Reading Circle

माफी
-------
चिट्ठी लेख्न बसे तिमिलाई
मिति कैलेको राखु-पहिलाको कि अहिलेको?
दोधारमा परे
सम्बोधनमा के लेखौ?
मायालु ,प्रेमिका ,प्यारी,मुटुको धड्कन , कलेजोको टुक्रा उफ.............
कति गाह्रो ।
होस ! यी सब पछि लेखुला
चिट्ठीको मुख्य भाग चाहिँ लेखीहालु पहिला
तर के लेखु?
तिम्रा अङ्गअङ्गहरूको बर्णन गर्न मन छ।
नागबेली झै केशराशि, चम्किलो निधार, सुलुत्त परेको नाक ,गाजलु आँखा,पिपलपाते ओठ,चिट्टिक्कको चिउडो,सुरिलो आवाज,............हरिणको चाल र यस्तै यस्तै
यि त चिट्ठीमा लेख्ने कुरा होईनन।
र मैले कविता पनि लेखेको होइन
आफ्नै हालखबर लेखु जस्तो लाग्यो
तर के लेखु
बेखबर जिन्दगी
गन्तव्यहिन हिडाई
कहिले नआउनेको पर्खाई
औषधिसङ्गको नछुट्ने साईनो
गर्न नसकेको प्रगति
उहिले नै बोल्न नसकेको मनको कुरा
पढिनसकेको उपन्यासको अधुरो कथा
नमिलेको जिवनको हिसाब किताब
होस
यी सब लेखेर
तिमिलाई किन दिक्क दिनु
त्यस्तो सुरिलो आवाजमा गाली नखादै राम्रो
र
अन्त्यमा
उहीँ तिम्रो ..पछि के लेख्नु?
पागलप्रेमी ,मरञ्च्यासे,डरछेरुवा,पानी मरुवा, एकोहोरे,
हितैषी,भलो चाहने,शुभचिन्तक ......
केही लेख्न सकिन

होस
यो एउटा चिट्ठी खाली नै पठाउछु
जे जे मन लाग्छ
आफैले लेखेर पढ्छिन
खाली पेज राम्ररी पट्याए
खाम भित्र जतनले राखे
र
ठेगाना लेख्न खोजेको
ज्या है....
म सङ्ग त ठेगाना नै रहेनछ
ठेगाना नभाको कारणले
यसपाली
मैले चिट्ठी पठाउन सकिन
माफ गर।
#होम कुमार थापा ,ललितपुर #

https://www.facebook.com/share/jN1J1DmMFJTryDgY/?mibextid=xfxF2i

https://anyflip.com/gixac/mncz/

Prospectus - Sachin Germany Flip PDF | AnyFlip Check Prospectus from Sachin Germany here. Like Prospectus? Just add Prospectus of Sachin Germany to My Favorites. Embed Prospectus to websites for free. Check 9 flipbooks from Sachin Germany. Upload PDF to create a flipbook like Prospectus now.

Admissions Open.

प्रेम जहिले भेटियो त्यो समय मिठो ।
प्रेम जति भेटियो त्यो परिमाण पनि मिठो ।
प्रेम जसरी भेटियो त्यो अवस्था मिठो
प्रेमलाई भेट्ने इच्छामात्र पनि मिठो ।
प्रेम कतिपटक भेटियो, त्यो तृप्ती मिठो ।
प्रेम भेट्दा भेट्दै छुटिगएको भए पनि त्यो छुटाइ मिठो ।
प्रेम भेटेर पनि नभेटिएजस्तो भए पनि त्यो अप्राप्ति मिठो ।
प्रेम नभेटिएर पनि भेटिएजस्तो लाग्ने प्रेमको त्यो भ्रम मिठो । प्रेमको आकाश मिठो प्रेमको धरती मिठो ।
प्रेमको हर यात्रा मिठो ।
प्रेमको प्राप्ति मिठो ।
प्रेमको दुरी मिठो ।
प्रेम हर समयमा मिठो । प्रेम, हर उमेरमा मिठो ।
प्रेमको जुनसुकै रुप मिठो
प्रेम हर ठाउँमा मिठो ।
प्रेमको जुनसुकै जात मिठो ।
प्रेमको हर साथ मिठो ।
#

O

Words!

