Azmi Murid, Lumut (2026)

17/09/2026

KWTBB 1.6%: SUDAH MASANYA KADAR INI DINILAI SEMULA

Setiap kali kita membayar bil elektrik, sebahagian daripada bayaran kita disalurkan kepada Kump**an Wang Tenaga Boleh Baharu (KWTBB) bagi membiayai pembangunan tenaga boleh baharu di Malaysia.

Tujuan asalnya memang baik iaitu membangunkan tenaga solar, biogas, biomass dan hidro kecil serta mengurangkan kebergantungan kepada sumber tenaga fosil.

Tetapi persoalannya hari ini: Adakah kadar 1.6% masih perlu dikekalkan pada kadar yang sama?

Lihat sahaja kedudukan kewangan KWTBB pada tahun 2024 berdasarkan laporan rasmi SEDA:

- Peruntukan daripada tarif elektrik: RM815.86 juta

- Pendapatan pelaburan & hibah: RM188.64 juta

- Jumlah terimaan: RM1.005 bilion

- Jumlah perbelanjaan: RM434.88 juta

- Lebihan bersih selepas cukai: RM524.83 juta

- Simpanan tetap KWTBB: RM4.676 bilion

Angka-angka ini menunjukkan KWTBB bukan sebuah dana yang sedang mengalami kekurangan wang.

Sebaliknya, pada akhir 2024, KWTBB mempunyai kedudukan kewangan yang sangat kukuh, dengan lebihan tunai yang tinggi sehingga simpanan tetap meningkat sekitar RM600 juta berbanding tahun sebelumnya.

Jadi, rakyat berhak bertanya:

Jika dana sudah begitu besar dan masih mencatat lebihan lebih RM524 juta dalam setahun, adakah wajar rakyat terus dikenakan kadar 1.6% tanpa penilaian semula?

Kita bukan menolak tenaga boleh baharu.

Kita bukan menolak solar.

Kita bukan menolak usaha mengurangkan pencemaran dan pergantungan kepada bahan api fosil.

Kita cuma mahu dasar yang lebih adil dan seimbang.

Sudah tiba masanya kerajaan membuat kajian semula kadar KWTBB secara terbuka dan berasaskan data.

Mungkin kadar 1.6% boleh:

- dikurangkan kepada 1.0% atau 0.5%
- atau disemak secara berkala berdasarkan keperluan sebenar dana dan komitmen FiT.

Jika dana masih mencukupi untuk memenuhi semua komitmen tenaga boleh baharu pada masa hadapan, mengapa rakyat perlu terus membayar pada kadar yang sama?

Wang rakyat bukan sekadar angka dalam bil.

Setiap peratus yang dikutip daripada pengguna elektrik akhirnya menjadi ratusan juta ringgit apabila dikumpulkan pada skala nasional.

Oleh itu, tuntutan kita mudah:

KURANGKAN KADAR KWTBB 1.6% DAN NILAI SEMULA BERDASARKAN KEPERLUAN SEBENAR.

Bukan hentikan pembangunan tenaga boleh baharu.

Bukan hentikan FiT.

Tetapi pastikan setiap ringgit yang dikutip daripada rakyat benar-benar diperlukan, telus dan memberi nilai yang sewajarnya kepada rakyat.

RE perlu diteruskan. Tetapi beban kepada rakyat juga perlu dinilai semula.

Kalau dana sudah kukuh, biarlah rakyat turut merasai manfaatnya melalui pengurangan beban bil elektrik.

Azmi Murid

05/09/2026

Hentikan semua agenda perpecahan antara kaum atau agama…. Malaysian stay united. fans

31/08/2026

MALAYSIA NEGARA BERTUAH
fans Dr. Mahathir bin Mohamad Azmi Murid Azmi Murid

29/08/2026

𝗠𝗔𝗟𝗔𝗬𝗦𝗜𝗔 𝗡𝗘𝗚𝗔𝗥𝗔 𝗕𝗘𝗥𝗧𝗨𝗔𝗛 - 𝗞𝗘𝗠𝗘𝗥𝗗𝗘𝗞𝗔𝗔𝗡 𝗬𝗔𝗡𝗚 𝗪𝗔𝗝𝗔𝗥 𝗞𝗜𝗧𝗔 𝗦𝗬𝗨𝗞𝗨𝗥𝗜 𝗗𝗔𝗡 𝗣𝗘𝗥𝗧𝗔𝗛𝗔𝗡𝗞𝗔𝗡

Setiap kali kita menyambut Hari Kebangsaan dan Hari Malaysia, marilah kita berhenti sejenak dan bertanya kepada diri sendiri - 𝐚𝐩𝐚𝐤𝐚𝐡 𝐬𝐞𝐛𝐞𝐧𝐚𝐫𝐧𝐲𝐚 𝐲𝐚𝐧𝐠 𝐦𝐞𝐧𝐣𝐚𝐝𝐢𝐤𝐚𝐧 𝐌𝐚𝐥𝐚𝐲𝐬𝐢𝐚 𝐛𝐞𝐠𝐢𝐭𝐮 𝐢𝐬𝐭𝐢𝐦𝐞𝐰𝐚?

Malaysia adalah sebuah negara yang sangat bertuah kerana kita tidak dibentuk atas gagasan bahawa semua rakyat mesti menghapuskan identiti asal masing-masing untuk menjadi satu bangsa. Sebaliknya, kita membina integrasi dalam kepelbagaian - kita boleh menjadi rakyat Malaysia yang satu, sambil Melayu tetap Melayu, Cina tetap Cina, India tetap India, Orang Asli dan Bumiputera terus memelihara warisan masing-masing, dan setiap penganut agama dapat mengamalkan kepercayaan masing-masing dalam kerangka Perlembagaan dan undang-undang negara.

