https://www.facebook.com/111376527201451/

DC Adhikari, Kathmandu (2026)

01/10/2026

U entertained us and world know who you are ………Cristiano Ronaldo

30/09/2026

प्रयासना गुरुङ मिस युनिभर्स नेपाल २०२६ नेपाललाई चिनाउन विश्वका धेरै मान्छेले नचिनेको देश अमेरिकाले लिंक नागरिकता, सेना, परराष्ट्र र मुद्रा नीति पनि जिम्मा लिएको ३६ लाख चानचुन जनसंख्या भएको तर आफ्नै संविधान र अदालत भएको देश पोर्तो रिको जाँदै हुनुहुन्छ-हामी नेपाली जतिसुकै संकटमा पनि लक्ष पुरा गरेरै छाड्छौं भन्ने सन्देशका साथ। लामो समयदेखि बेलायतमा बसोबास गर्दै आउने हाम्री चेली प्रयासना नेपाली महिलालाई आत्मनिर्भर बनाउन डिजिटल मार्केटिङ, वित्तीय साक्षरता, र उद्यमशीलताका सीप निःशुल्क अनलाइन कार्यशाला मार्फत सिकाउँदै आउनु भएको छ। उहाँलाई बधाई ! पोर्तो रिकोमा थप सफलताको कामना !

30/09/2026

Don’t break the law. Always help the law enforcement officers no matter where u are

30/09/2026

Don’t break the Law

25/09/2026

बालेन शाहको UN महासभा सम्बोधन नेपाली अनुवाद

माननीय अध्यक्षज्यू,
महासचिवज्यू,
महामहिम राजदूत तथा प्रतिनिधिज्यूहरू,
महिला तथा सज्जनवृन्द,

आज म हिमालयको काखमा रहेको टाढाको देश नेपालबाट यहाँ उभिएको छु मानवजातिका लागि एउटा नजिकको र अत्यन्तै गम्भीर चेतावनी बोकेर।

आज म विकास, लोकतन्त्र, शान्ति र एउटा युवा राष्ट्रका आशाबारे मात्र बोल्न चाहन्थेँ। तर आज मैले त्यसो गर्न सकिनँ।

आज मैले ठूलो विनाश र मृत्युको कुरा गर्नुपरेको छ।
आफ्ना प्रियजन कहिल्यै घर फर्केर नआउने प्रतीक्षामा बसेका परिवारहरूको कुरा गर्नुपरेको छ।

हिलो, ढुंगा र पानीभित्र आफ्ना आफन्तका शव खोजिरहेका समुदायहरूको कुरा गर्नुपरेको छ जसका शवहरू सायद कहिल्यै भेटिने छैनन्।

केही मिनेटमै बगाइएका पुल, सडक, विद्यालय, घर र मानिसका जीविकोपार्जनका साधनहरूको कुरा गर्नुपरेको छ।

र दिगो विकासका लक्ष्यहरू हासिल गर्ने यात्रामा अघि बढिरहेको मेरो देशको प्रगतिसमेत रोकिएको कुरा गर्नुपरेको छ।

चार हप्ता अगाडि संसारले नेपालको हिमाली समुदायहरूलाई बगाएर लगेको विनाशकारी बाढीका डरलाग्दा दृश्यहरू देख्यो। धेरैले यसलाई “हिमालयन सुनामी” भनेका छन्।

भोटेकोशी–त्रिशूलीको त्यो विपत्ति केवल नेपालको स्थानीय विपत्ति थिएन। त्यो संसारका लागि एउटा चेतावनी थियो।

र आज म तपाईंहरूलाई सोध्न चाहन्छुके हामीले वास्तवमै त्यो चेतावनी सुनेका छौँ?

करिब तीन वर्षअघि, सगरमाथाको छायामा उभिएर संयुक्त राष्ट्रसंघका महासचिवले मानवजातिलाई जलवायु परिवर्तनबाट आउन लागेको विनाशबारे चेतावनी दिनुभएको थियो।

तर संसारको सर्वोच्च शिखरबाट आएको त्यो आवाज पर्याप्त रूपमा सुनिएन।

हामी नेपालमा त्यो आवाज सुनिरहेका थियौँ। हाम्रा समुदायहरूले सुनिरहेका थिए। संसारभरका वैज्ञानिकहरूले सुनिरहेका थिए र प्रमाणसहित बारम्बार चेतावनी दिइरहेका थिए।

तर हामी राजनीतिक नेतृत्वले ती चेतावनीलाई संवेदनशील मानिसहरूले चाहेजस्तो गति र स्तरमा व्यवहारमा उतार्न सकेनौँ।

