိုင်းထဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။ Kael ဟာ "Chrono Resistance" ဆိုတဲ့ တော်လှန်ရေးအဖွဲ့က နည်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ သူတို့ရဲ့ "Chrono Sphere" အချိန်ခရီးသွားစက်ကို ခိုးယူကာ 2008 ကို ရောက်လာခဲ့တာပဲ။ သူ့ရဲ့လက်နက်က "Quantum Node" - 2088 ခုနှစ်ရဲ့ ကွမ်တမ်ကွန်ပျူတာတစ်လုံး။ ဒီကိရိယာဟာ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ဘလောက်ချိန်းကုဒ်တွေကို ဖန်တီးနိုင်ပြီး၊ အနာဂတ်က ဒေတာဘေ့စ်တွေကို ချိတ်ဆက်နိုင်တယ်။
အခန်း ၂
2009 ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီ ၃ ရက်။ Kael ဟာ Bitcoin ရဲ့ Genesis Block ကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး၊ "The Times 03/Jan/2009 Chancellor on brink of second bailout for banks" ဆိုတဲ့ စာသားကို ထည့်သွင်းခဲ့တယ်။ Quantum Node ကို သုံးပြီး သူဟာ ပထမဆုံး ၁ သန်း Bitcoin ကို တူးဖော်ခဲ့ပြီး၊ ပိုက်ဆံအိတ် (1A1zP1eP5QGefi2DMPTfTL5SLmv7DivfNa) မှာ သိမ်းထားခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့အာရုံစိုက်မှုက Bitcoin တစ်ခုတည်းမှာ မဟုတ်ခဲ့ဘူး။
2012 မှာ XRP ဆိုတဲ့ ဒစ်ဂျစ်တယ်ငွေကြေးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့တယ်။ Ripple Labs က ဖန်တီးထားတဲ့ XRP ဟာ ဘဏ်တွေအတွက် နိုင်ငံတကာငွေလွှဲမှုကို မြန်ဆန်စေဖို့ ရည်ရွယ်ထားပြီး၊ Ripple Consensus Ledger (RCL) ကို အသုံးပြုထားတယ်။ Kael က XRP ရဲ့ အနာဂတ်ကို Quantum Node ကနေ မြင်ထားပြီးသားပဲ။ 2088 မှာ XRP ဟာ GCC ရဲ့ G-Coin ရဲ့ အဓိကအစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ ဘဏ်တွေနဲ့ ကော်ပိုရေးရှင်တွေရဲ့ လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် Kael ဟာ 2012 မှာ Satoshi အမည်ခံပြီး Ripple ရဲ့ ဖိုရမ်တွေထဲ ဝင်ရောက်ကာ၊ XRP ရဲ့ ဗဟိုချုပ်ကိုင်မှုကို ဝေဖန်တဲ့ ပို့စ်တွေ တင်ခဲ့တယ်။ သူက "XRP ဟာ ဘဏ်တွေရဲ့ လက်ထဲ ကျရင်၊ လူထုရဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မယ်" လို့ ရေးခဲ့တယ်။
2010 မှာ Kael ဟာ Bitcoin ကုဒ်ကို Gavin Andresen ဆီ လွှဲပေးခဲ့ပြီး၊ 2011 မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။ တကယ်တော့ သူဟာ Chrono Sphere နဲ့ 2088 ကို ပြန်သွားခဲ့တာပဲ။ ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့ ဒစ်ဂျစ်တယ်ငွေကြေးတော်လှန်ရေးဟာ အစပြုချိန်သာ ဖြစ်သေးတယ်။
အခန်း ၃
2088 မှာ Kael ဟာ Bitcoin ရဲ့ အောင်မြင်မှုကို ပြန်ကြည့်ခဲ့တယ်။ Bitcoin ဟာ တန်ဖိုး G-Coin ၁၀၀၀ နဲ့ ညီမျှလာခဲ့ပေမယ့်၊ သူဌေးတွေရဲ့ လက်ထဲ ရောက်သွားခဲ့တယ်။ XRP ကတော့ GCC ရဲ့ လက်နက်ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ တန်ဖိုး G-Coin ၅၀၀ အထိ တက်လာခဲ့တယ်။ ဒီအချိန်မှာ Kael ဟာ နောက်ထပ် ဒစ်ဂျစ်တယ်ငွေကြေးတွေကို လေ့လာခဲ့တယ်။
2017 မှာ Binance ကုမ္ပဏီက BNB (Binance Coin) ကို စတင်ခဲ့တယ်။ BNB ဟာ Ethereum ရဲ့ ERC-20 တိုကင်တစ်ခုအဖြစ် စတင်ခဲ့ပြီး၊ 2019 မှာ Binance Smart Chain (BSC) ကို ဖန်တီးကာ သီးခြား ဘလောက်ချိန်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ BNB ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ကုန်သွယ်မှုကြေးနဲ့ ဗဟိုမဲ့ဘဏ္ဍာရေး (DeFi) ဝန်ဆောင်မှုတွေကို ပံ့ပိုးဖို့ပဲ။ Kael က BNB ရဲ့ အနာဂတ်ကို မြင်ထားတယ်။ 2088 မှာ BNB ဟာ G-Coin ၇၀၀ တန်ဖိုးရှိပြီး၊ Binance ဟာ GCC ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် BNB ရဲ့ ဗဟိုချုပ်ကိုင်မှုရှိတဲ့ သဘောက Kael ကို စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေတယ်။