Inilah keindahan Malaysia. 𝐊𝐢𝐭𝐚 𝐭𝐢𝐝𝐚𝐤 𝐩𝐞𝐫𝐥𝐮 𝐦𝐞𝐧𝐣𝐚𝐝𝐢 𝐬𝐚𝐦𝐚 𝐮𝐧𝐭𝐮𝐤 𝐡𝐢𝐝𝐮𝐩 𝐛𝐞𝐫𝐬𝐚𝐦𝐚. 𝐊𝐢𝐭𝐚 𝐡𝐚𝐧𝐲𝐚 𝐩𝐞𝐫𝐥𝐮 𝐛𝐞𝐥𝐚𝐣𝐚𝐫 𝐦𝐞𝐧𝐠𝐡𝐨𝐫𝐦𝐚𝐭𝐢 𝐩𝐞𝐫𝐛𝐞𝐳𝐚𝐚𝐧.

Perkara ini bukan sekadar slogan. Dasar Perpaduan Negara Malaysia sendiri menekankan integrasi nasional, pembinaan identiti nasional serta hubungan yang lebih erat antara rakyat berlainan kaum, agama dan budaya. Perlembagaan p**a meletakkan Islam sebagai agama Persekutuan, sambil memberikan ruang kepada agama-agama lain untuk diamalkan dengan aman dan damai.

Di dunia ini, terdapat negara yang secara sejarahnya lebih cenderung kepada pendekatan asimilasi, iaitu menekankan satu identiti nasional dan nilai budaya bersama sehingga identiti kelompok asal kurang diberi ruang dalam ruang awam. Perancis sering dijadikan contoh model republik yang menekankan asimilasi budaya dan identiti kewarganegaraan bersama.

Namun sejarah dunia juga mengajar kita satu perkara yang amat besar:

𝐁𝐚𝐧𝐠𝐬𝐚 𝐲𝐚𝐧𝐠 𝐬𝐚𝐦𝐚 𝐩𝐮𝐧 𝐛𝐨𝐥𝐞𝐡 𝐛𝐞𝐫𝐩𝐞𝐜𝐚𝐡.

Lihat sahaja Korea Utara dan Korea Selatan. Mereka berkongsi sejarah, bahasa, tanah air dan identiti Korea yang sama, tetapi perkembangan politik selepas Perang Dunia Kedua membawa kepada pembahagian Korea kepada dua zon di utara dan selatan, sebelum konflik dan Perang Korea akhirnya mengukuhkan perpecahan tersebut.

Maka jangan kita fikir bahawa perpecahan hanya berlaku kerana manusia berbeza bangsa atau agama.

Tidak. Perpecahan boleh berlaku apabila manusia gagal mengurus perbezaan.

Sebab itu Malaysia mesti kita jaga.

Jangan mudah terpengaruh dengan naratif yang sengaja membangkitkan kebencian antara Melayu dan Cina, antara India dan Melayu, antara Sabah dan Semenanjung, antara Muslim dan bukan Muslim, atau antara mana-mana kelompok masyarakat.

Jangan biarkan politik kebencian, provokasi media sosial dan ucapan yang sengaja memecah-belahkan masyarakat merosakkan apa yang telah dibina oleh generasi terdahulu.

Kita boleh berbeza pandangan politik.

Kita boleh berbeza budaya.

Kita boleh berbeza bahasa.

Kita boleh berbeza agama.

Kita boleh berbeza latar belakang dan taraf kehidupan.

Tetapi kita tetap mempunyai satu tanah air.

-𝐌𝐚𝐥𝐚𝐲𝐬𝐢𝐚-

Kita tidak perlu bersetuju dalam segala perkara untuk saling menghormati.

Kita tidak perlu mempunyai budaya yang sama untuk duduk semeja.

Kita tidak perlu menganut agama yang sama untuk berbuat baik kepada jiran.

Dan kita tidak perlu mempunyai keturunan yang sama untuk menganggap satu sama lain sebagai saudara senegara.

Semua kaum, semua agama, semua lapisan masyarakat — daripada pemimpin sehinggalah rakyat biasa — mempunyai tanggungjawab yang sama untuk membawa satu paradigma baharu:

Daripada kebencian kepada kasih sayang.
Daripada prasangka kepada persefahaman.
Daripada perpecahan kepada perpaduan.
Daripada mencari salah kepada mencari jalan untuk bersama.

Jangan kita wariskan kepada anak-anak kita sebuah negara yang penuh dengan dendam dan curiga.

Wariskanlah Malaysia yang aman.
Wariskanlah Malaysia yang saling menghormati.
Wariskanlah Malaysia yang meraikan kepelbagaian.
Wariskanlah Malaysia yang bersatu dalam perbezaan.

Kerana kemerdekaan bukan sekadar bebas daripada penjajahan.

Kemerdekaan ialah kebijaksanaan untuk menjaga negara yang telah kita warisi.

𝗦𝗘𝗟𝗔𝗠𝗔𝗧 𝗛𝗔𝗥𝗜 𝗞𝗘𝗕𝗔𝗡𝗚𝗦𝗔𝗔𝗡 & 𝗦𝗘𝗟𝗔𝗠𝗔𝗧 𝗛𝗔𝗥𝗜 𝗠𝗔𝗟𝗔𝗬𝗦𝗜𝗔.

