Pierwsza konstrukcja (żelazo-betonowa) pod tą nazwą została zbudowana w okresie od sierpnia 1924 do września 1925 r. na miejscu dawnego mostu Tumskiego, według projektu prof. Lucjana Ballenstaedta. most nieznacznie został zniszczony przez wycofujące się Wojsko Polskie. W 1945 r. główne przęsło zostało wysadzone przez wycofujących się z Poznania hitlerowców. W lipcu 1962 rozpoczęto prace przygotowawcze do budowy nowego mostu. Prace rozpoczęto od rozbiórki starego mostu, a nowy most o konstrukcji ramowej o ryglu z płyty sprzężonej kablami linowymi (most kablowo-betonowy) rozpoczęto budować w maju 1963. Podczas budowy tymczasowo ułożono kładkę dla pieszych. Most otwarto 21 grudnia 1964 roku[1]. Na leżącej na dnie Warty zniszczonej konstrukcji wybudowano drewniany pomost, który jako rozwiązanie prowizoryczne przetrwał do 1965 r. Obecny most zbudowano około 40 metrów na południe od mostu przedwojennego i oddano do użytku w 1967 r.[potrzebne źródło]
Jest położony pomiędzy mostem św. Rocha a mostem kolejowym na linii Poznań-Warszawa. Łączy lewobrzeżną Chwaliszewo (Osiedle Stare Miasto, ul. Estkowskiego) z Ostrowem Tumskim, stanowiącym część Osiedla Ostrów Tumski-Śródka-Zawady-Komandoria (ul. Wyszyńskiego). Znajduje się w ciągu I ramy komunikacyjnej. Most ma 122 metry długości:
po 2 chodniki i 2 jezdnie po każda (2 pasy w każdym kierunku),
wydzielone torowisko tramwajowe. Patronem mostu jest Bolesław I Chrobry – pierwszy król Polski.
[podane za http://pl.wikipedia.org/]
