VEIL by V.E

🐈✨ A Cat.

I loved you in a way that wasnt clean. You carried a resemblance you never asked for,and I kept tracing it like a photographer chasing the same light.

Your warmth felt like an orange cat I once knew.. familiar, quiet, dangerously comforting.
So I kept you in my frame, not for who you were,
but for the memory your color kept resurrecting.

And that’s the cruel part.. you were real, but I was loving a ghost through you.

𝘼𝙣𝙜 𝘽𝙞𝙜𝙖𝙩 𝙣𝙜 𝙄𝙨𝙖𝙣𝙜 𝙎𝙖𝙡𝙞𝙩𝙖𝙣𝙜 𝙈𝙖𝙙𝙖𝙡𝙞𝙣𝙜 𝘽𝙖𝙣𝙜𝙜𝙞𝙩𝙞𝙣

“Ang kabataan ang pag-asa ng bayan.”
-Jose Rizal

Bilang isang estudyante, madalas ko itong marinig. Paulit-ulit. Sa silid pag nasa klase, nakasulat sa mga aklat, binabanggit sa bawat programa.. Ngunit habang tumatagal, mas lumalalim ang tanong sa isip ko, na pag-asa pa ba talaga kami, o inaasahan lang kaming maging matatag kahit pagod na?

Sa panahon ngayon, maraming kabataan ang tahimik na nauubos. Nauubos sa pressure na maging honor student, maging aktibo, maging “maayos.” Nauubos sa sistemang minsan mas inuuna ang mataas na marka kaysa tunay na pag Unawa. May mga estudyanteng pumapasok sa paaralan na bitbit ang mabibigat na suliranin na problema sa pamilya, sa sarili, sa kinabukasan ngunit kailangan pa ring magpatuloy dahil kami raw ang pag-asa.

Masakit isipin na ang salitang “pag-asa” ay tila naging responsibilidad na basta na lang ipinapasa. Ngunit marahil hindi lamang ito papuri. Isa itong hamon. Isang paalala na ang pag-asa ay hindi titulo na isinusuot, ito ay tungkuling pinipili araw-araw.
Hindi sapat na tawagin tayong pag-asa. Kailangan nating maging mulat, maging mapanuri, at magkaroon ng paninindigan. Kailangan nating pahalagahan ang edukasyon hindi lang para sa diploma, kundi para sa katotohanan at pagbabago.

Habang nakatayo sa harap ng rebulto, tila may paalala itong hindi nawawala: Ang pag-asa ng bayan ay hindi basta ibinibigay. Ito ay pinaghahandaan, pinaghihirapan, at pinaninindigan.

Kaya ang tanong ngayon, paano tayo magiging pag-asa, hindi lamang sa salita, kundi sa gawa?..

🐈✨

The sunset doesn’t resist the night. It trusts the One who set its course. So I’ll do the same, what’s meant for me will stay.

🌤

Long time no post here, hehe anyways here you go!

Filter on. Eyes still stole the show.

✨🥝

Just went for a Morning joggg, and saw this Meow Meowww!! 🐈

Hii po!!! 🏃🏃‍♀️🏃‍♂️

In his grey fur lies the quiet of forgotten storms, and in his sage green eyes, sharp and piercing, the weight of countless untold stories. He’s a silent witness to the world, mysterious, intense, and infinitely alive.