Semoga Malaysia terus menjadi tanah air yang kita cintai -
berbeza bangsa, bersatu jiwa;
berbeza agama, bersama menjaga keamanan;
berbeza budaya, tetapi satu Malaysia.

Kita mungkin tidak memilih untuk dilahirkan dalam bangsa tertentu, tetapi kita memilih untuk menjadi manusia yang menghormati manusia lain.

Malaysia milik kita bersama. Jangan biarkan sesiapa memecahkannya.

Azmi Murid
Lumut Perak
29 Ogos 2026

Azmi Murid

22/08/2026

TANAH MASJID DAN SURAU BUKAN “PEMBERIAN TANAH KERAJAAN” — JANGAN CAMPUR ADUK ANTARA RIZAB, HAK MILIK DAN PENGUATKUASAAN

1. Kenyataan Prof Ramasamy mengenai kononnya wujud “standard berganda” dalam penguatkuasaan rumah ibadat perlu dilihat berdasarkan fakta undang-undang tanah, bukan semata-mata sentimen politik atau agama.

2. Pertama sekali, perlu diperbetulkan satu perkara asas: tanah masjid dan surau bukan secara automatik merupakan “pemberian kerajaan” kepada umat Islam. Dalam banyak keadaan, tapak masjid dan surau adalah tanah kerajaan yang dirizabkan untuk tujuan keagamaan, tanah serahan pemaju yang kemudiannya diwartakan, tanah yang diperoleh melalui pengambilan tanah, atau tanah yang mempunyai mekanisme wakaf dan pemberimilikan tertentu.

3. Sebagai contoh yang jelas di Selangor, kerajaan negeri sendiri menyatakan bahawa sejak 1973, tapak Masjid, Surau dan Madrasah dilupuskan melalui perizaban di bawah Seksyen 62 Kanun Tanah Negara (KTN) dan diletakkan di bawah kawalan Jabatan Agama Islam Selangor. Ini bermakna tanah tersebut bukan diberikan sebagai hak milik peribadi sesuka hati.

4. Malah, tanah rizab di bawah Seksyen 62 KTN mempunyai sifat yang berbeza daripada tanah milik persendirian. Tanah rizab tidak boleh digunakan untuk tujuan lain daripada tujuan yang telah ditetapkan dan tidak boleh begitu sahaja dipindah milik seperti tanah persendirian.

5. Jadi apabila Prof. Ramasamy menyamakan kedudukan masjid dan surau dengan kuil yang didirikan di atas tanah yang status penggunaannya belum diselesaikan, perbandingan itu perlu dibuat dengan lebih berhati-hati. Isunya bukan agama mana yang lebih berhak, tetapi status tanah dan pematuhan kepada undang-undang.

6. Yang lebih penting, dakwaan bahawa kerajaan tidak menyediakan tanah untuk rumah ibadat bukan Islam juga tidak boleh dibuat secara mutlak. Rekod rasmi Dewan Negeri Selangor menunjukkan bahawa antara 2008 hingga 2015, sebanyak 196 tapak telah diberikan untuk kegunaan tempat ibadat selain Islam melalui proses permohonan, sokongan dan kelulusan kerajaan negeri.

7. Malah pada 2022, kerajaan Selangor menyatakan bahawa sebanyak 24 plot tanah telah diluluskan melalui Jawatankuasa Khas Agama Buddha, Kristian, Hindu, Sikh dan Tao Negeri Selangor (LIMAS) untuk tapak rumah ibadat bukan Islam.

8. Pada tahun 2024 p**a, kerajaan Selangor menjelaskan bahawa tanah untuk rumah ibadat bukan Islam boleh diperuntukkan melalui proses rasmi dan diwartakan di bawah Seksyen 62 KTN sebagai tanah rizab untuk kegunaan awam.

9. Bahkan garis panduan perancangan Selangor menetapkan keperluan tapak rumah ibadat bukan Islam mengikut jumlah penduduk dan pembangunan. Bagi kawasan pembangunan tertentu, satu tapak RIBI perlu disediakan berdasarkan komposisi penduduk dan kriteria perancangan yang ditetapkan.

10. Maka dakwaan bahawa masyarakat Hindu “dinafikan tanah” secara menyeluruh adalah tidak tepat. Ada mekanisme, ada garis panduan, ada proses permohonan dan ada tanah yang telah diluluskan. Persoalannya ialah sama ada setiap rumah ibadat mematuhi proses tersebut.

11. Jangan p**a kita lupa bahawa rekod rasmi juga menunjukkan terdapat kuil yang berada di atas tanah kerajaan, tanah milik dan tanah yang statusnya berbeza-beza. Kerajaan Selangor sendiri menyenaraikan kategori-kategori tersebut dalam rekod Dewan Negeri.

12. Jadi, apabila sesebuah struktur didirikan di atas tanah yang bukan diperuntukkan atau tidak diluluskan untuk tujuan tersebut, persoalan undang-undang tetap timbul. Undang-undang tanah tidak boleh diketepikan hanya kerana sesuatu rumah ibadat itu telah wujud selama puluhan tahun.

13. Tempoh kewujudan juga bukan automatik menjadikan sesuatu penggunaan tanah itu sah. Kalau prinsip “sudah lama wujud maka mesti sah” digunakan, maka semua struktur yang dibina tanpa kelulusan di atas tanah kerajaan juga terpaksa dianggap sah. Itu jelas bercanggah dengan prinsip kedaulatan undang-undang.

14. Pada masa yang sama, tindakan penguatkuasaan juga mestilah dilakukan melalui prosedur undang-undang yang betul, bukan melalui tindakan kump**an samseng, provokasi atau mengambil undang-undang ke tangan sendiri. Jika benar berlaku tindakan luar undang-undang oleh mana-mana pihak, ia wajar disiasat dan diambil tindakan.