ဒီအချိန်မှာ Kael ဟာ Pi Network ကို တွေ့ခဲ့တယ်။ 2019 မှာ Stanford ပါရဂူဘွဲ့ရတွေဖြစ်တဲ့ Dr. Nicolas Kokkalis နဲ့ Chengdiao Fan တို့က စတင်ခဲ့တဲ့ Pi ဟာ Stellar Consensus Protocol (SCP) ကို အသုံးပြုပြီး၊ ဖုန်းတစ်လုံးနဲ့ တူးဖော်နိုင်တဲ့ စနစ်တစ်ခုပဲ။ Kael က Pi ဟာ Bitcoin ရဲ့ မူလရည်ရွယ်ချက်ကို ပြန်လည်အကောင်အထည်ဖော်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်ခဲ့တယ်။ သူက Chrono Sphere နဲ့ 2019 ကို ရောက်လာပြီး၊ Satoshi အမည်ခံကာ Pi ရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးရေးမှာ လျှို့ဝှက်ပါဝင်ခဲ့တယ်။ Quantum Node ကို သုံးပြီး SCP ရဲ့ လုံခြုံရေးပြဿနာတွေကို ပြင်ဆင်ပေးခဲ့တယ်။
Kael က အနာဂတ်ကို သိထားတယ်။ 2030 မှာ Pi ဟာ ဈေးကွက်ထဲ ဝင်လာပြီး၊ ၁ Pi ရဲ့ တန်ဖိုးဟာ ဒေါ်လာ ၁၀၀၀ ကျော်လာမယ်။ 2040 မှာ BNB နဲ့ XRP ကို ကျော်တက်မယ်။ 2088 မှာတော့ Pi ဟာ G-Coin ကို အစားထိုးပြီး၊ တန်ဖိုး G-Coin ၁၅၀၀ နဲ့ ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး ဒစ်ဂျစ်တယ်ငွေကြေး ဖြစ်လာမယ်။
အခန်း ၄
2025 ခုနှစ်၊ ဧပြီ ၁၀ ရက်။ Pi Network ဟာ လူသန်း ၁၅၀ ကျော်ရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိနေချိန်။ BNB ဟာ Binance Smart Chain မှာ တန်ဖိုး ဒေါ်လာ ၅၀၀ ရှိနေပြီး၊ XRP က ဘဏ်တွေနဲ့ ပူးပေါင်းကာ ဒေါ်လာ ၃၀၀ အထိ တက်နေတယ်။ ဒီအချိန်မှာ Satoshi Nakamoto ဆိုတဲ့ နာမည်ဟာ X ပေါ်မှာ ပေါ်လာပြီး၊ ပို့စ်တစ်ခု တင်ခဲ့တယ်။
"Bitcoin က အစ၊ XRP က ဘဏ်တွေရဲ့ လက်နက်၊ BNB က ကော်ပိုရေးရှင်တွေရဲ့ အာဏာ။ Pi ကသာ လူထုရဲ့ အနာဂတ်ပါ။ 2088 မှာ ဒီကမ္ဘာကြီးဟာ G-Coin နဲ့ ပြည့်နေမယ်။ ဒါကို ပြောင်းဖို့ အခုကတည်းက တိုက်ရမယ်။"
ဒီပို့စ်ကြောင့် လူတွေ အံ့ဩသွားကြတယ်။ တချို့က Satoshi ကို အချိန်ခရီးသွားလို့ ယုံကြပြီး၊ Binance နဲ့ Ripple က ဒီပို့စ်ကို သတိထားမိလာတယ်။ ဒါပေမယ့် အကြီးမားဆုံး ခြိမ်းခြောက်မှုက GCC ပဲ။ 2088 ကနေ "Elias Vorn" ဆိုတဲ့ လူသတ်သမားကို Kael ကို ဖမ်းဖို့ စေလွှတ်ခဲ့တယ်။ Elias ဟာ 2025 မှာ Kael ကို တွေ့ခဲ့ပြီး၊ Quantum Node နဲ့ Chrono Sphere ကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။
နှစ်ယောက်ကြား တိုက်ပွဲမှာ Kael ဟာ Quantum Node ကို အသုံးပြုပြီး Elias ရဲ့ အချိန်ခရီးသွားစက်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် Chrono Sphere လည်း ပျက်စီးသွားပြီး၊ Kael ဟာ 2025 မှာ ပိတ်မိသွားခဲ့တယ်။ Elias ကတော့ ဒဏ်ရာရပြီး ထွက်ပြေးသွားခဲ့တယ်။
အခန်း ၅ - ဒစ်ဂျစ်တယ်ဘုရင်၏ အမွေအနှစ်
2025 မှာ ပိတ်မိနေပေမယ့် Kael ရဲ့ မစ်ရှင်က မပြီးသေးဘူး။ သူက Pi Network ရဲ့ အဖွဲ့ကို လျှို့ဝှက်အကြံပေးပြီး၊ Bitcoin ၁ သန်းကို 2030 မှာ ရောင်းချဖို့ အစီအစဉ်ချန်ထားခဲ့တယ်။ တစ်ဖက်မှာ Binance က BNB ကို ပိုမိုတိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်နေပြီး၊ Ripple က XRP ကို ဘဏ်တွေနဲ့ ပိုမိုချိတ်ဆက်နေတယ်။
2030 မှာ Pi Network ဟာ Mainnet စတင်ခဲ့ပြီး၊ Kael ရဲ့ Bitcoin တွေကို ရောင်းချကာ Pi ကို ထောက်ပံ့ခဲ့တယ်။ ၁ Pi ရဲ့ တန်ဖိုးဟာ ဒေါ်လာ ၁၀၀၀ ကျော်လာခဲ့တယ်။ 2040 မှာ Pi ဟာ BNB (ဒေါ်လာ ၈၀၀) နဲ့ XRP (ဒေါ်လာ ၅၀၀) ကို ကျော်တက်သွားခဲ့တယ်။ 2088 မှာတော့ Pi ဟာ G-Coin ကို အစားထိုးပြီး၊ တန်ဖိုး G-Coin ၁၅၀၀ နဲ့ ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး ဒစ်ဂျစ်တယ်ငွေကြေး ဖြစ်လာခဲ့တယ်။
Kael ဟာ 2025 မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး၊ သူ့ရဲ့အမည်ရင်း "Kael Ardyn" ကို ဘယ်သူမှ မသိခဲ့ဘူး။ ဒါပေမယ့် Satoshi Nakamoto ဆိုတဲ့ နာမည်ဟာ Bitcoin၊ XRP၊ BNB နဲ့ Pi ရဲ့ သမိုင်းမှာ ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ သူဟာ အချိန်နဲ့ ဒစ်ဂျစ်တယ်ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ လူထုရဲ့ ငွေကြေးလွတ်လပ်ခွင့်ကို ထာဝရချန်ထားခဲ့တယ်။

