مجتمع آموزشی علامه اقبال / Allama Iqabl Public High School

🔊 طرح محرم مهدوی در دو مرحله:

✅ مرحله اول:
🏴 تغییر نیت گسترده شیعیان جهان در عزای حسینی.
( هدیه تمامی اعمال اعم از شرکت در مجالس، اقامه عزا، اطعام، قربانی، زیارت عاشورا، زیارت اربعین، دیگ شستن، جارو کردن مجالس و.......جهت تعجیل در ف*ج و برطرف شدن موانع آن)

✅.مرحله دوم:
🤲 دعا برای ف*ج در اوج روضه سیدالشهدا علیه السلام

نشر حداکثری = یاری مولا

اگر گیری وضو با آب زمزم
اگر سجاده گردد عرش اعظم

اگر گوی اذان بر بام افلاک
اگر از تکبیر گردد سینه ات چاک

اگر ضرب‌المثل گردد خضوعت
به حمد قل الله احد در رکوعت

اگر باشد به توحیدت تعهد
اگر گردی شهید اندر تشهد

مبادا بر نماز خود بنازی
علی را گر نداری بی نمازی

#مَن_کُنتُ_مَولاهُ_فَهذا_علیٌ_مَولاه


❣️

می‌شنوی؟ ندای « #مَن_کُنتُ_مَولاهُ_فَهذا_علیٌ_مَولاه » پیامبر (ص) است که از حجة الوداع ۱۸ ذی‌الحجه سال دهم قمری در غدیر طنین انداز شد وتا امروز هر دم در دفاع از ولایت علی مرتضی شنیده می‌شود.
«غدیر» فصل‌الخطاب و حجت روشن ولایت است که نه در مکان محصور مانده و نه در زمان؛ چرا که جاودانه‌ترین حماسه تاریخ اسلام است.
اهمیت «غدیر» در درک ارزش والای ولایت علوی همچون دژی مستحکم در سنگ بنای توحید و اصول دین است چرا که اسلام در سایه ولایت به باور می‌رسد .‌

همانگونه که امام صادق(علیه السلام) فرمودند:
«سنگ‌هاى زيربناى اسلام سه چيز است:نماز، زكات و ولايت كه هيچ يك از آنهابدون ديگرى درست نمی‌شود.»[1]
به واقع «غدیر» حقیقت انکارناپذیر قلب تاریخ اسلام است که روشنگر صراط مستقیم بوده و دمی به تاریکی نخواهد گرایید.غدير پيمان سرگشاده خاتم‌الانبیا است که هیچگاه بسته نمی‌شود و عهدی است که تا ابد می‌توان انگشت بیعت بر آن نهاد و به قافله غدیر متصل شد.

اهمیت این پیمان در کلام امام باقر اهل بیت (علیه السلام) محرز می‌شود که فرمودند:« اسلام بر پنج پايه استوار شده است: نماز، زكات، روزه، حج و ولايت و به هيچ چيز به اندازه آنچه در روز غدير به ولايت تاكيد شده، ندا نشده است.»[2]
غدیر عید بزرگ ولایت، عید وفای به عهد و ولایت پذیری است، از همین روست که امام رضا(علیه السلام) فرمودند:«كسى كه در روز (غدير) مؤمنى را ديدار كند، خداوند هفتاد نور بر قبر او وارد مى كند و قبرش را توسعه مى‏ دهد و هر روز هفتاد هزار فرشته قبر او را زيارت مى‏ كنند و او را به بهشت بشارت مى‏ دهند.»[3]

امام صادق (ع) در آداب این روز فرمودند:«کسى كه در روز عيد غدير هر ساعتى كه خواست، دو ركعت نماز بخواند و بهتر اينست كه نزديك ظهر باشد كه آن ساعتى است كه اميرالمؤمنين(علیه السلام) در آن ساعت در غدير خم به امامت منصوب شد، (هر كه چنين كند) همانند كسى است كه در آن روز حضور پيدا كرده است.»[4]
این عید بر مسلمین جهان مبارک باد.

زهرا مرادوند

❣️

ظهر روز نهم ذی‌حجه تا غروب آفتاب، هنگامه شور و شعور است. زمانی که حاجیان با لباس احرام در سرزمین عرفات با دعای پرشور عرفه، اذن ورود به حرم و حریم امن پروردگار را طلب می‌کنند. امیرمتقیان حضرت علی علیه‌السلام درباره راز وقوف در عرفات فرمودند: «عرفات، خارج از مرز حرم است و مهمان خدا باید بیرون از دروازه، آن قدر تضرع کند تا لایق ورود به حرم شود.» [1]
عرفه فرصت خداشناسی، تفکر در قدرت‌ها و نعمت‌های الهی و روز توبه و بازگشت به درگاه الهی است.