15. Tetapi jangan kerana kita menentang tindakan melampau, kita p**a menggambarkan setiap tindakan penguatkuasaan terhadap struktur yang tidak mempunyai kelulusan sebagai “pembulian agama”. Itu adalah dua perkara yang berbeza.

16. Islam sebagai agama Persekutuan tidak bermaksud umat Islam diberikan lesen untuk melanggar undang-undang tanah. Begitu juga kebebasan beragama tidak bermaksud mana-mana pihak boleh mendirikan bangunan rumah ibadat di mana-mana tanah tanpa kelulusan.

17. Bahkan kerajaan Selangor sendiri pada 2026 mengakui bahawa masih terdapat isu pewartaan tanah masjid, surau dan RIBI yang belum selesai, lalu sedang merangka pelan lima tahun untuk memperkemaskan proses pewartaan dan pemutihan status rumah ibadat sedia ada.

18. Ini menunjukkan realitinya jauh lebih kompleks daripada naratif mudah “kerajaan beri tanah kepada Islam tetapi menafikan tanah kepada Hindu”. Masalah status tanah rumah ibadat boleh berlaku dalam pelbagai komuniti dan penyelesaiannya ialah melalui proses pentadbiran tanah yang telus, konsisten dan mengikut undang-undang.

19. Kalau Prof. Ramasamy benar-benar mahu memperjuangkan keadilan, tuntutlah supaya semua rumah ibadat — masjid, surau, kuil, tokong, gereja dan gurdwara — mempunyai status tanah yang jelas, kelulusan yang sah dan perlindungan undang-undang. Itu jauh lebih adil daripada memainkan sentimen majoriti-minoriti.

20. Jangan gunakan isu kuil untuk menggambarkan seolah-olah undang-undang Malaysia sengaja dicipta untuk menindas satu agama. Yang perlu dihormati ialah agama, tetapi tanah juga mempunyai undang-undangnya.

21. Ringkasnya: masjid dan surau bukan “hadiah tanah kerajaan kepada orang Islam”; banyak daripadanya adalah tanah rizab atau tanah yang melalui proses undang-undang tertentu. Rumah ibadat bukan Islam juga mempunyai saluran peruntukan dan pewartaan yang sah.

22. Oleh itu, apabila berlaku pertikaian tanah, ukurannya mestilah satu sahaja: ADA HAKMILIK ATAU STATUS TANAH YANG SAH? ADA PEWARTAAN? ADA KELULUSAN? ADA KEBENARAN MERANCANG? DAN ADAKAH UNDANG-UNDANG DIPATUHI?

23. Jangan jadikan undang-undang sebagai isu kaum. Jangan jadikan agama sebagai perisai kepada pelanggaran undang-undang. Dan jangan p**a gunakan isu penguatkuasaan untuk membina naratif bahawa satu kaum sentiasa menjadi mangsa.

24. Keadilan sebenar bukan “Islam lawan Hindu”. Keadilan sebenar ialah satu undang-undang, satu standard dan satu proses untuk semua.

Azmi Murid
Lumut Perak
23 Ogos 2026

22/08/2026

JAWAPAN TEGAS KEPADA RONNIE LIU: JANGAN PADAM KEDUDUKAN ISLAM DALAM SEJARAH, PERLEMBAGAAN DAN IDENTITI MALAYSIA

1. PERTAMA — JANGAN CAMPURKAN “NEGARA ISLAM” DENGAN “NEGARA EKSTREMIS”

Artikel Ronnie Liu bermula dengan kenyataan bahawa “Malaysia tidak akan dan tidak patut menjadi negara Islam”.

Persoalannya: apakah yang beliau maksudkan dengan “negara Islam”?

Kalau yang dimaksudkan ialah negara teokrasi yang diperintah oleh golongan agama dan menindas penganut agama lain, memang Malaysia tidak perlu menjadi begitu.

Tetapi kalau “negara Islam” dimaksudkan sebagai sebuah negara yang mempunyai KEDUDUKAN KHAS ISLAM dalam Perlembagaan, maka realitinya Malaysia memang mempunyai ciri tersebut.

Jangan bina hujah berdasarkan kekeliruan antara “negara Islam”, “negara teokrasi” dan “negara ekstremis”.

Ketiga-tiganya bukan perkara yang sama.

2. KEDUA — PERKARA 3(1) PERLEMBAGAAN PERSEKUTUAN JELAS

Perkara 3(1) Perlembagaan Persekutuan menyatakan:

“Islam ialah agama bagi Persekutuan; tetapi agama-agama lain boleh diamalkan dengan aman dan damai di mana-mana Bahagian Persekutuan.”

Ini bukan manifesto UMNO.

Bukan manifesto PAS.

Bukan manifesto mana-mana parti politik.

Ini ialah PERUNTUKAN PERLEMBAGAAN PERSEKUTUAN.

Maka apabila Ronnie mengatakan Malaysia “tidak patut menjadi negara Islam”, beliau perlu menjelaskan bagaimana kenyataan tersebut hendak diselaraskan dengan kedudukan Islam yang memang diberikan secara khusus oleh Perlembagaan.

3. KETIGA — PERLEMBAGAAN TIDAK MELETAKKAN ISLAM SEBAGAI “AGAMA BIASA”

Perkara 3 bukan sekadar menyebut bahawa Islam adalah salah satu agama yang wujud di Malaysia.