"ရန်ကုန်၏ ပြန်လည်နိုးထမှု"
အခန်း ၁ - မြစ်အောက်က တုန်ခါမှု
၂၀၂၆ ခုနှစ်၊ ရန်ကုန်မြစ်ဝှမ်းသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုစည်ကားလာသည်။ မြစ်ကမ်းတစ်လျှောက် သံမဏိနှင့် ဖန်သားဖြင့် ဆောက်လုပ်ထားသော မိုးမျှော်တိုက်များက မြို့၏ ကောင်းကင်ယံကို ပြောင်းလဲထားသည်။ လှေများအစား လျှပ်စစ်စွမ်းအင်သုံး ရေယာဉ်များက မြစ်ပေါ်တွင် သွားလာနေပြီး ဒရုန်းများက ကုန်ပစ္စည်းများ ပို့ဆောင်နေသည်။ ဆူးလေဘုရားအနီးရှိ ဗြိတိသျှခေတ်အဆောက်အအုံများသည် သမိုင်းဝင်အမွေအနှစ်အဖြစ် ထိန်းသိမ်းထားသော်လည်း ၎င်းတို့အနီးတွင် ခေတ်မီစီးပွားရေးစင်တာများ ပေါ်ထွက်လာသည်။
သို့သော် ထိုနှစ်၏ မိုးရာသီအစတွင် မြစ်အောက်မှ ထူးဆန်းသော တုန်ခါမှုများ စတင်ပေါ်ပေါက်လာသည်။ မြစ်ရေပြင်ပေါ်တွင် အလင်းတန်းများ ဖြတ်သန်းသွားပြီး မြို့ခံများကြားတွင် ကောလာဟလများ ပျံ့နှံ့လာသည်။ တချို့က “မြစ်အောက်မှာ ငလျင်လှုပ်မယ့် လက္ခဏာပဲ” ဟု ထင်ကြသည်။ တချို့ကမူ “ဒါဟာ ရာစုနှစ်တစ်ခုကျော် ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုရဲ့ နိုးထမှု” ဟု ယူဆကြသည်။
မောင်သိန်း၏ မြေးဖြစ်သူ အောင်မင်းသည် အသက် ၂၈ နှစ်အရွယ် နည်းပညာအင်ဂျင်နီယာတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် ရန်ကုန်မြစ်အနီး စွမ်းအင်သုံး ရေယာဉ်များ ထုတ်လုပ်သည့် ကုမ္ပဏီတစ်ခုတွင် အလုပ်လုပ်နေသည်။ သူ၏ အဘိုး မောင်သိန်းထံမှ “မြစ်အောက်က လျှို့ဝှက်ချက်” အကြောင်း ကြားဖူးခဲ့ပြီး ငယ်စဉ်က ထိုပုံပြင်ကို စိတ်ဝင်စားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ အဘိုးကွယ်လွန်ပြီးနောက် ၎င်းကို ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုဟု သတ်မှတ်ထားခဲ့သည်။ ယခုအခါ မြစ်အောက်မှ တုန်ခါမှုများကို သူ၏ ကုမ္ပဏီမှ စောင့်ကြည့်ကိရိယာများဖြင့် ဖမ်းယူမိသောအခါ အောင်မင်းသည် ထိုပုံပြင်ကို ပြန်လည်စဉ်းစားမိသည်။
အခန်း ၂ - ပြန်လည်ရှာဖွေခြင်း
အောင်မင်းသည် သူ၏ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ မြတ်သူအား ထိုဖြစ်ရပ်ကို ပြောပြသည်။ မြတ်သူသည် အသက် ၂၆ နှစ်အရွယ် သမိုင်းသုတေသီတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရန်ကုန်မြစ်၏ သမိုင်းဆိုင်ရာ မှတ်တမ်းများကို လေ့လာနေသူဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် အောင်မင်း၏ အဘိုး မောင်သိန်းနှင့် မမြတို့ ချန်ထားခဲ့သော မှတ်စုစာအုပ်တစ်အုပ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသည်။ ၎င်းစာအုပ်သည် မမြတို့ မိသားစုထံမှ အမွေဆက်ခံလာသော စာရွက်ဟောင်းများထဲတွင် ပါဝင်နေသည်။ စာအုပ်ထဲတွင် ၁၉၂၀ ခုနှစ်က ဖြစ်ရပ်များ၊ “ဇာတာ” မျိုးနွယ်၊ နှင့် မြစ်အောက်ရှိ စွမ်းအင်ရင်းမြစ်အကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။
မြတ်သူက “ဒီစွမ်းအင်ရင်းမြစ်က ၁၉၂၀ ကတည်းက ရှိနေခဲ့တာဆိုရင် အခုတုန်ခါမှုတွေက သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည်နိုးထလာတာဖြစ်နိုင်တယ်” ဟု ယူဆသည်။ ၎င်းတို့သည် မြစ်အောက်သို့ စူးစမ်းရန် ဆုံးဖြတ်ပြီး အောင်မင်း၏ ကုမ္ပဏီမှ ရေအောက်ဒရုန်းတစ်စင်းကို အသုံးပြုသည်။ ထိုဒရုန်းသည် ရေအောက် ၅၀ မီတာအနက်သို့ ရောက်သောအခါ သတ္တုဖွဲ့စည်းပုံကြီးတစ်ခုကို တွေ့ရှိသည်။ ၎င်းသည် သုံးထောင့်ပုံစံဖြစ်ပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အလင်းတန်းများ လှုပ်ရှားနေသည်။ ဒရုန်း၏ ကင်မရာမှ ပြန်လည်ပေးပို့သော ရုပ်သံများကို မြင်သောအခါ အောင်မင်းနှင့် မြတ်သူတို့ အံ့သြသွားသည်။
အခန်း ၃ - ကောင်းကင်မှ ပြန်လည်ရောက်ရှိမှု
