Blanka Zientek-mediator-psycholog

Prezentacja Policji i jej narzedzi. Doprowadzenie i inne atrakcje... 😃

Symulacja rozprawa sądowej z Sędzią Tuleyą

Konkursy i rozmowy indywidualne o mediacji

Mediatorów wspierała koordynatorka ds.mediacji SSO Karolina Toczyńska

Symulacje mediacji w czasie trwania Nocy Muzeow.

Zapraszam na spotkanie :)

Dawno, dawno temu.... na ostatnim roku studiów, gdy rozpoczęłam szkołę trenerów i prowadzenie zajęć dla młodzieży zauważyłam że młodzież nie analizuje tego co się złego wydarzyło. Przyczyn i konsekwencji. Oby tylko wytrzymać kare np.; krzyki, ubliżanie rodzica i będzie święty spokój. Jak w tym kawale "Jasio wraca do domu ze świadectwem i mówi jeszcze lanie i wakacje. Te złe czyny były różne. Małe i duże. Biorąc pod uwagę charakterystykę wieku dorastania, zaczęłam się zastanawiać jak to zmienić. O tak odkryłam mediacje z nieletnim sprawcą czynu karalnego. A po tym mediacje cywilne i mediacje rówieśnicze.

Wielu młodych ludzi koncentruje się przede wszystkim na tym, żeby „przetrwać konsekwencje” — karę, krzyk, zakaz — zamiast rzeczywiście zrozumieć:

co się wydarzyło,
dlaczego do tego doszło,
kogo to zraniło,
i jak można naprawić relacje lub szkodę.

W tym wieku emocje często wygrywają z refleksją. Nastolatki działają impulsywnie, silnie reagują na ocenę i bardzo potrzebują akceptacji grupy. Dlatego klasyczne karanie bywa mało skuteczne wychowawczo — uczy raczej unikania przykrości niż odpowiedzialności.

I właśnie dlatego mediacje są tak wartościowe.

Mediacja — czy z nieletnim sprawcą czynu karalnego, czy cywilna, czy rówieśnicza — przesuwa uwagę:

z samej kary na zrozumienie skutków,
z „kto jest winny” na „co można naprawić”,
z walki na rozmowę.

To ogromna różnica.

W mediacji młody człowiek musi usłyszeć drugą stronę, nazwać własne emocje, czasem pierwszy raz zobaczyć konsekwencje swojego zachowania oczami kogoś innego. To uruchamia refleksję, której często nie wywołuje ani kara, ani moralizowanie.

Szczególnie mediacje rówieśnicze mają dużą siłę, bo:

młodzież łatwiej otwiera się przed rówieśnikami niż przed autorytetem,
uczą komunikacji i empatii,
dają poczucie wpływu,
budują odpowiedzialność zamiast lęku.

Zrozumiałam, że sama kara rzadko uczy odpowiedzialności. Młodzi ludzie często skupiają się jedynie na przetrwaniu konsekwencji. Dopiero mediacje pokazały mi przestrzeń, w której można zatrzymać się nad przyczynami, emocjami i skutkami zachowań — oraz nad możliwością naprawy relacji

https://www.facebook.com/share/p/1AYBiqNjzd/