عرفه بهانه زلال اجابت و عرفات، سجاده‌ای گسترده به سمت قبله امید است. عرفه آن روزی است که سخت‌ترین گناهان بخشوده می‌شوند؛ که پیامبر اکرم (ص) در این باره فرمودند: «برخی از گناهان جز در عرفات بخشیده نمی‌شوند.» [2]
روزی است که بندگان خدا جملات زرین دو دعای مشهور عرفه را بر زبان می‌رانند و از معانی عمیق آن‌ها بهره می‌گیرند. دعای اول، دعای عرفه سید و سالار شهیدان، امام حسین علیه‌السلام و دعای دوم، دعای عرفه امام زین‌العابدین علیه السلام است.

در فرازی از دعای عرفه امام حسین علیه‌السلام می‌خوانیم: «خدایا! چنانم کن که از تو بترسم، گویا که تو را می‌بینم، و با پرهیزگاری، مرا خوشبخت گردان، و به نافرمانی‌ات مرا بدبخت مگردان ... خدایا قرارده بی‌نیازی را در ذاتم، و یقین را در دلم، و اخلاص را در عملم و نور را در دیده‌ام ... خدایا گرفتاری‌ام را برطرف کن، و زشتی‌ام را بپوشان و خطایم را بیامرز.»

خدایا تو خود، ما را نیازمندان درگاه خود قرار داده‌ای. پس در روز عرفه، فرصت بازگشت به سوی خودت را به ما عطا کن. ای مهربان‌ترینِ مهربانان.

مهرداد توکلی

صفوف ملائک، نوری را از زمین پس می‌گیرند، که دل‌های عاشقان را به فضایل و دانش بیکرانش روشن کرده بود. ای آسمان، ای مسیر روشن تشییع! ای همسفر اشک‌ها و ناله‌ها! با من از غربت داغداران بگو! با من از تربت آغشته به اشک بگو! تا مرثیه‌ها از سینه‌های تنگ بجوشند! بگو تا صدای ناله‌ها از طبقات تو بگذرند و به بارگاه الهی برسند؛ که رسیده است موسم بزرگ شهادت.

امروز هفتم ذی‌حجه، مصادف است با سالروز عروج ملکوتی و شهادت پنجمین پیشوای شیعیان و مسلمانان جهان، حضرت امام محمد باقر علیه‌السلام در سال 114 هجری قمری. پنجمین ستاره فروزنده آسمان امامت، در روز نخست از ماه رجب سال 57 قمری به دنیا آمدند.
پدر بزرگوارشان امام زین‌العابدین علیه‌السلام و مادرشان فاطمه، دختر امام حسن علیه‌السلام بود.
امام باقر علیه‌السلام در وقایع کربلا و شهادت سیدالشهدا علیه‌السلام حضور داشتند و در محضر امام سجاد علیه‌السلام علوم قرآنی و اسلامی را آموختند.
امام باقر علیه‌السلام را باقرالعلوم نامیده‌اند، زیرا آن حضرت، با دانش گسترده‌ای که در علوم مختلف داشتند، جنبشی علمی را آغاز کردند که در دوران امامت امام صادق علیه‌السلام به اوج خود رسید.

در "کفایه‌الاثر" از ابو عبدالله زُهَری روایت شده است که از امام سجاد علیه‌السلام درباره لقب امام باقر علیه‌السلام سئوال پرسیدم و عرض کردم: "ای فرزند رسول خدا! باقر العلم به چه معنا است؟" آن حضرت فرمودند: "زود است شیفتگانی از شیعیانم به سوی او در رفت‌وآمد باشند و او دانش را برای آن‌ها خواهد شکافت".
حضرت امام باقر علیه‌السلام در دوران خلافت هشام بن عبدالملک توسط هشام و یا ابراهیم بن ولید مسموم شدند و به شهادت رسیدند.
پیشوای پنجم! ای مظلوم‌ترین دانایان! آمدی، پرده‌های جهل و ظلم را کنار زدی، و اینک با رفتن خود، امتی را در غم نشاندی.
روح پراندوهم را امیدوارانه راهی حریم پاک تو می‌کنم. مرا به صفای نورانی است، متبرک کن.

مهرداد توکلی