गत महिना हामीले त्यसको दुःखद परिणाम देख्यौँ।

तापक्रम बढ्दै गएको जलवायुले हिमालयको कमजोर पारिस्थितिक प्रणालीलाई अस्थिर बनाइरहेको छ। हिमनदीमुनिका जमेको माटो पग्लँदै छन्, पहाडका ढलानहरू कमजोर हुँदै छन् र हिमपहिरो, बाढी, पहिरो तथा अन्य विपत्तिको जोखिम बढिरहेको छ।

यसको विनाशकारी प्रभाव नेपाल–चीन सीमाका दुवै क्षेत्रमा देखियो। बाढीको पानी तलतिर भारतसम्म पुग्यो।

यसले हामीलाई एउटा आधारभूत कुरा सिकाउँछ:

जलवायु परिवर्तनले सीमा चिन्दैन।
हिमनदी र बाढीले पासपोर्ट र भिसा बोकेर यात्रा गर्दैनन्।

नेपाललाई सहयोग गर्नेहरूलाई धन्यवाद

महामहिमहरू,

म यहाँ गुनासो गर्न आएको होइन। केही सुझाव साझा गर्न आएको हुँ।

सबैभन्दा पहिले, विपत्तिपछि नेपाललाई सहयोग गर्न अगाडि आउनुभएका सबैप्रति म नेपालको तर्फबाट गहिरो आभार व्यक्त गर्न चाहन्छु।

हाम्रा छिमेकी देशहरू भारत र चीनले तत्काल र उदार सहयोग गरे।

अन्य मित्रराष्ट्रहरू, संयुक्त राष्ट्रसंघको प्रणाली, मानवीय सहायता प्रदान गर्ने संस्था, परोपकारी संस्था र संसारभरका मानिसहरूले पनि नेपाललाई साथ दिए।

नेपालका जनताको तर्फबाट सबैलाई धन्यवाद भन्न चाहन्छु।

नेपालले भोगिरहेको मूल्य

नेपाल अहिले पुनःस्थापना र पुनर्निर्माणको ठूलो जिम्मेवारीसामु उभिएको छ।

कम्तीमा १,४०० जनाको मृत्यु भइसकेको र हजारौँ मानिस अझै बेपत्ता रहेको अवस्थामा प्रारम्भिक मूल्यांकनअनुसार भौतिक पुनःस्थापनाका लागि नेपालको कुल गार्हस्थ्य उत्पादनको करिब १० प्रतिशत बराबरको आवश्यकता पर्न सक्छ।

तर हामीले बुझ्नुपर्छ यो विपत्ति नेपालका लागि मात्र किन महत्वपूर्ण छ?

नेपालले संसारको कुल हरितगृह ग्यास उत्सर्जनमा ०.१ प्रतिशतभन्दा पनि कम योगदान गर्छ।

हामीले यो संकट सिर्जना गरेका होइनौँ। तर यसको ठूलो मूल्य हामीले चुकाइरहेका छौँ।

हाम्रा हिमनदीहरू पग्लिरहेका छन्। पहाडका ढलानहरू अस्थिर हुँदैछन्। नदीहरू अप्रत्याशित हुँदैछन्।

र हरेक ठूलो विपत्तिले हाम्रो विकासका वर्षौँका उपलब्धिहरू मेटाउने खतरा पैदा गर्छ।

नेपालका लागि जलवायु विपत्ति केवल मानवीय संकट होइन यो विकासको संकट पनि हो।

यसले सडक, पुल, विद्यालय, घर, खेत र मानिसको जीविकोपार्जन नष्ट गर्छ।

हाम्रो भविष्यका लागि आवश्यक स्वच्छ ऊर्जा पूर्वाधारसमेत नष्ट गर्छ।

र जुन क्षति हामीले सिर्जना गरेका होइनौँ, त्यसलाई मर्मत गर्न गरिब देशलाई ऋण लिन बाध्य बनाउँछ।

तर हामी यहाँ कुनै देश वा महादेशलाई दोष दिन आएका होइनौँ।

जलवायु परिवर्तनलाई अर्को भूराजनीतिक द्वन्द्वको विषय बनाउन पनि आएका होइनौँ।

हामी सबैलाई साझा जिम्मेवारी र एकताको भावनामा पुनःप्रतिबद्ध हुन आग्रह गर्न आएका हौँ।

जलवायु न्याय

अन्तर्राष्ट्रिय समुदायले पहिले नै “साझा तर फरक जिम्मेवारी” को सिद्धान्त स्वीकार गरिसकेको छ।

