Bagong Batangas City

PUBLIC INFRASTRUCTURE SHOULD NEVER BE NAMED AFTER POLITICIANS. EVER.

There is already a Philippine law meant to prevent political self-promotion — but it has loopholes, waivers, and weak enforcement.

Let’s break it down.

⸻

The Law: RA 1059 (1954)

Republic Act No. 1059 prohibits naming public roads, plazas, bridges, and other public places after living persons.

The intent:
To stop political patronage and ego-branding using taxpayer-funded projects.

But here’s what actually happens

⸻

The Loopholes & Exceptions

1️⃣ The Donation Rule (Legal Bypass)

Under Section 1 of RA 1059, if a private individual donates land or a building to the government, they may require — as a condition of donation — that it be named after a living person.

This is the primary legal loophole.

It is often used when private developments later become public roads or facilities.

⸻

2️⃣ The NHCP “10-Year Rule” — With Waivers

The National Historical Commission of the Philippines (NHCP) generally requires a person to be dead for 10 years before naming public infrastructure after them.

But the rule can be waived for:
• “Exceptional service”
• Death in the line of duty

Examples:
• Jesse M. Robredo Coliseum — named shortly after the death of Jesse Robredo in 2012.
• Cory Aquino Avenue — established soon after the passing of Corazon Aquino in 2009.

The 10-year waiting period was bypassed.

⸻

🚨 Living Violations That Still Stand

Despite RA 1059:
• Imelda, Zamboanga Sibugay — named after Imelda Marcos while she was still First Lady (1977).
• Roads and developments tied to the Villar family — often begin as private roads before becoming public.
• Numerous barangay halls, health centers, and gyms named after sitting mayors and governors.
The NHCP considers these technically null and void — but they remain unless formally challenged.

In practice:
Illegal names stay unless someone forces change.

⸻

Why This Continues

• Weak enforcement
• Few citizens file petitions
• Political dynasties dominate local governments
• Successor administrations rarely reverse names

The law may say “void.”
Reality says “untouched.”

⸻

🇵🇭 The Principle

Public infrastructure is funded by taxpayers.
It belongs to the people — not to politicians.

Even if someone rendered “exceptional service,”
their legacy should live in policy, institutions, and outcomes — not on a building facade.

Especially in a country where political dynasties remain deeply entrenched.

⸻

🔴 Clear Position

No public infrastructure should ever be named after a politician —
alive or dead.

Not 10 years later.
Not 50 years later.
Not through donation loopholes.

Public spaces should reflect communities, geography, culture, or national values — not political branding.

It’s time to separate governance from glorification.

⸻

Sources:
• Republic Act No. 1059
• National Historical Commission of the Philippines guidelines
• Local Government Code of 1991 (RA 7160)
• Public historical records on naming of infrastructure

⸻

⚠️ Disclaimer:
This post is for educational and policy discussion purposes only. It summarizes publicly available laws and historical examples. It does not accuse any individual of wrongdoing nor constitute legal advice.

⸻

Rest in Peace Archie Tumambing 🙏🏻 💐
Sumalangit nawa ang iyong kaluluwa.

Isang public servant na naglingkod ng tapat sa bayan.

❤️

Nanindigan para sa kapakanan ng bayan ngunit iniwan ng mas nakararami nating kababayan.

Ako ay naimbitihan sa isang youth gathering at pinakiusapan na magbigay ng inspirational speech sa kabataan.
Wala naman ako masabi kaya sabi ng host i-share ko nalang ang naging journey ko last election at ano ang mensahe ko sa kabataan.

Maraming nagulat at nag-isip sa aking desisyon last August 1, 2024, filing of candidacy.

Sabi nila, “Mayor agad? Hindi man lang nag-Pangulo ng Barangay o Konsehal ng bayan muna!”
At sabi naman ng iba,
“Kahit Barangay Tanod, hindi tatanggapin ‘yan!”

Pero hayaan nyong ishare ko kung bakit ako tumakbo last 2025 elections at kung bakit ako nanindigan para sa aking mga kababayan.