Islam diberikan kedudukan sebagai AGAMA BAGI PERSEKUTUAN.

Perlembagaan juga memberikan kedudukan khusus kepada Raja-Raja Melayu dalam hal ehwal Islam di negeri masing-masing.

Ini adalah sebahagian daripada struktur Perlembagaan Malaysia.

Jadi tidak tepat untuk membayangkan bahawa Malaysia boleh “menghormati Islam” hanya sebagai soal kebebasan beragama yang sama rata tanpa mengambil kira kedudukan khas yang diberikan oleh Perlembagaan.

4. KEEMPAT — MALAYSIA BUKAN BARU MENGENALI DIRINYA SEBAGAI SEBAHAGIAN DARIPADA DUNIA ISLAM

Ini fakta yang sangat penting.

Malaysia merupakan SALAH SATU ANGGOTA PENGASAS ORGANISATION OF ISLAMIC COOPERATION (OIC) sejak penubuhannya pada tahun 1969.

Menurut Kementerian Luar Malaysia, Malaysia ialah “founding member” OIC dan Almarhum Tunku Abdul Rahman Putra Al-Haj, Perdana Menteri pertama Malaysia, dipilih sebagai SETIAUSAHA AGUNG PERTAMA OIC.

Malaysia bukan sekadar menjadi pemerhati.

Malaysia ialah anggota penuh dan sejak 1969 memainkan peranan dalam organisasi antarabangsa yang menghimpunkan negara-negara anggota dunia Islam.

5. KELIMA — OIC BUKAN ORGANISASI BIASA

OIC ialah organisasi antara kerajaan yang mempunyai 57 negara anggota dan secara rasmi berfungsi sebagai suara kolektif dunia Islam. Malaysia disenaraikan sebagai anggota OIC sejak 1969.

Maka apabila Malaysia menjadi anggota pengasas OIC sejak 1969, terlibat dalam persidangan dan mekanisme OIC selama puluhan tahun, dan memainkan peranan penting dalam organisasi tersebut, adalah sangat ganjil jika ada pihak hari ini mahu menggambarkan bahawa identiti Islam Malaysia hanyalah sesuatu yang tidak sepatutnya wujud.

6. KEENAM — MALAYSIA BUKAN SAHAJA ANGGOTA OIC, MALAH AKTIF DALAM INSTITUSI DUNIA ISLAM

Malaysia juga merupakan negara anggota Islamic Development Bank (IsDB).

Rekod rasmi IsDB menyenaraikan Malaysia sebagai negara anggota, dengan pegangan modal yang menunjukkan penglibatan Malaysia dalam institusi kewangan pembangunan dunia Islam.

Kerajaan Malaysia sendiri telah menyatakan hubungan lama dan kerjasama berterusan antara Malaysia dengan Islamic Development Bank sejak penubuhannya.

Ini menunjukkan bahawa penglibatan Malaysia dalam dunia Islam bukan sekadar retorik politik.

Ia adalah sebahagian daripada hubungan antarabangsa Malaysia selama beberapa dekad.

7. KETUJUH — SEJARAH MALAYSIA SENDIRI MENGUKUHKAN PERKARA INI

Pada 29 September 2001, Tun Dr. Mahathir bin MohamadMohamad selaku Perdana Menteri ketika itu secara terbuka menyatakan bahawa Malaysia ialah sebuah negara Islam.

Lebih penting, pendirian tersebut bukan bermaksud Malaysia mahu menjadi negara teokrasi atau menafikan hak bukan Islam.

Sebaliknya, Mahathir menggambarkan Malaysia sebagai negara Islam yang demokratik dan masyarakatnya terdiri daripada pelbagai kaum serta agama.

Jadi janganlah hari ini konsep “negara Islam” sengaja digambarkan sebagai sinonim dengan ekstremisme.

8. KELAPAN — MALAYSIA SUDAH MEMPUNYAI MODELNYA SENDIRI

Malaysia tidak perlu memilih antara:

“NEGARA ISLAM” ATAU “NEGARA MAJMUK”.

Itu adalah pilihan palsu.

Malaysia boleh mempunyai:

ISLAM sebagai agama Persekutuan;

KEBEBASAN BERAGAMA untuk penganut agama lain;

RAJA-RAJA MELAYU sebagai Ketua Agama Islam di negeri masing-masing;

DEMOKRASI BERPARLIMEN;

RAJA BERPERLEMBAGAAN;

KEDAULATAN UNDANG-UNDANG;

DAN MASYARAKAT MAJMUK.

Kesemua perkara ini telah wujud serentak dalam sejarah Malaysia.

9. KESEMBILAN — JANGAN GUNAKAN KEPELBAGAIAN UNTUK MENAFIKAN ISLAM

Kita semua patut mempertahankan hak penganut Kristian, Buddha, Hindu, Sikh, Tao dan agama-agama lain.

Tetapi hak agama lain tidak bermaksud kedudukan Islam perlu dihapuskan.

Begitu juga mempertahankan Islam tidak bermaksud agama lain perlu dihina atau ditindas.

Inilah keseimbangan yang sebenarnya telah dibentuk oleh Perlembagaan.

10. KESEPULUH — “PERLEMBAGAAN MELEBIHI POLITIK” JUGA MESTI DIGUNAKAN SECARA KONSISTEN

Ronnie mengatakan Perlembagaan mesti mengatasi politik.

Saya setuju.

Tetapi kalau benar begitu, jangan gunakan tafsiran politik untuk mengatakan Malaysia “tidak patut” menjadi negara Islam seolah-olah Islam tidak mempunyai kedudukan khas dalam Perlembagaan.

