27/12/2019
Storya ng ngiti at panibagong pag-asa...
Sa likod ng magagandang awiting pamasko, nasa likod nito ang ngiti at nangingtil na luha, Hindi hadlang ang manaka-nakang pag ulan para itigil namin ang pagdalaw sa mga tahanan, sa kalaliman ng Gabi,,
Nabuo ang konseptong Ito na "Balik Handog", para sa ilan nating mga kababayan na magdaraos ng "Pasko" na hindi kapiling ang kanilang mga Mahal sa buhay na Kung saan ay naghahanap buhay sa malayong lugar...
Kaya mas minabuti namin mangaroling sa mga kababayan namin na' ibig naming pangitiin ngayong pasko, at dahil sa' siguro ay wala silang maibigay na malaking halaga sa aming pag kakaroling namin sa kanilang tahanan, batid namin na sadyang kay hirap ng buhay, subalit ang barya at perang papel na itinago nila upang may maipang bili pa nila kinabukasan ay mababawasan pa, at napilitan ibigay pa sa amin, Ito yong nakaka-touch na tagpo, sapagkat, Yong akala nila ay sila ang papaskuhin ngunit pag abot nila ng barya ay nandoon marahil ang alinlangan na iabot pa ito sa Amin...dahil bka wala na silang ibibili kinabukasan,,, Sabay abot din ng munting Handog at aginaldo na hatid namin,,,
Pero, meron Naman na nagbigay ng malaking halaga, subalit isinusuli namin yon dahil ang diwa at hangarin namin ay ang pasayahin at pangitiin ang bawat pamilya,,,
Sa isang Banda, Nakatago man ako sa dilim, Hindi mababanaag ang pag dungaw ng kung anong likidong dahan-dahang tumutulo sa aking mata dahil sa mga kataga at sa aming pagharap sabawat tahanan na aming naabot ng awiting pamasko...Masaya man ang iba naming kasamahqn, dahil sa masiglang pamaskong awitin, sa likod nito ay ang kurot sa aking damdamin, dahil Isa din ako na kabilang sa kagaya ng istoryang Ito,,,
Ito na marahil ang mas masarap marinig at nakakatulo ng luha, dahil sa kakaibang mga istorya sa bawat tahanan naming naabot,,,
May roon na kakatapos lamang (nila) na mangaroling ng isang Nanay at sa pag uwi ng kanilang Bahay ay sila Naman ang kakarolingin namin at iaabot din sa amin ang perang kanilang nakaroling na dapat ay pandagdag na nila sa kanilang pangangailang kinabukasan,,,
May roong nanay na di alam kung magtatago ba sila dahil walang silang pang abot na aginaldo,,,
Mayroon naman ayaw kaming pagbuksan ng pinto at tanging ang aandap-andap na ilaw lamang ang bukas na silbing gising at nakikiramdam lamang sa mga susunod naming gagawin, gumigilid ang luha dahil wala silang maiabot, ng madinig ang salitang mga taga Barangay po kami.. kasama po namin si Kap.., "Mangangaroling po kami"...
Saka lamang nagbukas ng pinto... At pagkatapos ng awit na pamasko, iniabot na namin ang Aginaldo, kahit kami ay di namin alam ang aming bawat saloobin, matutuwa ba? Tutulo ba ang luha dahil sa may nababanaag silang panibagong pag-asa na naibahagi namin...
Alam namin na payak lamang ito na bagay, subalit ang aral na Ito ay magsisilbi naming "gabay" para mapangiti namin kung Sino yong malungkot, At mapasaya man lang namin yong mga nawawalan ng tiwala at pag asa...
Marami kaming natutunang aral, Lalo sa pag hakbang patungo don sa mga tahanan na sadyang kapos, dito namin natutunan kung paano magmahal, ang magpahalaga sa kapwa at kilalanin' na sila ay kabahagi din ng ating mundong ginagalawan...
Lalo pang naging matibay ang aming pondasyon dahil mayroong mga taong hindi nagkait ng kanilang oras para tumulong at para maisakatuparan ang ganitong mga Gawain... Hindi man po mabanggit ang inyong mga pangalan, Alam po ninyo kung Sino kayo', kayo' po ang mas higit na may malaking naibahagi dahil Wala kayong hinihintay na kapalit... At dahil sa inyong mga simpleng ngiti, Yan po ang silbing lakas namin upang kayo' ay aming yakapin.... Maraming Salamat po,,,,
Maligayang Pasko at Masaganang Bagong Taon!
Original photo credit to the owner