Alam natin na marami ang gustong magkaroon ng magandang pagbabago.
Lahat tayo ay nagnanais guminhawa ang buhay,
at higit sa lahat, gusto natin ng gobyernong masasandalan sa oras ng pangangailangan.
Isang gobyernong hindi tumitingin kung ikaw ay kakampi o kalaban.

Bilang isang katulad ninyo na isang ordinaryong mamamayan, alam ko ang mga tunay na suliranin ng ating bayan:
mula sa tax sa sariling bahay,
sa permit requirements ng maliliit na tindahan,
sa mga Barangay Health Center na walang gamot, sa mga kabataang tumigil sa pag-aaral matapos mag-high school dahil hindi na kayang bayaran ang kolehiyo at hanggang sa bayan na walang sariling public hospital.

Pinag-aralan ko ang lahat ng ito.
At sa tulong ni Gov. Reynaldo Jr Tamayo at sa inspirasyong hatid ni Mayor Vico Sotto,
nangarap akong makapagpatupad ng matibay na programa at tapat na serbisyo para sa lahat!

Serbisyong walang palakasan, walang maiiwan, at lahat ay makikinabang.

Isinakripisyo ko ang mahigit isang dekadang work ko sa private company na may magagandang benepisyo at malaking retirement para lamang sundin ang panawagan ng aking kalooban,
At ito ay ang maglingkod sa bayan.
Naglakas-loob akong manindigan para sa bayan at itaguyod ang pangarap na wakasan ang mga problemang paulit-ulit nang nagpapahirap sa ating mga kababayan.

Kaya last election, hinangad kong maging Mayor dahil iyon lamang ang paraan upang maisakatuparan ang pangarap kong magkaroon ng sariling public hospital ang ating lungsod.

Nais kong bigyan ng patas na laban at tapat na serbisyo ang mga kababayan natin na
nakalimutan na ng gobyerno.
Mga taong napagkaitan ng tulong dahil wala silang “kapit” o koneksyon.

Kaya ako nanindigan.
Dahil ipinaglaban ko ang aking mahal na kababayan.
Isinantabi ko ang pansariling pangarap kong bumuo ng pamilya kasama ang aking maybahay,
upang ilaan ang buong oras at lakas ko sa pag-ha-house to house, pakikipag-usap,
at pagpapaliwanag ng pangarap kong magkaroon ng ospital para sa bawat mamamayan ng Batangas City.

Habang-buhay akong magpapasalamat sa lahat ng sumama at naniwala sa laban na ito.
At kahit hindi ako pinagkatiwalaan ng nakararami noong nakaraang eleksyon,
umaasa akong may mamumulat muli.

Dahil tanging ang may prinsipyo lamang ang makapagbibigay ng tapat na pamumuno tulad nina Governor Tamayo, Jr. at Mayor Vico Sotto.

Kaya umaasa ako na may tao pa ring tatayo, maninindigan, at ipaglalaban ang ating mahal na bayan.

At kung isa ka sa mga naniniwala sa ipinaglaban ko, at nais mo ring manindigan para sa ating bayan,
iisa lang ang payo ko sa iyo:

“Maging pinakamahusay na lingkod-bayan na hindi kayang bilhin ng pera.”

At para naman sa mga naniniwala sa pagbabago na ating ipinaglalaban,
magparehistro ka kung hindi ka pa rehistrado.
At kung ikaw ay botante na,
isa lang ang dasal ko para sayo:

“Maging botante na hindi nababayaran ng pera.”

Dahil ang susi ng magandang pagbabago na hinahangad natin ay nasa ating mga kamay,
sa pamamagitan ng bawat boto natin tuwing eleksyon. Kaya gamitin natin ito nang tama.

Muli, ako po ay taos-pusong nagpapasalamat sa inyong lahat sa oras at pakikinig.
Maraming salamat po, at pagpalain tayong lahat ng Diyos.

Ngayon alam na natin na posible ang planong pagpapatayo ng sariling public hospital ni Clemente Berberabe para magkaroon tayo ng Ospital na walang cashier.
Libre dapat ang pagpapagamot natin ngayon kahit umabot pa ng milyon ang ating hospital bill.

Matagal na ito ginagwa ni Yorme Clemente Berberabe. Walang video at walang drama.

Ito ang maganda. Pagalingan!!