ထိုညတွင် ရန်ကုန်မြစ်ပေါ်တွင် မြူထူထပ်မှုများ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာပြီး ကောင်းကင်မှ အသံကျယ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ မိုးမျှော်တိုက်များပေါ်မှ မြို့ခံများသည် ထိုအသံကို ကြားပြီး ဖုန်းများဖြင့် ဗီဒီယိုရိုက်ကူးကြသည်။ မြူထဲမှ သတ္တုအရာကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းသည် ၁၉၂၀ ခုနှစ်က မောင်သိန်းနှင့် မမြတို့ မြင်ခဲ့သည့် အရာနှင့် ဆင်တူသည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်း၏ အရွယ်အစားသည် ပိုမိုကြီးမားပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အလင်းများ ပိုမိုတောက်ပလာသည်။
အောင်မင်းနှင့် မြတ်သူသည် မြစ်ကမ်းသို့ အလျင်စလို ရောက်ရှိသွားပြီး ထိုအရာမှ သတ္တုရုပ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်ရသည်။ ၎င်းတို့သည် “ဇာတာ” မျိုးနွယ်မှ လာသူများဖြစ်ပြီး အောင်မင်းအား “ရွေးချယ်ခံသူ၏ ဆက်ခံသူ” ဟု ခေါ်ဆိုသည်။ ၎င်းတို့က “စွမ်းအင်ရင်းမြစ်ဟာ လူသားတွေရဲ့ နည်းပညာတိုးတက်မှုကြောင့် ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့တယ်။ အခု မင်းတို့ရဲ့ လောကမှာ ဒီစွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား ဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ရမယ်” ဟု ပြောသည်။
၎င်းတို့ထံမှ သိရသည်မှာ မြစ်အောက်ရှိ စွမ်းအင်ရင်းမြစ်သည် လူသားများ၏ လျှပ်စစ်စွမ်းအင်သုံး နည်းပညာများနှင့် ထပ်တူကျလာသောအခါ တုန်ခါမှုများ စတင်ပေါ်ပေါက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ရန်ကုန်မြို့ကို စွမ်းအင်ဖြင့် ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သော်လည်း မမှန်ကန်စွာ ထိန်းချုပ်ပါက မြို့တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။
အခန်း ၄ - အနာဂတ်၏ ရွေးချယ်မှု
အောင်မင်းနှင့် မြတ်သူသည် ထိုစွမ်းအင်ကို အစိုးရထံ သတင်းပို့ရန် စဉ်းစားသော်လည်း စီးပွားရေးလုပ်ငန်းကြီးများနှင့် နိုင်ငံတကာ အင်အားကြီးနိုင်ငံများက ၎င်းကို လက်နက်အဖြစ် ပြောင်းလဲအသုံးပြုနိုင်သည်ကို စိုးရိမ်သည်။ အောင်မင်းက “ကျွန်တော်တို့ ဒါကို လူသားတွေရဲ့ အကျိုးအတွက် သုံးနိုင်အောင် လုပ်ရမယ်။ ဒါပေမယ့် လောဘကြီးသူတွေ လက်ထဲ မရောက်အောင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?” ဟု မေးသည်။
မြတ်သူက သမိုင်းမှတ်တမ်းများကို ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီး “မမြတို့ ဒါကို ဖုံးကွယ်ခဲ့တာက ဗြိတိသျှတွေလက်ထဲ မရောက်အောင် ကာကွယ်ဖို့ပဲ။ အခု ငါတို့လည်း အဲဒီလမ်းကို လိုက်သင့်တယ်” ဟု အကြံပြုသည်။ သို့သော် အောင်မင်းက “ဒါကို ဖုံးထားရင် လူသားတွေ ဒီစွမ်းအင်ရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးကို လက်လွတ်ရလိမ့်မယ်။ ငါတို့ ဒါကို ထိန်းချုပ်ပြီး အကျိုးရှိအောင် သုံးနိုင်မလား စမ်းကြည့်သင့်တယ်” ဟု ပြောသည်။
အဆုံးတွင် ၎င်းတို့သည် “ဇာတာ” မျိုးနွယ်နှင့် ပူးပေါင်းပြီး စွမ်းအင်ရင်းမြစ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်သည်။ အောင်မင်းသည် သူ၏ နည်းပညာကျွမ်းကျင်မှုကို အသုံးပြုကာ စွမ်းအင်ကို မြစ်အောက်မှ ထုတ်ယူပြီး ရန်ကုန်မြို့၏ လျှပ်စစ်ဓာတ်အားစနစ်သို့ ချိတ်ဆက်ရန် ကြိုးစားသည်။ “ဇာတာ” မျိုးနွယ်က ၎င်းတို့၏ နည်းပညာကို မျှဝေပြီး စွမ်းအင်ကို လုံခြုံစွာ ထိန်းသိမ်းနည်းကို သင်ကြားပေးသည်။
အခန်း ၅ - အရိပ်များ၏ အလင်းတန်း
၂၀၂၆ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလတွင် ရန်ကုန်မြစ်အနီးရှိ စွမ်းအင်ဓာတ်အားပေးစက်ရုံတစ်ခု စတင်လည်ပတ်သည်။ ၎င်းသည် “ဇာတာ” မျိုးနွယ်၏ နည်းပညာနှင့် လူသားများ၏ တီထွင်မှုတို့ ပေါင်းစပ်ထားသော ပထမဆုံး စက်ရုံဖြစ်သည်။ မြစ်အောက်မှ ထုတ်ယူထားသော စွမ်းအင်သည် ရန်ကုန်မြို့၏ လျှပ်စစ်ဓာတ်အား၏ ၇၀% ကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ပြီး စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများနှင့် အိမ်ထောင်စုများသို့ သန့်ရှင်းသော စွမ်းအင်ကို ဖြန့်ဝေသည်။