जसले ऐतिहासिक रूपमा समस्यामा बढी योगदान गरेका छन् र जससँग समाधान गर्ने क्षमता बढी छ, उनीहरूले बढी गर्नुपर्छ।

जलवायु न्याय संयुक्त राष्ट्रसंघको दस्तावेजमा सुन्दर सुनिने एउटा वाक्य मात्र भएर बस्न हुँदैन।

हाम्रो देशका मानिसहरूले आफ्नो भविष्य निर्माण गर्न पाउनुपर्छ बारम्बार आफ्नो विगत पुनर्निर्माण गर्दै बस्नुपर्ने अवस्था हुनु हुँदैन।

हिमालय संसारको जीवन प्रणाली हो

हिन्दुकुश हिमालय क्षेत्रमा करिब दुई अर्ब मानिस बसोबास गर्छन्।

यी हिमालहरूले नेपालभन्दा धेरै टाढासम्मका मानिसहरूलाई पानी, पारिस्थितिक प्रणाली, कृषि र जीविकोपार्जन प्रदान गर्छन्।

हिमालय कुनै सानो वा सीमित विषय होइन। यो पृथ्वीको जीवन धान्ने प्रणालीको अभिन्न हिस्सा हो।

त्यसैले नेपालले भारत र चीनको सहभागितामा “हिमालय जलवायु उत्थानशीलता संयन्त्र” स्थापना गर्ने प्रस्ताव गरेको छ।

यसअन्तर्गत उपग्रहबाट प्राप्त तथ्यांक र विशेषज्ञता साझा गरौँ।

खतरनाक हिमतालहरूको निगरानी गरौँ।

संयुक्त प्रारम्भिक चेतावनी प्रणाली बलियो बनाऔँ।

विपत्ति आउँदा सीमापार सहयोगलाई समन्वय गरौँ।

हिमालय अन्तर्राष्ट्रिय सहकार्यको प्रयोगशाला बनोस्, टुक्राटुक्रा सूचनाको सीमा होइन।

राहत मात्र होइन जिम्मेवारी र क्षतिपूर्ति पनि

नेपाल एक्लैले यो संकटसँग जुधेर उत्थानशीलता निर्माण गर्न सक्दैन।

त्यसैले यो महासभाले यी छ शब्दहरू लाई ध्यान दिनुपर्छ:

राहत।
पुनःस्थापना।
पुनर्निर्माण।

र त्यससँगै:

जिम्मेवारी।
क्षतिपूर्ति।
उत्थानशीलता।

पहिला तीन कुरा विपत्तिपछि आवश्यक हुन्छन्।

पछिल्ला तीन कुरा विपत्तिलाई स्थायी अवस्था बन्नबाट रोक्न आवश्यक हुन्छन्।

जलवायुका कारण आएको विपत्तिले गरिब देशको पूर्वाधार नष्ट गरिसकेपछि समाधान केवल अर्को ठूलो ऋण वा थोरै–थोरै अनुदानको टुक्राटुक्रा व्यवस्था हुन सक्दैन।

हामीलाई संसारबाट पर्याप्त अनुदानमा आधारित सहयोग चाहिन्छ।

जलवायु वित्तीय सहयोग यस्तो जटिल प्रशासनिक प्रक्रियामा परिणत हुनु हुँदैन जहाँ सहयोग चाहिएको देशले वर्षौँसम्म आफूलाई सहयोग चाहिन्छ भनेर प्रमाणित गर्दै बस्नुपरोस्।

घरमा आगो लागेको बेला हामी परिवारलाई ५० वटा फाराम भर्न लगाउँदैनौँ। हामी तुरुन्तै उद्धार गर्न जान्छौँ।

जलवायु न्याय भनेको यही हुनुपर्छ।

हामी कस्तो विश्व व्यवस्था चाहन्छौँ?

अब म एउटा ठूलो प्रश्नमा आउन चाहन्छु:

हामी कस्तो अन्तर्राष्ट्रिय व्यवस्था चाहन्छौँ?

संयुक्त राष्ट्रसंघ विश्वयुद्धको भयावह अनुभवबाट जन्मिएको थियो।

यसको प्रतिज्ञा थियो

सार्वभौमिकताको महत्व हुनेछ।

अन्तर्राष्ट्रिय कानुनको महत्व हुनेछ।

हरेक मानिसको सम्मानको महत्व हुनेछ।

र कमजोर देशहरूले शक्तिशालीले जे निर्णय गर्छन्, त्यो चुपचाप स्वीकार गर्नुपर्ने छैन।

तर आज त्यो अन्तर्राष्ट्रिय प्रणाली दबाबमा छ।

धेरैपटक सैन्य र आर्थिक शक्तिले कसको आवाज सुनिन्छ र कसको आवाज सुनिँदैन भन्ने निर्धारण गर्छ।

नेपाल विश्वास गर्छ हामीलाई अझ न्यायपूर्ण विश्व आर्थिक व्यवस्था चाहिन्छ।

युद्धका लागि संसारसँग उत्कृष्ट logistics, खानाका लागि किन छैन?

