29/07/2025
आज राती मेरी श्रीमती मेरै छेउमा निदाएकी थिइन् — दिनभरको थकानपछि गहिरो निद्रामा। अचानक मोबाइलमा फेसबुकको नोटिफिकेसन बज्यो। खोलेर हेरेँ — एउटी महिलाको फ्रेन्ड रिक्वेस्ट। नाम चिने जस्तो लाग्यो, फोटो अझै चिनेको झैँ। मनमा कौतुहल जाग्यो, अनुरोध स्वीकार गरेँ र च्याटमा लेखेँ,
"हामी चिनिन्छौं त?"
केही क्षणमै जवाफ आयो,
"हो, तिमी विवाहित पुरुष हौ, मलाई थाहा छ... तर म तिमीलाई अझै पनि माया गर्छु।"
पढेँ, अचम्म लाग्यो। उनी मेरो विगतकी साथी थिइन्, अहिले अझ राम्री देखिन्थिन्। मन डगमगायो, तर त्यही क्षण मैले मेरो श्रीमतीलाई हेरें।
उनी शान्त र निश्चिन्त भएर निदाएकी थिइन् — कति ढुक्क, कति सुरक्षित। त्यो निद्रामा उनको विश्वास लुकेको थियो। उनी आफ्नो मायालु बाबुआमाको घर छोडेर मेरो साथ आएकी हुन्। जहाँ आमाको काख, दाजुबहिनीको हाँसो, बुबाको माया – सबै थियो।
आज त्यो सबैबाट टाढा उनी ममाथि भरोसा गरेर निदाएकी छन्। त्यो विश्वास टुट्न दिनु भनेको, केवल बेइमानी होइन, उसको संसार भत्काउनु हो।
त्यसै क्षण मैले मोबाइल उठाएँ। त्यो महिलाको प्रोफाइल खोलेँ र ब्लक गरें। त्यसपछि, कुनै पछुतोबिना, म मेरी श्रीमतीको नजिक पुगें। उनको निधारमा हल्का चुम्बन गरेँ र उनीसँगै निदाएँ।
किनभने म पुरुष हुँ, बच्चा होइन।
मैले वाचा गरेको छु – म सधैं इमानदार रहनेछु।
र म त्यस्तो पुरुष बन्न चाहन्छु, जो आफ्नी श्रीमतीसँग कहिल्यै बेइमानी गर्दैन —
जो आफ्नो परिवारलाई कहिल्यै टुट्न दिँदैन