အောင်မင်းနှင့် မြတ်သူသည် ထိုစွမ်းအင်၏ အရင်းအမြစ်ကို လျှို့ဝှက်ထားရန် ဆုံးဖြတ်ပြီး ၎င်းကို “မြစ်စွမ်းအင်” ဟု အမည်ပေးကာ အစိုးရနှင့် စီးပွားရေးသမားများအား အသေးစိတ်မဖော်ပြဘဲ ထိန်းသိမ်းသည်။ “ဇာတာ” မျိုးနွယ်သည် ၎င်းတို့၏ အကြံအစည်ကို အောင်မြင်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ မြူထဲသို့ ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့က “မင်းတို့လူသားတွေ ဒီစွမ်းအင်ကို မှန်ကန်စွာ အသုံးမချနိုင်ရင် ငါတို့ ပြန်လာလိမ့်မယ်” ဟု သတိပေးခဲ့သည်။
ရန်ကုန်မြို့သည် စွမ်းအင်အသစ်ဖြင့် တောက်ပလာပြီး မိုးမျှော်တိုက်များ၏ အလင်းရောင်များသည် မြစ်ရေပြင်ပေါ်တွင် ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်။ အောင်မင်းသည် မြစ်ကမ်းတစ်လျှောက် ရပ်နေရင်း သူ၏ အဘိုး မောင်သိန်းနှင့် မမြတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြန်လည်စဉ်းစားမိသည်။ ၎င်းတို့သည် ထိုစွမ်းအင်ကို ဖုံးကွယ်ခဲ့သော်လည်း အောင်မင်းသည် ၎င်းကို လူသားများ၏ အကျိုးအတွက် အသုံးပြုရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအရိပ်များသည် ကောင်းကင်ထက်၌ ဆက်လက်စောင့်ကြည့်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိထားသည်။

"ရန်ကုန်ကောင်းကင်အောက်က အရိပ်များ"
အခန်း ၁ - မြူထဲက အသံများ
၁၉၂၀ ခုနှစ်၊ ရန်ကုန်မြစ်၏ ကမ်းစပ်တစ်လျှောက် နေ့စဉ်ဘဝသည် စည်ကားနေသည်။ မြစ်ကမ်းဘေးတွင် ဝါးနှင့် တည်ဆောက်ထားသော တဲအိမ်ငယ်များတွင် လှေသမားများနှင့် ငါးဖမ်းသမားများ နေထိုင်ကြသည်။ မြစ်ပေါ်တွင် သစ်သားလှေများဖြင့် ဆန်၊ ငါးခြောက်၊ နှင့် ကုန်ပစ္စည်းများ သယ်ယူပို့ဆောင်နေသည့် ကုန်သည်များကို တွေ့ရသည်။ ဆိပ်ကမ်းအနီးရှိ ဗြိတိသျှစီမံခန့်ခွဲရေးရုံးများမှ စာရေးများ နှင့် အင်္ဂလိပ်စစ်သားများ၏ လှုပ်ရှားမှုများက မြို့၏ အသံများကို ပိုမိုစည်ကားစေသည်။ ဆူးလေဘုရားလမ်းမှ မြင်းလှည်းများ၏ သံချက်များ၊ ဈေးသည်များ၏ အော်ဟစ်သံများက လေထဲတွင် ရောယှက်နေသည်။
သို့သော် ထိုနှစ်၏ မိုးရာသီအစတွင် မြစ်ဝှမ်းတစ်လျှောက် မြူထူထပ်မှုများ ပိုမိုများပြားလာသည်။ မြူထဲမှ ထူးဆန်းသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လှေသမားများကြားတွင် ကောလာဟလများ စတင်ပျံ့နှံ့လာသည်။ တချို့က “မြစ်ထဲက နတ်တွေ စကားပြောနေတာ” ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ တချို့ကမူ ဗြိတိသျှတို့၏ စစ်သင်္ဘောအသစ်တစ်ခု၏ စက်သံဟု ထင်ကြသည်။
မောင်သိန်း၊ အသက် ၂၅ နှစ်အရွယ် လှေသမားတစ်ဦးသည် မြစ်ထဲတွင် ဝါးလှေငယ်တစ်စီးဖြင့် ငါးဖမ်းနေစဉ် ထိုအသံကို ပထမဆုံး ကြားခဲ့သူဖြစ်သည်။ သူ၏ လှေသည် အလျား ၁၅ ပေခန့်ရှိပြီး မြစ်ကမ်းမှ လူပေါင်းများစွာ အသုံးပြုခဲ့သည့် ရိုးရာပုံစံဖြစ်သည်။ ထိုညတွင် မြူသည် အထူးထူထပ်နေပြီး မြစ်ရေပြင်သည် မှန်တစ်ချပ်လို ငြိမ်သက်နေသည်။ ရုတ်တရက် မြူထဲမှ အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မောင်သိန်း၏ လှေအနီးသို့ ရောက်လာသည်။ ၎င်းသည် ရန်ကုန်မြစ်တစ်လျှောက် လှေများပေါ်တွင် အသုံးပြုသော ဆီမီးအိမ်များ၏ အလင်းမျိုးမဟုတ်ဘဲ ထူးဆန်းပြီး တောက်ပလွန်းသည်။
ထို့နောက် မြစ်ရေပြင်ပေါ်သို့ သတ္တုပြားတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းသည် အချင်း ၂၀ ပေခန့်ရှိပြီး ပုံသဏ္ဍာန်မှာ စက်ဝိုင်းပုံဖြစ်သည်။ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မြန်မာစာလုံးများနှင့် မတူသည့် ထူးဆန်းသော သင်္ကေတများ ထွင်းထုထားသည်။ ၎င်း၏ အပေါ်ယံသည် ငွေရောင်နှင့် တူသော်လည်း မြစ်ရေ၏ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုကြောင့် အရောင်ပြောင်းလဲနေသည်။ မောင်သိန်းသည် လှေပေါ်မှ ဆင်းကာ ထိုအရာကို ကိုင်တွယ်ကြည့်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ၎င်းမှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါလာပြီး နိမ့်သံဖြင့် မြည်ဟည်းသံထွက်လာသည်။ ထို့နောက် ရေထဲသို့ ပြန်လည်နစ်မြုပ်သွားသည်။