१९९४ मा UNDP को Human Development Report ले “मानवीय असुरक्षा” को अवधारणा अघि सारेको थियो।

यसले सुरक्षालाई भूभागभन्दा मानिससँग र हतियारभन्दा विकाससँग जोडेको थियो।

यसले मानिसलाई डर र अभावबाट मुक्त गराउने “Peace Dividend” को कुरा गरेको थियो।

यस वर्षको मनसुनमा नेपालका एक गरिब किसानले खेतमा बीउ छर्न खोज्दा मल समयमा आइपुगेन।

हामीलाई नयाँ राजमार्ग बनाउन आवश्यक सामग्री चाहिँदा पैसा थिएन।

एउटा परिवार बेलुकी खाना खान बस्दा खाना पकाउने इन्धनको अभाव थियो।

एकातिर हिमनदीहरू पग्लिरहेका छन्, बालीहरू नष्ट भइरहेका छन् र बिना चेतावनी बाढी आइरहेको छ।

अर्कोतिर विश्वव्यापी आपूर्ति प्रणालीले आफ्नो नियन्त्रणबाहिरका कारणले गरिब मानिसहरूलाई सजाय दिइरहेको छ।

अन्तरमहादेशीय क्षेप्यास्त्रहरू समयमा पुग्छन्।
राइफल र गोलीहरू सीमा पार गर्छन्।
हरेक अवरोध पार गर्छन्।
हरेक समयसीमा पूरा गर्छन्।

तर नेपालका किसानले आवश्यक समयमा बजार मूल्यमा मल वा इन्धन पाउन सक्दैनन्।

हामीले युद्धका लागि उत्कृष्ट logistics भएको संसार बनाएका छौँ, तर खानाका लागि भत्किएको logistics भएको संसार बनाएका छौँ।

र यो नेपालको मात्र समस्या होइन।

बंगलादेशलाई सोध्नुहोस्।
भुटानलाई सोध्नुहोस्।
भारतलाई सोध्नुहोस्।
माल्दिभ्सलाई सोध्नुहोस्।
पाकिस्तानलाई सोध्नुहोस्।
श्रीलंकालाई सोध्नुहोस्।

हाम्रो क्षेत्रका जुनसुकै देशलाई सोध्नुहोस् तपाईंहरूले एउटै कथा सुन्नुहुनेछ:

“हामीले नताताएको जलवायुको मार हामीले भोगिरहेका छौँ, र हामीले सुरु नगरेका युद्धहरूको मार पनि हामीले भोगिरहेका छौँ।”

यसले देखाउँछ कि अहिलेको विश्वव्यापी सहकार्यको व्यवस्थामा देखिएभन्दा धेरै कुरा बिग्रिएको छ।

७२ घण्टाको त्यो शक्तिशाली कुरा

मलाई भनिएको छ कि यस वर्ष यो महासभालाई सम्बोधन गर्ने सबैभन्दा कम उमेरको सरकार प्रमुख म हुँ।

तर म त्यसलाई आफ्नो भाषणको मुख्य कथा बनाउन आएको होइन।

म यहाँबाट एउटा कुरा स्पष्ट रूपमा भन्न आएको हुँ

जुन देश मूल्य तिर्न तयार छ, उसले आवश्यक वस्तु किन्न सक्ने अवस्था हुनुपर्छ।

र जुन संसारले ७२ घण्टाभित्र संसारको जुनसुकै ठाउँमा हतियार पुर्‍याउन सक्छ, त्यस संसारसँग एउटा किसानलाई उसको जीविकोपार्जनका लागि आवश्यक साधन उपलब्ध गराउन नसक्ने कुनै बहाना छैन।

त्यसैले हामी बहुपक्षीयतामा विश्वास गर्छौँ।

त्यसैले हामीलाई यस्तो संयुक्त राष्ट्रसंघ चाहिन्छ जहाँ एउटा सानो, गरिब देशको आवाज पनि सुनियोस् र हामी सबै मिलेर न्यायपूर्ण परिणामतर्फ अघि बढ्न सकौँ।

Climate Justice भनेको पैसामात्र होइन

जलवायु न्याय केवल पैसाको विषय होइन।

यो वितरणात्मक न्याय को विषय हो खर्च र क्षतिको भार कसले बोक्ने?