Baca Perlembagaan secara keseluruhan.

Bukan pilih hanya bahagian yang sesuai dengan naratif politik sendiri.

11. KESEBELAS — JANGAN SAMAKAN ISLAM DENGAN EKSTREMISME

Ini adalah kesilapan terbesar dalam hujah tersebut.

Kita boleh menentang:

EKSTREMISME,

KEGANASAN,

KEBENCIAN,

HASUTAN,

PENYALAHGUNAAN AGAMA UNTUK KUASA,

DAN POLITIK YANG MEMECAH-BELAHKAN.

Tetapi semua itu tidak bermaksud kita perlu menolak identiti dan kedudukan Islam.

Menolak ekstremisme tidak sama dengan menolak Islam.

Begitu juga mempertahankan Islam tidak sama dengan menyokong ekstremisme.

12. KEDUA BELAS — MALAYSIA SUDAH DIAKUI DAN DITERIMA DALAM KOMUNITI DUNIA ISLAM

Fakta paling mudah:

Malaysia ialah anggota pengasas OIC sejak 1969.

Malaysia disenaraikan sebagai anggota OIC sehingga hari ini.

Malaysia turut menjadi anggota Islamic Development Bank.

Malaysia aktif menyertai mesyuarat dan mekanisme OIC.

Malah Tunku Abdul Rahman menjadi Setiausaha Agung pertama OIC.

Jadi, dari sudut hubungan antarabangsa, Malaysia sejak puluhan tahun lalu memang berada dalam lingkungan institusi dan komuniti negara-negara Islam.

13. KETIGA BELAS — JANGAN PADAM SEJARAH HANYA KERANA TIDAK SESUAI DENGAN POLITIK HARI INI

Identiti Malaysia tidak bermula pada tahun 2026.

Sebelum Ronnie Liu menulis tentang apa yang Malaysia “patut” atau “tidak patut” menjadi, kita sudah mempunyai sejarah:

1969 — Malaysia menjadi anggota pengasas OIC.

1969 — Tunku Abdul Rahman menjadi Setiausaha Agung pertama OIC.

1986 — keputusan Muzakarah Jawatankuasa Fatwa Kebangsaan mengenai kedudukan Malaysia sebagai negara Islam sering dirujuk dalam perbahasan tersebut.

2001 — Tun Dr. Mahathir secara terbuka mengisytiharkan Malaysia sebagai negara Islam.

Dan Perkara 3(1) Perlembagaan Persekutuan sehingga hari ini menyatakan Islam ialah agama bagi Persekutuan.

Ini semua bukan sejarah yang boleh dipadam dengan satu artikel politik.

14. KEEMPAT BELAS — JIKA MAHU BERCAKAP TENTANG PERLEMBAGAAN, JANGAN PILIH-PILIH

Kita tidak boleh berkata:

“Perlembagaan mesti dihormati”

apabila bercakap tentang kebebasan agama,

tetapi pada masa yang sama mengetepikan peruntukan Perlembagaan yang memberikan kedudukan khas kepada Islam.

Perlembagaan mesti dihormati SECARA KESELURUHAN.

15. KELIMA BELAS — MALAYSIA TIDAK PERLU MENJADI “ANTI-ISLAM” UNTUK MEMBUKTIKAN IA MODEN DAN MAJMUK

Negara-negara moden tidak perlu menghapuskan identiti agama majoriti untuk menjadi demokratik.

Demokrasi tidak bermaksud agama mesti diketepikan.

Kepelbagaian tidak bermaksud semua agama mesti dianggap mempunyai kedudukan perlembagaan yang sama.

Kebebasan beragama tidak bermaksud kedudukan Islam dalam Perkara 3 boleh dianggap tidak penting.

16. KEENAM BELAS — JALAN TENGAH YANG SEBENAR BUKAN MENAFIKAN ISLAM

Jalan tengah Malaysia ialah:

ISLAM DIHORMATI.

AGAMA LAIN DIHORMATI.

PERLEMBAGAAN DIPERTAHANKAN.

RAJA-RAJA MELAYU DIHORMATI.

KEBEBASAN BERAGAMA DIJAMIN.

UNDANG-UNDANG DIPATUHI.

EKSTREMISME DITOLAK.

RASUAH DITOLAK.

PENYALAHGUNAAN KUASA DITOLAK.

KEADILAN DIUTAMAKAN.

Itulah keseimbangan Malaysia.

17. KETUJUH BELAS — JADI, APA SEBENARNYA YANG PATUT DITOLAK?

Kalau Ronnie mahu mengatakan:

“MALAYSIA TIDAK PATUT MENJADI NEGARA EKSTREMIS”

— saya setuju.

Kalau maksudnya:

“MALAYSIA TIDAK PATUT MENJADI NEGARA TEOkRASI”

— saya setuju.

Tetapi kalau maksudnya:

“MALAYSIA TIDAK PATUT MEMPUNYAI IDENTITI DAN KEDUDUKAN ISLAM YANG KHAS”

— itu persoalan yang sangat berbeza.

Dan persoalan itu perlu dijawab berdasarkan PERLEMBAGAAN, SEJARAH DAN FAKTA — bukan sentimen politik.

18. KELAPAN BELAS — KESIMPULANNYA

Malaysia bukan negara yang perlu memilih antara Islam dengan kepelbagaian.

Malaysia telah membina modelnya sendiri:

ISLAM SEBAGAI AGAMA PERSEKUTUAN.

KEBEBASAN AGAMA UNTUK SEMUA.

RAJA BERPERLEMBAGAAN.

