16/02/2026
Historisch zoutvaatje verhuist van Drachten naar Delden
DRACHTEN - Hoewel de één over kunst gaat en de ander over zout, hebben Museum Drachten en het Zoutmuseum Delden meer gemeen dan misschien wordt gedacht
Beide musea vertellen het verhaal van hun regio en maken dat toegankelijk voor een breed publiek. Ze laten zien hoe geschiedenis, cultuur en ontwikkeling samenhangen met de plek waar ze gevestigd zijn. Ook werken ze met een duidelijke focus en specialisatie: het ene museum richt zich op moderne kunst en kunststromingen, het andere op zoutwinning en industrie.
Dat Museum Drachten een 19e-eeuws tinnen zoutvaatje schenkt aan het Zoutmuseum is een prachtig voorbeeld van samenwerking tussen musea. Het laat zien dat collecties niet op zichzelf staan, maar elkaar kunnen versterken wanneer objecten terechtkomen op de plek waar hun verhaal het beste verteld kan worden.
Voor Museum Drachten is het zoutvaatje een bijzonder historisch gebruiksvoorwerp, maar binnen een collectie die vooral draait om moderne en hedendaagse kunst krijgt het minder context. In het Zoutmuseum staat juist het verhaal van zout centraal: van winning tot gebruik in het dagelijks leven. Daar kan het zoutvaatje een tastbare rol spelen in dat grotere verhaal.
Zo krijgt het object in Delden meer betekenis en zichtbaarheid, terwijl Museum Drachten bijdraagt aan een completer verhaal over zout in Nederland. Een mooie kruisbestuiving dus, waarbij beide musea doen waar ze het sterkst in zijn — en het zoutvaatje precies op de juiste plek terechtkomt.
Ramona Dumas, collectiebeheerder van Museum Dr8888 toont hier het 19e-eeuws tinnen zoutvaatje. Op de achtergrond zien we een schilderij van Edith van Leckwyck (1899–1987), dat deel uitmaakt van de tentoonstelling welke nog tot en met 29 maart 2016 in Museum Dr8888 te bezichtigen is. Door het spel met perspectief lijkt het alsof het zoutvaatje zo op de geschilderde tafel staat – een mooie ontmoeting tussen kunst en erfgoed.
Foto Johan ter Elst
