Sawai Lal Kesani

جئين ته توهان مسلسل ڏسي رهيا آهيو مون هميشه ڪنهن جي نه ڪا مٿڀرائي ڪئي نه ڪو اول درجو ڏنو منهنجي چوڻ جو مقصد پاڻ سڀ نياڻين ڀينرن وارا آھيون مالڪ در دير ضرور آهي پر انڌير نه آهي
منهن ڪنهن ( سڌي سچي ماڻهو غريبن جي ھمدرد کان هٽي ڪري پوسٽون رکيون آهن)
جئين ته اڄڪلهه منگهائي عروج تي آهي غريبن جو جيئڻ جنجال آهي
پاڻ کان جيڪا ٿي سگهي اکيون کوليو جيئن ته پنهنجي پاڙي ۾ ڪا 😭 ڪا نياڻي بکي نه سمهي آخري وقت اچي ويو آهي انسانيت ناتي انسان هئڻ جو ثبوت ڏيو
مون اڄ 10 روپيا ڪڍيا آهن اميد آهي ته توهان جهڙن انسان دوستن جو ساٿ ھوندو اهي 10 لک ۾ به شمار ٿي سگهن پنهنجي ٻچڙن جي منهن ڏي صرف 30 سيڪنڊ ڏسي پوءِ زماني ڏانهن ڏسندا ته مونکي يقين آهي پنهنجي مالڪ تي ضرور توهان کي احساس ٿيندو

وڇڙڻ جو ڏينهن ڪيئن وساريون توکي 😭
10 محرم الحرام شهيد سردار محمد اسماعيل چوپاڻ راجن جي رکوالي جو شهادت جو ڏينهن
الله پاڪ کيس جنت الفردوس نصيب ڪري ( آمين 🤲 )
𝑴𝒊𝒔𝒔 𝒀𝒐𝒖 𝑺𝒂𝒓𝒅𝒂𝒓 😭

24 آڪٽوبر2021جو سڀاڻي ڪروا چوٿ جو ورت..
سناتن ڌرم ۾ پتي ۽ پتني جي رشتي جي عظمت جو ورت آهي، جيڪو اسُو مهيني جي اونداهي چوٿ تٿ تي ايندو آهي. هن ڏينهن تي شادي شده ناريون پنهنجي پتي جي وڏي عمر لاءِ ورت رکنديون آهن. ڪروا چوٿ جي ورت ۽ ان سان لاڳاپيل رسمن بابت اهو خيال ڏيکاريو وڃي ٿو ته، اهي مهاڀارت واري دور کان به اڳ رائج هئا. هڪ روايت موجب جڏهن ارجن پانڊو، نيلگرس هليو ويو هو ته سندس غير موجودگيءَ ۾ راڻي دروپدي بيحال ٿي شري ڪرشن کان مدد طلب ڪئي هئي، جنهن کيس ڪروا چوٿ جو ورت رکڻ جي هدايت ڪئي هئي. ڪروا چوٿ جي ورت متعلق شو ڀڳوان پاران پاروتيءَ کي شهزادي ويروتيءَ وارو بيان ڪيل قصو پڻ مشهور آهي. ڪروا چوٿ جي ورت جو وقت صبح جو سوير سج اُڀرڻ کان اڳ شروع ٿئي ٿو ۽ رات جو چنڊ نظر اچڻ تائين جاري رهندو آهي. ان وچ ۾ ورت رکندڙ ناريون نه اَن کائينديون ۽ نه ئي پاڻي ڍُڪ پيئنديون آهن. ان ڏينهن تي ناريون سينگار ڪنديون آهن، هٿن پيرن تي ميندي لائينديون آهن ۽ ڳاڙهي رنگ جو ويس يا ساڙهي (گهڻو ڪري شاديءَ وارو لباس) پائينديون آهن. شام جي وقت پوڄا ڪئي ويندي آهي، جنهن دوران ورت رکندڙ ناريون، پنهنجي پنهنجي پوڄا جي ٿالهي هٿ ۾ کڻي، گول دائري جي شڪل ۾ ويهنديون آهن. پوڄا جي وقت هڪ عورت ڪروا چوٿ جو قصو بيان ڪندي آهي ۽ آخر ۾ گڏجي ڪروا چوٿ جي ڪٿا ٻُڌي، دائري جي شڪل ۾ ٿالهين جي مٽاسٽا ڪنديون رهنديون آهن. پوڄا کانپوءِ ناريون چنڊ اڀرڻ جو انتظار ڪنديون آهن، ۽ جيئن ئي کين چنڊ نظر ايندو آهي ته پوڄا جي ٿالهيءَ ۾ هڪ پاسي پوڄا جي سامان سان گڏ پرڻ، اگربتيون، پاڻي، ماکي ۽ کير وغيره رکي چنڊ کي سامهون بيهنديون آهن. چنڊ کي ماکي، کير ۽ پاڻيءَ جو ارڳ ڏينديون آهن. ان کان پوءِ هر ورت رکيل عورت پنهنجي پتيءَ/ مڙس کي پرڻ ۾ چنڊ طرف بيهاري کيس پرڻ ۾ ڏسندي آهي ۽ پوءِ پتي پنهنجي پتني۽ کي پاڻي پيئاري ۽ مٺايون کارائي، سندس ورت ختم ڪرائيندو آهي.
هي هندو ڌرم ۾ زال ۽ مڙس جي رشتي جي عظمت جو ڏڻ آهي، جيڪو سنڌو سنبت جي اسُو مهيني جي اونداهي چوٿ تٿ تي ايندو آهي. هن ڏينهن تي پرڻيل ناريون پنهنجن مڙسن جي ڊگهيءَ ڄمار لاءِ ورت رکنديون آهن.
جئه شري ڪرشنا،