लघुकथा - निधारको खत
"आमा ! खानामा कत्तिको रुचि छ ?"- डा. सुबोधले ब्लड प्रेसर जाँच गर्दै सोधे ।
" जिब्रोमा केही स्वाद नै छैन । राती निद्रा पनि खासै लाग्दैन ।"- असी बर्ष आसपास पुगेकी बूढी आमाले जवाफ दिइन् ।
'कति जाती डाक्टर बाबु रहेछन् । बोली पनि कति मीठो, सुनिरहुँ जस्तो ।' हस्पिटलको बेडमा पल्टँदै बूढी आमा मनमनै बोलिन् ।
"घरमा को को हुनुहुन्छ, आमा ?"- डाक्टरले ज्वरो नापेको थर्मामिटर हेर्दै सोधे ।
" घरमा त बूढा र म मात्र छौँ,बाबु । विवाह भइ सकेकी एउटा छोरी आफ्नै घरमा छिन् ।"- उनी बोलिन् ।
"अरु कोही छैन, आमा ?"- नाडीको चाल जाँच गर्दै डाक्टर बोले ।
बूढी आमा केही अक्मकाइन् । उनको अनुहारमा पीडाका रेखाहरू दौडिए । खुईयऽऽ गर्दै उनी सुस्तरी बोलिन् - "बाबु ! तामाको मुना जस्तै एउटा छोरा थियो । चार वर्ष जतिको हुँदा कता हरायो, हरायो। अहिलेसम्म यही संसारमा छ कि देउताको घरमा पुगिसक्यो, केही थाहा छैन । जे होस्, हाम्रो साथमा नभए पनि खुसिराजी यही धर्तिमा भइदियोस्, हे भगवान !" - बूढी आमाका आँखा रसिला भए ।
बूढी आमाका कुरा सुनेर डाक्टर सुबोधको मन पनि एक तमासको भयो । आँखा रसाउलान् रसाउलान् जस्ता भए । बिरामी कोठामा केही बेर सन्नाटा छायो ।
"अनि बाबुको आमाबुबा नि ?"- भारी मनले बूढी आमाले सोधिन् ।
" बुझ्ने हुँदा म अनाथालयमा थिएँ । कुनै सज्जनले सडकमा बेवारिसे अवस्थामा फेला पारे पछि मलाई त्यहाँ बुझाई दिएका रहेछन् । अहिले भौतिक रुपमा मलाई सबै कुरा भरिपूर्ण छ । तर दुर्भाग्यको कुरा, मेरा आमाबुबा को अनि कहाँ कस्तो अवस्थामा हुनुहुन्छ ? मलाई केही थाहापत्तो छैन, आमा !" डाक्टर सुबोधले निन्याउरो अनुहार बनाउँदै बेलीविस्तार लगाए ।
बूढी आमा डाक्टर सुबोधको अनुहारमा एकटकले हेर्दै उनका कुरा सुनिरहेकी थिइन् । एकाएक उनका आँखा सुबोधको निधारको दाहिने भागको खतमा पुगेर रोकिए ।

विद्या ढकाल
तनहुँ ।

सम्झनाका तरेलिहरु सग
खेल्दै झुम्दै अगाडि बढ्दै
वर्तमानका तितो यथार्थहरु
जुध्दै , भिड्दै अनि लड्दै

जीवन अगाडि बढ्दै जाँदै
हन्डर अनि वेदना खप्दै
बगिरहेको छ चुदि खोला
न वर्तमान न भविष्य के होला।

कोआफ्नो को पराइ
चिन्नै पो सकिन्न हौ
शत्रु को हुन मित्र को हुन
सहयोगी हात कुनपो हौ।

#अझ #

भावनामा जे आयाे !!....?
मेराे जन्मस्थल मलाई सधैं साैन्दर्यकाे सान हाे ।
सलल बग्दछ सँगेखाेला धर्ति साच्चै महान हाे ।।
माटाेढुङ्गा सृष्टि पूञ्ज बृक्ष हुन अमृतका रस ।
मेराे आत्मा भन्दछ मलाई सधैं गएर त्यहिं बस ।१।

हराए गाेरेटाहरु बिरानिए बनेली र भन्ज्याङहरु ।
गाउँदैछन् काेईलीहरु र झ्याङ्गिएछन् लतिकाहरु ।।
भत्किएछन् पाटिपाैवा कठै रहेन पाेखरीमा रस
मेराे आत्मा भन्दछ मलाई सधैं गएर त्यहिं बस ।२।

हिमशैल स्वच्छ सुन्दरा शिरा अन्नपूर्णा भवानी ।
दायाँ बायाँ हरित शिखरा साैन्दर्यकी सुहानी ।।
चण्डी रक्षित भुखण्ड रसिलाे सिंचाई सिन्धु रस ।
मेराे आत्मा भन्दैछ मलाई सधैं गएर त्यहिं बस ।३।

काष्ठमय फाेक्सिङ जंगल जागि रहाेस सदा ।
ठाडाे खाेलीका बिमिराहरु झ्याङ्गिरहुन् सर्बदा ।।
बैंशमा सुसेलिएका श्वरहरु कतै पाईन्छन् र अब ।
मेराे आत्मा भन्दैछ मलाई सधैं गएर त्यहिं बस ।४।

कता गए ताेते बाेल्दै स्कूल जाने ति संगिहरु ।
सम्झिरहन्छु चुलवुलिएका ति भाव भङ्गीहरु ।।
कति मिठाे थियाे शैशव प्रफुल्ल त्याे मिजास ।
मेराे आत्मा भन्दैछ मलाई सधैं गएर त्यहिं बस ।५।

आज हेर्छुदै मानुङ्बाट आफु हिड्ने बाटाेघाटाे ।
याद आउछ किन बच्पनामा लट्पटिएकाे माटाे ।।
मिठाे थियाे मकैभटमास कति मिठाे धएरीकाे रस ।
मेराे आत्मा भन्दैछ मलाई सधैं गएर त्यहिं बस ।६।
-------------===========-------------
एच राज,
१८ भाद्र२०७९, काठमण्डु ।