यो प्रक्रियागत न्याय को विषय हो कसको आवाज सुनिन्छ?

यो हिमाली समुदायहरू, साना टापु राष्ट्रहरू, भूपरिवेष्ठित तथा कम विकसित देशहरू र अझै जन्मिन बाँकी पुस्ताहरूको भविष्यलाई समान रूपमा महत्व दिइन्छ कि दिइँदैन भन्ने प्रश्न हो।

नेपाल यस विषयमा नेतृत्व गर्न तयार छ।

नयाँ पुस्ता र नेपालको भविष्य

माननीय अध्यक्षज्यू तथा महामहिमहरू,

आज हामी गहिरो विश्वव्यापी अनिश्चितताको समयमा यो महासभामा उपस्थित छौँ।

र नयाँ पुस्ताको आकांक्षालाई प्रतिबिम्बित गर्ने नयाँ लोकतान्त्रिक जनादेशसहित उभिएका छौँ।

हाम्रा युवाहरूले इमानदारी र जवाफदेहिताको राजनीति मागेका छन्।

यो पुस्तान्तरण केवल नेपालको राष्ट्रिय कथा होइन।

यो द्वन्द्व, असमानता र अवसरको अभावविरुद्ध संसारभर भइरहेको जागरणको पनि एउटा हिस्सा हो।

मेरो सरकारको प्रतिबद्धता स्पष्ट छ:

हरेक नेपालीलाई आफ्नै देशमा सम्मानजनक रोजगारी, सामाजिक सुरक्षा र राम्रो भविष्यको समान अवसर दिने राज्य निर्माण गर्नु।

अब तयारीको संस्कृति चाहिन्छ

नेपालका बाढीहरूले जलवायुका चरम घटनाले आकार दिने भविष्यको संकेत दिएका छन्।

हाम्रा पुराना आधारहरू अब पर्याप्त छैनन्।

हामी आकस्मिक प्रतिक्रियाबाट पूर्वतयारीको संस्कृतितर्फ जानुपर्छ।

उत्थानशीलताका लागि लगानी गरौँ।

बीमा र नयाँ प्रविधिमा लगानी गरौँ।

बलियो पूर्वाधार र संस्थाहरू निर्माण गरौँ।

जीवाश्म इन्धनमाथिको निर्भरता घटाऔँ।

चेतावनी दिने, सूचना दिने र जीवन बचाउने प्रणाली निर्माण गरौँ।

सबैभन्दा कमजोरलाई सबैभन्दा कम शक्ति दिने व्यवस्थामा सुधार गरौँ।

र जब फेरि संसारको सर्वोच्च शिखरबाट अर्को चेतावनी आउँछ त्यो चेतावनी सुन्न र त्यसअनुसार काम गर्न हामी तयार रहौँ।

अन्तिम शब्द

“भगवान् पशुपतिनाथले विश्वको कल्याण गरून्।
यो विश्व बुद्धले देखाएको बाटोमा हिँड्न सकोस्।
धन्यवाद। नमस्ते।”

25/09/2026

Honestly, this part gave me goosebumps. Listening to Nepal’s voice being heard on such a global platform, and then hearing him end his speech in Nepali with “भगवान् पशुपतिनाथले सारा विश्वको कल्याण गरून्। हामी सबै बुद्धले देखाउनुभएको बाटोमा हिँड्न सकौँ।” was something truly special. I genuinely felt so proud in that moment. ❤️🇳🇵
That ending… straight to the heart. Goosebumps! Balen

25/09/2026

Honestly, this part gave me goosebumps. 🥹🇳🇵

Listening to Nepal’s voice being heard on such a global platform, and then hearing him end his speech in Nepali with—

“भगवान् पशुपतिनाथले सारा विश्वको कल्याण गरून्।
हामी सबै बुद्धले देखाउनुभएको बाटोमा हिँड्न सकौँ।”

—was something truly special.

I genuinely felt so proud in that moment. ❤️🇳🇵
That ending… straight to the heart. Goosebumps!
Balen

20/09/2026

Congratulation to everyone who played important role to build Golden temple in mindfulness city

DC Adhikari

01/10/2026

30/09/2026

30/09/2026

30/09/2026

25/09/2026

25/09/2026

25/09/2026

20/09/2026

Address

Website

Alerts

Contact The Organization

Shortcuts

Share

Category

Listing takedown request