ထိုညမှစ၍ မောင်သိန်း၏ အိပ်မက်များသည် ထူးဆန်းလာသည်။ သူအိပ်မက်ထဲတွင် မြင်ခဲ့သည့် မြို့တစ်မြို့သည် ရန်ကုန်နှင့် မတူပေ။ ၎င်းတွင် သံမဏိဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော အဆောက်အအုံများ၊ ကောင်းကင်တွင် ပျံသန်းနေသော သတ္တုအရာများ၊ နှင့် သူ့အား စူးစိုက်ကြည့်နေသော အလင်းထွက်နေသည့် မျက်လုံးကြီးတစ်စုံကို မြင်ရသည်။ ထိုအိပ်မက်များသည် သူ့အား အိပ်ရာမှ နိုးထလာသောအခါ ချွေးများရွှဲနစ်စေပြီး စိတ်ထဲတွင် မရေရာသော ခံစားချက်များ ထားခဲ့သည်။
အခန်း ၂ - မြို့ထဲက လျှို့ဝှက်ချက်
ရန်ကုန်မြို့လယ်တွင် ဗြိတိသျှအုပ်ချုပ်ရေးရုံးများသည် ဆူးလေဘုရားအနီးတွင် တည်ရှိသည်။ ထိုရုံးများသည် အုတ်နီဖြင့် ဆောက်လုပ်ထားပြီး အင်္ဂလိပ်ဗိသုကာပုံစံဖြင့် ခမ်းနားထည်ဝါသည်။ ရုံးအပြင်ဘက်တွင် ယူနီဖောင်းဝတ် အိန္ဒိယစစ်သားများက အစောင့်အကြပ်ချထားပြီး မြင်းလှည်းများဖြင့် စာရွက်စာတမ်းများ ပို့ဆောင်နေသည်။ မြို့လယ်ရှိ ဈေးတန်းများတွင် မြန်မာ့ရိုးရာထမီ၊ ပန်းထိမ်လက်မှုပစ္စည်းများ၊ နှင့် ဗြိတိသျှတို့ ယူဆောင်လာသော သံဘူးများကို ရောင်းချနေသည်။
ဗိုလ်မှူးကြီး ဂျိမ်းစ် ဟက်စတန်သည် မြစ်ဝှမ်းတစ်လျှောက် ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်များကို သတင်းရရှိသောအခါ စုံစမ်းရန် အမိန့်ပေးသည်။ သူသည် အသက် ၄၅ နှစ်ခန့်ရှိပြီး မုတ်ဆိတ်မွှေးဖြူများနှင့် ပိန်ပါးသော မျက်နှာပိုင်ရှင်ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရုံးခန်းတွင် အိန္ဒိယပင်လယ်ပြင်၏ မြေပုံကြီးတစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားပြီး စားပွဲပေါ်တွင် စစ်ရေးစာရွက်များ ပုံထားသည်။ သူက “ဒီအရာတွေက ရုရှားတွေရဲ့ လျှို့ဝှက်လက်နက်ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ဒေသခံတွေရဲ့ အယူသီးမှုတစ်ခုပဲ” ဟု ယူဆသည်။ သူ၏ လက်ထောက်ဖြစ်သူ ဗိုလ်ကြီး ဝီလျံက လှေစီးစစ်သားများဖြင့် မြစ်ကို စစ်ဆေးရန် စီစဉ်သည်။
တစ်ဖက်တွင် မောင်သိန်းသည် မြစ်ကမ်းရှိ တဲအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူ၏ မိသားစုနှင့် အိမ်နီးချင်းများအား ထိုဖြစ်ရပ်ကို ပြောပြသည်။ သို့သော် သူ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူ ကိုမောင်ကြီးက “မြူထဲမှာ မင်းမူးနေလို့ ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်တာပဲ” ဟု ပြောကာ ရယ်မောသည်။ မောင်သိန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုအရာသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်ခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်သော်လည်း သက်သေမရှိသဖြင့် အခြားသူများကို ယုံကြည်စေရန် ခက်ခဲနေသည်။
ထိုအချိန်တွင် မြို့ထဲမှ စာဖတ်သူ မိန်းမပျိုတစ်ဦးဖြစ်သည့် မမြသည် မောင်သိန်း၏ ပြောစကားကို ကြားလိုက်သည်။ မမြသည် အသက် ၂၀ အရွယ်ရှိပြီး ဆံပင်ကို မြန်မာ့ရိုးရာပုံစံဖြင့် ဖီးထုံးထားသည်။ သူမသည် ဗြိတိသျှတို့ တည်ထောင်ထားသော စာသင်ကျောင်းတွင် အင်္ဂလိပ်စာနှင့် သိပ္ပံဘာသာရပ်များ သင်ယူခဲ့ဖူးသူဖြစ်သည်။ သူမလက်ထဲတွင် အင်္ဂလိပ်စာအုပ်တစ်အုပ် - “The War of the Worlds” ကို ကိုင်ထားပြီး မောင်သိန်း၏ ဖော်ပြချက်ကို ကြားသောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ “ဒါဟာ ကမ္ဘာပြင်ပက လာတာဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒီလိုအရာတွေကို သိပ္ပံစာအုပ်ထဲမှာ ဖတ်ဖူးတယ်” ဟု သူမက ပြောသည်။