DEMOKRASI BERPARLIMEN.

KEDAULATAN UNDANG-UNDANG.

MASYARAKAT MAJMUK.

DAN HUBUNGAN ERAT DENGAN DUNIA ISLAM MELALUI OIC DAN INSTITUSI ISLAM ANTARABANGSA.

Maka jangan gunakan slogan “mempertahankan Perlembagaan” untuk merendahkan kedudukan Islam yang juga dijamin oleh Perlembagaan.

Jangan gunakan “kepelbagaian” untuk memadam sejarah.

Jangan gunakan “anti-ekstremisme” untuk menyamakan Islam dengan ekstremisme.

Dan jangan cuba menentukan masa depan Malaysia dengan memadam apa yang telah menjadi sebahagian daripada sejarah dan struktur negara selama puluhan tahun.

MALAYSIA BOLEH MENJADI NEGARA MAJMUK TANPA MENAFIKAN ISLAM.

MALAYSIA BOLEH MEMPERTAHANKAN ISLAM TANPA MENINDAS AGAMA LAIN.

MALAYSIA BOLEH MENOLAK EKSTREMISME TANPA MENOLAK ISLAM.

Itulah Malaysia.

BUKAN MALAYSIA TANPA ISLAM.

BUKAN MALAYSIA EKSTREM.

TETAPI MALAYSIA YANG MENGHORMATI PERLEMBAGAAN, SEJARAH, RAJA-RAJA MELAYU, KEDUDUKAN ISLAM DAN HAK SEMUA WARGANEGARA.

Perlembagaan bukan milik mana-mana parti.

Islam bukan milik mana-mana parti.

Malaysia juga bukan milik mana-mana parti.

TETAPI KEDUDUKAN ISLAM DALAM PERLEMBAGAAN DAN SEJARAH MALAYSIA WAJAR DIHORMATI OLEH SEMUA.

Azmi Murid
Lumut Perak
22 Ogos 2026

01/08/2026

ISYARAT JELAS RAKYAT KEPADA KERAJAAN PH.

1. PRN SABAH, JOHOR & NEGERI SEMBILAN: ISYARAT RAKYAT SEMAKIN JELAS MENJELANG PRU16

2. Tiga pilihan raya negeri ini memberikan satu gambaran penting bahawa sebahagian pengundi mula menilai semula sokongan mereka berdasarkan prestasi, janji yang dilaksanakan dan kesan sebenar kepada kehidupan harian rakyat.

3. PRN Sabah 2025 menunjukkan bahawa sokongan rakyat Sabah mempunyai pertimbangan tersendiri. Kegagalan DAP mempertahankan kerusi yang ditandinginya memberi isyarat bahawa pengundi Sabah lebih menekankan isu tempatan seperti pembangunan negeri, peluang pekerjaan, kos sara hidup dan kepentingan rakyat Sabah.

4. PRN Johor 2026 p**a menjadi satu perkembangan penting apabila BN mencatat prestasi yang sangat baik. Keputusan ini menunjukkan sebahagian besar pengundi Johor kembali memberi kepercayaan kepada kestabilan politik, pengalaman pentadbiran dan kekuatan jentera akar umbi BN.

5. Bagi PH khususnya DAP, keputusan ini menjadi peringatan bahawa sokongan rakyat tidak boleh dianggap sebagai sokongan kekal. Setiap parti perlu terus membuktikan kemampuan mentadbir dan memenuhi harapan pengundi.

6. PRN Negeri Sembilan 2026 juga menjadi ujian besar kepada PH. Sekiranya berlaku perubahan sokongan kepada BN, ia menunjukkan bahawa sebahagian pengundi mula membuat penilaian semula terhadap prestasi kerajaan dan hala tuju politik negeri.

7. Antara faktor yang menyumbang kepada perubahan sentimen sebahagian rakyat ialah rasa kecewa terhadap beberapa janji politik yang dianggap belum mencapai harapan mereka.

8. Isu harga minyak merupakan antara perkara yang sering dibangkitkan rakyat. Ramai masih menunggu penyelesaian yang lebih jelas kerana kos bahan api memberi kesan langsung kepada kos pengangkutan, harga barang dan perbelanjaan harian.

9. Isu PTPTN juga terus menjadi perhatian khususnya golongan muda. Ramai peminjam masih menantikan penyelesaian yang lebih menyeluruh berkaitan beban bayaran balik pinjaman pendidikan.

10. Selain itu, isu kos sara hidup menjadi antara cabaran terbesar rakyat. Kenaikan harga makanan, perkhidmatan, keperluan harian dan tekanan kewangan menyebabkan rakyat lebih kritikal dalam menilai prestasi sesebuah kerajaan.

11. Golongan muda p**a masih berdepan cabaran seperti peluang pekerjaan, pendapatan yang mencukupi dan kemampuan memiliki rumah. Bagi mereka, perubahan politik perlu diterjemahkan kepada peningkatan kualiti hidup, bukan sekadar perubahan pentadbiran.

12. Keputusan pilihan raya menunjukkan bahawa rakyat semakin matang dalam membuat pilihan. Mereka bukan sahaja melihat kepada slogan atau janji, tetapi mahu melihat hasil yang boleh dirasai dalam kehidupan seharian.

13. Jika trend perubahan sokongan di Sabah, Johor dan Negeri Sembilan berterusan, PRU16 berpotensi menjadi pertandingan yang sangat sengit antara gabungan politik utama negara.

14. BN perlu mengambil peluang daripada perkembangan ini dengan membuktikan bahawa sokongan rakyat yang diperoleh adalah kerana keyakinan terhadap kemampuan mentadbir, bukan semata-mata kelemahan pihak lawan.

