W skład miejscowości wchodzą trzy bloki, tworzące wspólnoty mieszkaniowe. Sołtyków to także nieczynna cegielnia, biurowiec pocegielniany, stacja kolejowa, i staw powstały po wyrobisku gliny. Sołtyków słynie z zachowanych w pobliskiej kopalni gliny tropów dinozaurów - Kayentapus soltykovensis
Jak to z Sołtykowem było. Otóż w onomastyce (dział językoznawstwa zajmujący się badaniem nazw własnych), nazwy miejscowości dzielą się najogólniej na pochodzące od cech miejsca, w którym znajduje się miejscowość, oraz na pochodzące od ludzi związanych z miejscowością. W każdej z nich można wydzielić pewne podkategorie, np. w nazwach odosobowych znajdują się m.in.: nazwy służebne, dla miejscowości świadczących pewne usługi dla dworu (np. Piekary, Szczytniki), nazwy patronimiczne, oznaczające potomków założyciela, w Polsce są to miejscowości zakończone na -icy,-ice lub –yce, (np. Maciejowice, Radoszyce), nazwy dzierżawcze, pochodzące od właściciela, np. (np. Sołtyków). Kim był właściciel Sołtykowa? Oto poniżej kilka istotnych informacji, które uzasadniają tezę, że Sołtyków wziął swoją nazwę od nazwiska właściciela tych terenów Stanisława Sołtyka. Na początku XIX wieku w dobrach chlewickich powstała huta szkła i osada Sołtyków. Huta produkowała szklane naczynia gospodarcze i zatrudniała kilkunastu robotników. Upadła około 1820 roku. Dlaczego Sołtyków należał do dóbr chlewickich? Od niepamiętnych czasów tereny te należały do możnego rodu Odrowążów, który z licznych nadań królewskich posiadał ogromny obszar ziemi, od Iłży na wschodzie, do Opoczna na zachodzie i od Skaryszewa na północy do Piekoszowa na południu. Jednak już w XIII – XIV wieku, na skutek podziałów spadkowych, zmian, sprzedaży i kupna, tereny te zostały podzielone na mniejsze jednostki obszarowe. Teren dzisiejszej parafii w Mroczkowie leżał na styku dóbr czterech właścicieli ziemskich, granicami były przeważnie rzeki, płynące przez ten teren, lub przecinki leśne. Były to dobra: odrowąskie, (później zwane błaszkowskimi), bliżyńskie, szydłowieckie i chlewickie. Jak podaje „Tabela Miast, Wsi, Osad, Królestwa Polskiego, z wyrażeniem ich położenia i ludności, alfabetycznie ułożona w Biórze Kommissyi Rządowey Spraw Wewnętrznych i Policyi” z 1827 roku, Sołtykowo vel Marywil, należał do obwodu opoczyńskiego, powiatu szydłowieckiego, parafii Chlewiska i był własnością prywatną. Osada z liczbą domów 5 i ludności 57. W 1801 roku Chlewiska przeszły w ręce Stanisława Sołtyka (1752 – 1833), posła na sejm Księstwa Warszawskiego i marszałka sejmu 1811 roku oraz działacza Towarzystwa Patriotycznego. Po wybuchu Powstania Listopadowego (1830), w roku 1833, a więc po śmierci Stanisława Sołtyka posiadłość po ojcu przejął syn Roman Sołtyk. Sołtykowie zainwestowali w przemysł metalowy: w latach 1811-1825 w Chlewiskach powstała walcownia blach i gwoździarnia, do których surowiec produkował wielki piec w Aleksandrowie; pojawiły się nowe wsie przemysłowe, śródleśne: Budki (ok. 1800), Majdanki (ok. 1813) i Borki (ok. 1827). Sołtykowie podejmowali też próby regulacji gruntów włościańskich w swoich dobrach, np. wsi Pawłów i Cukrówka (Cychrówka), o czym świadczą mapy z lat 1805 i 1810. Dwór chlewiski poprzez swych wybitnych mieszkańców oddziaływał na życie gospodarcze i społeczno-kulturalne okolicy. Okolice Sołtykowa bogate były w wysokiej jakości glinę, która wykorzystywana była do budowy pieców hutniczych i kuźnic, ale był to także podstawowy w owych czasach materiał spoinowy w budownictwie. Bogactwo tej ziemi wykorzystał w początkach XX wieku nowy właściciel dóbr błaszkowskich Stanisław Wielowieyski, który w 1916 roku wybudował tu cegielnię, noszącą nazwę „Odrowąż”, zamienioną później na „Sołtyków”. W następnej odsłonie postaramy się przybliżyć postać Stanisława Sołtyka naszego protoplasty. W opracowaniu wykorzystano następujące publikacje:
Parafia świętego Rocha w Mroczkowie, Piotr Solarz, Mroczków 2009
Dzieje Bliżyna, pod redakcją Krzysztofa Zemły i Piotra Kardysia, Bliżyn 2010
Powiat Szydłowiecki w województwie mazowieckim, Danuta Słonimska-Paprocka, Szydłowiec 2008
Odkrywamy Świętokrzyskie, Janusz Kędracki, Gazeta Wyborcza
www.naszlakuodrowazow.pl
wikipedia