မမြသည် ဗြိတိသျှရုံးမှ ခိုးယူထားသော မြစ်ဝှမ်း၏ မြေပုံတစ်ခုကို မောင်သိန်းအား ပြသည်။ ၎င်းမြေပုံသည် စက္ကူဖြူပေါ်တွင် မှင်နက်ဖြင့် ရေးဆွဲထားပြီး မြစ်တစ်လျှောက် ဗြိတိသျှတို့ အမှတ်အသားပြုထားသော နေရာများကို ဖော်ပြထားသည်။ မမြသည် ထိုမြေပုံပေါ်တွင် မောင်သိန်း၏ ဖြစ်ရပ်ဖြစ်ပွားရာနေရာကို မှတ်သားကာ “ငါတို့ အဲဒီကို သွားကြည့်ရမယ်” ဟု ဆုံးဖြတ်သည်။
အခန်း ၃ - ကောင်းကင်မှ ဧည့်သည်များ
မောင်သိန်းနှင့် မမြသည် မြစ်ဝှမ်းသို့ လှေဖြင့် ခရီးထွက်သည်။ ၎င်းတို့၏ လှေပေါ်တွင် ရိက္ခာအနည်းငယ်၊ ဆီမီးအိမ်တစ်လုံး၊ နှင့် မမြယူဆောင်လာသော မှတ်စုစာအုပ်တစ်အုပ်ပါရှိသည်။ မြစ်တစ်လျှောက် မြူသည် ပို၍ထူထပ်လာပြီး လှေသည် ရေပြင်ပေါ်တွင် ခပ်ဖြည်းဖြည်း ရွေ့လျားနေသည်။ မြစ်ကမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ဝါးပင်များ၊ သရက်ပင်များ၏ အရိပ်များသည် မြူထဲတွင် ဝိုးတဝါးသာ မြင်ရသည်။
ရုတ်တရက် မြစ်ရေပြင်ပေါ်တွင် သတ္တုအရာတစ်ခု ထပ်မံပေါ်ထွက်လာသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းသည် ရေပေါ်တွင် ရပ်တန့်နေပြီး အစိမ်းရောင်နှင့် ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် သင်္ကေတများသည် အလင်းနှင့်အတူ လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။ မောင်သိန်းသည် လှေပေါ်မှ မတ်တပ်ထရပ်ကာ ကြည့်နေစဉ် ကောင်းကင်မှ အသံကျယ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် မိုးကြိုးပစ်သံနှင့် တူသော်လည်း ပို၍ နိမ့်ပြီး တုန်ခါမှုရှိသည်။
ထို့နောက် မြူထဲမှ သတ္တုအရာကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းသည် သုံးထောင့်ပုံစံဖြစ်ပြီး အလျား ၁၀၀ ပေခန့်ရှိသည်။ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်သည် ချောမွေ့ပြီး ငွေရောင်ဖြင့် တောက်ပနေသည်။ အောက်ဘက်တွင် အလင်းစက်ဝိုင်းများ လှည့်ပတ်နေပြီး မြစ်ရေပြင်ပေါ်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆင်းသက်လာသည်။ လေထဲတွင် သတ္တုနံ့သင်းသင်းနှင့် လျှပ်စစ်စွမ်းအင်၏ အနံ့ကို ခံစားရသည်။
ထိုအရာမှ လူပုံစံတူသော သတ္တုရုပ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် အရပ် ၆ ပေခန့်ရှိပြီး သံချပ်ကာနှင့် တူသော အပြင်ခွံများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများမှာ အနီရောင်အလင်းထွက်နေပြီး လှုပ်ရှားမှုများသည် လူသားများနှင့် ဆင်တူသော်လည်း ပို၍ စက်ဆန်သည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးက မောင်သိန်းအား လက်ညှိုးထိုးပြီး မြန်မာဘာသာဖြင့် ပြောသည်။ “မင်းက ရွေးချယ်ခံသူ။ မင်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ငါတို့ရဲ့ အသံကို ကြားခဲ့တယ်။” ၎င်းတို့၏ အသံသည် သတ္တုနှင့် ရောယှက်နေပြီး လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။
၎င်းတို့က သူတို့သည် “ဇာတာ” ဟု ခေါ်သော ကမ္ဘာပြင်ပ မျိုးနွယ်တစ်ခုမှ လာသူများဖြစ်ကြောင်း ဖော်ထုတ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ရန်ကုန်မြစ်အောက်တွင် ရှေးကျသော စွမ်းအင်ရင်းမြစ်တစ်ခုကို ရှာဖွေနေသည်။ ၎င်းစွမ်းအင်သည် ခရမ်းလွန်ရောင်ခြည်နှင့် တူသော အလင်းများဖြင့် ထွက်ပေါ်ပြီး လူသားများကို နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ စွမ်းအင်ပေးနိုင်သည်။ သို့သော် ၎င်းကို မမှန်ကန်စွာ အသုံးပြုပါက မြစ်ဝှမ်းတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်ဟု ၎င်းတို့က သတိပေးသည်။
အခန်း ၄ - ရွေးချယ်မှု (အသေးစိတ်ထည့်သွင်းမှု)
မောင်သိန်းနှင့် မမြသည် ထိတ်လန့်စွာ လှေပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း ဗြိတိသျှအာဏာပိုင်များထံ သတင်းပို့ရန် စဉ်းစားသည်။ သို့သော် “ဇာတာ” မျိုးနွယ်မှ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးက “မင်းတို့လူသားတွေရဲ့ လောဘက ဒီစွမ်းအင်ကို ဖျက်ဆီးရာလမ်းကို ဦးတည်သွားလိမ့်မယ်။ ငါတို့ကို ကူညီပြီး ဒါကို လျှို့ဝှက်ထားပါ” ဟု ပြောသည်။ ၎င်း၏ အသံသည် မြစ်ရေပြင်ပေါ်တွင် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး မောင်သိန်း၏ နှလုံးခုန်သံကို ပိုမိုမြန်ဆန်စေသည်။