15. Kesimp**annya, mesej utama daripada rakyat ialah jelas: mana-mana kerajaan yang memegang kuasa perlu menunaikan janji, menjaga ekonomi rakyat dan memastikan pembangunan memberi manfaat kepada semua lapisan masyarakat.

16. PRU16 nanti akan menjadi medan penentu sama ada perubahan sentimen ini hanya sementara atau satu gelombang besar perubahan politik Malaysia. Semuanya kembali kepada keputusan rakyat di peti undi.

Azmi Murid
Lumut Perak
02 Ogos 2026

22/07/2026

KEMANAKAH ARAH KITA?

Begitu ramai daripada bangsa kita yang sedang rosak, bukan sekadar rosak pada zahir, tetapi rosak pada cara berfikir, cara menilai dan cara memperlakukan sesama manusia. Jika kita meneliti komen-komen di media sosial dan pelbagai kejadian yang dilaporkan setiap hari, kita akan melihat satu hakikat yang menyedihkan: majoritinya datang daripada kalangan umat Islam dan orang Melayu sendiri.

Hari ini, ramai percaya bahawa generasi yang baik hanya boleh dibentuk dengan hukuman. Seolah-olah ketegasan tanpa kasih sayang adalah satu-satunya jalan. Ada p**a yang yakin bahawa apabila kepimpinan negara bertukar, maka segala masalah akan selesai dan negara akan serta-merta menjadi baik.

Pelbagai pendapat dilontarkan. Ada yang berpandukan ilmu, tetapi tidak sedikit yang berpandukan emosi. Kita semakin mudah bercakap, tetapi semakin sukar mendengar. Kita semakin pantas menghukum, tetapi semakin lambat memahami.

Yang lebih membimbangkan, perbezaan pendapat kini tidak lagi dianggap rahmat, sebaliknya menjadi sebab permusuhan. Seseorang merasakan dirinya paling benar, manakala mereka yang tidak sependapat dianggap musuh. Lebih menyedihkan, ada yang membenci hanya kerana melihat sekeping gambar, membaca satu komen atau mendengar satu potongan cerita tanpa pernah mengenali insan itu dengan dekat.

Hanya dengan satu perkataan, satu gambar atau satu perkongsian, manusia hari ini mampu membina persepsi yang sangat besar. Lalu keluarlah kata-kata hinaan, cacian dan tuduhan yang menikam maruah orang lain. Kita seolah-olah menjadi hakim yang menjatuhkan hukuman tanpa bicara. Bagaikan tiada lagi ruang untuk taubat, tiada lagi peluang untuk berubah, dan tiada lagi pengampunan dalam hati manusia.

Sedangkan kita sendiri bukan malaikat.

Kita lupa bahawa setiap manusia pernah melakukan kesilapan. Kita lupa bahawa Allah menutup aib kita berkali-kali, namun kita begitu ghairah membuka aib orang lain. Kita lupa bahawa lidah yang mencaci hari ini mungkin akan dipersoalkan di hadapan Allah pada hari yang tiada lagi peluang untuk menarik balik kata-kata.

Kemanakah arah kita sebenarnya?

Adakah kita sedang menuju masyarakat yang penuh kasih sayang, atau masyarakat yang hidup dengan kebencian? Adakah kita mahu dikenang sebagai umat yang saling memimpin ke jalan Allah, atau umat yang saling menjatuhkan demi memuaskan emosi sendiri?

Saya tidak menulis ini untuk mengajar sesiapa. Saya menulis ini sebagai peringatan pertama untuk diri saya sendiri. Kerana saya juga manusia yang sedang belajar.

Maka saya mulakan dengan diri saya:

1. BERSIHKAN HATI

Hati yang kotor akan melihat keburukan pada setiap orang. Hati yang bersih akan mencari alasan untuk memaafkan.

2. BERKATA DENGAN BAIK

Kadangkala satu ayat yang lembut mampu menyelamatkan hati seseorang, sedangkan satu ayat yang kasar boleh meninggalkan luka bertahun-tahun.

3. BUANG PERASAAN MARAH DAN BENCI

Marah yang dipelihara akan membakar diri sendiri. Kebencian yang disimpan akan merosakkan ketenangan jiwa.

4. TANAM KASIH SAYANG

Kasih sayang bukan tanda kelemahan. Ia adalah kekuatan yang mampu melembutkan hati yang paling keras.

Saya baru belajar…

Belajar bahawa menjadi baik tidak bermula dengan menghukum orang lain, tetapi dengan memperbaiki diri sendiri.

Belajar bahawa kemenangan bukan apabila kita berjaya menjatuhkan orang lain, tetapi apabila kita berjaya menundukkan ego sendiri.

Belajar bahawa manusia tidak memerlukan lebih banyak kebencian, tetapi lebih banyak doa, pengertian dan kasih sayang.

Jika hari ini kita masih mampu menahan satu cacian, memadam satu komen yang menyakitkan, memaafkan satu kesalahan dan mendoakan seseorang yang kita tidak sukai, maka mungkin di situlah bermulanya perubahan sebenar.

Bukan perubahan pada negara terlebih dahulu, tetapi perubahan pada hati manusia.

Dan perubahan itu… biarlah bermula daripada diri kita sendiri.

Azmi Murid

17/09/2026

05/09/2026

31/08/2026

29/08/2026

22/08/2026

22/08/2026

01/08/2026

22/07/2026

Address

Telephone

Website

Alerts

Contact The Organization

Shortcuts

Share

Listing takedown request