ملازم بڑا ہی تابعدار تھا۔ مالک نے خوش ہو کے اس کی پانچ ہزار تنخواہ بڑھا دی۔ تابعداری میں فرق نہیں آیا لیکن وہ بہت زیادہ مشکور بھی نہیں ہوا۔
مالک کو بڑا غصہ آیا کہ میں نے اس کی تنخواہ بڑھائی لیکن یہ ہے کہ اچھے سے شکریہ بھی ادا نہیں کیا۔ اس نے اگلے ماہ تنخواہ پانچ ہزار کم کر دی۔
ملازم کی ‏تابعداری اب بھی وہی رہی کوئی شکایت نہیں کی۔
مالک نے اسے بلوا بھیجا اور کہا، "بڑے عجیب انسان ہو، میں نے تمھاری تنخواہ پانچ ہزار بڑھائی، پھر کم کر دی۔ تم جوں کے توں رہے۔ یہ سب کیا ہے؟"
ملازم بولا، "اوہ! آپ نے خود کو رازق سمجھ لیا تھا؟
میرے ہاں بیٹا پیدا ہوا تو اس سے اگلے دن آپ نے تنخواہ پانچ ‏ہزار بڑھا دی۔ میں سمجھ گیا کہ جس خالق نے بچہ دیا اسی نے رزق کا انتظام بھی ساتھ ہی کر دیا ہے، سو اسی کا شکریہ ادا کیا۔ پھر جس دن آپ نے تنخواہ کم کر دی اسی دن میری والدہ وفات پا گئیں۔ میں نے جان لیا کہ وہ اپنا رزق اپنے ساتھ لے گئیں۔ سو تب بھی اللہ کا شکر ادا کر کے مطمئن رہا۔"
پھر بولا، "صاحب، ‏یہ روزی روٹی کے فیصلے کہیں اور ہی ہوتے ہیں۔ ہم تو بس مہرے ہیں جنہیں آگے پیچھے کرکے اسباب پیدا کیے جاتے ہیں۔"

زندگيء جا ڏک انسان جا رهبر هوندا آهن،
جن کان سکي انسان اڳتي وڌندو آهي۔