မောင်သိန်းသည် သူ၏ ဘဝကို ပြန်လည်စဉ်းစားသည်။ ဗြိတိသျှအုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် မြန်မာလူမျိုးများသည် ၎င်းတို့၏ မြေယာများကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး အခွန်များကြောင့် ဆင်းရဲတွင်းနက်ခဲ့ရသည်။ သူ၏ ဖခင်ဖြစ်သူသည် ဆန်စပါးမြေများကို ဗြိတိသျှကုမ္ပဏီများထံ သိမ်းဆည်းခံရပြီး အလုပ်သမားအဖြစ် အသက်ဆုံးသည်အထိ အလုပ်လုပ်ခဲ့ရသည်။ ဤစွမ်းအင်ကို ဗြိတိသျှလက်ထဲ ထည့်လိုက်ပါက ၎င်းတို့၏ အာဏာပိုမိုခိုင်မာသွားနိုင်ပြီး မြန်မာလူမျိုးများ၏ ဘဝသည် ပို၍ဆိုးရွားသွားနိုင်သည်။
မမြသည်လည်း သူမ၏ အတွေးများကို မျှဝေသည်။ “ဒီစွမ်းအင်က လူသားတွေကို ကူညီနိုင်မယ်ဆိုပေမယ့် ဗြိတိသျှတွေက ဒါကို လက်နက်အဖြစ် ပြောင်းလိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ငါတို့ ဒါကို လျှို့ဝှက်ထားသင့်တယ်။” သူမသည် မှတ်စုစာအုပ်ထဲတွင် ထိုဖြစ်ရပ်ကို မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး ၎င်းကို ဖျောက်ဖျက်ရန် ဆုံးဖြတ်သည်။
အဆုံးတွင် ၎င်းတို့သည် “ဇာတာ” မျိုးနွယ်အား ကူညီရန် သဘောတူသည်။ ထိုသတ္တုအရာကြီးသည် မြစ်အောက်သို့ စွမ်းအင်ရင်းမြစ်ကို ပြန်လည်ဖုံးကွယ်ရန် အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းသည် မြူထဲသို့ ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မြစ်ရေပြင်သည် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားသည်။
အခန်း ၅ - အရိပ်များ၏ အမွေအနှစ်
ရန်ကုန်မြို့သည် နေ့စဉ်ဘဝအတိုင်း ဆက်လက်ရှင်သန်သွားသည်။ မြစ်ကမ်းတစ်လျှောက် လှေသမားများသည် ငါးဖမ်းပြီး ဈေးသည်များသည် ကုန်ပစ္စည်းများ ရောင်းချနေကြသည်။ ဗြိတိသျှအာဏာပိုင်များသည် မြစ်ဝှမ်းတွင် စစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်သော်လည်း မည်သည့် အရာမှ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။ ဗိုလ်မှူးကြီး ဟက်စတန်သည် “ဒေသခံတွေရဲ့ အယူသီးမှုသာဖြစ်မယ်” ဟု နိဂုံးချုပ်ပြီး စာရွက်စာတမ်းများကို ဖိုင်ထဲ သိမ်းထားလိုက်သည်။
မောင်သိန်းနှင့် မမြသည် မြစ်ကမ်းသို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ ၎င်းတို့၏ ဘဝသည် ပြန်လည်ပုံမှန်ဖြစ်သွားသော်လည်း ထိုလျှို့ဝှက်ချက်သည် ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ထာဝစဉ် စွဲထင်နေခဲ့သည်။ မောင်သိန်းသည် လှေသမားဘဝကို ဆက်လက်လုပ်ကိုင်သော်လည်း မြစ်ထဲသို့ ထွက်သည့်အခါတိုင်း မြူထဲမှ အလင်းတန်းများကို ပြန်လည်မြင်ယောင်မိသည်။ မမြသည် စာသင်ကျောင်းတွင် ဆရာမအဖြစ် အလုပ်စတင်လုပ်ကိုင်ပြီး သိပ္ပံဘာသာရပ်များကို ကလေးများအား သင်ကြားပေးသည်။ သို့သော် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် “ဇာတာ” မျိုးနွယ်၏ စကားများသည် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲဖြစ်သည်။
တစ်ညတွင် မောင်သိန်းသည် မြစ်ကမ်းတစ်လျှောက် လမ်းလျှောက်နေစဉ် မြူထဲမှ ခပ်ဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်းတစ်ခုကို ထပ်မံမြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် သူ့အား ကြည့်နေသော မျက်လုံးတစ်စုံလို ခံစားရပြီး ထိုအရာသည် မြစ်ထဲသို့ ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူသည် ထိုလျှို့ဝှက်ချက်ကို သိရှိသူတစ်ဦးအဖြစ် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ရန်ကုန်၏ ကောင်းကင်အောက်တွင် ထိုအရိပ်များ ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း သိရှိနေသည်။